Onder de boom

Hoewel er nog nooit een beukennootje is aangetroffen, denk ik wel dat de boom in onze tuin een beuk is. Deze beukenboom staat strak tegen de gevel van de berging aan, een berging die jaren geleden is verbouwd tot een knus kantoortje en onderdeel is geworden van onze leefruimte op de begane grond. In het schuine dak van deze berging, annex kantoortje, hebben wij tijdens de verbouwing een groot Velux dakraam geplaatst. (een raam wat eigenlijk voor een natte ruimte bestemd is. Het voordeel hiervan is dat het nimmer geschilderd hoeft te worden). Dit kantelraam ligt aan de zijde van de beukenboom, waaronder weer een werkblad is gesitueerd en ik een groot deel van de dag doorbreng. Het is, op het toilet na, wel de meest door mij bezochte plek in huis. Door aan dit werkblad te zitten, onder het kantelraam, kijk ik altijd tegen de onderkant van die beukenboom aan.

De boom groeide en groeide maar en toen deze echt uit haar voegen barstte hebben wij jaren geleden één van de twee hoofdstammen gekortwiekt en de rest zeer rigoureus gesnoeid. Hetgeen destijds een overdaad aan licht in de werkruimte en in huis opleverde. (Eigenlijk zou deze boom in zijn geheel verwijderd moeten worden. De boom staat immers strak tegen de gevel en de wortels hebben best wel schade aangebracht. Echter hechten de eigenaren van ons huis meer waarden aan de boom, gelukkig maar, want wij zijn ook gehecht aan dit groen).

Inmiddels zijn wij al heel wat jaartjes na het rigoureus snoeien verder en heeft de stam zich geheel gevuld met nieuwe scheuten, waardoor het vanaf afstand een groene zuil lijkt in plaats van een boom met takken. Het gevolg hiervan is dat als ik ‘s-ochtend de lamellen van het Velux raam opendraai er weinig verschil in lichtinval is. Pas als de zon echt haar stralen volledig op de boom richt, kunnen de (spaar)lampen in het kantoortje uit.
Het heerlijk lichtgroene bladerdek is net zo breed geworden als de berging zelf en het uitzicht is daardoor best wel fraai te noemen, alsof je de hele dag onder een grote boom ligt te ontspannen. Menigmaal ben ik getuigen van het leven in deze boom. De dieren in de boom hebben geen enkele benul dat ik door de lamellen heen een perfecte inzage heb in hun privilege’s. Zo volg ik onder andere het leven van een duiven echtpaar. Hun eerste ontmoeting, de ontluikende liefde, het bouwen van een nestje, het bedrijven van voortplanting benodigdheden, het vertroetelen van de eitjes en het verzorgen van de kinderen en niet veel later, het uitzwaaien hiervan. En dat allemaal in een paar maanden van het jaar. Waar wij ons grootste deel van het leven aan kwijt zijn doen zij in een paar luttele weken.

Heel af en toe zou ik wel zo’n duif willen zijn, het kunnen vliegen, het buitenleven en de vrijheid trekt mij wel. En als ik de bureaustoel negentig graden draai en door de deur het alledaagse leven aanschouw benijd ik soms die duif. Ons huis is zijn boom, ons leven is in ons huis, zijn leven is overal, hij vliegt naar waar hij heen wil. Maar toch prijs ik mij ook gelukkig als ik door het kantelraam naar boven kijk, dat dit kan en dat mijn eigen nestje zich veilig en warm voelt.

Advertenties

Een gedachte over “Onder de boom

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.