WEEK 14 – 2019

Maandag 01 april 2019

Táá-dáá!! Sebastiaan is zonder slag of stoot toegelaten voor zijn eerste jaar Mavo-Havo (met een vleugje gymnasium!). Om kennis te maken met zijn ‘grote school’ gaat hij de eerste dagen naar een jeugdherberg en daar heeft hij nu al zin in. Wat zijn wij trots op hem!!

Alweer een nieuwe week en het lijkt er bij aanvang weer net zo een te worden als afgelopen week, of die weken daarvoor. Met andere woorden, er mist iets, iets om naar uit te kijken, iets om voor te gaan. Ik ben nog geen ene (.) opgeschoten! Laat ik heel eerlijk tegen mijzelf zijn, de doelen die ik had zijn stuk voor stuk verdwenen. Het laatste beetje energie put ik nog uit de leuke dingen die spontaan op mijn pad komen, zoals bovengenoemd, maar eerlijkheidshalve duik ik steeds meer in een hoekje weg. ‘Is dit het nu, is dit nu leven?’ Als ik al niet depressief ben, dan zit het tegen het randje en vecht ik er schijnbaar met man en macht tegen, al voelt het als water naar de zee dragen. Nee, het zijn de kleine dingen die op mijn pad komen die het nog een beetje draagbaar maken en dat het medisch een beetje beter lijkt te gaan.

Medisch gezien gaat het de goeie kant op. De knie doet nog niet helemaal mee, geeft af en toe een pijnprikkel en stribbelt tegen bij het lopen. Mijn gezicht is al helemaal top, dat is zo erg veranderd. Het mooie aan dit alles is dat het, ondanks de snelheid, weinig tot vrijwel niets aan ongemakken bij de kinderen heeft veroorzaakt. Daarnaast is het doel ook goed bereikt, zoals ik al eerder schreef zijn de vervelende blikken en het wijzen nagenoeg verdwenen. Hoe zal dit zijn na de laatste operatie, dat moet wel super zijn.

Tja en dan is het vandaag 1 april, gelukkig is het binnen onze muren bij flauwe grapjes gebleven en heb ik zelf niet echt externe grappen gezien of gehoord die er echt uit sprongen. (Die grap van Van Doorn was geen grap, maar handig spel om onder de bovendrijvende vuiligheid uit te komen).

Dinsdag 02 april 2019

He he, eindelijk weer een supersnelle verbinding (waar voor betaald wordt) en zo te merken ook een klasse werkende (gebruikte) pc er bij. Wat wil een mens nog meer. Naast de drive om alles goed te installeren ook de omgeving van de apparatuur ontdaan van stof en koffiekringen. Eigenlijk mag ik niet eens klagen want die oude pc heeft het toch maar eventjes héél lang volgehouden. (Mede dankzij Paul natuurlijk).

En vanavond lagen er kippenlevertjes op mijn bord! Zwemmend in een goddelijke saus en rustende op een bedje van blanke rijst. Mede mogelijk gemaakt door Ama!
Nog iets te klagen vandaag? Natuurlijk wel!! Om even aan de dagelijkse ellende in de kranten te ontkomen dacht ik voor de verandering eens wat lokale blaadjes door te spitten en wat denk je: ‘oppert hierin zo’n verschrikkelijk, ongelooflijk, absurde partij om de namen ‘Hagenees en Hagenaar’ af te schaffen. Uiteraard keek ik als eerste naar de datum van plaatsing, want wellicht was het nieuws van gisteren en dan zou ik dubbel hebben gelegen. Maar er was niets om te lachen. Zeker niet om de aangevoerde reden, namelijk: In Den haag zijn meer niet-westerse inwoners dan autochtone. Uh,….. laat maar, ik moet aan mijn hart denken.

23:00 uur Ik ben er vandaag niet op terug gekomen, misschien wel een soort van klimaatontkenning, maar oh oh wat was ik geschrokken. (Even uitblazen en zen) “Welterusten”.


Woensdag 03 april 2019

Waar was ik nou zo van geschrokken? Toen ik een paar dagen geleden overal en nergens berichten zag verschijnen over Mick Jagger. Er zou toch niets met hem aan de hand zijn?? Inmiddels weet ik dat het om toch wel een pittige operatie gaat, namelijk een nieuwe hartklep.
Ik besef mij wel degelijk dat als ik nog een kleine 10 jaar van onze lieve heer krijg, ik ook eens die klap moet opvangen, maar stiekem hoop ik het niet mee te maken. Voor de mensen die denken dat de Rolling Stones vergane glorie zijn, kijk voor de aardigheid eens naar onderstaande docu. (Is ook leuk en interessant voor ‘niet’ fans!).

En ach die arme Daniël, die heeft wel het meeste last van de zomertijd. Dat mannetje is helemaal van slag. (Wat trouwens ook veel van je geduld vergt). Hij is van nature een heel warm, aanhankelijk en lief mannetje, maar kan verschrikkelijk met zichzelf in de knoop raken. Zo ook gisteren en dan kost het heel veel energie om hem uit zijn ‘fit’ te krijgen. Daar krijg je dan wel weer heel veel voor terug :-).

En toen was het ineens weer tijd om tandjes te poetsen en richting het mandje te gaan. Ondanks het rare weer vind ik het een geslaagde dag. Eerst een beetje gerommeld, daarna even een bezoekje aan de Lidl en apotheek en voor de broodnodige ontspanning de wenkbrauwen laten pimpen, je moet toch wat :-). Zie je wel, zo depri als een deur…….. “Welterusten”.


Donderdag 04 april 2019

Hoe depri ben je dan wel niet als je ‘s-ochtends de helft van je gezicht vergeet te scheren. Om precies te zijn, mijn kin en strookje nek daaronder. (Alsof ik misschien een poging ga doen om bij #DENK in een goed blaadje te komen). Het is de keiharde werkelijkheid dat ik morgen weer op de pijnbank van de “haartjes-weg-mevrouw” mag liggen. En daar is nu eenmaal een ruim ‘speelveld’ nodig, want het is beter vol te houden als zij die naald met 220-Volt wat verspreider over je gezicht kan laten martelen.

Rectificatie: ‘het is geen naald waar 240 volt op staat, het voelt op sommige plekken alleen zo. Op die plekken kan je het vergelijken met een elastiekje op je bovenlip schieten, of trek er maar een haartje uit :-).

21:30 uur Er zat vandaag een beetje ruis in Daniël, het ene moment poeslief en aanhankelijk en het andere moment een klein duiveltje. Laat ik de momenten van het duiveltje maar snel vergeten en de poeslieve tijd omarmen. Want wij hebben vandaag ook veel lol gehad.
Als ik aan Sebastiaan vraag of hij mee wil gaan naar de Jumbo dan kijkt hij alsof al het geluk uit zijn leven is verdwenen en moet ik alles uit de kast halen om hem mee te krijgen. Iets waarbij ik mij niet laat verleiden door zakken chips of zo. En het gekke is, als wij dan samen de deur uitstappen dan zie ik alleen maar een brede glimlach op zijn toet en hebben wij de tijd van ons leven. We hebben lol onderweg, we maken lol bij de glas- en papierbakken en keten wat af in de Jumbo. Het enige vandaag was dat ik wel met een boodschappenlijstje naar binnenliep, maar nog geen avondeten had verzonnen. De spareribs van gisteren zaten nog teveel in de weg om aan avondeten te denken, zodoende mocht hij de maaltijd uitkiezen. En toen ik niet veel later in de keuken bezig was, kwam Sophie binnen, oeps, helemaal vergeten dat zij niet van taco’s houdt. Gelukkig voor haar stond er nog een kliekje van afgelopen dinsdag in de koelkast. Nee, niet van de kippenlevertjes, maar van een tonijnschotel. Want ook afgelopen dinsdag werden er twee maaltijden geserveerd.

23:30 uur En nu probeer ik iemand te helpen om geen gekke dingen te doen. Hij heeft volkomen gelijk door te jagen op zijn grootste nachtmerrie, maar maakt nu meer kapot dan hem lief is.

WARATJE:

“PEDO ALERT”



Beste lezers, wie het reilen en zeilen rondom de de anti-racisten demonstratie heeft gevolgd en afgelopen dinsdag de uitzending van ‘Jensen’ hebben gezien, die hoef ik verder niet te vertellen dat er een media offensief aan de gang is van een groep verenigde “PEDOSEKSUELEN”. Naast dat het al heel erg verwerpelijk is dat zij vrijelijk en ongestoord hun gang konden gaan tijdens een demonstratie is het uitermate kwalijk dat deze groep wenst dat hun zieke en perverse ‘zijn’ als geaardheid moet worden gezien. En derhalve worden toegevoegd aan de letters LHBTQIA!! Dit vind ik zo verwerpelijk en gevaarlijk. Binnen de kortste keren zullen de ‘hater’ hier misbruik van gaan maken en de hele LHBTQIA gemeenschap voor pedo’s wegzetten.


Vrijdag 05 april 2019

Elk nadeel heeft zijn voordeel, zo hoef ik straks Daniël niet naar school te brengen en begint het weekeindgevoel al vandaag. Niet vanwege luiheid of zoiets, maar ik kom met een ongeschoren hoofd niet graag tussen een horde wilde moeders die hun kroost met gevaar voor eigen leven als eerste de klas in willen proppen. Oke, ik ben ook één van die ouders die jong grut tot aan het klaslokaal brengt, maar wat moet je anders? Als je er niet bijblijft wordt Daniël plat gedrukt door ongeduldige ouders of overreden door duo-kinderwagens of reusachtige terrein buggy’s. Daniël en ik hebben zo ons eigen strategie ontwikkelt om heelhuids binnen te komen en binnen een gesteld limiet onze dingen te doen. Zo probeer ik met man en macht bijvoorbeeld te mijden om informatie te moeten uitwisselen met de juffrouw. Want er is een vaste kern van stroop-moeders die iedere ochtend alles willen delen van hun Marietje of Pietertje in de voorliggende 17 uur hebben gedaan en 0,0 oog hebben voor ouders die wel een keertje iets nuttigs willen mededelen over hun kroost.
Hoe dan ook, je moet fit, gezond, strak in de make-up, onverwoestbaar en strijdlustig zijn om je jongste aanwas in de kleuterklas te krijgen. Maar vandaag even lekker niet.

16:30 uur Zeg nooit te snel iets……. Zo kreeg ik één van de ‘polen’ in mijn linkerhand en plantte zij de andere, waaraan een dunne lange naald zat, vakkundig in een van de 800.000 witte baardharen. Dus alsnog even het genot van 220 volt op het gezicht :-). Het had alles te maken met volgende week, waar ik mij als proefpersoon heb opgeworpen voor elektrisch ontharen bij het opleidingsinstituut. Na een paar haartjes op deze wijze te hebben behandeld ging zij gelukkig weer over op de oude en vertrouwde naald. Ook joepie uiteraard…..
Bij buitenkomst stond Ama reeds op mij te wachten. Zij was daar toevallig in de buurt, trakteerde op vis voor het hele gezin en tijdens het wachten deden wij ons tegoed aan een heerlijke haring. Hierna bracht ik haar, met haar eigen auto naar haar huis en reed ik haar auto naar de parkeerplaats naast ons huis. Jeetje, alsof het zo gepland was…….. Ama gaat twee weekjes op vakantie en in die periode mogen wij de auto lenen. Stil hoor, Ama op vakantie en schoonzusje lief zit ook een maandje op Bali.

23:15 uur De vis was goddelijk en het hazenslaapje erna ook…. En even daarna belande ik weer eens in een spel waarvan je in de eerste minuut al aanvoelt waar het naar toe draait. (Er staat immers een auto voor de deur). Google Maps werd mij voorgeschoteld, TomTom kwam voorbij en het werd zo’n 100 x herhaald dat het een onvindbaar adres zou zijn. Daar overheen uiteraard de clichés van de duisternis en overal schuilende gevaren tot aan, ja, tot aan wel alles uit de trukendoos.
Ik was onvermurwbaar, liet mij onder geen beding overhalen en was blij dat de parkeerplaats zojuist niet door een ander was ingepikt. “Welterusten”.


Zaterdag 06 april 2019

En nu denken jullie vast dat ik nu ga verklappen dat wij vanochtend een Ariël taart voor Daniël hebben besteld. Nou, dat ga ik dus mooi niet verklappen en ook niet dat wij de dag voor zijn verjaardag naar een avonturenpark gaan. Het enige dat ik wel ga verklappen is dat Ama en Linda dit mogelijk hebben gemaakt!!
En hoe heerlijk is het nu om een goed werkend stukje hardware in huis te hebben waar wij met z’n allen heel veel plezier aan beleven. Toch gek dat je aan zo’n oude pc went en niet in de gaten hebt hoe erg het wel niet gesteld was met hem/haar.

20:00 uur dat was gezellig, even met Sebastiaan er tussenuit geweest en een bioscoopje gepakt. “Zhazam” was zijn keus en omdat het op een ongelukkig tijdstip was, zaten wij riante en hadden bijna het rijk alleen.

00:00 uur “welterusten”


Zondag 07 april 2019

oh ja, ik had ook nog een dagboek! De laatste tijd word ik zo opgeslokt door mijn eigen fantasiewereld dat alle belangrijke zaken langzaamaan in een nevel zijn verdwenen. Eerst hielp blazen nog wel een beetje, maar inmiddels is het zo’n dikke soep dat er een klewang* aan te pas moet komen.
Aan het begin van de middag mocht ik mij melden in een typische VVD wijk, geen sociale woningbouw te bekennen en 95% van de auto’s waren eigendom van een leasemaatschappij. Wat was ik blij dat ik net mijn haar had gewassen, anders was ik vast door de wijkcommissie niet verder gekomen dan de 1e rotonde. Zodoende belande ik in een prachtig huis, om daar een ‘Marktplaats’ fietsje op te halen. Want tja, Daniël is volgende week jarig en dat arme kind heeft nog nooit een fiets van dichtbij mogen zien. Nog even en dan gaat de grote boef de straten onveilig maken. Ik bereid mij alvast voor op zijn eerste les en weet al wat ik die dag ga dragen en hoe mijn voedingspatroon eruit zal zien. Verder zal ik natuurlijk Daniël heeft veel moed in gaan praten en uitgebreid de mogelijke kwetsuren voorleggen, je weet maar nooit. Eer ik “START” roep zal mijn vinger trillend op de knop van de videocamera rusten (IPhone) en zal mij schrap zetten. Het zal voor Sophie dan ook niet mee gaan vallen om met Daniël mee te rennen en dan ook nog eens haar haar netjes te houden en in een elegante stijl te blijven voort bewegen. Tenslotte word zo’n filmpje over 50 jaar nog aandachtig bekeken door de kleinkinderen van Daniël.
* (soort nagelvijl, maar dan iets groter).

Na al dit overweldigendst lag de focus weer op het uitzoeken van 20 jaar aan digitale administratie en kopjes thee in de tuin. Na het avondeten, mihoen met een loempia, was het tijd om weer eens lekker in een warm bad te duiken en het huidje te masseren, wat was dat lekker. Daarna alles ingesmeerd met kokosolie en waan mij op een tropisch eiland. Al ruiend naar een palmboom en mijn getinte huidje mooi geschrobd lijk ik wel een heerlijke Bounty. Straks heerlijk het bedje in en dromen van mooie zandstranden en mijn kleinste bikini, “welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

2 gedachtes over “WEEK 14 – 2019

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.