WEEK 13 – 2019

Maandag 25 maart 2019

(Dag 16 zonder wasmachine. Coolblue??)

Toen ik vanochtend vroeg uit bed stapte dook ik gelijk de douche in, want het leek mij niet wenselijk om mijn verlepte hoofd aan de bezorgers van Coolblue te laten zien. Het had namelijk zomaar kunnen zijn dat zij al om 07:00 uur met een nieuwe wasmachine voor de deur hadden gestaan. Jeetje, wat was die douche koud en wat was die droom mooi.

Nou, ben benieuwd of en hoe er gereageerd gaat worden.

Ooit moesten wij met loeiende sirene’s naar het opvang omdat hij een ‘krent rozijn’ in zijn neus had gestopt. (Die ik er vervolgens met mijn lange nagels direct uit trok, maar goed) en deelde zijn lerares mee dat meneertje een kraal op had gegeten. Mijn vraag of er wel of niet mayonaise op zat werd niet helemaal gewaardeerd. En Daniël, acht die haalde zijn schouders op en zei dat het eigenlijk naar niets smaakte. Ondertussen kan hij niet wachten om te gaan poepen en de kraal te zijn drijven….. Het is maar waar je je prioriteiten legt :-).

Back to school NL

15:50 uur PERSBERICHT
Vanochtend heeft de directie van Coolblue een crisisteam samengesteld. Er waren namelijk verontrustende berichten binnengekomen van de AIVD over een mogelijke Antifa-terrorist. Dit bleek bij nader onderzoek een misverstand te zijn. In plaats van ‘piep-paf-poef bleek het slechts te gaan over een vaste klant die met haar hand in een wasraam vastzat.
Derhalve heeft het crisisteam besloten om de cliënt toch maar een keer van dienst te zijn door morgen een nieuwe wasmachine te plaatsen. Al hoewel de onderhavige klant vast een gat in de lucht springt, houden wij nog een slag om de arm en sturen wij nog geen bloemen en (Belgische ) bonbons.
Groet,
W.A.S. Trommel

22:45 uur Na mij vandaag weer helemaal uit te kunnen leven is het eigenlijk wel tijd om voldaan mijn oogjes te gaan sluiten. Oh wacht, een nieuw mailtje:

Beste Rianne,
Wat leuk dat je hier blij mee bent! Ik snap dat je graag deze Haier opnieuw wilt ontvangen.
Helaas zit de capaciteit voor morgen vol en kunnen we de omruiling niet uitvoeren morgen. Schikt overmorgen ook?
Sorry voor het lange wachten, laat het wasraam en de tobbe nog maar héél even staan.. Ik hoor graag van je!
Met vriendelijke groet,
Nigel van Coolblue

Kijk, een medewerker met gevoel voor humor dus gaan er vanavond twee voldaan naar bed. In ieder geval heb ik dinsdag maar alvast aan het dagboek toegevoegd, de start van morgen is immers hetzelfde als de afgelopen 16 dagen. En nou komt ie, die kraal van vanmiddag, je weet wel, die Daniël had opgegeten?! Nee, die is nog niet uitgepoept, die heeft er een familielid bij. Die oen heeft er ‘s-middags nog een opgepeuzeld. (De eerste die zegt dat hij op mij lijkt krijgt een hoek!). “Welterusten”.


Dinsdag 26 maart 2019

(Dag 17 zonder wasmachine. Coolblue??)

Rectificatie: Als vrouw 1 en vrouw 2 zich gereedmaken om collectief de nachtlampjes te doven, wordt er nog heel even gesproken over de belangrijkste aken van de dag en hoe kan het ook anders dan dit Daniël met zijn kralen avontuur is. Het blijkt dus achteraf loos alarm, wel één kraal, maar geen 2. De juffrouw had hem net voor het inslikken uit zijn moet kunnen halen. (Ik hoop maar voor haar dat Daniël vandaag niet op school gaat poepen).

Nou, lekker dan. Heb ik net wat voedsel kunnen halen bij de voedselgroep en overleed ter plekke mijn vervoersmiddel (Huil tranen met tuiten). Gelukkig bracht een lieve vrouw mij naar huis want lopend haal ik net 50 meter en dan is het voor de rest van de dag weer op.

Dus vraag maar niet hoe het met de knie gesteld is, doe ik ook niet meer….. Voor de rest gaat het niet onaardig hoor. Ik prak daar vanochtend een huisgenote over aan en zij bleek ook heel erg tevreden met het resultaat van chirurg dr. B. Meijer. Mijn gezicht is echt, echt, echt, echt heel erg mooi geworden en kan niet wachten op de laatste ingreep. Misschien dat jullie het nog konden herinneren dat ik last van mijn tanden had na de laatste operatie. Die last is er nog wel, maar sterk afgenomen. Ook zijn de wenkbrauwen iets gezakt en zitten deze niet meer op mijn kruin :-). Mijn ogen zijn ook heel erg fraai gelukt!!!

23:30 uur Het was me het dagje wel. Uiteindelijk heb ik samen met eega de scooter maar opgehaald want de oudste kind waren daar echt te beroerd voor. Gelukkig maakte Ama het goed met een heerlijke pastei en heeft zij met Daniël de kapper bezocht, hij heeft zo’n lekker koppie. Voor het eerst sinds weken weer een bakkie gedaan bij een buurman even verderop, waar ik ook de scooter van “leen”. Een aparte man met een super groot hard. Zo sneu dat hij de hele wereld als een soort van vijand ziet en de dingen niet kan laten voor wat ze zijn. Zo verpest hij zijn eigen leven en heeft hij werkelijk met (bijna) iedereen in de buurt wel een of ander conflict. Maar ik mag hem wel, hij is een fijne gesprekspartner en overdreven begaafd. Daardoor steek ik zoveel van hem op, super.

Helaas helaas, de kraal is nog niet tevoorschijn gekomen en diep van binnen ga ik langzaamaan hopen dat het grote moment op school gebeurd en juffrouw-lief de kraal weer van hem terugkrijgt. Maar goed, ik ga zo slapen en dan vroeg weer op, de straat moet versierd worden voordat Coolblue arriveert. “Welterusten”

Woensdag 27 maart 2019

(Dag 18, vol verwachting klopt ons hart!!)

10:35 uur Volgens het laatste SMS-je arriveert de stoet over ca 30 minuten met de nieuwe wasmachine. Inmiddels staat de lokale pers in grote getale op de stoep en maakt de fanfare zich klaar om de vrachtwagen tijdens de laatste kilometer te begeleiden.

Klokslag 11;30 uur stond hij op zijn plek en startte er een of ander programma om de binnenboek van vetten te ontdoen. Terwijl ik zit te schrijven staat de rest van het gezin zich te vergapen aan het nieuwe apparaat en kunnen vooral de oudsten niet wachten op een schone spijkerbroek. (Want ach, ze hebben er maar een stuk of 20 schoon in de kast liggen….).

23:00 uur Daar zit ik dan, moederziel alleen. Geeft niet hoor, eindelijk een beetje rust in de tent na al die wastijd-bezoekers. (Wat overigens wel veel gebak en bloemen opleverden).
Sophie wilde gisteren perse dat wij vandaag pasta gingen eten en dan wel haar pasta. Geen probleem natuurlijk, het is altijd leuk om aan te schuiven. Maar dat bleek toch anders te liggen, ik moest het maken en toen zij het ondanks dat durfde om zich er 2x meer te bemoeien was de maat voor mij vol, ik luisterde slaafs. Ik had ook helemaal geen puf meer in ruzie en gezeik. Want er wordt hier wat afgezeken zeg.

De avond werd iets opgevrolijkt door de komst van Oesje, die op doorreis was van het Elysium naar haar huisje. Onderweg naar ons maakte zij nog een tussenstop bij de M om iedereen op een ijsje te trakteren. Na een innig afscheid van de kids ging zij weer heen, voor een maandje naar Bali. (Je kan het rotter treffen). “Welterusten”.


Donderdag 28 maart 2019

(Dag 01 met super goed werkende wasmachine)

Ze zeggen: ‘bij twijfel, niet doen’. Laat ik nou iemand zijn dit dit juist wel doet :-). Maar wees gerust, dit is de laatste banner over de wasmachine.

Om nog even op de wasmachine door te gaan. Ik was uiteraard helemaal hotel-de-botel en in volle euforie dat ik een momentje van verbijstering en nieuwe woordkeuze glad was vergeten.
‘Oh sorry, neem mij niet kwalijk dat ik u steeds mevrouw noem, of vindt u dit niet erg?’ WTF, (zei ik niet hardop hoor). ‘Ben ik wat anders dan’, beet ik de installateur toe. ‘Nee, dat niet, maar u zegt zelf met een vrouw getrouwd te zijn!’ Kijk, de reactie; ‘nee, dat niet’, maakte nog enigszins wat goed en natuurlijk dat hij een nieuwe wasmachine kwam plaatsen.

Dus de stelling van de dag luid: ‘als je als mevrouw getrouwd bent met een mevrouw, dan ben je een meneer.’

22:30 uur Wat een dag zeg! Vanavond kreeg ik de schrik van mijn leven en is Daniël letterlijk door het oog van de naald gekropen!! Ik had van Marion een paar oude radio’s gekregen een één daarvan had ik gisteren eerst schoongemaakt voordat ik deze ging uitproberen. Dat heb ik geweten, een grote steekvlam en een harde knal. Wat nog restte was een rokende radio en alles in het donker. Oké, dus geen radio. Ik zette het ding netjes in een hoekje en keek er even niet naar om. Tot vanavond dan. Ik was met Daniël alleen beneden en zat samen met hem in een spel toen hij zich heel even terugtrok en ik snel even de laatste berichten bekeek in het kantoortje. Ik hoef eigenlijk niet verder te vertellen. Het gelukkige bij dit alles was dat er deze keer geen steekvlam kwam en hij godzijdank niet geëlektrocuteerd werd. Deze keer gaf alleen de radio een hele harde klap!! Ik begrijp nog steeds niet hoe dat mannetje het voor elkaar kreeg om dit te (kunnen) doen.

Blij dat het goed is afgelopen, “welterusten”.

Warantje:

“Nu ga ik echt niet zover door te zeggen dat er maar één mens zou moeten verdrinken in de Middellandse zee, maar ben wel zo realistisch dat dit echt een halt moet worden toegeroepen. Wij kunnen, hoe graag dat ook geroepen word, niet alle mensen uit Afrika opvangen en onderhouden.

Wat ik wel glashard durf te beweren is dat Nederland er aan bij heeft bijgedragen dat de bevolking in Afrika zo explosief gegroeid is. Knetterhard kan je best stellen dat dit mede door humanitaire- en ontwikkelingshulp is ontstaan. Hadden wij dan die arme kinderen moeten laten verhongeren? Nee, natuurlijk niet.
Doch kan ik mij niet aan het feit onttrekken dat al die jongemannen die nu de oversteek wagen, deels komen uit de landen daar waar kindersterfte een halt is toegeroepen. En dat is op zich goed, mits wij niet zo wars waren van geboorte beperking.

Nog niet zo lang geleden hadden wij in ons eigen landje ook hele grote gezinnen. Dat was niet alleen omdat kinderen vaak jong stierven, maar door het geloof en omdat kinderen destijds nu eenmaal voor de ouders zorgden als zij groot waren. Niks mis mee. Dat het aantal kinderen per gezin sterk afnam was een oorzaak van welvaart en omdat de kerk massaal de rug toe werd gekeerd. En die twee laatste zaken, daar is in Afrika te weinig mee gedaan. Niet vanuit de kerk, want ik kan mij nog goed herinneren dat de kerk destijds fel tegen het verstrekken van condooms was en niet vanuit onze regering. Er is veel te veel ongecontroleerd geld ingepompt, wat niet tot de gewenste welvaart heeft geleid.

Wat ‘daar’ gebeurd gaat stug door en kunnen wij ‘hier’ niet oplossen. Dat moet daar gebeuren.


Vrijdag 29 maart 2019

‘Soms denk ik wel eens: oei oei, jij zoekt wel vaak de grens op’. Dat zei een dierbare vriendin mij gisteren. Zij staat af vanaf dag één van mijn transitie aan mijn zijde en heeft de geboorte van “Op en top vrouw” op de voet gevolgd. En zij heeft 100% gelijk door te zeggen: oei oei. Maar ik ben het gewoon zat, zat dat mensen van alles denken, binnen 4 muren amper durven te delen en voor de grote boze buitenwereld al helemaal niet durven te uiten. Dan ben ik voor de één maar een super racist en voor de ander weer wat anders. Ik laat mij echt de mond niet snoeren uit angst voor extremistisch tuig!!
Ik zal jullie het filmpje en de gruwelijke details van een experiment besparen naar een onderbouwing over de mens in een soort shock toestand, welke shocktoestand weer wel wetenschappelijk bewezen is. Maar het toonde aan dat als je iets in kokend water gooide, het er direct weer uitsprong. Maar zodra je het in koud water zet en de temperatuur verhoogd, het zich zonder slag of stoot laat koken. Bizar en heel griezelig. Nou, ik laat mij niet als een mak schaap tot shoarma bereiden. Doei.

OH MIJN GOD!!! Ik hoorde het net pas, maar gisteren scheen Daniël te hebben gevraagd of ik misschien ZWANGER was??!! Ik zat op dat moment waarschijnlijk in een houding waarbij mij buikje iets wat onfortuinlijk oogde.

23:00 uur Ik heb het vast kunnen leggen, de eerste beelden van de ontluikende lente in het Nederlandse dierenrijk. Maar dat laat ik voor nu even liggen tot morgenochtend, ook een heel leuk gesprek van mij al likkend aan een ijsje toekwam, goed? Nee! Jammer dan…. “Welterusten”.


Zaterdag 30 maart 2019

Nu mis ik mijn computer toch wel heel erg. Inmiddels zit de fotocamera prop vol en kan niet bij mijn bewerkingsprogramma…. Nu weet ik nagenoeg niets van het fotografenberoep af, maar is het meer een beetje hobby. En het is altijd leuk om een toch wel slechte foto nog iets te kunnen pimpen. Ik had jullie foto’s van de ontluikende lente beloofd, vooruit dan maar.

In onze vijver zijn nu tientallen kikkers en padden druk bezig met het zorgen voor nageslacht en wemelt het inmiddels van de dril. (Gelukkig hoeven wij die niet te huisvesten 🙂 ). En gisteren zwommen deze jonge eendjes in de vaart achter ons huis.

Toen ik die eendje tegenkwam fietsen eega en ik naar het oude dorp, om even een biologisch ijsje te eten. Het was druk in de Dorpsstraat en aan iedere lange tafel zat wel iemand, dus schoven wij, netjes gevraagd, aan bij een dame op leeftijd. Eega kennende wist deze dame binnen 5 minuten alle ins and outs van ons gezin, de oude en nieuwe perikelen, haar jeugd, haar toekomstvisie en hoe wij samen waren gekomen. Toen ik reeds mijn twee grote bollen ijs met slagroom had verorberd viel er een kort gaatje om de lieve dame ook te begroeten. (Eega’s ijsje was ondertussen bijna door de zon opgegeten). Desalniettemin werd het een gesprek tussen drie personen en het is dat wij over de jeugd en de dienstplicht begonnen, anders hadden wij nooit op het oude leven van mij gestuit. Zij viel niet van haar zitplaats af, maar had in de verste verte niet anders gedacht dat ik een vrouw was, een mens. Drie hoeraatjes voor mijn chirurg!!! (Of een slechte reclame voor de opticien van deze dame, dat kan natuurlijk ook nog).

Grappig: https://www.vpro.nl/programmas/de-bibliotheek/aflevering-3-max-havelaar.html
Zie ik mijzelf, bij minuut 20.50, ineens op tv. Eega is vanaf minuut 24 ook op de achtergrond te zien!

Ik kan er niets aan doen, het gaat vanzelf. Zonder genotsmiddelen toch in de 7e hemel beland en helemaal in extase. En dat door Netflix! Zoek maar even onder olé olé olé……….. Mijn avond kan niet meer stuk, wat er dan nog van de avond over is want d wijzers tikken bijna 00.00 uur aan en aangezien ik in deze staat dat oude lichaam wil laten rusten zeg ik: “Welterusten”.


Zondag 31 maart 2019

Sale juli 2019

Ik weet het, het is nu wel genoeg geweest met schrijven over wasmachine’s, maar dit wilde ik nog wel even delen: ‘het kaartje wat gisteren in de brievenbus viel. Verder ga ik vandaag een berg administratie wegwerken, dus ik ben straks zo chagrijnig als de pest. Houdt daar rekening mee…

16:00 uur Administratie zit er in, vogelkooi is schoongemaakt, rotzooi van terras in de blokhut gesmeten, kip ligt in de marinade, medicijnbakjes zijn weer gevuld, Daniël is weer thuis, weer wat mensen op stang gejaagd, ingelezen, milieuvriendelijke dingen gedaan, de gang met eega uitgeruimd, winterkleding opgeborgen en nu ga ik even wat in mijn dagboek schrijven. Oh nee, dat heb ik ook al gedaan. (.).

21:30 uur Het zijn weer van die dagen dat er zoveel door je hoofd gaat dat je niet weet waar te beginnen en aan het einde van het liedje niks gedaan hebt. Dat heb ik heel sterk met schrijven. Lappen tekst die zo weer de prullenbak ingaan omdat het eigenlijk niet gezegd mag worden of gaat bijdragen aan een spoedopname bij de GGZ. Er gaat zoveel door mijn koppie dat ik af en toe namen van dierbare niet kan vinden en de meest bizarre herinneringen niet kan ophalen. En als ik wat schrijf lijkt het wel of het met een chinees toetsenbord is geschreven. Balen dus. Meer tekst zit er vandaag helaas niet in. “Welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 gedachtes over “WEEK 13 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.