WEEK 16 – 2019

Maandag 15 april 2019



Er staan meerdere dingen op de agenda, maar de meest belangrijkste vind ik wel het gips van Daniël. Dat wordt vandaag verwisselt voor een loop variant en checken zij ook de staat van de breuk. Ik kan er dan wel niet bij zijn, helaas. Voor het mannetje zal het in ieder geval wel een hele opluchting zijn want hij is het beperkt zijn zo verschrikkelijk zat.

Al weken moest ik het doen met een manke laptop en kan ik nu eindelijk gebruik maken van een krachtige 2e hands desktop met 2 beeldschermen. Mijn snode plannetje voor een compleet nieuwe opzet van dit blog wil ik nog dit jaar van de grond krijgen en dat vergt veel tijd, heel veel tijd en dat gaat nu toch een klein stukje makkelijker.
Vanavond neem ik daar heel even afstand van door naar seizoen 8 van ‘Game of Thrones’ te kijken. Wat heb ik daar zin in. (De seizoenen 1 t/m 7 hebben wij afgelopen jaar in één ruk gezien. Het zal dan ook even wennen worden om telkens een week op een nieuwe aflevering te moeten wachten). Er zijn ergere dingen in het leven, toch?

En dan mag ik straks eerst naar dr. van Aken in het HAGA ziekenhuis, het oude Leyenburg, voor de jaarlijkse controle op het hormoongebruik. En dan hopelijk weer naar huis met een receptje in mijn hand, want thuis zijn ze op en slik ik al vanaf donderdag geen pilletjes meer die mijn huidje zo lekker zacht hebben gemaakt. Na een korte tussenstop in huize rust-roest gaat de reis weer verder naar het Haarhuis, voor een broodnodige ‘wissel’ van het haarwerk, het heeft nog nooit zo los gezeten. Dat is omdat ik steeds maar wacht op het verlossende telefoontje van het VUmc. Daar mag ik, bij die laatste operatie, geen haarwerk bij dragen en het lijkt mij zo zonde van het geld als er vlak na de ‘wissel’ een oproep zou komen. Maar goed, het zit door het lange wachten nu zo los dat ik wel moet en zijn ook de laatste ‘eigen’ haren zo verschrikkelijk grijs dat er een dringend een spoeling doorheen moet.
Over een zacht huidje gesproken. Nu de Humira weer door mijn lichaam giert zijn naast de verminderde reumatische klachten, de psoriasis plekken nagenoeg verdwenen. Dat worden van de zomer weer ultra korte rokje…. ;-).

(Die +25 werd + 18)

16:45 uur En toch blijft het handig, die RandstadRail. Een paar straten verderop stap ik in Zoetermeer in en aan de andere kant van Den Haag stap ik voor het ziekenhuis weer uit, en dat in zo’n 30 minuutjes. (+ €7,10 voor een dagkaart). Nou, dat lukt je echt niet met een auto).
Het was niet alleen serieus bij Dr. van Aken, ook heeft hij altijd tijd voor mij om even een praatje te maken en zo vertelde hij mij dat er een team word samengesteld die de gezondheid van transgenders op een langer termijn gaat bestuderen en kijken of de medicatiezorg ook niet verruimd kan worden. Dit omdat er toch te weinig externe kennis is, bijvoorbeeld bij huisartsen. In ieder geval zagen de bloedmonsters er voor mij weer tip-top uit en mijn hormoonspiegel is perfect, ik mocht zelf een nieuwe afspraak maken voor over twee jaar. Dit heb ik toch maar niet gedaan omdat ik het monitoren belangrijk vind.

En Daniël heeft zijn loopgips! Hij mag er nog niet op staan en moet de komende dagen gaan leren lopen met dit ‘blok’ aan zijn been. Over drie weken staat de volgende afspraak en als hij er dan mee kan rennen en vliegen, dan mag het er af.
En ik heb mijn loophaar, uh, mijn haarwerk gewisseld, waarbij de eigen haren zijn geverfd. Mijn eigen haar is best lang geworden en er moest een flink stukje af. Daarbij lijkt het er op dat er ook een waasje op m’n knetter-kale-kneiter verschijnt!! Allemaal dankzij de hormonen en een stukje door de operatie aan mijn voorhoofd.


Dinsdag 16 april 2019

De verwoesting van de Notre Dame, zijn daar nog woorden voor te vinden…..
Wij konden het niet meer aanzien en zijn wezenloos voor de beeldbuis gaan zitten en hebben, zoals eerder gezegd, braaf naar ‘Game of Thrones’ gekeken. Het was even inkomen, het was zeker heel erg goed en een veel te korte aflevering natuurlijk.

Ik ben benieuwd, Daniël heb ik net naar school gebracht in zijn rolstoeltje. Hij is nog bang om erop te staan en het lopen moet nog geoefend worden. Sebastiaan is, ondanks dat hij zich nog niet lekker voelt, ook naar school gegaan, net als Sophie, die ook slecht in haar vel zit. De enige die nog echt hondsberoerd op bed ligt is Justin.
Tussen al bedrijven door was ik vergeten dat Sebastiaan gisteren eventjes op de regionale tv te zien was. Hij was met zijn klas naar een museum geweest en daar werd op dat moment gefilmd.

(Als zijn klas in een groep verschijnt komt Sebastiaan rechtsachter tevoorschijn 🙂 ).

Als een van de ouderen kinderen scheldwoorden gebruiken, dan wijs ik ze op de aanwezige kleine oortjes en als deze kleine oortjes stoute dingen zeggen: ‘dan slaan wij dit er ouderwets uit zeggen wij dat dit niet mag’.

maar nu leg ik het volgende voor: ‘wat doe je nu als de eer en glorie wordt aangetast en Daniël gebruikt (hele) stoute woorden als hij mij verdedigd?? Ja, dat dan?’

Normaal gesproken breng ik Daniël nooit tot aan zijn stoeltje in de klas, de gebruikelijke manier is jas uit en doei. Maar nu zit hij in een rolstoel en mag ik hem tot aan zijn tafeltje brengen en hem in zijn stoeltje zetten. Tot zover dus niets vreemds aan. Totdat een meisje aan het tafeltje aan Daniël vraagt: ‘Daniël, waarom is jouw papa verkleed als een meisje?’ Oké, shit happens en kleuters zijn nu eenmaal spijkerhard en eerlijk, nietwaar? Niet op ingaan, Daniël een kus geven en weg wezen, dat leek mij het beste. Maar nee zeg, schreeuwt Daniël keihard naar dat arme kind en zegt: ‘-naam van het meisje- “godverdomme”…. dit is een echte moeder….. mijn moeder!!!!’

‘Nou, eh, dááag Daniël’ en weg was Rianne met een vuurrood hoofd.

21:00 uur Witte zoete aardappelen, die stonden samen met kip uit de oven op het menu, helemaal gesponsord door de voedselgroep. Voor de witte zoete aardappelen moest ik de bereiding eventjes goed doorlezen want die dingen hebben bij nog nooit eerder in de pan gelegen. En dat klopte dan ook wel, ze moeten in de oven of in de pan tot wat lekker eetbaars worden gemaakt. Het werd een mix, eerst in de oven en toen ik dacht dat die dingen niet gaar gingen worden, nog 5 minuutjes in de pan….. Nou, dat ging wel heel erg hard ineens. Gelukkig was 80 procent nog heel erg smakelijk.

22:00 uur Ik ga nog even wat bankhangen en sociaal doen met iemand waar ik 23 jaar toevallig tegenaan liep :-). “Welterusten”.


Woensdag 17 april 2019

Zachtjes huilen is niet asociaal? Of met andere woorden: ‘midden in de nacht hard roepen vind ik asociaal en daarom huilde ik maar heel erg zachtjes!’ Aldus Daniël, die wakker was geworden van pijn in zijn beentje.

Maar zojuist werd ik op de minpunten van het moederschap geroepen gewezen. Hij riep hard om zijn mama en wie zou hij op dat moment bedoelen als ik de enige ben die wakker is? ‘Mama, ik heb ik bed gepoept!!!!’ Riep hij voluit. Ik heb sterk het vermoeden dat moeder Saskia dit net zo veel heeft meegekregen als ik, maar dat zij wijselijk het dekbed over haar hoofd had getrokken. Uiteindelijk viel de schade nog wel mee en kan het laminaat blijven liggen en kunnen de gordijnen waarschijnlijk door een reconditioneringsbedrijf gered worden. (Sebastiaan heeft mazzel gehad dat hij reeds naar school was 🙂 ). Zo, dan nu even tijd om te gaan ontbijten.

22:30 uur ‘Op een mens zoals jij zou ik zo verliefd kunnen worden!’ Het zal je maar gezegd worden, hihi. Die eer kreeg ik vanavond van een super toffe vrouw te horen. Altijd leuk als dat ook nog eens gebeurd in een kringgesprek op een verjaardag! Ik zou er bijna van naast mijn schoenen gaan lopen. En dan heb ik daarnaast ook nog een paar van die mannetjes die op trans-vrouwen vallen in mijn nek hijgen. (Dar begrijp ik nu echt helemaal niets van!!).
Wij zaten dus op een verjaardag van een hele goeie vriendin, zij en haar zoon waren jarig en dat hebben wij gezellig gevierd. Alleen was het af en toe heel hartverscheurend voor Daniël, die kon niet met alles meedoen en op een gegeven moment zat hij er helemaal doorheen.

En voor het slapengaan nog heel even zeuren over mijn tanden, want die brokkelen nog steeds beetje bij beetje af en eergisteren brak er zo’n groot stuk af (waarschijnlijk ook een stuk vulling) dat de zenuwpijn direct voelbaar was en als er nu maar een klein stukje eten tussenkomt is het echt afzien. Zodoende belde ik vanochtend de tandarts met de mededeling dat het pijn deed maar dat ik wel bij mijn eigen tandarts wilde komen en niet een andere in de praktijk. Optie 1 was 2e Paasdag om 06:00 uur en de 2e op 16 mei om 07:45 uur. Het werd de 2e, want ik zou niet weten hoe ik op 2e paasdag om 06:00 uur in Kijkduin moet komen……….
Zo maar een paracetamol naar binnen frommelen en dan maar hopen dat ik kan slapen. “Welterusten”.


Donderdag 18 april 2019

13:30 uur Sorry, geen tijd, moet zo naar de ‘haartjes-weg-mevrouw’. En weet je wat er nou naast de onmenselijke niet te dragen pijnen voor dit beauty gebeuren zo verschrikkelijk lijdend is? Dat je als een soort van Sinterklaas (maar dan anders) over straat moet. Hoe mooi en elegant ik mij ook probeer te bewegen en tracht te hullen in iets wat geen aandacht trek, die baard verpest alles. Sommige mensen zijn dan ook ronduit bot en roepen keihard over het schoolplein dat ik mij moet scheren terwijl de ander heel subtiel vraagt of ik misschien vis heb gegeten.
Nu heb ik mij toch weer over laten halen door het toetsenbord, nu kom ik bijna te laat…….

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Een gedachte over “WEEK 16 – 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.