Advertenties

Dagboek week 22 – 2019

Welkom in Rianne’s dagboek over het bruisende dagelijkse leven van een transgender en haar gezin. Van FFS tot SRS en nog veel meer.

Maandag 27 mei 2019

Veel schrijven is en blijft heel leuk om te doen, echter blijkt een blog ook onderhoud nodig te hebben. Zeker als je een keer heel veel trammelant hebt gehad met hacken en een pc die daardoor naar de schroot kon. Daarnaast ben ik ooit te rigoureus aan het opruimen geweest van foto’s in het bestand, met als gevolg dat er nu, in een stuk of 250 blogs, foto’s missen. Helaas pindakaas want je denkt toch niet dat ik nog kan herinneren welke foto daarin en op welke plaats heeft gestaan. Maar leuk is anders. Zodoende ben ik al de hele dag en waarschijnlijk de hele avond, bezig met het corrigeren van die blogs. (Daarbij haal ik ook nog even de gemarkeerde spelfoutjes eruit).

Om geen muisarm te krijgen was er ook nog tijd genoeg voor de voorjaarsschoonmaak en puinruimen in het groen van de voor- zij- en achtertuin. Omdat er nodig wat planten aan verse grond moesten worden geholpen trof ik bij de aankoop hiervan ook nog eens wat zomerbloeiers in de aanbieding. De bak die er al jarenlang troosteloos bijstond is vandaag dus weer in ere hersteld en dat geeft best wel een heel fijn gevoel.
Verder heb ik helaas Sebastiaan flink op zijn donder moeten geven en ik moet eerlijk bekennen dat zijn vroegtijdige puberale gedrag mij letterlijk aan het huilen bracht. (Zelfs nu kan ik niet voorkomen dat mijn ogen branden). Wij hebben het samen doorgaans zo gezellig en leuk dat het onbeschofte gedrag mij diep in mijn ziel raakt, ook het noodzakelijk optreden hiertegen, ik moet wel…………

MobileMobile

22:30 uur Niet zo’n spannend begin van de week, ik weet het, het is niet anders. Fijn is wel dat Sebastiaan een beetje uit zijn boze bui kruipt en inmiddels een beginnetje heeft gemaakt met een LEGO treinbaan in de woonkamer. Niet zo handig voor ons, maar wel zo prettig dat hij niet achter een beeldscherm zit. Dat is ook de straf die hij van mij heeft gekregen, twee weken niet gamen, niet achter de pc en alleen in de woonkamer gelimiteerd aan de pad. Zijn leven is op dat gebied dus volkomen ingestort, maar gezien zijn streken is de straf eigenlijk nog mild. “Welterusten”.


Dinsdag 28 mei 2019

Straks gaat het gerestaureerde beeldje weer terug naar de rechtmatige eigenaar en hopelijk is zij blij met het resultaat. (Zelf ben ik, zoals gewoonlijk, niet helemaal tevreden met het resultaat, hier en daar zitten er toch minuscule schoonheidsfoutjes).

Ook wil ik via deze weg de nachtelijke Burger King bezoekers hartelijk bedanken voor hun restafval. Zo te zien heeft het allemaal gesmaakt want de verpakkingen waren tot op de bodem schoongelikt. Ik hoop dat jullie de volgende keer eerst even aanbellen en vragen of de kinderen misschien ook wat van dit lekkers willen en niet alleen de restanten in de tuin flikkeren…

22:30 uur Kijk, er was er eentje vanmiddag heel erg blij!! Het beeldje staat weer te pronken om haar oorspronkelijke plekje! Maar ik ben ook heel erg blij om haar blijdschap. Het is ook heel fijn om iets terug te kunnen doen voor mensen die zich ook voor jou inspannen. Niet dat dit laatste nu perse nodig is, want het hoeft niet altijd van twee kanten te komen. (Zo gaf ik onlangs een mooi stukje hout aan een buurvrouw en die wil mij weer bedanken met een klein gebaar. Dat hoeft van mij dus echt niet).

Het was vandaag Ama-dag en normaal gesproken vervangt zij mij dan in de keuken en doet zij ook nog eens de boodschappen. Bij aankomst krijgt zij uiteraard eerst een kopje koffie en als het meezit zitten daar dan geen kinderen bij. ‘Geen kinderen bij? Meezit?’ Ja, want die willen altijd de zelfde gerechten voorgeschoteld krijgen en dat terwijl Ama juist ook gevarieerd zou willen koken. (Daarom maakt zij dan ook geregeld twee gerechten tegelijk, één voor de kindjes en één voor de allergrootste). Maar vandaag kwamen wij uit op de wens van Sophie, dus toch weer voor de kindjes…… Alleen dit keer geen onaangename wens, namelijk gamba’s, gamba’s uit het receptenboek van ikke. Zodoende deed ama de inkoop van deze lekkernij en maakte ik ze klaar. Ze waren, uiteraard, super lekker al was ik iets teveel uitgeschoten met de piri piri.

Morgen roept Briez mij op voor een rondje gelaat ontharing en omdat en diverse kindjes vrij zijn dacht ik even geen wekker te hoeven zetten om gestreken, vroeg, de deur uit te moeten gaan. Maar helaas kwam Sebastiaan een uurtje geleden melden dat hij morgen een voetbal toernooi heeft. Daar komt hij nu ineens mee!! Dat word dus wel gestreken en niet geschoren op pad, vroeg op pad. “Welterusten”.


Woensdag 29 mei 2019

International Day of UN Peacekeepers

Het is nu al de tweede keer dit jaar dat ik al kruipend over het pad voor ons huis ging. Die toch van de hoek tot aan de voordeur duurde zo’n kleine twee uur en de rest van de dag, tot nu aan toe, ben ik daar vreselijk voor gestraft. En ondanks al die ongemakken voel ik mij daar trots bij en blik ik waarschijnlijk dagen, nee weken, lang terug op deze ochtend.

Daarna was werd het zwaar voor schut lopen, van Zoetermeer tot aan Scheveningen. De keren dat ik eerder Emla-crème op de pijnlijke delen smeerde was alleen bij een bezoek met Marion. Omdat ik dan toch een heel uur in de wachtkamer moest zitten zag niemand die dikke laag witte smurrie op mijn bovenlip en een dun randje onder de onderlip. Maar Marion is nog even ‘buiten gebruik’. (Leuk dat jullie het vragen: het gaat inmiddels wel goed met haar en hopelijk mag zij binnen een paar dagen naar huis!). Omdat ik echt wat haren van mijn bovenlip en dat randje daaronder verwijderd wilde hebben, zat er niets anders op dan de barre tocht naar Briez extreem voor schut te lopen. Maar wat was ik achteraf blij dat ik het goedje had aangebracht, zonder dit middel had het elektrisch ontharen van dit ‘gelipte’ echt niet gekund, teveel au!

Tja, dan kom je met een rood aangelopen gezicht, want daar ontkom je met zo’n behandeling niet aan, weer thuis en dan maakt de cessie van vanochtend alles weer goed. Die twee uur kruipen over de stoep heeft een strak resultaat opgeleverd. Er is geen sprietje onkruid tussen de tegels, de plantenbak en de bloembakken meer te zien. De entree is weer zonder te bukken voor gebladerte benaderbaar en de met passie opgekweekte Passieflora-scheuten zijn netjes geleid. En als klap op de vuurpijl mochten alle plantjes genieten van een heerlijk douche, gesponsord door Gardena en het Duinwater bedrijf. En al typende voel ik goed dat ik ergens toch wel een beetje reuma heb, jammer dan!
Die Passieflora, die eindelijk aansloeg, na de tiende poging. En die doet het mij daar toch goed! Jaren geleden heb ik nabij de entree, als een volleerd beton-vlechtster, een blikvanger van funderingsgaas gemaakt. Teneinde deze met een Passieflora te laten begroeien. Dat is nu eindelijk gelukt!! (Zodra die in de bloei staat zal er hier en daar vast wel een fotootje gaan verschijnen).


Donderdag 30 mei 2019

‘Zij lieverd dan ik’. Het zal mij vandaag, eigenlijk wel voor altijd, niet bekoren om de hele dag in pokken herrie in je oor, in het zand en in niet al te best weer op het strand te staan. Maar Sophie kijkt er al een langere tijd naar uit om tussen het publiek bij een festival in Hoek van Holland te staan. Die gaat zo de deur uit, nog voor 12:00 uur en wij reizen even later af naar Scheveningen, om Hemelvaart aldaar te vieren. Voor Sophie hoop ik echt dat het weer zich van een betere kant gaat laten zien. Het is hier in Zoetermeer niet echt lekker en het regent aan één stuk door. (Of komt dit door de druppels op de bladeren van de boom boven het Veluxraam, die bij ieder zuchtje wind van het blad afglijden en zich vlak boven mij te pletter slaan).

17:30 uur SST, we zijn al een poosje in het Scheveningse en verwend met lekkere hapjes. Ama heeft het maar druk in de keuken met nog meer, nog meer lekkers. Ik kan niet wachten op mijn bordje met daarop verse witlof en de welbekende ham-kaas saus. (Ondertussen heeft Sophie het ook geweldig!).

23:45 uur Wie dacht dat het voor mij wel een rustig avondje zou worden die hebben het helemaal mis gehad. Want ook zonder die indringende smelt-ogen van Sophie ga ik ook nog voor haar voor de bijl. Zo zat ik net languit op de bank, klaar om niks te doen, toen er een liefkozend berichtje binnen kwam. Tja, de meiden waren met het openbaar vervoer heen gereisd, dus waarom dan niet comfortabel terug in vier wielen en een rare vrouw als chauffeuse!? Ik wees die vraag natuurlijk keihard af en niet veel later bevond ik mij opnieuw op de A12 richting ‘s-Gravenzande, want daar wilde het span graag opgepikt worden. Nu snap ik het wel een beetje, het openbaar vervoer vanuit het Westland naar Zoetermeer in de avonduren is nou niet echt een ritje van plezier en de meiden waren helemaal op van het hossen op het strand. En nu ga ik eindelijk het bedje opzoeken. “Welterusten”.


Vrijdag 31 mei 2019

Het is net na twaalven, 00:15 uur en ik wil alleen maar slapen. Alleen schijnt een ‘lang weekeind’ hier sommigen gelijk in de vakantiemodus schieten en is het nog een grote party. Ppff, daar heb ik dus echt helemaal geen zin in. Het wordt dus tijd om mijn oude gezag te laten gelden en de zweep uit de kast te halen, er zit niets anders op :-). Tot straks dan maar …

Even geen wekker vanochtend en dat maakte het mogelijk om lekker in een droom te blijven hangen. Ik kan hem alleen niet meer herinneren. Maar uit die droom komende en bij het eerste bakje koffie realiseer je je de nachtmerrie waarin Marion zich verkeerd. Zij is nu voor de 4e keer onder het mes geweest en wat zich eerst voordeed als een geslaagde operatie schijnt het er opnieuw een te worden met complicatie. Op de verlenging van een extra week opname komt een opvolgende week. Het gaat niet goed met haar en dan voelt het reuze beroerd dat zij niet echt in de directe omgeving in het ziekenhuis ligt. Essen (Duitsland) is niet bepaald naast de deur en ook al ligt zij momenteel in een luxe vleugel, een bezoekje van wie dan ook zou zij hoogstwaarschijnlijk heel erg waarderen!! Vooralsnog is het vele contact over de app en de telefoon het enige wat haalbaar is.

12:00 uur UPDATE: Het gaat inderdaad niet goed met Marion. Er zijn (ernstige) complicaties opgetreden en vanmiddag wordt zij om 15:00 uur opnieuw geopereerd.

Na een gezellig half uurtje met zus Pascalle zitten wij in spanning af te wachten hoe het met Marion is gegaan. Het is echt een oneerlijke beproeving die zij moet ondergaan en zoals het er naar uitziet wordt het er de komende maanden ook niet beter op. Ik heb zo verschrikkelijk met haar te doen!!

23:30 uur Rond zes uur vanavond kwam er bericht uit Duitsland. Marion was alweer vanuit de operatiekamer in haar verpleeg-bedje belandt. Hoe het echt met haar gaat? Dat zal ik niet zo één twee drie weten, maar zij klonk voor de ondergane behandeling redelijk helder. Vanavond zijn wij ook overeen gekomen dat ik morgenochtend, samen met een hartsvriendin van haar, met haar heerlijk cabrio naar Essen afreis. Marion is al twee weken verstoken geweest van bezoek en nu de geplande ‘week’ ver overschreden gaat worden doen wij haar morgen eventjes aan. (Eerst op haar verzoek langs de Hema, voor wat spannende nachthemdjes).
Voor nu is het zaak om een paar uurtjes rust te pakken om dat morgenochtend gepakt en bezakt zo’n kleine vijf en een half uur te gaan toeren in een heuse cabriolet. “Welterusten”.


Zaterdag 01 juni 2019

Strakjes gaat de reis naar Marion beginnen. Eerst Annet oppikken en dan met de cabrio verder naar Essen. Niet uit voorzorg maar pure noodzaak zit er een flacon van 1000cl zonnebrandolie factor 100 in mijn tasje en Saskia vond nog een speciale uv-werende hoed die jaren geleden werd aangeschaft voor bescherming na lichttherapie. Het lijkt mij voldoende bescherming om in ieder geval verbrandingsproef te reizen. Fijn om straks Marion weer te zien en haar hopelijk een klein beetje op te fleuren met ons bezoek.
(Inmiddels ben ik allang klaar om af te reizen, want Marion is heel ongeduldig :-). Maar ondertussen blijft zij maar routebeschrijvingen en boodschappen appen, dat ik bijvoorbeeld mijn paspoort niet moet vergeten en een Duits woordenboek moet raadplegen. Zó kan ik onmogelijk de deur uit …. Marion is nog uit de tijd van grensbewaking en zo’n dik wegenboek in de auto).

22:30 uur Arme Marion, wat heeft zij het ongelooflijk moeilijk, met alles eigenlijk wel. Zij heeft ook gelijk door te zeggen dat zij de woorden: ‘het komt wel goed’, háát! Na al die operaties, gevechten, tegenslagen….., weer terug bij af, terug bij -af.
Ons bezoekje fleurde haar hopelijk wat op en als er zo’n reis aan vast zit loop je natuurlijk ook niet snel in en uit. Zo heb je gelukkig wel wat tijd voor elkaar en is naast tijd voor emoties ook tijd voor ontspanning en zelfs wat -galgen- humor. Het heeft voor mij geen toegevoegde waarde om uit de doeken te doen hoe of wat met Marion, dat is iets van haarzelf. Daarom houd ik dit stukje dan ook kort.

Rond een uurtje of half elf was ik bij Annet en doken samen de nabije Hema in. De nachthemdjes voor Marion waren in een flits gekocht en daarna konden wij buiten het dak van de auto in de kofferbak laten wegzakken. Zonnebril op de neus, grote hoed strak op het hoofd getrokken en de Tom-Tom op Verweggistan. Na wat Rotterdamse hobbelwegen belandde we snel op de snelweg en ging de cours-controle op standje plankgas. Met een tussenstop aan de grens, met koffie en een heerlijk plasbeurt, waren wij even na twee uur in het hol van de Leeuw. Na het welkomstwoord van Marion en het delen van de laatste ontwikkelingen doken wij in de lounge. Een luxe onderkomen in de 1e klasse waar Marion het 3 weken moet uithouden. Het is misschien net de druppel die het voor haar nog enigszins kan uithouden.
Even na vijven stapten wij weer in het voertuig zonder dak, om weer met vette zonnebril en grote hoed op turbo-stand naar Rotterdam. Alwaar Annet trakteerde op een frietje, milkshake en broodje frikandel speciaal, met uitjes! En ik kreeg ook nog eens een mooi horloge van haar. Tja, aan alles komt een eind, dus ook aan deze bijzondere dag. “Welterusten”.

Zondag 02 juni 2019

Wat gaan jullie vandaag doen om de opwarming van de aarde te trotseren? Ik wacht gewoon morgen af, dan is de opwarming alweer voorbij. Of beter gezegd: ‘dan slaat het weer om’. En dan is het iets beter vertoeven buiten. Zelf heb ik niks met dit hete weer, vind het maar niks. Maar ik ben dan ook geen zonaanbidster die gaat liggen bakken. Voor Sophie is het wel geweldig, die gaat met een paar vriendinnen opnieuw naar ‘De Hoek’ en zal naar alle waarschijnlijkheid als een kreeft thuiskomen.
Saskia gaat met haar jeugdvriendinnetje de warmte trotseren op een Gouds terras, ook niet geheel onaangenaam. Aan mij de eer om er voor te zorgen dat de mannetjes heel goed ingesmeerd gaan worden.

17:30 uur nog heel eventjes en dan gaan we weer fikkie stoken😃. De BBQ gaat voor het eerst dit jaar kolen verstoken en ons kennende gaat bij iedere zonnestraal de fik erin. Vlees smaakt nu eenmaal 10x lekkerder na een houtskool behandeling! (Hoe lang zal dit eigenlijk nog mogen? Mogen genieten van brandende en geurende kooltjes?)

Bol.com AlgemeenBol.com Algemeen

21:45 uur Het rommelt behoorlijk in de lucht en een uurtje geleden viel er een oorverdovende klap. De paar druppeltjes zijn absoluut niet voldoende voor de plantjes en ik ben nog in dubio om te gaan sproeien. (Oh, laat maar, uit het niets ineens een hoosbui inclusief flinke klappen. Gaaf dit!!). De BBQ was een succes. Gezellig en lekker al was het jammer dat Justin, voor de zoveelste keer, niet kwam opdagen. Het went denk ik nooit, het blijft pijn doen.

“Het lange weekeind was gezellig en ook heftig. De narigheid die Marion overkomt is niet mis en hopelijk kan zij het een plekje gaan geven, ooit. Ooit, want zij heeft nog het nodige te ondergaan en alle zekerheid is voor haar weg. Misschien helpt een schietgebedje, je weet maar nooit”. “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 Comments on “Dagboek week 22 – 2019

  1. Pingback: transgender dagboek info FFS SRS dagelijks leven gezin

  2. Pingback: transgender dagboek info FFS SRS dagelijks leven gezin

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: