Eelt

Eelt op de ziel, en eelt op de knieën!

‘Vroeger was alles beter!’ Zelfs als je ‘anders’ was, anders was onzichtbaar en ook al was je anders, je wist niet anders. Daar is een deel van mijn generatiegenoten het zeker mee eens, Toch? Daar zijn zat voorbeelden van te vinden, zeker als je de perikelen van de huidige tijd bekijkt. Hoe mensen nu verstrikt raken in de wirwar van des-informatie, de vervaging van waarden en normen, het gejaagde leven en vooral het verlies van saamhorigheid. Vooral dat laatste, die saamhorigheid van vroeger, die glijd steeds meer door onze vingers. Is dat dan echt iets van vroeger? Is het zo’n ouderwets 20e eeuw dingetje wat wij maar snel moeten loslaten?

Vroeger was het inderdaad anders om anders te zijn. Wat voor ons onvoorstelbare en niet realistische dingen waren zijn nu gewoon geworden. Jongeren staan er niet bij stil dat dat, wat zij nu voor lief en gewoon nemen, eens een stil gevecht was. Dromen zij nog wel over onvoorspelbare en niet realistische zaken? Rijst eerder de vraag of er nog wel ruimte is om te dromen, temeer omdat nu bijna alles binnen handbereik lijkt te zijn. Mits je daar natuurlijk wel gedreven genoeg voor bent.

De dromen van iemand die anders was, waren ook anders. Neem nou eens mijn droom om een meisje te mogen zijn. Hoe lang, hoeveel jaren, heb ik wel niet op mijn knietjes gezeten en gebeden tot God? Misschien wel vanaf mijn kleutertijd tot het prille begin van de pubertijd. Iedere avond weer, weer stilletjes dezelfde vraag en dan ‘s-ochtends teleurgesteld wakker worden. Jaar in, jaar uit. Het zou zomaar kunnen dat daar die eelt op mijn knieën vandaan komt.
Zelf fantasieën gingen zover dat ik door het zien van bepaalde sprookjes ook wel zo’n toverstafje, zo’n magische ring of een drankje wilde bemachtigen om zo in een prachtige deerne te veranderen. Hoe vaak ik wel niet wakker probeerde te blijven, wakker te blijven om de tanden-fee over mijn stille verlangen te vertellen en niet blij was als er wel een kwartje onder mijn kussen lag, de fee wéér had gemist, wéér een gemiste kans. Ik kan mij niet heugen hoe vaak ik weg droomde bij het “Holodeck” van de Enterprise. Hoe vaak ik mij niet stiekem verkleedde en op latere leeftijd af en toe mijzelf kon zijn. Ook ontelbare keren, maar altijd voor even, vaak in stilte en verborgen voor de buitenwereld.

Sale juli 2019

Het leven was zeker anders als je anders was. Was het ook niet zo dat er nergens, maar dan ook nergens informatie te vinden was waar jij jezelf in kon herkennen. Hoe lang heeft het wel niet geduurd voordat er iets van naaktheid in de media verscheen, dat iemand openlijk over zijn of haar homoseksualiteit sprak, dat een man in vrouwenkleren ook wel eens geen travestiet kon zijn. Voor mijn gevoel een eeuwigheid en als we dan het beestje bij naam noemen, de transseksueel, dan kwam dit nog vele jaren later. Voor mij was dit ergens begin jaren negentig, ik was reeds de 30 gepasseerd.

Het leven is nog steeds anders als je anders bent, zonder meer. Alleen zijn de dromen van toen geen onvoorstelbare onrealistische dromen meer. Na 5 minuten Google’n gaat er al een onbegrensde wereld voor je open. Ik zeg niet dat je er dan bent, nee dat zeker niet. Ook dan volgt er nog een lange weg, een weg waar je ook iets anders nodig hebt, iets van vroeger. Dat ‘iets’ van vroeger dat er nu bijna niet meer is. Saamhorigheid, empathie, warmte, tederheid en liefde brengt je daar waar je wezen moet. Daarnaast wilskracht en tomeloze inzet.

Ik ben daar gekomen, daar gekomen door saamhorigheid, empathie, warmte, tederheid en liefde. Ik ben er ook gekomen omdat ouderwetse dromen werkelijkheid werden en pioniers mij voorgingen, helden die het waar maakten en het overdroegen, voor mij en voor jou. MAAR: ik heb in dit hele proces, een proces wat nog steeds gaande is, geleerd, gelezen en ervaren dat er vele hedendaagse jongeren zijn die dit missen, die niet eens weten dat het überhaupt bestaat. Die hierdoor niet pionieren maar pakken wat er blind te pakken valt en alleen “ikke” telt. Dat hierdoor anders nog steeds anders is, dat zien zij niet. (Quote van een ‘jongere’ in een discussie over de wachtlijsten bij het VUmc: ‘doordat al die oude mannetjes van 50 ineens een vrouw willen zijn, staan wij onderaan de wachtrij voor behandeling). ‘Ja, je hebt volkomen gelijk als je het hebt over de vele vijftig plussers. Maar als die er niet waren zat jij überhaupt niet in een wachtkamer en had ik niet zoveel eelt op mijn ziel……’

Sale juli 2019

Gisteren keek ik Star Trek Discovery, vandaag ging ik nog één keer op mijn knieën, morgen heeft eelt een andere betekenis.

Advertenties

2 gedachtes over “Eelt

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.