Fietsen

Enkele maanden na de geslachtsaanpassende operatie schreef ik trots dat ik weer kon fietsen, dat ik zomaar mijn nieuwe vagina aan de hardheid van een zadel toevertrouwde. Dat stukje fietsen was volgens mij naar het nabij gelegen ziekenhuis, op de fiets van Saskia. Daarna gebeurde het nog maar sporadisch en het afgelopen jaar stond alleen de (geleende) scooter voor mij klaar, zelf had ik immers geen fiets.

Sophie heeft naast een rijbewijs ook een scooter, maar geen fiets. Justin heeft wel een fiets, maar geen scooter en geen rijbewijs. (Justin kreeg 4 jaar geleden mijn mooie fiets, niet omdat ik deze niet meer mooi vond maar omdat ik in transitie ging en dan kieper je alles wat maar mannelijkheid uitstraalt de deur uit, zo ook een fiets met stang. Inmiddels is er van die mooie fiets niet veel meer van over).
Sophie heeft een rijbewijs maar geen auto, zij heeft een scooter en geen fiets, dus nagenoeg dezelfde conditie als haar vader. Justin heeft alleen een fiets en ik moet het eerlijkheidshalve zeggen dat hij hierdoor mede over een super conditie beschikt. Ik kan hem wel afbranden over zijn leefstijl, maar eerlijk is eerlijk, die gozer fiets van hot naar her, weer of geen weer. En heel eerlijk gezegd ben ik daar dan wel weer heel erg trots en jaloers op. Jaloers op zijn conditie en het lak hebben aan alle natuurelementen. Dat tweede heb ik ook wel, dat eerste niet. En ik droom er best al een lange tijd over om ook weer wat conditie terug te winnen. Want ik heb wat moeten inleveren door die transitie.

Ik had een kleine anderhalf jaar geleden wel een fietsje gekocht bij een 2e hands zaakje. Een super leuk fietsje waar ik in eerste instantie ook heel erg blij mee was. Echter bleek deze toch te klein en veel te zwaar te fietsen. Daarnaast werd ik keihard op het feit gewezen dat een ‘meisjesfiets’ iets te veel van het goede was, zo’n oud lijk op een roze fietsje met bloemetjes, nee, dat kon toch echt niet meer. Pogingen om daar doorheen te bijten mislukte en al snel stond dit vehikel op Marktplaats en omdat deze maar geen nieuwe eigenaar vond, stalde ik deze ver uit het zicht. Ruim een jaar later kon ik deze fiets doneren aan een gezin dat alles op de aardkloot was kwijtgeraakt. Eind goed, al goed.

Voorheen fietste ik regelmatig, niet overdreven veel, maar ik fietste. Ik was meer zo’n recreatieve fietser, vooral als het heel mooi weer was en dan het liefst door het groen wat er rondom Zoetermeer nog te vinden is. Het enige waar ik dan steevast last van had, waren mijn billen, zadelpijn deed vooral de eerste dagen haar intrede. Maar nu ik al jaren geen auto en geen conditie meer heb en voor elk wissewasje de scooter pakte kwam het gemis van een fiets wel heel erg naar boven. Daarnaast is het ook wel iets gezelliger om ‘samen op’ te fietsen dan één op een scooter en de ander op de fiets. En vergeet niet die zoektocht naar een alternatief om weer wat aan mijn conditie te kunnen doen.

Back to school NL

Er daar stond zij!! Naar mij te lonken bij onze plaatselijke fietsenmaker, alwaar ik toevallig belandde om Saskia’s gerepareerde fiets op te halen. (Ik bracht haar op het scootertje. Wat trouwens ook geen gezicht is, zij is sowieso al langer dan ik en dan zitten wij op een chinees scootertje, een maatje scooter waar DaniΓ«l al op past). En daar stond zij, ik was op spoorslag verliefd, verliefd op een fiets. Een 2e hands fiets, maar nog als nieuw. De oude eigenaresse had er kort op gefietst en stapte alsnog op een elektrisch exemplaar over. Het lijkt een beetje op het bekende verhaal, ‘weinig kilometers en altijd in de garage gestald geweest’. Er was maar een klein struikelblok en dat was dat er ook een prijskaartje aan hing.
Om een lang verhaal kort te maken: Saskia had achter mijn rug om een deal gesloten met de fietsenmaker. Ik zou immers eind oktober jarig zijn en zij zou kijken of er iets bij vrienden en familie viel los te peuteren. Mede door een flinke donatie van mijn broer en schoonmoeder ging de fietsenmaker akkoord en zette hij haar in het magazijn. Tot dat afgelopen week de buurman aan de deur kwam. Ik had hem geholpen met het geven van advies over een lastig schade gevalletje en daar wilde hij perse iets voor terug doen. En nu fiets ik op mijn nieuwe fiets!! Wat ben ik hier trots op, mijn allereerste eigen damesfiets. (Tot nu toe nog geen zadelpijn, kan ook niet anders met 4 kilometer per dag).

En dit is zij dan.

Ga door naar Fietsen 02

Sale juli 2019
Advertenties

5 gedachtes over “Fietsen

  1. Ik zou ook veel meer moeten fietsen. Met dit weer doe ik het alleen voor het boodschappen doen. En dat was afgelopen zaterdag ook alleen maar omdat er met de auto niet doorheen te komen was. Het leek wel of de hele stad precies op dat moment boodschappen wilde gaan doen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.