WEEK 19 – 2019

Maandag 06 mei 2019

1967

Wie wat bewaard, die heeft wat. Zo vond ik in een oude schoenendoos bovenstaande foto. Kijk nu eens naar al die blije gezichtjes! Allemaal onbezorgd en een heel leven voor zich. En als ik een beetje diep graaf in de krochten van het laatste stukje brein onder mijn schedeldak dan kan ik mij dit moment, die tijd daar op die kleuterschool nog wel een beetje herinneren. En eerlijk is eerlijk, dit stukje van mijn jeugd was toen nog echt onbezorgd en heel leuk, daar aan de rand van ’t Haegsche Zuiderpark. Ik was toen even groot als Daniël nu, mens wat vliegt de tijd!! In de huidige tijd zou dit ondenkbaar zijn, een non voor de klas. Hoeveel kindertjes op deze foto zouden uiteindelijk niet goed naar de non hebben geluisterd? Ik weet zeker dat er minimaal één mannetje tussenzit, sambal elbij?

En dan ga je even in Google Maps zoeken en ontdek je dat je eerste huisje en je kleuterschool nog precies daar staan waar je ze hebt achtergelaten!!
Ik ging trouwens niet veel later, in de zomervakantie van 1967, verhuizen naar Loosduinen en mocht aldaar nog een paar maandjes naar een andere kleuterschool. Ook deze kleuterschool staat er, vanwege haar status als rijksmonument, nog. (Zo ook mijn, rechts daarnaast gelegen, lagerschool). Zouden al die gebouwen mij gaan overleven?

Zo, dat is weer een stukje geschiedenis uit het leven van Rianne. Voor nu weer even genoeg, mits ik natuurlijk deze week niet tegen meer oud-leuks aanloop….

Sale juli 2019

En dan schakelen we zo live over naar het gipsavontuur van Daniël:

We waren netjes op tijd en daardoor waren de wachttijden voor de röntgenfoto en de gipspoli niet erg lang. Diegene die na ons kwamen hadden meer pech, een van de verpleegkundige maakte daar nog een grapje over: ‘het is wat drukker als normaal, maar u wordt allen voordat het donker word geholpen :-).’ Het werd dus extreem vol in de wachtkamer. Onze dappere brekebeen deed het in ieder geval geweldig. Zonder één krimp te leven doorstond hij alle gruwel van het zagen, wat een rot geluid was dat. (Dat horen jullie vast ook wel bij het filmpje).
Daniël wil straks echt naar school, ook al durft hij bijna niet te lopen. Hij moet ook de komende twee weken heel rustig aan doen en voor extra ondersteuning kreeg hij ook een ‘kous’ om het geblesseerde beentje.

17:30 uur Pasta-dag, het is carbonara geworden en vandaag zijn de champignons apart gekookt en gekruid. Dat krijg je met een huis vol kids die gruwelen van champignons en ik ze wel overal in wil doen! De saus is basic gebleven, lekker romig met verse oregano, peper, parmezaanse kaas, knoflook, peterselie, bieslook, nootmuskaat, citroensap, kurkuma, lavawortel, selderij en een beetje mosterd, meer niet…… Dat alles op een bedje van biologisch geteelde spaghettidraden uit eigen tuin. Oh, de mosterd kwam uit een potje.

Poe hé, nog maar twee afleveringen te gaan en dan hopen wij het laatste deel in de bios te mogen meemaken, dat zou echt te gek zijn!! Wij zitten er morgenochtend helemaal klaar voor.
Met Daniël ging het vandaag goed, met zijn beentje ook :-). Hij is vanmiddag naar school geweest en van- en naar huis ging het nog met de rolstoel. Verder heeft hij in de klas flink geoefend en is hij iets minder angstig om zelfstandig te lopen. Hij heeft al lekker gespeeld in bad en ik heb zijn beentje lekker gemasseerd met kokoscrème, iets wat hij meer dan fijn vond. Er huist trouwens nog steeds een of andere ziektekiem in ons huis. Saskia blijft maar ziek en Sophie kwakkelt ook. Als dat zo doorgaat sleur ik beide dames aan hun haren naar de huisarts! “Welterusten”.


Dinsdag 07 mei 2019

Heel wat maandjes geleden schreef ik super enthousiast over de liefde en passie voor mijn werk, was ik meer dan positief over het restaureren van prachtige luiken en nu is dat alles met de noorderzon verdwenen.
Als ik er een zelf-diagnose overheen mag jagen zal de oorzaak hiervan gezocht moeten worden zowel medische- als psychische problemen. De operaties, het ongeluk met mijn hand, de reuma, de artrose en deels de vermoeidheid door de apneu sloegen keihard toen. Daarnaast eiste ook de stress en het enorme geestelijke onbehagen haar tol. In die waslijst kunnen veel zaken elkaar een hand geven en toch vind ik mijzelf nog steeds zwak hierin. Het is niet mijn ding om in een slachtofferrol te kruipen en ben juist gewend om iedere tegenslag juist aan alle kanten te bestrijden. Wat er gebeurd is, wat er nog steeds een beetje gaande is, is zo niet mijn ding. Wil ik teveel? Of wil ik juist te weinig? Misschien weet ik eigenlijk helemaal nog niet wat ik wil qua werkend leven. Wat ik wel wilde, een rustiger en vrediger leven, daar ben ik eindelijk hard voor aan het strijden en zodra dat doel is bereikt zal de rest ook wel gaan volgen. Alles op zijn tijd, helaas te laat voor de luiken…….

15:15 uur Na een kort en super gezellig bezoekje van mijn laatste opdrachtgever, die bevriend is geworden en gebleven, was het een race tegen de klok voor de voedselgroep en Daniël op tijd op school te krijgen. Het is natuurlijk gelukt. Wat veel minder leuk is, de kaartjes voor de finale van GOT is niet gelukt!!
Vanavond ga ik nu eens wat lekkers op tafel zetten, Ama heeft dat wel verdiend. Het word een maaltijd met van die lekkere Turkse broodje en het beleg is heel divers. Zo maak ik geplukt kip en is er dankzij de voedselgroep ook zalm, huzarensalade, zalmsalade en een variatie aan groenvoer. Smullen dus!!

23:58 uur Nog net op de valreep: “Welterusten”.


Woensdag 08 mei 2019

Als het zo doorgaat moet ik wat gaan verzinnen om dit blog nog enige transwaardigheid te geven. Zo langzaamaan verwatert hetgeen waar het ooit om/mee begonnen is. Zo is het leven nu eenmaal en eerlijk gezegd komt er weinig trans op mijn pad. Er staat nog wel iets heel groots te gebeuren, alleen is het nog een groot vraagteken wanneer dit eindelijk gaat gebeuren. Gelukkig gebeurd er daarnaast nog zoveel ander leuks dat het leven absoluut niet saai is en er voldoende stof blijft om over te schrijven. Het is trouwens niet zo dat alle transfrustraties en misschien wel beter genoemd de blijvende aanwezigheid van transfobieën uit mijn leven zijn verdwenen. Dat is zeker niet zo, maar heeft het enig nut om daar maar in te blijven hangen en je leven daarmee te verzieken? Dacht het niet!

En dan gaan we nu weer naar nu, het moment van de dag. Zoals zovele dagen gingen mijn wimpers lang voordat de wekker zou gaan gillen in de hoogste stand en zat ik een uur eerder achter de koffie. De enige die zich vanochtend met pijn en moeite uit zijn bed liet halen was Sebastiaan. Hij is ook erg ontregeld door de twee weken van ongegeneerd uitslapen in vakantiemodus, maar kon het gelukkig net voor elkaar krijgen om niet te laat te komen. De rest ligt nog in katzwijm. Daniël, ons brekebeentje, had het gisteren extra zwaar. Mede door zijn gebroken beentje is het lopen best belastend voor hem en daar heeft hij flink voor geoefend. Het resultaat was dat hij gisteren rond 17:30 uur niet meer wakker te houden was. Dit hazenslaapje zorgde er voor dat hij ‘s-avonds met geen tien paarden in slaap kon komen. Daarom heb ik hem maar lekker laten liggen.

15:00 uur Zojuist hebben wij een twee en een halfuur durend interview door “De Linda Foundation” gehad. Wat was dit ontzettend leuk om te doen en zonder enige twijfel komt daar iets moois uit rollen voor toekomstige donateurs van dit geweldige initiatief!!

En nu komt het mooiste: Saskia kreeg van de journaliste een cadeaukaart (uit eigen zak en niet gepland of zo) en is daar gelijk een Linda voor gaan halen. En Saskia kennende kreeg zijn daar dan ook een extraatje bij!! Zijn dit geen mooie dingen in het leven……

23:00 uur WAT EEN ONGELOOFLIJK EINDE, VAN 2-0 NAAR 3-2. HOE DAN??

Fijn hé, die polystyreen balletjes!

Maar aan het begin van de avond heb ik een lekker stuk gewandeld met Daniël. Hij in de rolstoel, zo gingen wij naar de Schapenweide. Het laatste stuk in het park heeft hij helemaal gelopen tot aan de speeltuin. (Onderweg zagen wij in de verte twee reigers staan en omdat Daniël het niet goed zag maakte ik voor hem een foto. Ik dacht door deze wat uit te vergroten hij het wel kon zien. Nou moet ik eerlijk bekennen dat het best een geslaagde foto is geworden!). Eenmaal aangekomen in speeltuin klom hij gelijk op de schommel en even later kwam Saskia ook onverwachts aanwaaien. Nadat hij even lekker zijn ei kwijt kon zijn wij saampjes terug gelopen. Op tijd thuis om voor de buis te gaan zitten. Had ik dat maar niet gedaan……. Ondanks alles: “Welterusten”.


Donderdag 09 mei 2019

“Wat bezielt toch iemand om 3 (schijnbaar) onschuldige, willekeurige mensen te vermoorden? Ik snap daar werkelijk niets van!! Eerst vermoorde hij zaterdag een vrouw in Scheveningen en afgelopen dinsdag twee in Heerlen. Is er hier sprake van een verband? Het enige wat de slachtoffers tot nu toe gemeen hadden was het bezit van honden. Maar waarom liggen de plaatsen van het delict zover uit elkaar, ik snap het niet?
En wat als mocht blijken dat hij ‘zomaar’ slachtoffers uitzocht? Dan wordt het misschien ietsje enger omdat ook wij ons ook afgelopen zaterdag op enkele honderden meters van het delict bevonden. (Daar waar ik de vlag zaterdag nog vol trots mocht hijsen, verloor een vrouw 860 meter verderop het leven….). Ik hoop maar dat de nabestaande hier ooit rust mee kunnen vinden.”

Kon het niet laten om er andere gedachten bij te krijgen. Iets met SRS…….

Vanochtend meldde ik mij netje op tijd aan de balie van de longpoli, althans stond ik netjes voor de rode streep te wachten. De medisch secretaresse was ondertussen drukdoende met Facebook of zo en het was ruim 7 minuten later dat mijn longarts haar op de wachtende rij aan de balie attendeerde. Je zal maar in een scherm zijn geobsedeerd, ik weet er alles van :-). Na een kort gesprekje mocht ik door voor de volgende ronde, het aanmeten van een cpap. Ook dit ging vlot en het apparaat is een super verbetering met wat ik hiervoor had. Deze is veel spannender en heeft zelfs een eigen wifi verbinding zodat zij op afstand alle bed-geluiden kunnen meeluisteren en opslaan. (Nou, dat is nog steeds niet echt spannend voor ze). Gelukkig zijn de maskers ook met de tijd meegegaan en heb ik gekozen voor optie 1, het neusmasker. Het zat al gelijk als gegoten en als de dame niets had gezegd was ik er zo mee naar huis gelopen….. Ben benieuwd vannacht en of ik over een paar dagen kan zeggen dat mijn energie eindelijk weer gaat toenemen!! Het zou mij niets verbazen dat ook de neergaande energie-spiraal hier iets mee te maken heeft gehad!

JE KAN NU NIET MEER ZIEN DAT JE EEN MAN BENT
Geweldig toch als dat tegen je gezegd wordt?! Ja hoor, dat meen ik want ik weet wie het zei en in wat voor context. Dus deze keer mocht ik het als een groot compliment aannemen en zou een ‘standje’ over de gemaakte uitspraak alleen andersom kwetsen…….. Zo kan het dus ook!

22:00 uur Het is er doorheen!! Mijn gebit gaat gerenoveerd worden!!! Na een briefje aan mijn tandarts en de kaak- en aangezichtschirurg kreeg ik groen licht!!! Eindelijk van die nachtmerrie in mijn mond af……..
Verder heb ik vandaag nog meer zaken aangepakt die te lang zijn blijven liggen, dat geeft echt een boost vanjewelste en uiteraard ook de kick om het te doen. Eigenlijk verliep iedere actie succesvol! YES, YES, YES!!

Voor de rest kan ik alleen maar vertellen dat het na de geslaagde maaltijd een tijd van bezinning, uitbuiken en knutselen is geworden en verder halsreikend uitkijk naar het eerste nachtje met de vernieuwde cpap. “Welterusten”.


Vrijdag 10 mei 2019

Het knutselen van gisteravond was dringend nodig omdat het wéér een allerlaatste mogelijkheid ‘dingetje’ van Sebastiaan was. Je weet wel, dat in elkaar geknutselde skelet wat nog aangekleed moest worden. Dat moest nog éven voor morgen klaar en daar kwam hij dan ook gisteren mee!! Het is uiteindelijk gelukt en daar gaat het tenslotte om.

‘Maar hoe was je eerste nachtje met de nieuwe cpap?’ Goh, wat lief dat je dat vraag! Dat ging eigenlijk best wel super, al zeg ik het zelf. Het nieuwe masker zit als gegoten en is 1000x fijner dan de vorige die over de mond én neus zat. Nu kan ik gewoon blijven kletsen met Saskia, al vindt zij dat wellicht minder leuk. Ik stond wel vermoeid op vanochtend maar dat wil nog niet zeggen dat dit door de cpap komt. De vorige keer duurde het ook wel eventjes voordat het effect duidelijk werd.
Wisten jullie eigenlijk al hoe Daniël het masker noemt? Hij noemt het een ‘varkensneus’.

22:30 uur “Bankier van het verzet”. Wat een helden!!!


Zaterdag 11 mei 2019

Het moest er een keer van komen en het plezier werd er met de minuut beter van. Na een kleine 4 uur zwoegen was alle begroeiing op de schuttingen netjes geknipt en geschoren, de boel netjes aangeveegd, opgeruimd en dankzij de drive volgde ook de eerste schoonmaakronde van de vijver. Nu alleen nog de bloemetjes…..
Daarna uitrusten met een kopje koffie in het zonnetje. Dat stilzitten was eigenlijk maar niks dus kon ik die tijd mooi benutten om met de epilady de benen en armen eens flink zomer-klaar te maken. Ik moet eerlijk zeggen dat de beharing steeds minder en zachter word. Er zijn nog een paar van die hardnekkige eilandjes maar daar kan ik redelijk mee leven (mits ik het maar in de gaten hou 🙂 ).

Sale juli 2019

23:30 uur Niet echt een onaardige film gezien die tot de ontknoping goed in elkaar stak. De ontknoping was echter weer zo’n good guy against bad guys. En drie maal raden wie er wint!! Jammer hoor, hoe krijgen ze het voor elkaar om een best wel goeie film zo te verpesten. “The Equilizer 2”.
Daarna strekte ik mij even uit na het bankhangen en kreeg ik de leukste krampaanval sinds jaren, iedereen was gelijk wakker in huis. Eigenlijk was dit wel de zwaarste aanval aller tijden. Snap eigenlijk sowieso niet waar ik al die krampaanvallen aan te danken heb. Zomaar uit het niets in mijn voeten, bijna dagelijks en nu dan in het bovenbeen. En deze was echt even pijnlevel 8…….. “Welterusten”.


Zondag 12 mei 2019
Moederdag

Die mag vandaag extra groot in beeld van mij! Wat een leuk cadeau kregen wij, voor allebei eentje handgemaakt door Daniël. En moeten jullie eens lezen hoeveel kusjes er wel niet, bij elkaar opgeteld, op staan?! Ik tel er 36 en jullie? En het leuke is dat hij deze ook echt heeft gegeven op de plekken die staan geschreven 🙂 !!

Vanmiddag komen Ama. Oesje en Sebastiaan uit het verre Scheveningen over om Moederdag in het Zoetermeerse te vieren. (Sebastiaan heeft een nachtje bij Oesje gelogeerd, vandaar). En als speciale gast komt Marion over, die heeft wel een verzetje verdient al zeggen wij het zelf…. En al dit samenzijn gaat Ama ook nog eens belonen met een hapje buiten de deur, dus als dit geen super Moederdag gaat worden!!

23:30 uur We hebben het super gezellig gehad zo samen en Marion had het ook naar haar zin. Zij was net zo moe als ik geloof ik. Heb ik iets onder de leden of zo? Moe en veel pijn, teveel pijn en te moe naar mijn zin. “Welterusten”.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 gedachtes over “WEEK 19 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.