WEEK 15 – 2019

Maandag 08 april 2019

“Het is dus een echte maandagochtend”.

1) Onderweg naar school werd er achter mij geroepen: ‘mevrouw, mevrouw! Ik zal de laatste zijn die daar niet als door een wesp gestoken op gaat reageren en zoals een goed militair maakte ik terstond een perfecte “rechtsomkeer”. ‘Mevrouw, er loopt drinken uit uw tas!!’ De lekvrije beker van de AC-Tion was dus iets minder lekvrij dan aangegeven op de verpakking. Ondanks mijn bliksemsnelle reactie bleek de liter limonadesiroop zich reeds tot in de laatste droge vezel van Daniëls te hebben genesteld en plakte zijn broodtrommeltje als purschuim op je handen. Er zat niets anders op dan thuis alles te vervangen.
Maar zover kwam het niet, bij aankomst in de klas bleek zijn juffrouw ziek en wandelde wij gezellig weer terug naar huis. Lerarentekort? Waar?

2) Mijn laatste operatie was in september en aangezien ik best geduldig ben heb ik rustig afgewacht op een oproep voor de laatste ingreep. Het is echter dat er maar geen reactie komt op de door mij gestelde vragen in het digitale patiënten dossier en vriendin Marion de betreffende chirurg onlangs sprak. Dat Marion de chirurg spreekt is niet relevant, maar wel dat de chirurg Marion verteld dat ‘zij’ het vreemd vond nog niets van mij gehoord te hebben!!??. Er gaat dus blijkbaar ergens niet goed, dus zodoende belde ik zojuist met de poli van mijn chirurg. Natuurlijk snap ik wel dat de receptioniste mij steevast ‘meneer’ bleef noemen, want in het VUmc hebben ze weinig met transgenders te maken, maar zij beloofde mij wel dat ik terug gebeld ga worden.

3) ‘Het telefonisch spreekuur is tussen 08:00 en 09:00 uur’, aldus het ingesproken bandje. Kijk, ik begon met bellen om 08:45, om daarna een keuzemenu te doorlopen, je kent dat wel: ‘kies 1 voor, kies 3 voor, kies 9 voor, kies 1 voor, om vervolgens te horen dat het druk is en daarna te worden verwittigd dat het spreekuur voorbij is. Ik heb uiteindelijk maar gekozen voor de ‘terugbel’ optie. Morgenochtend kan ik rond 08:00 uur een telefoontje terug verwachten. Oh ja, ik belde met het Haga ziekenhuis voor een nieuw receptje. De hormoon-pilletjes zijn op.

Over die hormoon-pilletje gesproken: die doen echt goed haar werk!! Toen ik mij gisteren lekker in bad had ontdaan van enige beharing op benen en armen en mij daarna rijkelijk had ingesmeerd met kokosolie, voelde ik pas goed hoe zacht mijn huidje is geworden, baby billetjes zijn er niets bij. En wat die haargroei op benen en armen betreft, die is zeker met zo’n 70% in oppervlakte afgenomen. (Het zijn een beetje eilandjes geworden, her en der wat plukjes). Het resultaat van 39 maanden aan de hormonen.

EN TOEN WERD DEZE MAANDAG, NA EEN DRAMA, EEN NACHTMERRIE!!

Om nog maar met de meest milde te beginnen: Daniël viel rond 18:45 uur uit een boom en brak zijn been. Het gaat nu goed met hem, hij zit in het gips en vindt het verder wel spannend.

En daarna, toen ik net thuis was met Daniël kreeg ik te horen dat mijn oudste broer Theo nog maar 3 maanden gegeven is. Dit is zo ongelooflijk KUT. Wat is kanker toch een walgelijke ziekte.


Miljoenen artikelen

Dinsdag 09 april 2019

Nou, dat was mij het dagje wel. Wat een verschrikkelijke dag was het gisteren en dan is het nieuws van mijn broer wel het meest erge wat er is. Wat is dit erg voor zijn naasten, zijn kinderen en kleinkinderen. Zo verschrikkelijke klote dit!!

“En dan breekt Daniël zijn beentje”.
Even voor 19:00 uur kwam Saskia met hem uit de speeltuin, hij gilde moord en brand, had mega pijn aan zijn been en zowel Saskia als de meegelopen kinderen hadden een luid en duidelijk “krak” gehoord. Op dus naar de EHBO. (Wat een prettige bijkomstigheid dat de auto van Ama voor de deur stond). Bij Sophie op schoot op de achterbank scheurden wij naar het ziekenhuis alwaar hij eerst naar de huisartsenpost werd verwezen!!?? En die weer op hoge poten de EHBO post belaagde met de vraag waarom een kind met een gebroken been naar hun werd gestuurd, ach, kleinigheidje…..
Na een klein half uurtje mocht hij naar binnen en kreeg hij gelukkig snel een pijnstiller. Niet veel later gaf een rongenfoto de definitie uitslag, inderdaad een breuk in zijn onderbeen. Overigens wel een hele mooie breuk die bijna niet zichtbaar is op de foto. Door de pijnmedicatie kreeg de boef weer praatjes en als hij niet in een onbesuisd moment van de toiletpot was afgesprongen, zou hij de pijn wat langer zijn vergeten….. Maar goed, niet veel later zat zijn beentje in het gips. Hij mag nu één hele week niet lopen en hierdoor valt zijn aankomende verjaardag dus echt helemaal in het water!!

21:15 uur Zoals eerder gemeld had ik mij geheel vrijwillig en zonder dwang als model opgegeven voor een ontharing cessie. En dat was vanmiddag in Woerden. Ter voorbereiding had ik mij zondags voor het laatst geschoren en aangezien mijn baardgroei nog steeds formidabel is, zag dat er niet echt charmant uit. Dienaangaande was het niet de bedoeling om naar buiten te gaan, maar na het avontuur gisteravond kon het mij vandaag niet zoveel meer schelen. Zodoende stapte ik vanochtend dan ook dapper bij de voedselgroep naar binnen, en jawel hoor: ‘Rianne, je moet je echt scheren, je ziet er niet uit!!!”, galmde het door de ruimte en vervolgens keken alle ogen mijn kant op. (P.s.: ‘nog bedankt hé).
Ik tufte dus aan het einde van de ochtend naar Woerden om eerst te genieten van een heerlijke lunch. De verschillende technieken van ontharen waren mij uiteraard wel bekend, de één deed wat meer pijn dan de ander…… Maar er was zeker wel wat te halen! Er bleken wat oneffenheden in mijn huid te zitten die mij nooit waren opgevallen doch de keurende ogen van de vele schoonheidsspecialistes niet waren ontgaan. Dus was ik voor de oplossing hiervoor ook het slachtoffer. En ondanks dat dit gepaard ging met spannende naalden en bloed, deed het 0,0 zeer en was ik van het probleem af. (Wat het dan ook voor afschuwelijks was).

Ik niet hoor, Sophie was de kunstenares met een rode stift.

En thuis aangekomen bleek de auto gereserveerd te zijn voor een ritje naar de thuiszorg. Uiteraard inclusief chauffeuse, moi. Bij de thuiszorg stond een heuse rolstoel in maatje Daniël klaar, behangen met ballonnen en een felicitatiekaart!! Wat was dat mannetje blij, nu kon hij weer naar de speeltuin en mocht hij van mij de ontsteker bedienen die de bewuste boom, met wortel en al, naar de maan blies. Ach, als de overheid alle bomen aan het rooien is voor de bio-centrale, dan kan die ene boom er ook nog wel bij.

Er gebeurde nog meer vandaag, maar dat laat ik nog even liggen tot morgen. “Welterusten”.

23:45 uur Update: ‘Daniël was zo overstuur en gilde zo hard dat wij met hem naar de Eerste Hulp Post mochten komen. Aldaar werd hij pas rustig en kon de arts hem er van overtuigen dat alles goed zat en hij niet ongerust hoefde te zijn. Alle spanningen zag je uit zijn lijfje verdwijnen en voordat wij thuis aankwamen sliep hij al zowat. Arm kereltje….


Woensdag 10 april 2019

Binnen ons leefkader staat brekebeentje Daniël V. terecht op de voorgrond en is zijn drama ons drama. Het avontuur van gisteravond is uiteindelijk goed afgelopen en lag hij inderdaad binnen enkele minuten in een diepe slaap.
Wat betreft zijn verjaardag, daar zijn wij nog niet uit. Alhoewel de toegangskaarten voor de Julianatoren inmiddels op Marktplaats staan, twijfelen wij nog. Het is immers zo’n grote wens van dat mannetje en snijd het gewoon zo diep dat een definitieve knoop doorhakken nog even op zich laat wachten. En heel eerlijk moet ik bekennen dat hetgeen men op Marktplaats bied, mij erg tegen de borst stuit. Te meer omdat ik in de advertentie de reden van verkoop duidelijk heb aangegeven en een vraagprijs van € 35,- al een bodemprijs is voor 4 personen!! “De een zijn dood is de ander zijn brood”.

Onder al dat kinderleed lijd ik stilletjes om Theo, mijn oudste broer. Het zal mij een rotzorg zijn wat andere misschien denken, maar Theo is iemand van mijn vlees en bloed en zijn kinderen en kleinkinderen net zo. Zij maken voor de 2e keer in hun leven de strijd en het verlies van ‘kanker’ mee.

Toen ik gisteren van de ‘haartjes-weg-mevrouw’ terugkwam, hing er op een prominente plaats in de woonkamer een keuze kinderkalender, gemaakt door Sophie en helemaal alleen voor meneertje Brekebeen. (Toen de arts dit initiatief gisteravond voorstelde ter geruststelling van Daniël, konden wij volmondig en in koor zeggen dat Sophie hier al voor gezorgd had!!).

16:15 uur Wat was het mannetje blij met een €-knaller en een slush. De wandeling er naartoe was een gezellig feestje. Al die aandacht onderweg vond hij geweldig!! Daarna was het echt tijd voor een klusje aan de tuindeur, die al maanden uit zijn voegen ligt door onbehouwen gedrag van sommige huisgenoten………

Oh en dan nog even wat anders; vandaag ontvingen wij een brief van Eneco. Ons driejarig contract loopt volgende maand af en of wij, ondanks de geleverde besparingen even een kleine € 40,- per maand meer willen bijbetalen. Dat bleek even later ook rond te gaan op Twitter en vervolgens kreeg reactie van Eneco. Het was nog net geen: ‘hé Rianne, te gekke meid! Stuur ff je klantnummer dan kijk ik wel wat ik voor jou kan doen, doei en groetjes, Bianca’. Laat ik dit nou toch zo onbeschoft vinden. Zodoende reageerde ik als volgt: ‘Geachte mevrouw Bianca, heb ik toevalligerwijs bij u in de klas gezeten? En daarna bleef het stil…….

23:55 uur Volgens mij heb ik net meer uren op de bank geslapen dan dat ik normaal in bed slaap. Maar ik koester het moment dat ik zomenteen in mijn bedje lig. Het was gezellig, dat zeker. Alleen was het een paar uur achtereen een soort van ADHD in het kwadraat eten. Een vriendin en schoolpleinmoeder kwam gezellig koken en had ook nog eens een tas vol boodschappen gehaald. Samen met haar drie kids kwam zij de boel opvrolijken en dat is 100% gelukt. Alleen deze jongedame is van al die drukte veranderd in zwaar beschimmeld kaasje, een gebakje en gekreukeld. Het zou zomaar kunnen dat, dat, dat……. “welterusten”.


Donderdag 11 april 2019

Ik ben maar wat blij dat die rot-knie weer een beetje meewerkt en ik er kan zijn voor meneertje Brekebeen. Nu hij absoluut niet op zijn gegipste been mag staan komt het er op neer dat hij voor alles gedragen moet worden, dan wel per rolstoel vervoerd mag worden. Was mijn knie nog zoals een weekje of twee geleden, dan had dat niet fijn geweest. En bewegelijke Daniël heeft veel in zijn mars. ‘Even hierheen, even daarheen en vervolgens weer even hierheen. Mag ik even dit en mag ik even dat’. Uiteraard doen wij dit allemaal zonder enige moeite en mag hij maximaal verwend worden!!

€ 41,62 per maand er bovenop! En als wij het afgelopen jaar er nou lekker op los hadden gestookt, dan begreep ik het nog enigszins. Maar wij hebben juist aanzienlijk minder verstookt!! Elke maand gaf “Toon” ons een besparing aan tussen de €10,- / 20,- (p.m.). Hierop gebaseerd zou je dus kunnen stellen dat in een normale situatie de som minimaal gelijk zou blijven. Nu alleen nog wachten op de eindafrekening, het kan niet anders zijn dan dat er flink wat in mindering zal worden gebracht……..

23:00 uur Vandaag toch nog goeie zaken kunnen doen op Marktplaats, een lieve ziel snapte uiteindelijk dat je op kinderleed niet gaat afdingen en de oude, doch geweldige, fiets van Sebastiaan ging ook naar een nieuwe eigenaar!!
Zo, en nu er een autootje voor de deur staat, werd het hoog tijd om de ‘grote’ dingen naar de vuilstort te brengen. Het blijft leuk om oude en kapotte zooi in zo’n container te gooien. En daarna was het een beetje aanrommelen met Daniël en tussendoor het eten voorbereiden, wat overigens een allegaartje aan vlees-dingetjes uit de vriezer. Twee gehaktballetjes, vier kip-kluiven en twee vage kaas schnitzels. Geserveerd met even vage aardappelen en groentebedje van broccoli en lente-ui.
En omdat we toch al in een drive zaten kieperden wij de auto nogmaals vol met kleding voor de kledingbank. En nee, het is geen eigen ingekochte kleding. Omdat wij nu eenmaal vaak naar de kledingbank gaan, doneren buurtbewoners het vaak bij ons, in de wetenschap dat het dan wel op de juiste plek komt. Maar als ik er morgen toch ben, zal ik vast wel even door de rekken gaan struinen. (Daarnaast hoop ik echt dat wij ook worden uitgeloot voor de voedselgroep).

Morgenochtend beginnen de jaarlijkse Koningsspelen weer en breng ik, alweer door die auto voor de deur, Sebastiaan en wat klasgenootjes naar het sportterrein. Daniël gaat op zijn schoolplein meedoen, dat hebben zij toch maar even leuk geregeld voor hem!! Dus “welterusten”.


Vrijdag 12 april 2019

07:00 uur Vandaag staat alles in het teken van de Koningsspelen, zolang niemand zijn been breekt dan…..

13:45 uur Hoe krijg je iemand snel dik? Nou, door diegene 26 potten met mayonaise mee te geven! Ja, zegge: zesentwintig!! Potten vol heerlijke Poolse mayonaise. En hoe kom je daar dan aan? ‘Van de voedselgroep’. Deze had er reeds honderden uitgedeeld en iemand die de rest, vanwege ruimtegebrek, kwam ophalen kreeg niet alles meer in zijn autootje, waar ik toevallig naast stond en omdat mijn kofferbak er nogal triest en leeg uitzag rolde er pardoes allemaal potten in…….

Zaterdag 13 april 2019

07:00 uur En alwéér waait er een virus door ons huis heen, na een flinke verkoudheid lijkt het nu om een keelontsteking te gaan en is Saskia ineens behept met zware buikloop. Joepie, gezellig samen in de lappenmand. Nog één nachtje slapen en dan wordt Daniël vijf jaar!! Dat gaan vanavond laat weer klauteren worden om alle slingers op te hangen en hopelijk is Sophie bereid om de ballonnen op te blazen. Zijn grote wens is helaas wel afgeblazen want met een beentje in het gips zal hij het echt niet leuk hebben gehad in een een avonturenpark. Voor Sebastiaan is het natuurlijk ook niet leuk, maar die krijgt straks compensatie van Scott. Die neemt hem om 09:00 uur mee naar een leuke sport en speldag in ‘Adventure-world’ te Zoetermeer, gesponsord door “Kiwanis“. En daar zwaait Scott de scepter!

10:30 uur “Alleen lezen als je over een sterkte maag beschikt. Ik niet in ieder geval!!). Maar wat is dat moeilijk zeg, een onderbroek ‘vol’ verwijderen van iemand die een gipsbeen heeft! Daniël heeft dus ook buikloop………..

17:30 uur Ach ach, het gaat er sterk op lijken dat het voor Daniël een dramatische verjaardag gaat worden. Hij zit er helemaal doorheen en is zo beroerd van de buikkrampen. Hij heeft inmiddels verhoging, net als zijn twee moeders en zijn zus kwakkelt inmiddels ook. Heeft iemand nog een idee?

23:55 uur Daar zit hij dan. Beentje in het gips, aan de diarree en dan ook nog eens zo misselijk als heb ik jou daar. Zo spuwde hij alsof zijn leven er vanaf hing. Dat gat het morgen echt niet worden en blazen het meeste helaas af, ook de visite. “Welterusten”.


Zondag 14 april 2019
HOERA, DANIËL 5 JAAR!!

En dan zit je er op e verjaardag helemaal doorheen!! Arme Daniël werd gisteren toch echt heel ziek en heeft hierdoor een terugslag van heb ik jou daar. Er was de eerste uren geen land met hem te bezeilen en alles was in zijn beleving stom. Gelukkig heeft Sophie, die werkelijk altijd de reddende “ENGEL” voor hem is, zich over hem ontfermd en zal hij spoedig in een middagdutje gaan belanden. (Het is nog maar 11:15).
Als hij straks wat uitgeruster een 2e start maakt zal hij mijn versiersels vast wel heel erg mooi vinden en ga ik voor de 2e keer heel hard voor hem zingen. Oh, misschien viel dit vanochtend om vijf uur wel verkeerd! :-).

12:00 uur Is er misschien nog meer fout gegaan?? JAAAAAAAAA!!
Een van de bestelde cadeautjes bij #BOL.com is niet aangekomen en zojuist laat de HEMA weten dat de bestelde taart zoek is!!!

Een bakker zonder timmermansoog

En ondertussen is het half acht, is het bezoek vertrokken en zijn wij aan het uitbuiken van de taart. Want JA, rond een uurtje of één kwam het verlossende woord van de HEMA binnen, de taart was gevonden. Uiteindelijk kwam alles toch weer goed, op zijn cadeautje van BOL.com na. Broer Edwin nam zijn vriendin Rosista en haar dochtertje Mira mee en hiermee maakten zij Daniël super blij!!!! Toch nog bezoek en toch nog een super verjaardag voor het blaagje.

22:30 uur Als klap op de vuurpijl werd Daniël uitgenodigd bij een vriendin van Saskia. Hij moest maar even langskomen. Aldaar had zij ook een klein feestje voor hem geregeld en is zijn dag, met visite, de taart, zijn cadeautjes en een surprise party een overweldigend succes geworden. Eind goed, al goed.
Dus ook helemaal geen zin om mij druk te maken over zaken die aandacht nodig hebben en minder leuk zijn, even een dagje feestelijkheden rondom een mannetje die alweer 5 jaar is geworden. Een fijne afsluiting van een, mag je gerust zeggen, rumoerige, trieste en pijnlijke week. Morgen weer een nieuwe dag en ook een nieuwe week. “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 gedachtes over “WEEK 15 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.