WEEK 20 – 2019

Morgen is het weer zover, kom ook gezellig langs en lees een interessant boek!

Maandag 13 mei 2019

Het laatst geschreven stukje van week 19 was nou niet echt een gezellige afsluiter van wel een hele fijne Moederdag. Dat had misschien wel anders gekund, alleen was het wel waar. Mogelijk dat die extreme vermoeidheid komt van de cpap maar die spierpijn kan daar niet aan te wijten zijn, die neemt nog steeds toe. Deze week maar eens goed bij mijzelf te raden gaan of de huidige levenswijze daar debet aan is. Wie weet gaat er een lampje branden!

Er staan voor deze week veel leuke dingen op de agenda, morgen weer een dagje ‘boek zijn’ voor Human Library (samen met Saskia) en aanstaande zaterdag een hele lange dag Militracks met Sebastiaan. Zelfs de aanvang voor de vervaardiging van een kunstgebit zie ik, tot nu toe, als een groot pluspunt. Misschien doet het eventjes zeer, maar daarna ben ik waarschijnlijk voorgoed verlost van al die gebitsproblemen. En voor vandaag is het even pas op de plaats maken voor wat ‘zen’ momentjes, bami maken en snuffelen in de dozen met spulletjes van Marion.

23:50 uur Er zullen vast mensen in mijn directe omgeving zijn die stilletjes denken dat het niet goed gaat, dat ik het niet goed doe. Maar wees maar gerust want ik voel mij best wel oké. Zolang ik nog intens kan genieten van de natuur zit het wel snor….. Zo trekken de karpers bij ons voorbij naar de paringsgronden. Dat paren is sowieso al een spektakel om te zien en nu zij daarheen trekken zijn deze onder en nabij ons bruggetje niet op één hand te tellen. Het zou zomaar kunnen dat ik vanmiddag een heel uur naar het water heb staan turen, naar al die prachtige karpers. Tussen de bedrijven door fietste ik van hot naar her en ook dat is genieten onder al die prachtig groene bladendekens van honderden Platanen die onze straten zo mooi maken. Dus nee, ik geniet nog steeds van het leven, ook al lijkt het wellicht niet zo. “Welterusten”.


Dinsdag 14 mei 2019

Het gaat een lang dagje Rotterdamse Bibliotheek worden vandaag. We proberen ook de lunch mee te pikken en daarvoor zullen wij ruim voor het middaguur moeten vertrekken. Drie uur achtereen ‘gelezen’ worden door diverse mensen is best pittig, maar uiteraard zeer nuttig en leuk. Daarna volgt er nog een ontspannen samenzijn en Saskia en ik nemen onderweg naar huis standaard een patatje om de trek te stillen. Het is dus maar de vraag of ik mij nog meld vandaag. (We moeten nog zorgen dat alles in onze afwezigheid op rolletjes loopt. Nee hoor, dat gaat wel goed komen omdat Ama voor de kids komt zorgen).


Woensdag 15 mei 2019

Teruggekomen van de Human Library gingen gisteravond de lichtjes acuut uit en kon letterlijk geen boe of bah meer zeggen, ik koos voor het comfortabele bed in plaats van de stoel bij de computer.

Foto: Martijn Bergsma

Na een vlotte reis kwamen wij netjes op tijd aan bij de Rotterdamse Bibliotheek. Na het welkomstwoord, een bescheiden lunch en het bijkletsen met andere bekende ‘boeken’ ging de 1e editie van de jaar van start. (De 1e editie in deze bieb dan).
Mede door een kleiner groepje aan veelal ervaren ‘boeken’ liep het werkelijk storm en toen er zich een grote groep studenten meldde waren de rapen gaar. Niet veel later gingen meerderen ‘boeken’ dan ook in gesprek met 4 tot 5 lezers tegelijk!! Zo schoof ik van een tafel met 4, door naar een tafel met 5 studenten en dat was super leuk om dat eens zo te ervaren. Ik had heel sterk het idee dat ook de studenten het een heel informatief en fijn gesprek vonden. Naast deze twee ‘grote’ tafels werd ik meerdere keren gelezen op de traditionele manier, door één persoon.

Wat ons, Saskia en ik, opvielen was dat mensen vooral nieuwsgierig waren naar ‘de’ transgender n.a.v. de media aandacht. Een meerderheid gisteren had na verkregen informatie op bijvoorbeeld de tv behoefte aan het ontmoeten van een transgender in levende lijve. Net als afgelopen keer in deze bieb was ik niet alleen, ook Mees de beroepsmilitair was weer van de partij. (Zij is zo’n heerlijk mens!!).
Mijn laatste ‘lezer’ heeft veel indruk op mij gemaakt, ik was echt geraakt door deze meneer en omdat het het laatste gesprek was konden wij alle tijd nemen, wij stopten pas toen men om ons heen de tafeltjes begonnen op te ruimen.

Na deze best wel intensieve middag kwam er tijd voor ontspanning en kregen wij zelfs een maaltijd van de bibliotheek aangeboden!! De Human Library krijgt zo langzaamaan de aandacht en eer die het verdient, het wordt steeds drukker en de vraag hiervoor neemt and over hand toe. Derhalve heb ik dan ook direct ja gezegd tegen het verzoek of ik mij meer, veel meer wil openstellen voor deelname. Meer foto’s vinden jullie onder: ‘deze link‘.

22:00 uur Na een lekker intensief dagje en een heleboel zonuren rijker gaat er vast en zeker goed geslapen worden, morgen gaat het wekkertjes immers voordat de zon zich laat zien!! Als de overige huisgenoten mij immers weer terugzien zal dit met wat tandjes en kiezen minder zijn, al denk ik niet dat alles wat verwijderd kan worden ook daadwerkelijk in één keer getrokken gaat worden. We zullen het morgenochtend gaan beleven en jullie krijgen het nieuws te lezen zodra er geen bloedspatten meer op het toetsenbord druppelen. En ach, het kan er alleen maar mooier op worden.
Ondertussen vindt er een heuse strijd in huis plaats om de ere titel van rummy-kub expert. Dit mede dankzij een gift van Marion…. Sebastiaan ontdekte het spel en nu morgen wij vele potjes meespelen en zolang hij wint is de roep naar meer er ook steeds weer. Als iemand het misschien over wil nemen? Ik weet bijna zeker dat ik daar niet over ga dromen, eigenlijk hoop ik op geen enkele droom en dat het wakker worden een feestje zal zijn. “Welterusten”.


Donderdag 16 mei 2019

Niet echt fris!!

En daar ging ik dan, vroeg in de ochtend en met lood in de schoenen naar de tandarts. In de veronderstelling dat er tanden en kiezen zouden worden getrokken en de navenante pijnen mij deel zouden worden. Dat verliep anders. Er is een prothese ingemeten en deze zal naar alle verwachtingen binnen twee á drie weken klaar zijn. In de tussentijd is het aan mij om uit te zoeken wie of wat de kiezen gaat trekken en wat de beste hoeveelheid per keer is. In fase’s of alles in één keer. (Doe maar 1 per week, zegt een boerin met kiespijn).

18:00 uur Nadat Daniël uit het gips werd bevrijd liep hij de eerste week best moeilijk, zijn rechter voetje zette hij nogal overdreven naar buiten neer. Om die reden maakte Saskia, niet geheel onterecht, dan ook snel een afspraak bij de fysiotherapeut. Ondertussen deed ik de afgelopen dagen wat oefeningen met hem en die sloegen wonderwel bij hem aan. Hierdoor begon hij al beter te lopen en zijn voetje recht neer te zetten.
En vandaag bezochten wij samen de ingeplande fysio. Met haar is afgesproken om Daniël te helpen met het sterker maken van zijn been, dat is, hoe kan het ook anders, verzwakt door de weken in het gips. Wij hebben er alle vertrouwen in dat het wel goed zal komen. Daniël heeft voor zijn inzet in ieder geval een cadeautje bij de Action mogen uitzoeken en de keus viel vandaag op een reusachtig pistool met pijltjes. (Alleen heel zielig dat niet veel later het velletje van zijn hand tussen een of ander veersysteem kwam en hij dus opnieuw gewond raakte. Kindertjes moet dan ook niet met pistolen spelen 🙂 ).

21:00 uur En dan komt er plotseling een vriendschapsverzoek van een BN-er in beeld!! Oké, gaaf!! Accepteren uiteraard!! En direct daarna een berichtje met het verzoek om even te bellen!! Spannend!! Tring Tring, hoi hoi, babbel babbel, klets klets, even een moment van herkenning, even een moment om oude herinneringen op te halen en toen de uitnodiging!! Een supermooie uitnodiging!! Eentje die ik uiteraard met 4 handen heb aangepakt, geen haar op mijn hoofd die tegen zo’n mooi aanbod nee zou zeggen!! Maar ik trok ook de stoute schoenen aan, had ik immers niet overal en nergens verkondigd dat iemand die nogal achter de rennende Rianne had aangehobbeld en haar altijd steunde aan de beurt is??!! En dat zij, Saskia, niet gepasseerd mag worden!! Daarom vroeg ik op de man af wat hij voor haar kon doen, puntje bij het paaltje krijgt zij dus ook een schitterende plek toegewezen!! Een plekje om nooit meer te vergeten!! Hou het blog in de gaten en regel alvast oppas, vervoer, vrolijke kleding, goed humeur, regenboogvlaggen, confetti en ik zie jullie dan de 8e juni in Den Haag!!

22:00 uur Na al die vreugde uitingen hierboven is het nu tijd voor een beetje rust in de tent. Ga maar een beetje rotzooien achter de computer en ondertussen het Songfestival volgen. “Welterusten”.
(P.s: Goed nummer van die Duncan……..).


Vrijdag 17 mei 2019

Dat was een lekker nachtje na al dat geweldigs van gisteren en nu nog maar één te gaan voor Militracks. Sebastiaan heeft het hierdoor niet meer! Vanmiddag gaan wij ons reeds voorbereiden door de Action te bezoek voor wat snoepgoed in zijn rugtas en drinken voor onderweg. Nog maar één nachtje, een kort nachtje want wij hebben ons voorgenomen er rond openingstijd te zijn en er tot sluitingstijd te blijven. (Inmiddels heb ik gelezen dat ook de grootste tank uit WW2 zijn neus laat zien en vooral van zich zal laten horen).

Er staan ons heel wat leuke dingen te wachten, morgen Militracks, 8 juni The Hague Pride en eind juni Veteranendag…..

17:00 uur Het ons niet geheel onbekend dat dingen op het allerlaatste moment gebeuren. Zo was ik qua schoeisel al voorbereid op morgen en loop de hele week al flinke stappers in. Maar Sebastiaan liet vanochtend spontaan vallen dat zijn schoenen al een tijdje kapot zijn en hij er absoluut niet lekker meer op liep. Tijd voor een snelle respons dus. Hadden wij niet net een ‘Kindpas‘ gekregen?!
Zo ontvoerde ik mijn eigen kind tussen de middag en startte ik hoopvol in winkel 1, want Sebastiaan is namelijk niet zo makkelijk te overtuigen als het op schoenen aankomt. Binnen één minuut had hij zijn lievelingsschoen gevonden en gepast, hij zat als gegoten en dus verzocht ik een verkoper ook om de linkerschoen erbij te pakken. Na een klein half uurtje verlieten wij gedesillusioneerd de winkel, waarschijnlijk verkopen ze regelmatig bij de Bristol alleen rechter, of alleen linkerschoenen, maar wij doen daar niet aan mee. Op dus naar de dichtstbijzijnde winkel waar de Kindpas als betaalmiddel wordt geaccepteerd. Na een paar modellen te hebben gepast (met steunzolen) vond hij alsnog zijn geluk bij Perry Sport. Om dit heugelijke feit te vieren trakteerde ik hem op een frietje naar keuze en belde ik ondertussen naar school, want de pauzetijd was ruimschoots overschreden en verzon een acceptabele smoes. Smoes ging er moeiteloos in…… Zo belande hij niet veel later op de fiets naar huis/school tot dat ik hem vroeg waar zijn ‘oude schoenen’ eigenlijk waren? (Niet die afgetrapte, maar zijn buiten-speel-schoenen). Uhh Rianne, die staan nog bij de snackbar! Toen ik uiteindelijk op onze bank wilde neerploffen, waar ik zo naar verlangde, had Saskia reeds een ander plan. De Karvan cevitam was vandaag in de super aanbieding bij de Hoogvliet en zij had bij twee verschillende filialen de lievelingssmaak van Daniël apart laten zetten. Die comfortabele bank, waar ik op neer wilde ploffen, die kwam er uiteindelijk wel, ergens in droom twee-en-een-half.

Maar zijn Sebastiaan en ikke nu klaar voor morgen? Nee, eerst kickboksen want dat is zo belangrijk voor hem en dan na het eten de Action plunderen voor snoepgoed en het voertuig van de nodige vloeistof voorzien, anders geraken wij nooit in Overloon. Ondertussen is de fotocamera opgeladen staat de thermoskan al klaar naast de Senceo….

22:30 uur Na een toch wel een iets aparte film (Cell) te hebben gezien zijn eindelijk wat slaapluisjes aan het kloppen onder mijn schedeldak. Tijd om tandjes te poetsen, psoriasis plekjes in te smeren, de vaatwasser te activeren en de boel al te sluiten. Deze avond heeft alleen Justin het pand verlaten om de nacht in duisternis door te brengen. Het zal mij niets verbazen als ik hem bij het krieken van de dag nog in de woonkamer ga tegenkomen. “Welterusten”.


Zaterdag 18 mei 2019

Even voor half acht reden wij de stadsgrenzen van Zoetermeer uit en maakten ons comfortabel voor een ritje van iets meer dan anderhalf uur. Nog vóór de allereerste afslag stonden wij stil op de vluchtstrook…….. Wat bleek, kleine handjes hadden hoogstwaarschijnlijk, tijden het spelen de dag daarvoor, aan de hendel van de motorkap gezeten! Opnieuw maakten wij ons comfortabel voor het ritje van anderhalf uur, minus die eerste minuten op de snelweg met stuiterende motorkap. Zonder enig verder oponthoud sloten op de afslag naar Overloon achteraan bij een lange rij tot aan het geïmproviseerde parkeerterrein nabij de Oorlog-Museum. Tot zover verliep alles vlot en op rolletjes. (De tocht van dit terrein naar het museum was voor mijn aan de verre kant en maakte mij toch iets bezorgt over de rest van de dag en of ik ooit nog terug zou komen bij de auto).

Op het terrein kruisten wij eerst enkele van de ruim 150 stalletjes met oorlog prullaria om bij een kopje koffie te komen, hierna was het showtime! Vanaf het terras bezochten wij eerst het museum, daarna het terrein met opgestelde voertuigen, om vervolgens een plekje te zoeken langs de route van het defilé. Na dit alles kregen wij toch echt wel honger en omdat Sebastiaan al menig, in legerkleding gehulde, bezoeker met een reusachtige hamburger had zien lopen was zijn keus hierop gevallen. Eenmaal in de rij bij de foodtruck met de super hamburgers kozen wij voor één grote, de grootste, om samen te delen. (Niet dat wij tegen de omvang aanhikten, meer tegen de prijs hiervan). Maar onze keuze werd heel erg beloond, wij konden ons niet herinneren zo’n lekkere hamburger te hebben gegeten.

Na deze lunch doken wij weer in het avontuur van het defilé en niet veel later gaf de publiekstrekker een demonstratie. Een van de weinig overgebleven rijdende “Tiger” tanks reed een rondje over een afgezet terrein. Nog voor de voorstelling begon zaten wij comfortabel op een mooi stukje duin in de prachtige bossen en aanschouwde het geweld van dit kolossale gevaarte. (Ik bleef de hele demonstratie zitten op de comfortabele plek en verroerde mij niet. Sebastiaan ontwaarde echter een teek op zijn tas en wist niet hoe snel hij moest gaan staan en keek tevergeefs naar een veiliger heenkomen). Hierna doken wij voor de 2e maal het museum in.

Tijd voor rust en een 2e kopje koffie, al was dit door de drukje omgetoverd in slootwater uit een kan. Tja en toen doken wij vol goede moed de drukte bij de honderden (150) marktkramen in. Sebastiaan had zijn cadeautje van Wilfried goed bewaard en koos serieus en overwogen zijn presentje, het werd een radiografisch tankje. Wij verbaasden ons wel over al het Nazi-tuig wat daar te koop werd aangeboden, bijna alle kramen verkochten zaken waar het swastika kruis op tooide en veel van de spullen kwamen ook echt uit WW2. Kijk, een speelgoed dingetje vind ik nog tot daar, maar er waren ook bezoekers, die wij later op het netvlies kregen, die vol trots een welbekende band om hum bovenarm deden…….. helemaal fout in onze ogen.

In een hoekje achteraf bosten wij tegen een dubbele kraam aan waar trotse eigenaren hun radiografisch rupsvoertuigen tentoon hadden gesteld. En dan niet zomaar radiografische tankjes, nee schaal 1:6 en geheel van staal en alles tot op de kleinste details verzorgd en werkend, zelfs met allerlei geluiden erbij. En Sebastiaan wist een van de eigenaren te verbazen met zijn kennis over WW2, de wapens en allerlei dingen waar ik zelfs nog nooit van gehoord had. Die twee hebben dan ook lange tijd met elkaar staan kletsen en als klap op de vuurpijl gaf deze man ook nog een demonstratie met zijn tank. Let wel: deze tank weegt een kleine 130 kilo en er hangt een prijskaartje aan van €8.000,-! En stilletjes genoot ik als de beste mee, wat was dit een geweldig moment van de dag!!

Nog één keer het museum in en toen er door de luidsprekers galmde dat het museum toch echt haar deuren ging sluiten was Sebastiaan er aan toe om zich over te geven aan het onvermijdelijke, de terugreis……….
We hebben een onvergetelijke dag gehad, ik heb zo verschrikkelijk genoten van zijn enthousiasme dat het mij gewoon alles meer dan waard is geweest, jullie weten wel waar ik het over heb, zullen we het daar maar bij laten. Even na achten reden wij uiteindelijk weer de stadsgrenzen van Zoetermeer binnen.

Zondag 19 mei 2019

Het inmiddels al bijna tijd om de pannenkoekenmix klaar te maken en een stuk of 20 van die ronde dingen te gaan bereiden. En of ik daar geen zin in heb! Maar het vervult opnieuw een kinderwens en dan krijg ik van een dikke knuffel van Daniël. Die om pannenkoeken heeft gezeurd, deze dan vanavond worden klaargemaakt, maar zelf ineens is overgeschakeld op kant en klare poffertjes. (Gekregen en tot vandaag houdbaar, dus vooruit dan maar weer en het is hem inmiddels door derden beloofd. Zo is het dus onmogelijk om hier tegenin te gaan).

Na gisteren draai ik nu nog steeds op 05% van mijn kunnen, dus 1:5 deel van mijn huidige bereik. Ik snap er zelf ook niets van en daarom neem ik het jullie ook maar niet kwalijk. In ieder geval geniet ik nog heel erg na en dat het ietsje teveel van het goede zou worden was vooraf bekend :-).

20:45 uur Voordat de zon helemaal onder is en een poging ga doen om naast al dat vrouwelijke geweld in bed in slaap te komen heb ik nog wel een nieuwtje te brengen. Daniël heeft vandaag zijn bioscoop debuut gehad. Zijn allereerste film in een bioscoop was ‘Casper & Emma’. Volgens Saskia was hij een van de weinig kinderen die stil bleef, alleen moest hij 5 minuten voor het einde nodig plassen. Dat werd dus rennen, plassen, afknijpen en weer rennen om de laatste 2 minuten te zien. Maar Daniël is er helemaal vol van en praat nu als een volleerd filmkenner met ons mee, je lacht je helemaal gek 😃.

Oh, je ziet het hierboven al aan de smiley, de app werkt eindelijk ook naar behoren en maakt er geen zooitje van. Kan ik gelukkig typen en bankhangen tegelijk. Al ben ik aan de andere kant verplicht mee te kijken met “Jane the virgin”. (Net of ik naar mijzelf kijk). En, zin in een nieuwe week? “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

2 gedachtes over “WEEK 20 – 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.