Advertenties

WEEK 06 – 2019


Maandag 04 februari 2019

En daar gingen wij weer, Hepie en Hepie op het scootertje. Helemaal naar de andere kant van Zoetermeer voor een uitstrijkje. Het koude ritje op de scooter viel in het niets bij het verkrijgen van het uitstrijkje, voor het aanhangsel niet een van de makkelijkste dingen in het leven. Ik hield haar hand vast en de vriendelijke verpleegkundige adviseerde haar, haar rechterhand onder haar rechter bil te leggen, aan ‘hem’ de eer om ‘zijn’ hand onder haar linker bil te leggen. Werd het uiteindelijk toch een bijzonder uitje en had ik spijt als haren op mijn hoofd dat ik mij voor het landelijk onderzoek heb uitgeschreven…… Ik zag het al helemaal voor mij als ik kon zeggen: ‘en nu is meneer aan de beurt voor een uitstrijkje’. (Nu is het wel zo dat ik zo’n Donald-Duck-ding in mijn vagina ook echt geen pretje vind en kunnen eega en ik in ieder geval met dit gevoel door één deur).
Voor de rest verliep het kijkdoos avontuur zonder kleer-scheur-en. Hup weer terug naar huis, naar een lekker kopje koffie.

Was het nu 12:00 uur of toch op een ander tijdstip? Ik wist natuurlijk dat er een afspraak met een neuroloog stond, alleen was de exacte tijd mij even ontschoten. Een telefoontje aan het ziekenhuis was voldoende; ‘u staat voor 11:25 uur gepland meneer’. Dank u wel!!
De neuroloog heeft mij grondig onderzocht en kon geen ernstige aandoeningen vinden die binnen zijn vakgebied vallen. Wel constateerde hij bij de ‘hyperventilatie test’ dat mijn ademhaling niet goed is, zo slecht zelfs dat mijn klacht tijdens deze test 100% van zich liet horen (en voelen). Zodoende ging ik met een verwijsje de deur uit, op naar behandeling 310. Nu ik toch naar het ziekenhuis ging nam ik gelijk het bloedafnameformulier mee, twee vliegen in één klap. Dit mag weer voor de aankomende controle bij de reumatoloog. Bij het passeren van de wachtkamer zat deze bomvol met mensen die iets kwamen brengen, of het nu voor bloed, ontlasting of urine was. Ik ben dat wel knetter gek, maar nog niet zo gek om snel even een nummertje te trekken voordat ik naar de neuroloog ging. Toen ik dus weer bij die drama wachtkamer kwam, die nog steeds bomvol zat, was mijn nummertje net gepasseerd. Ik kon wel janken, wat nu? Naar huis gaan of toch maar een nieuw nummertje trekken? Had ik daar ruim 45 minuten hangen voor over?
Dus borg ik snel mijn brief van de neuroloog op, trok mijn gezicht in de plooi, liep de ruimte met prikkamers in en speelde vervolgens het onschuldige oude vrouwtje die net even naar het toilet was toen haar nummertje voorbij kwam. ‘Komt u maar verder mevrouw’.

21:30 uur Het draadjesvlees is letterlijk tot op het laatste draadje uit de pan gelikt, eindelijk een compliment voor mijn kookkunsten :-). En Justin vond vannacht ook mijn lasagne lekker!! (Dat is op zich al heel wat, want tot op heden werd er altijd luid en duidelijk aan tafel verteld dat die van zijn ex-schoonmoeder veel lekkerder was). Vannacht lekker? Ja, er bestaan een soort Nederlanders die actief zijn als de rest slaapt. Tot op heden heeft hij nog geen school kunnen vinden die aan zijn tijden wil meewerken…… Naast het draadjesvlees kregen zij aardappelpuree en de overheerlijke tuinbonen met spek in crème frase. Als bedankje was iedereen voor het afruimen alweer naar de noorderzon vertrokken. Weet je, het is echt niet meer leuk zo en dan druk ik mij nog zachtjes uit. Het hoort er bij en had je ze maar op moeten voeden, ja ja, ik weet het antwoord al.

MuziekMuziek

Neemt niet weg dat ik vandaag meerdere ervaringen rijker ben geworden en nieuwe vrinden op Twitter heb gemaakt! (Is er nog een ander medium waar zoveel vuiligheid gespuid kan worden?). Zo heb ik vandaag de linker bil van mijn vrouw aangeraakt, dat was lang geleden hoor en heeft een listige truc mij behoud van een ellenlange zit in een wachtkamer, soms is het handig om oud te zijn. Na het uitstrijk avontuur ging de scooter de berging in en werd de fiets in de startblokken gezet. Heerlijk om een klein stukje te mogen fietsen en nog leuker was het dat ik net voor de bui thuis was, kon ik thee voor het aanhangsel maken, die wel in de bui thuiskwam. Of ik straks ga dromen? Vandaag niet, nu alleen een “welterusten”.


Dinsdag 05 februari 2019

Niet echt verstandig, maar soms ik het leuk om uit de onderbuik en emoties te schrijven dan diep en serieus iets tot op de komma uit te spitten. Dat geld dan voor de dagelijkse kost die je op je bordje word geworpen door sociaal media. Vandaag zijn we er heilig van overtuigd dat het ‘zo’ moet en de volgende dag draaien we het 180 graden om. De onderwerpen waar spitten onvermijdelijk is gaat veel tijd inzitten en het komt voor dat een gericht doel totaal uit het zicht verdwijnt door vergaarde informatie. Zo zijn er mensen die zich inlezen over Walt Disney zo ver van het onderwerp afgedwaald dat zij zich Donald Duck wanen. Zo las ik gisteren iets over een oud politicus die zich ging inlezen in een geloofsstroming. (Dat zijn waan zich nu daags voor verkiezingen openbaart is puur toeval). En ik las iets van onderbuikgevoelens die alleen draagvlak hebben op emoties. Zo zei er twee weken geleden een dat ‘wij’ met de HSL naar de in Parijs gemaakte afspraken moesten racen en een week later het juist beter was om met de boemel te gaan. Het is ook leuk om zelf een balletje op te gooien, zo iets als: ‘binnen 5 jaar kondigt zich een nieuwe milieuramp aan!’ Als blijkt dat al die vervangen accu’s, uit die luxe peperdure en over-gesubsidieerde auto’s, ergens in het voormalig Oostblok of Afrika worden gedumpt. Ik heb nu even geen zin om te spitten, dat laat ik aan jullie over, maar ga voor de Fun eens even googelen wat er in die accu’s ziet en vooral hoe ze aan de grondstoffen komen.

22:37 uur Een best saaie dag, deze dinsdag de 5e februari. Beetje gerommeld, boodschapjes van de voedselgroep gekregen en daarmee een half om half hap van gemaakt. Aardappelschijfjes uit de ‘fryer’, broccoli, en een rondvlees burger. Super gezond zonder mayo, ketchup, friet- en groentesaus, alleen zaten die er allemaal bij. En dan nog even een afzakkertje met Jensen, heel verhelderend. Vanochtend leek mij het dromen over een Tesla met 700PK voor de deur nog wel het leukste, maar nu ik net Loekie de Leeuw weer zag droom ik weg bij de oude reklameblokken. Die waren helemaal zo gek nog niet. Onze kinderen kennen alleen Netflix waar geen onderbrekingen in voorkomen. Ik kies vannacht voor die tijd en voor ‘Floris’. “Welterusten”


Woensdag 06 februari 2019

Daniël is vrij en dat betekende een uurtje later opstaan dan normaal. Het enige nadeel is het gratis ‘weekeindgevoel’. Anders vertaald: het is nu elf uur geweest en ik zit nog in mijn pyjama…… gelukkig heb ik nog plannen voor de rest van de dag en zijn er reeds wat onregelmatigheden in onze hut aangepakt.
Ik begin nu toch een beetje ongeduldig te worden, voor mijn gevoel mag er nu best weer in mijn gezicht worden gehakt en gesneden. Nu er nog maar één aangezichtsoperatie te gaan is ben ik er helemaal klaar voor. Niet dat ik niet ‘klaar’ was voor de voorgaande operatie’s, maar het zou fijn zijn als deze fase ook kan worden afgesloten. En daarna? Weet je dat ik steeds meer overweeg om een stemband operatie te ondergaan. Na wel 3x een logopedie reeks te hebben doorlopen is er nog te weinig resultaat bereikt en om nu een 4e keer iets te starten zie ik niet zitten. Vergeet niet dat ik al bijna 3 jaar bezig ben! Natuurlijk heb ik heel lang gehad dat het mij verder een worst zou zijn en zou dealen met hetgeen ik al heb bereikt, maar nu ik juist zoveel heb bereikt, blijft mijn (h)erkening hangen op mijn stem.

Ik kan alleen maar in de statistieken zien hoeveel per dag mijn site bezocht word en hoeveel verschillende blogs er worden gelezen. Maar het maakt mij soms nieuwsgierig, zoals vanochtend, waarin 220 blogs werden gelezen!!

23:00 uur Ama, witlof, ham en kaas. Moet ik nog meer zeggen? Dat was smullen en ondertussen aten de kinderen hun lekker, tonijnschotel. Na een voorstukje van een serie te hebben gezien na het journaal en het mij wel aardig leek, bleek deze op Netflix te staan. Na dit filmavondje rest mij alleen nog maar een bed en duim dat het morgen ietsje beter weer word, want ik hoop morgenochtend uitgeloot te worden. De voorgestelde dromen van gisteravond zijn het niet geworden, op naar poging twee, “welterusten”.

WARATJE:

“Universiteit Utrecht te ‘WIT'”



Uit de telegraaf: “Universiteit Utrecht te ‘Wit‘”
Nog niet zo gek lang geleden pleitte studenten uit de LHBTQIA gemeenschap voor meer zichtbaarheid en erkenning door onder andere de vraag naar “genderneutrale” toiletten. Zo zou het ook moeten zijn voor de door nota bene blanke voorgestelde aanpassingen binnen deze universiteit. Is er vraag naar, binnen en door de studenten zelf, dan kan er over gediscussieerd worden en na gelang de vraag aanpassingen worden doorgevoerd. En wat is ‘te wit’ in een land waar niemand, maar dan ook niemand, door een universiteit word afgewezen om zijn afkomst of welke geloofsstroming dan ook.


Donderdag 07 februari 2019

Er staat een van onze gezinsleden iets fantastisch te verwachten en ik kan er niets over schrijven, hoe vervelend is dat. Verklappen kan ik wel dat ik vanochtend, bij het ophalen van eten bij MeVe, iets gescoord heb wat bij gaat dragen aan de verrassing. Het was weer gezellig bij MeVe en bleef even hangen om te klessebessen. Ook heb ik mij van de week opgegeven om aldaar vrijwilligerswerk te gaan doen. Nu even kijken of zij iets voor mij hebben waarbij ik niet al te lang hoef te staan.

Ik las net een column van Marcel Peereboom: “Het hangt op de bank en in je karma“. Je moet wel kinderen hebben tussen de 18 en 23 jaar om dit stukje te kunnen waarderen. Ik genoot er in ieder geval van en denk dat ik maar een kopietje onder de deur van de kinderen schuif.

Nu ik het toch over kinderen heb, over wie denk je dat ik het heb bij de volgende uitspraak: ‘als je echt gaat kijken, dan is mijn bakje niet leeg’. Goed geraden zeg, in één keer! Het was inderdaad Daniël die iets van mij wilde en ik aan hem vroeg of hij zijn yoghurt al op had. Hij vertelde mij volmondig dat dit zo was, maar toen ik zei dat ik even ging kijken kreeg ik dit geweldige antwoord…..
Wat wel even minder met hem was, was het volgende: na het eten (van de yoghurt) gingen die twee blagen nog even naar hun gezamenlijke kamer en konden het aanhangsel en ik in de nieuw aflevering van Star Trek duiken. Niet veel later kwam Sebastiaan heel koeltjes vertellen dat Daniël toch wel heel erg uit zijn neus bloedde!!! Het stroomde echt met bakken zijn neus uit en alles zat onder het bloed, wat nu? Nu had ik ergens iets gelezen over een soldeerbout alleen had ik deze net uitgeleend, dus deed ik het maar op de oude vertrouwde manier en gelukkig stopte het bloeden hiermee. Toch raar hoor, zomaar uit het niets zo erg bloeden. En nu maar hopen dat hij door gaat slapen, hij was er best wel van slag van, net als wij.

Nu zit ik er niet op te wachten om de hele nacht allemaal bloedspatten voorbij te zien komen of dat ik op mijn zeventigste verjaardag cadeautjes krijg van 4 inwonende kinderen. Ik houd het maar op de geweldige verrassing die een van ons staat te verwachten, “welterusten”.


Vrijdag 08 februari 2019

De spanningen lopen hier buiten proportioneel op en inmiddels begrijp ik dat er zelfs een troepenmacht met helium onderweg is!! Ondertussen blijf ik in raadsels praten (wanneer niet) en probeer zoveel mogelijk van dit blog verwijderd te blijven, teneinde niet alsnog de hele strakke organisatie te verklappen. Het gaat er om spannen!!!

Ondertussen ziet het er rond de euthanasie discussies bijna zo uit als ik voorspelde. Hierbij even benadrukken dat ik een voorstander ben voor euthanasie als het om mensen gaat die ernstig ziek zijn en lijdend wachten op een onoverkomelijke dood. Maar reeds bij het eerst genoemde voorstel tot euthanasie had ik sterke twijfels. Zou dit dan niet leiden tot levensbeëindiging bij een voltooid leven. Dat wij steeds verder gaan met het zoeken naar ruimte om, op welke gronden dan ook, over leven en dood te beslissen. En zie hoever dit nu al dreigt te komen. (Echt heel eng allemaal, zeker als je ziet hoe mensen door allerlei goeroes worden geïndoctrineerd. En dat valt echt niet mee hoor, kijk maar eens hoe mensen reageren op de klimaathype of soortgelijke gedachten, in totale waanzin gedreven gedachten worden hiermee gekweekt).
Er zijn er genoeg die zich ernstig zorgen maken over de pensioenkosten, of dat wel betaalbaar blijft en of de jeugd hier wel voor op wil draaien. Genoeg die zich zorgen maken over het woning tekort, immens houden vele ouderen grote woningen bezet en kleine passende oplossingen zijn er niet. Tenslotte word ons al langere tijd ingepeperd dat de naderende grijze golf een enorme, bijna niet te behappen, kostenpost word voor de ziektekostenverzekeraars. Gelet op deze sluipende indoctrinerende killer is het helemaal niet zo raar als iedere AOW gerechtigde zich (jaarlijks) mag melden bij een onderzoeksbureau: het rechter deurtje geeft je nog een jaar en het linker deurtje leid naar het voltooide leven.
Met één ding ben ik wel heel erg blij en dat is dat het woord “zelfmoord” langzaamaan verdwijnt.

Kijk, dit zijn nu eens goeie berichten!! Sebastiaan heeft niveau 5-6 (HAVO-VWO). Zijn advies ligt een klein stukje lager maar dat kan hij makkelijk opkrikken als hij eenmaal in het middelbaar onderwijs rond hobbelt. Klasse Sebastiaan en wij steunen je in alles!!
(Nu nog even doorgeven aan de onderwijsinstelling dat ik mevrouw ben, dan kan ik het ook voor gezien ondertekenen).

En de verrassing!!
Nadat Sophie rond 18:00 uur het huis verliet om op uitnodiging uit eten te gaan, stroomden langzaamaan haar vriendinnen binnen om het hele huis te versieren. (Diegene die Sophie mee uit eten nam zat uiteraard in het complot!). Net op tijd waren wij er helemaal klaar voor, de ramen geblindeerd en zoveel mogelijk licht gedoofd. Ik had een hand op de camera en de andere hand op de afstandsbediening voor het bekende ‘Lang zal zij leven’. Sophie wist echt niet wat haar overkwam toen zij binnenstapte, zij was zo verschrikkelijk verrast en wist zich geen houding te geven. Na iedereen welkom te hebben geheten werden de flessen opengetrokken en geproost. Tijd om met het feest te beginnen.
Even leuk om te melden: ‘toen Sophie 18 jaar werd kwam er een heuse stripper het feest opleuken en werd Sophie van te voren geblinddoekt op een stoel geparkeerd’. Nu werd zij op dezelfde wijze behandeld en er kwam zwoele muziek uit de speakers, maar in plaats van mannenhanden te voelen werd haar een grote kaart in de handen gedrukt. De blinddoek mocht af en zij mocht de tekst op de kaart voorlezen. Haar vriendinnen hadden geld ingezameld voor een reis naar Disney-Parijs, haar grootste wens!!! Wat ontzettend leuk!! Het hele idee was door haar beste vriendin Kayleigh georganiseerd en reist ook met Sophie mee. Eindelijk komt haar lang gekoesterde wens uit!!

23:00 uur Niet dat het al bedtijd is, ook zou je dan misschien wel willen, het is hier echt niet mogelijk. En dat zijn dan de enige momenten dat ik het betreur over een goeie ouderwetse geluidsinstallatie met overdreven vermogen te beschikken. (Ooit nog door Pink Floyd in Venetië gebruikt). Ondanks dat is ons kleine mannetje in diepe slaap gevallen, met een handje onder zijn hoofd en een vingertje in zijn mond. Hij heeft nog van die schattige worsten knuistjes. Sebastiaan ligt ook op zijn bed en is super blij dat hij weer mag gamen, dat viel hem zwaar zo’n weekje straf.

Om straks ook lekker onder zeil te gaan heb ik een klein beetje alcoholica van de dames apart gezet in de koelkast, denk wel dat ik dit verdient heb al vraag ik mij inmiddels wel af of dat nog wel nodig is, want de oogleden zakken met de minuut, dus van mij mogen ze nu wel aanstalten maken om te gaan stappen. Nog een klein uurtje volhouden en dan is er rust, doodse stilte en een berg zooi van heb ik jou daar. “Welterusten”.


Zaterdag 09 februari 2019

Bijna 5 jaar en dan al een gebroken hart. Dikke tranen rolden over de wangen van Daniël toen hij mij vertelde dat Sebastiaan hem geslagen had met de I-Pad, ter hoogte van zijn borstkas en nu zijn hart was gebroken…..

Inmiddels zijn wij bijgekomen van al het feestgedruis en lijken er meerdere geveld te raken door een griepvirus, incluis ikke. Het aangangsel is er ook slecht aan toe, een zware migraine. Een kopje thee met een pilletje en een dekentje over haar heen gaat haar hopelijk helpen. Haar nacht verliep ook anders dan die van mij. Zij was er uit gestapt voor Justin, die wéér overdreven diep in het glaasje heeft gekeken en de hele boel onder kotste. Dit keer was hij er zo slecht aan toe dat hij zelfs met een taxi naar huis is gebracht en zich niets meer herinnert van de afgelopen nacht. (Alleen bevond feestvarken Sophie zich in dezelfde gelegenheid en die praatte ons wel bij). Stilletjes had ik gehoopt dat hij even afstand “moest” nemen van drank en drugs. Zijn maandelijkse toelage van het DUO, welke puur en alleen t.b.v genotsmiddelen word verstrekt, is er inmiddels doorheen gejaagd. Kennelijk vond hij ergens een nieuwe sponsor.

WARATJE:

“Ik hoop natuurlijk dat ik snel mijn eigen broek op kan houden”



Uit het AD: “Ik hoop natuurlijk dat ik snel mijn eigen broek op kan houden
Nou mag ik als werkzoekende, of hoe je mijn status als werkloze ook wilt noemen, niet haantje de voorste zijn om een lotgenoot te bekritiseren, maar ik las toch echt goed wat ik las. Nu is een burn-out natuurlijk een verschrikkelijke ziekte waardoor je ongevraagd in de WIA kan belanden, alleen vraag ik mij af hoe je met zo’n lange aanloop tot een werkzaam leven in de WIA kunt belanden. Na c.a. 42 jaar op de aardkloot te hebben rondgewandeld een baantje als raadslid te aanvaarden en dan binnen twee en een half jaar ‘werken’ de ziektewet in te draaien. Hoe hield hij de 24 jaar daarvoor, als werkzoekende dan zijn broek op? (IK ben dan wel ook een werkeloze maar heb er wel reeds meer dan 34 jaar arbeid opzitten). Het kan natuurlijk een journalistiek foutje zijn, maar er staat toch echt in het artikel dat hij 47 jaar is en 4 jaar werkervaring heeft. In die 4 gewerkte jaren zitten ook nog eens de anderhalf jaar ziektewet. Kortom, die zit zijn tijd wel uit!


Zondag 10 februari 2019

Wat is het toch heerlijk om zondagsochtend niet direct uit je bed te ‘moeten’ vallen. Niets lekkerder dan met een half oog naar die digitale cijfers van de wekker te kijken en je dan weer om te draaien en weg te snoezelen. Maar niet vandaag, nee want er waren geen cijfers…… En ook niet toen ik twee ogen open deed. Wekker kapot? Na een klein onderzoekje bleken ook de nachtlampjes het niet te doen dus zal er maar een ding op en dat was een grondig onderzoek in de meterkast. Achteraf bleken de tijdschakelaars ruim 4 uur stil te hebben gestaan en brandde de kerstverlichting in de tuin tot aan het einde van de ochtend. En dat blijft zeker tot morgen zo, je denkt toch niet dat ik in die regen ga spitten in de tuin, op zoek naar die klok. (Al zou die best wel eens het euvel kunnen zijn). Die kerstverlichting staat er nog voor de gezelligheid en het betreffen wat kleine sterretjes en een mislukte pinguïn.

Grappig, heb je de stroom weer orde, loopt het eerste kopje koffie om 07:30 uur door en dan komt er zo’n wezenloze, met een of ander gevonden scharreltje in zijn kielzog, binnen. Die twee waren zo ver heen dat zij al giebelend naar boven verdwenen en mij totaal negeerde. Het leuke gevolg daarvan was dat Daniël wakker werd en dus ook gezellig de rest wakker maakte. Het werd nog leuker, door de stroomuitval moesten de routers gereset worden en omdat ik nog steeds weinig kan op de laptop, vanwege een aanwezig afwezige beheerder, koste het ruim twee uur voordat ik weer online kon. Mijn dag kan niet meer stuk. (Rond een uurtje of tien werd het nog steeds giebelende huppelkutje weer buiten de deur gezet en kon zoonlief eindelijk gaan slapen, wat een heerlijk leven).

MuziekMuziek

Zal het mij nu eindelijk lukken om dat stomme boek af te maken. Af was het al jaren, in mijn hoofd en soms op papier. Ik (her)schreef het al 4x in zijn geheel en gooide het weer net zo makkelijk weg. Het bleef alleen maar spoken en krijg het er niet uit. Hopelijk nu wel….. (Zie “Wissels” in het menu).

23:00 uur Dat gaat lekker hier, de griep en 2 berovingen. Vanochtend en net eentje, allebei in de wijk Oosterheem. (hier ook wel criminelenheem genoemd en niet zo raar als je het allemaal leest). De griep is helaas niet wijk gebonden en heeft ook ons huisje niet overgeslagen. Maar goed, gelukkig is nog ieder stopcontact in leven, doet de laptop het weer even en ben ik eindelijk begonnen om mijn ‘boek’te delen. Nou ja boek. Het is het wel, alleen is het best een beetje ziek. Kan je eigenlijk wel een ziek iets schijven als je wel helemaal tof bent in je bovenkamer? Ik durf in ieder geval te bekennen dat dat mijn bovenkamer niet helemaal goed gerangschikt is. ‘Welterusten’.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 Comments on “WEEK 06 – 2019

  1. Pingback: WEEK 05 – 2019 | OP EN TOP VROUW

  2. Pingback: WEEK 07 – 2019 | OP EN TOP VROUW

Vergeet niet om het bericht te waarderen of te liken, dat stel ik heel erg op prijs!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: