WEEK 17 – 2019

Maandag 22 april 2019
2e Paasdag

Gisteravond waren Sophie en Sebastiaan druk in de weer om een grappig filmpje te maken. Sebastiaan kan namelijk zo verschrikkelijk leuk stemmetjes nadoen, waardoor Sophie op het idee kwam om er iets leuks mee te doen. In het filmpje van gisteravond vertolkte ik een gastrol door Sebastiaan diverse vragen te stellen, maar door de wijze waarop hij hierop reageerde, schoten wij verschrikkelijk in de lach en schoot het verder niet op. Maar n.a.v. dit filmen vroeg Sophie naar een oud filmpje van haar en haar broer Justin. Na heel veel zoekwerk vonden wij deze en kon ik het niet laten om dit gelijk op mijn YouTube pagina te plaatsen. Wat hebben wij hier gisteren een lol aan beleeft.
Naast het filmpje van Sophie en Justin vond ik ook een hele lange film van mij en Sebastiaan samen. Een opname uit 2011 waar Sebastiaan, bij mij op schoot, gebiologeerd naar een paar leuke muziekvideo’s kijkt. En dat is mij daar toch raar, jezelf zo uitvoerig terug zien op oude beelden en uiteraard nog in het oude omhulsel. We hebben de beelden gisteravond gezamenlijk bekeken en unaniem vonden wij het vreemd om mij zo te zien, alsof het niet waar is waar je naar kijkt. Het is zo onwerkelijk! (Als straks de fotocessie gepubliceerd is zal ik kijken of ik iets met die beelden kan doen door er bijvoorbeeld eenzelfde film naast zetten, maar dan met Daniël op schoot).

En toen dook er plotseling een foto compilatie op uit de beginperiode van de transitie. Uit een periode dat ik nog stiekem foto’s maakte en mijn hoofd niet in beeld mocht komen. Waar ik echt van schrik is mijn lijf, wat was ik toen slank!! Ik was toen ook al van ver gekomen wat afvallen betreft. Daarom zat zit die middelste foto er ook tussen, een indicatie van mijn oude omvang een jaar daarvoor. Nu is die omvang helaas weer terug, nou ja, zo goed als. Maar toch zijn de foto’s het levende bewijs dat het toch echt wel kan, als je maar wilt! Aan de slag maar weer, het zal een hele grote uitdaging gaan worden want ik heb het echt laten versloffen. Mocht het lukken, dan ben ik zeker weer een jaartje verder.

19:00 uur Door allerlei factoren kwam het er niet van om er op uit te trekken vandaag en daar baal ik ontzetten van!! Laat dat duidelijk wezen. Vanochtend had ik reeds aangegeven om gezellig een flinke fietstocht te gaan maken, maar helaas kwamen er telkens stoorzenders tussendoor.

23:00 uur “Welterusten”.


Dinsdag 23 april 2019

06:00 uur De hoofdreden dat mijn avond zwaar werd verpest was ‘tandpijn’. Afgelopen week schreef ik al over afgebroken tanden en de wachttijd voor een bezoekje aan de tandarts. Gisteravond brak de pijn echt door en was het niet anders meer te stoppen dan flink in het gat de graven en een emmer met pijnstillers in te nemen. Er zit niets anders op dan zomenteen de tandarts te bellen, in de hoop dat er iets gedaan kan worden.

08:30 uur Morgenmiddag om half twee kan ik terecht bij een van de mondhygiënisten om de boel even te bekijken en als het gevuld moet worden, kan dat er gelijk achteraan. Joepie.
Maar wat mij nu even tegen de borst stuit is het volgende: geruime tijd probeer ik in contact te komen met de aangezichtschirurg. Door god weet wat lukt dit steeds maar niet en nu staat er morgen een geplande bel-afspraak. In zoverre gepland: ‘woensdag de 24e april, geen vaste tijd en ook geen indicatie’. Met andere woorden mag ik morgen dus tussen 07:00 uur en 18:00 uur bovenop mijn telefoon blijven zitten. Ik kan nu al voorspellen dat ik gebeld ga worden als ik in de stoel van de tandarts lig, let maar op!!!

De catering kwam, via mijn zus, even buurten.

18:30 uur De buikjes van enkele kindertjes zijn gevuld met pasta en sommige aten helemaal niets, nog 3 anderen eten vanavond pas. Hoe dat komt? Daniël wilde al dagen graag een fungi en de rest zou met de pot mee-eten. Alleen had Justin geen trek in spaghetti en eet schijnbaar ergens anders, terwijl Saskia nog met een vriendin in het Elysium ligt te bakken. Met die laatste 2 eet ik straks een piepklein beetje pasta mee en voor de rest stort ik mij op de reeds klaargemaakte broccoli salade…. Niet te vergelijken met het culinaire voedsel van gisteren, dat door mijn zus en schoonzus was geschonken. (Zij konden de ontvangen hoeveelheid niet zelf verorberen 🙂 ).

22:45 uur Morgen gaat het gebeuren, niet vandaag, dat red ik niet meer. Aan het begin van de avond hebben Daniël een rondje rond het huis gemaakt en ‘zijn’ speeltuin inclusief de boze boom aanschouwd, de boom waar alle ellende begon. Daniël liet mij ook zien hoever hij al hersteld is en die demonstratie bleef niet bij één speeltuin! En ondertussen werd alle vereeuwigd door de filmfunctie op het mobieltje. En dat ga ik morgenochtend uploaden. “Welterusten”.


Woensdag 24 april 2019

Hij hing dus, voor de breuk, aan de horizontale tak!

‘Rianne, ik wil naar de speeltuin?!’ Het kwam er niet helemaal in een vragende toon uit, maar ik ben de beroerdste niet om dan te zeggen: ‘dan ga je toch’. Uiteraard bedoelde ik dit niet zo gemeen als dat het klinkt en desgevraagd had hij zich binnen een paar seconden gekleed voor een rondje speeltuin. Allereerst hobbelde wij met rolstoel en al naar ons vertrouwde speeltuintje. Aldaar liet hij mij vol met zijn verhaal de boom zien waaruit hij was gevallen. Daarna wandelde hij naar de glijbaan en gleed hij zonder acht te slaan op zijn gipsbeen naar beneden.
Omdat er geen andere kinderen waren leek het hem beter om naar het schoolplein te gaan, dus hup in de rolstoel en gaan met die banaan. Alleen waren daar ook geen kinderen. Aldus Daniël konden wij dan beter naar een ander schoolplein gaan, daar waren vast wél ‘vrienden’ van hem te vinden. Dat bleek helaas niet zo, maar hij kon mij wel even laten zien hoe goed hij wel niet kon klauteren.

21:30 uur Wat voor draai er ook aan zal worden gegeven, dit is gewoon niet leuk!! Al weken lang probeer ik contact te krijgen met het Amsterdam UMC over de stand van zaken. Telkens weer word mij met klem beloofd dat ik terug gebeld ga worden en gebeurd er vervolgens niets. Ook vandaag stond er een telefonisch consult gepland en zat ik van acht uur tot zes uur bijna letterlijk op mijn telefoon. Maar er kwam niets…….

c.a. 70 cm ! !

Tussendoor mocht ik nog even in de stoel van een mondhygiëniste liggen. Zij bleek dus geen zenuwbehandeling te kunnen doen, dus werd het gat gevuld in de hoop dat de pijn zou verdwijnen. Die hoop is gezien de pijn in mijn mond niet echt groot.
Mijn tandartspraktijk ligt in mijn oude wijkje, vlakbij Lookhill en Loosduinen. Direct naast de praktijk wandel je zo het Meer en Bos in, een echt oud bos, waarin de bron ontspringt van de Haagse Beek. De beek die uiteindelijk de Hofvijver van water voorziet. Ik heb daar in mijn jeugd zoveel gespeeld en het maakte mij vandaag zo verschrikkelijk blij om daar weer even doorheen te wandelen. Vele malen stond ik stil, stil om te luisteren naar de natuur, de bos geluiden en mijzelf gelukkig te prijzen dat ik dit nog kan en mag doen. (En toen ik stond weg te dromen aan het meertje waar zich ook de bron bevindt, kwam er ineens een joekel van een goudkarper naar boven. Misschien was het wel die goudvis die ik ooit in die vijver had gegooid 🙂 ).

Ik ga nog even wegzwijmelen bij al dat moois wat ik vandaag gezien en gevoeld heb. Dit is voor mij mooier en dieper dan wat dan ook. “Welterusten”


Donderdag 25 april 2019

Soms benijd ik mijn overige huisgenoten wel. De vroege uurtje zijn lekker om even bij te komen en rustig de kranten en het MSM af te struinen, maar op een gegeven moment is een beetje bedrijvigheid ook wel welkom. Meestal is Daniël de eerste die om de hoek komt kijken, zo rond een uurtje of acht / negen, terwijl de rest pas ver na tienen uit bed valt. (Sommige pas na enen zelfs!). Of noemen zij het daarom vakantiespreiding?

12:30 uur “DE LUIZENMOEDER”. Was soms wel leuk, het is wat anders als je daar ineens zelf een soort van rolletje in gaat vertolken! Omdat Daniël klaagde over jeuk op zijn bolletje ben ik hem maar eens grondig gaan inspecteren en ja hoor, luizen……… Het afgelopen uur heb ik meerdere huisgenoten met een speciaal goedje behandeld en hun haren uitgekamd met een luizenvanger. Wat was dit een geestverruimende ochtend.

22:15 uur Na een paar weekjes de broodmaaltijd als avondeten te hebben overgeslagen gingen de uitsmijters er als zoete eitjes in. In plaats van ham kon ik die van mij maken met gerookte beenham en dat smaakte zeker niet vies. Als extra ondersteuning en verkapte vitamientjes kregen de liefhebbers er nog een kommetje gevulde tomatensoep bij.

En wie belde er vanmiddag?? Mijn chirurg van het Amsterdam UMC!! En omdat ik moe ben kom ik daar morgen op terug. Oh, en voordat ik het vergeet, het zijn geen ‘luizen’ maar mieren. Althans, zo noemt Daniël de kriebelende beestje op zijn hoofd! (Jeuk ze) “Welterusten”


Vrijdag 26 april 2019

Ik had gisteren eindelijk contact met de chirurg van het Amsterdam UMC, Dr. Brigitte Meijer. (Zij belde mij zelfs 2 maal!!). Geheel gerustgesteld kan ik melden dat het gewoon druk is, te druk en dan vertel ik uiteraard niets nieuws. Ook blijkt het digitale ‘patiënten dossier’ allesbehalve goed te werken, de eerder verstuurde berichten en gevraagde info bleek niet te zijn aangekomen. Uit het hele onderhoud is naar voren gekomen dat mijn gebit echt prioriteit nummer 1 heeft, alvorens er verder aan mijn gezicht geopereerd kan worden. Zij heeft hierin volkomen gelijk. Mijn taak in deze is dus zo snel mogelijk alles eruit laten rukken en voor rust en reinheid in mijn mond te zorgen. Zo gezegd zo gedaan en de eerste afspraken hiervoor heb ik inmiddels al gemaakt!

En daar zat ik vanochtend vroeg dan, in de startblokken om om 06:00 uur naar de tandarts te kunnen gaan. Want de tandpijn is zo verergerd dat ik geen oog meer dicht kan doen. Maar helaas voor mij kreeg ik de assistente pas om 07:05 aan de telefoon en die meldde mij dat mijn tandarts met vakantie is. Jammer maar helaas, zoek maar een noodtandarts!! Nog even volhouden Rianne, om 15:00 uur kan je bij een spoedtandarts in Zoetermeer terecht……


11:30 uur Mijn broer Theo is vanochtend overleden………..


Zaterdag 27 april 2019

In alle vroegte, de zon had zich net laten zien, ging de ‘driekleur met oranje wimpel’ in de vlaggenstokhouder. Een feestdag met een zwart randje want hoe dichtbij staat de dood wéér! Gisteren mijn broer, na een kort ziektebed. Mijn oudste broer en voor een kleine 56 jaar ook mijn enige broer. En hoe raar het leven en lot ons ook verbond, wij zijn bloedverwant doordat dezelfde man ons heeft verwerkt. Door de aderen van zijn nageslacht stromen gelijke genen. Ja, een feestdag met een heel zwart randje. Voor vooral zijn kinderen, kleinkinderen, vriendin en naasten een blijvend randje aan een feestdag.

22:30 uur Helaas heeft Saskia de hele dag zwaar ziek in bed doorgebracht terwijl de rest aan het feestvieren was…… Sophie naar slam FM in Alkmaar, Justin naar weet-ik-veel en ik met de twee jongsten naar Ama. Aldaar besloten wij, na een heerlijk broodhapje, alsnog naar de vrijmarkt te gaan. En dat viel mij daar toch tegen, door het slechte weer leek het, in vergelijking met de voorgaande jaren, wel uitgestorven. Ondanks het schamele aanbod van prullaria vond Sebastiaan toch nog een oude zaklantaarn. (Die volgens de verkoper uit de WW2 stamde en door mij werd betiteld als oude spoorweg zaklamp. Wat thuis na wat speurwerk ook zo bleek te zijn…). Het werd, ondanks de -10 en stuifsneeuw, toch nog leuk door twee bemachtigde reuze suikerspinnen en een Zeeslag-spel, waar achteraf lekkende batterijen inzaten. Na een klein uurtje hielden wij het dan ook wel voor gezien. (De enige die nog een beetje warm bleef was Daniël onder zijn dekentje in de rolstoel). Dus bij thuiskomst gauw aan de koffie met een lekkere tompoes uit de oven.
En als laatste kwam het allerlekkerste, de Roti. Wat was dat smullen zeg en omdat de porties altijd ruim zijn konden Saskia en Justin later ook nog een hapje van dit lekkers eten.

Nog slecht 14.000 x zo’n prijs voor de Ford Mustang naar keuze.

En dan als laatste ook nog een superblij verrast worden met een knaller in de Staatsloterij, de dag kan echt niet meer stuk!! “Welterusten”.


Zondag 28 april 2019

Goedemorgen allemaal. Ik keek naar buiten, hoorde het getik op het veluxraam en dacht bij mijzelf: ‘laat ik vandaag eens broer Edwin gaan pesten en zijn paasbrood op gaan eten’. Paasbrood? Eerst dachten jullie natuurlijk dat ik in de war ben en nodig even langs de psych mag, maar dat ligt even anders.
Wij zouden eigenlijk vandaag bij Edwin & Rositsa gaan BBQ-en vandaag, om o.a. het paasfeest te vieren. Daarom was Edwin een beetje gestrest over het in te kopen voedsel en wilde ons uiteraard niet met een te leeg buikje huiswaarts laten keren. Derhalve maakte hij zich vrijdag al druk over de toeloop van mensen in de winkels. Tenslotte trekt iedereen de schappen met vlees leeg als er wat te vieren valt. ‘Alleen lieve Edwin, het was afgelopen weekeind Pasen en niet nu!’ Maar nu komt het: Rositsa in Bulgaars en daar is het nu Pasen……… (Snappen jullie het nog? Zelf moest ik het ook drie keer lezen om het te snappen).

21:00 uur Rond een uurtje of twee arriveerden wij, Daniël, Sebastiaan en ikke, bij Edwin en Rositsa. Zijn voortuin lag geheel overhoop en er werd door een groep vrienden hevige gediscussieerd over de inrichting hiervan. Uiteraard mengde ik mij ook in het gesprek toen er werd geopperd om een prachtige boom aan de energiecentrale van Jetten aan te bieden. Wat is dat toch om overal maar bomen om te zagen alsof het niets is!! Maar het is hun tuin, dus waar bemoei ik mij mee :-).
Het Bulgaarse Paasbrood was overheerlijk en de gezelligheid was super. Tussendoor kon ik mijn vakkundigheid in het klussen nog even tonen door één van de tafelpoten onder de keukentafel te fixeren d.m.v. de pockethole techniek. Tussen het gezellig kletsen aan de gerepareerde keukentafel kregen wij nog wat lekkers voorgeschoteld en de kinderen vermaakte zich prima voor de beeldbuis. Daniël is trouwens helemaal hoteldebotel van Rositsa’s dochtertje Mira, die twee kunnen het goed met elkaar vinden.

Rond een uurtje of vijf moest ik echt huiswaarts keren, er moesten nog wat boodschapjes worden gehaald en thuis lag er ook nog een doodzieke echtgenote in bed. Dus toen ik bepakt en bezakt de voordeur opende bleek dat men mij al voor was gegaan met het diner…….. Zo at ik dus alsnog alleen met mijn twee metgezellen van vandaag. Het lijkt overigens een klein stukje beter te gaan met de hoofdvrouw des huizes, gelukkig maar. En zo sluit ik deze week af, gezelliger kan het eigenlijk niet. Dat meen ik serieus hoor, het is best rustig, kalm en gedwee in ons huisje aan de Leidse Wallenwetering. “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

2 gedachtes over “WEEK 17 – 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.