WEEK 04 – 2019


Maandag 20 januari 2019

Nog net op tijd wakker om de “Bloedmaan” te kunnen zien. De eerste foto maakte ik rond 06:45 uur en de twee een klein 45 minuten later, toen verdween de maan reeds achter de bomen. Een mooi begin van de week!!

Het is niet verstandig om zelf te gaan dokteren op internet, daar kan een klein gebrek zo worden opgeblazen dat je geneigd bent om alvast afscheid te gaan nemen van je dierbare.
Van de week werd ik echter getriggert door de huisarts, in het kader van die pop-ups (ontstekingen) overal en nergens dacht zij aan mijn hormoonspiegel. Nu mag ik in april, voor de jaarlijkse HHC*, weer een paar emmers met bloed inleveren bij de endocrinoloog dus liet ik het voor wat het was, zo’n vaart zal het toch niet lopen. Maar er waait al een langere periode een onheilspellend windje door mijn blonde lokken, immers ben ik steeds maar verschrikkelijk moe, is de zin ergens in nagenoeg nul en moet ik bekennen dat ik mij groter en sterken houd dan dat het eigenlijk met mij gaat.
*(Hormoon Huishouding Controle).

Ik heb toch wel iets hoog te houden, namelijk mijn trots als trans-vrouw. Want stel je nou eens voor dat er gediagnosticeerd wordt dat het trans-gender-gerelateerd is. Dan zijn de messen reeds geslepen en liggen de veroordelingen en vooroordelen reeds op de drukpersen. Ach, zo’n vaart zal het niet lopen en zal er naar alle waarschijnlijkheid niets in de hormoonwaarden worden gevonden waardoor mijn leven momenteel vanuit een kleefton bekeken wordt. Alleen lijkt het wel verstandig om die afspraak iets naar voren te halen en stronteigenwijs alvast bloed te laten prikken. (Het lab formulier heb ik immers al).

23:20 uur Toen de prachtige maan achter de bomen verdween was ik toch bijna ‘zie de maan schijnt door de bomen’ gaan zingen. Ook weer zo iets wat alweer anderhalve maand achter ons ligt, maar mijlen ver weg lijkt te zijn. Voor het stilte-centrum zijn alle stukken van eerdere behandelingen onderweg, dat is inmiddels geregeld. Door onvoorziene andere zaken (vermoeidheid) is er van bloedprikken nog niets gekomen…… En als ik de weerberichten mag geloven zit dat er morgen ook nog niet in. Sneeuw en wind zullen zich over Zoetermeer gaan uitstorten, hopelijk redden de plantjes op zolder het, want als ons dak schoon blijft hebben wij wat uit te leggen, dus kacheltjes uit. Grapje overigens, ik weet dat ome agent ook meeleest :-). “Welterusten”.


Dinsdag 22 januari 2019

Een unieke ervaring of zomaar een droom? Laten wij het maar op het laatste houden anders zit straks alleen nog maar aan de brandnetelthee. Het gaat om mijn droom van vannacht, waarvan ik nou niet weet of het een droom was of een beleving. Al hoewel een ‘beleving’ eigenlijk wel voor 99,9% kan worden uitgesloten.
Ik deed mijn ogen open omdat er aan mij gesjord werd en luid werd geroepen. Al hoewel ik Saskia zag, die zichtbaar mega overstuur was, had ik een serene rust over mij en maakte ik mij helemaal niet druk over het feit dat ik zelf helemaal niets meer kon. Mijn ogen waren helemaal niet open, terwijl ik wel kon zien, ik wilde haar beetpakken maar mijn armen deden niets, ik wilde haar aanspreken, maar mijn mond deed niets. Niets aan mij deed het meer. Ik lag ‘dood-stil’. Terwijl er van alles om mij heen gebeurde zag en hoorde ik alleen maar mijn eega die helemaal de weg kwijt raakte. Tot dat ik op een gegeven moment tot haar door kon dringen en haar kon laten voelen dat alles oké was, oké in de staat waarin ik mij verkeerde. Vraag mij niet hoe ik tot haar doordrong, het gebeurde gewoon. Het was absoluut niet eng en het gaf mij zo’n verschrikkelijk rust, een niet te beschrijven heerlijke flow eigenlijk wel. En het gekken is wel dat het opeens heel stil om mij heen werd, ik mij plotseling op mijn zij kon draaien en naar de wekker kon kijken. Op dat moment legde ik contact met Saskia, puur om te kijken of zij op mij zou reageren. Wat zij dan ook kort maar krachtig deed. Daarna ging het weer op dezelfde wijze door, veel lawaai en toestanden om mij heen, maar blijvend in die heerlijk stroming van rust. Hier tussendoor is Saskia nog nogmaals door mij wakker geworden om een stomme vraag te beantwoorden.
Uiteindelijk werd ik mij opnieuw gewaar dat ik mij weer kon bewegen, naar de wekker kon kijken en in alle rust kon opstaan. Nog steeds voel ik mij uitgeslapen, dat in tegenstelling tot Saskia, die geen oog heeft dichtgedaan?

Rond een uurtje of tien vielen bij ons de eerste sneeuwvlokken en reed ik behoedzaam naar de voedselgroep. Heerlijk die sneeuw, ik vind dat zo geweldig, zo’n witte wereld is toch meer dan prachtig!! Afgelopen week was de slee reeds uit de stalling gehaald, zodoende kon ik Daniël hiermee verrassen bij het ophalen van school. En daar gingen we dan, twee kindertjes op de slee en een zwetende ikke er voor. Wat hadden die twee een lol zeg en na de lunch gingen de twee tortelduifjes (Daniël & Dyana) op dezelfde wijze weer naar school. Ben benieuwd of er straks ook nog sneeuw ligt als hij opgehaald mag worden. (Inmiddels is bekend geworden dat Ama haar auto met een lege accu staat en het nog onzeker is of zij wel of niet gaat komen. Zij heeft trouwens geen Renault :-).

WARATJE

“Tieners ( 14 en 16) opgepakt voor ernstige mishandeling”


Van de NOS: “Tieners (14 en 16) opgepakt voor ernstige mishandelingAllereerst: n.a.v. een filmpje op sociaal media hebben twee verdachten zichzelf bij de politie gemeld, dus van enig speurwerk of iets dergelijks is geen sprake geweest. ‘Opgepakt’ lijkt mij iets voorbarig. Ten tweede: de foto die bij het nieuwsbericht is geplaatst (ter illustratie) geeft een vertekend beeld. Het wekt namelijk de suggestie dat een ‘getinte’ agent een ‘westerling’ in de boeien slaat. Ten derde: er word in de berichtgeving op geen enkele wijze gewezen op een racistisch motief, terwijl dit in een omgekeerde situatie juist breeduit had worden belicht. Hierbij even ter zijde genomen dat het wellicht niets, maar dan ook niets met racisme te maken hoeft te hebben, maar dat dit in omgekeerde versie altijd direct word gesuggereerd.
Ten vierde: ik had het filmpje eerder op de ochtend gezien en eerlijkheidshalve: ‘ik kook nog steeds van woede!!’ En als laatste: hoop ik oprecht dat het slachtoffer hier bovenop gaat komen……… .


Woensdag 23 januari 2019

04, 05 en bij 06 maar uit bed gestapt. Na meerdere pogingen er in geslaagd om de pc aan de praat te krijgen en door een heleboel ellende van de dag heen geworsteld. Eigenlijk niet een al te beste start van de woensdagochtend. Er ligt net niet genoeg sneeuw meer om een kind fatsoenlijk naar school te sleeën, gelukkig is Daniël vandaag vrij, dus geen kinderleed in de vroege uurtjes. Ga maar proberen de dag door te komen na die slapeloze nacht en kijken of ik mij nog ergens nuttig kan maken. Trouwens, en dat mag wel even gezegd worden, de door Ama gemaakte kippenlevertjes smaakten gisteren meer dan geweldig!

Sneeuw, koude en een goeie lunch gaan goed samen. Na een klein uurtje zweten in de keuken staat er voor straks een overheerlijke ‘zoete aardappelsoep’ te pruttelen. Als ‘cheffin’ ben je uiteraard genoodzaakt om voor te proeven en voorkom je ook dat niet iedereen aan de dunne geraakt als er onverhoeds toch iets in is gegooid waar de darmflora niet tegen kan.

Na al die alarmerende berichten over de pensioenen leek het verstandig het mij wel eens verstandig om in mijn gegevens te duiken die onder ‘Mijn Overheid” te vinden zijn. (Eerlijkheidshalve deden die jaarlijkse overzichten mij niet zoveel). Nu net zo weinig en als ik zie wat mijn ‘netto’ uitkering qua opgebouwd pensioen is, dan denk ik wel dat daar t.z.t. best wel een staanplaats op een trailerpark van te betalen is. Of misschien is het wel handig om een plekje in Amsterdam te reserveren. Daar komt vast wel een “Vrijplaats” voor senioren. Nou geloof ik sowieso niet dat er over 10 jaar nog ruimte is voor ouderen die van hun AOW willen genieten, want daar zullen ze dan wel een soort van euthanasie regeling voor hebben. Schrikbarende uitspraak? Kijk nu eens hoe er al jaren met onze bejaarden word opgegaan? Alleen maar mensonterend slechter toch en als die trant zo doorzet dan……… let maar op mijn woorden. (En er zijn toch al uitspraken geweest van regeerders die het humaan vinden dat ouderdom een excuus is voor vervroegd uit het leven stappen). Er word nu gerept over pensioenproblemen in de toekomst, AOW wordt eveneens een dingetje en tel daar woningnood en het kostenplaatje van de zorg bij op en de uitslag ligt voor de hand.

22:50 uur Goh, na een paar keer met de desktop tegen de muur aan te hebben gegooid kam het ding zomaar weer tot leven. Anders werd het weer geen afsluiting van de dag. (Voorheen kon dat gewoon in het mobieltje maar na een grote update van WordPress gaat dat niet meer, die gooit dan alles door elkaar. Geniale update of niet met heel veel nieuwe mogelijkheden, maar simpel onderstrepen is van de aardbodem verdwenen).
Dat was hoofdstuk computer, nu naar het dagelijkse leven, een leven van zoete aardappelen, sleetje rijden en pensioenen, tot de dood elkander scheid. Er gaat vast weer een dagje extra vanaf door het vette eten van vanavond, pannenkoeken met appel, met spek en met kaas. Uiteraard rijkelijk belegd met poeder- bruine- kristalsuiker of (appel)stroop. Mijn buikje ploft er nog steeds van, dus dat zal vannacht wel hommeles worden onder de dekens. “Welterusten”.


Donderdag 24 januari 2019

Bij nader onderzoek bleek:..??..

Het zat er aan te komen, desktop van 10 jaar oud heeft nu echt de geest gegeven. Voor mij is dit werkelijk een ramp! De afgelopen jaren heeft een goede vriend mij verschrikkelijk te helpen door dat ding weer aan de praat te krijgen en de oh zo belangrijke software te behouden, maar nu is het echt einde oefening…… ik kan wel janken! Natuurlijk is van alles waar maar back-ups van te maken zijn ook ge-back-up-t, maar waar het software matig op draait, dat werkt nu niet meer. Althans, is nu niet meer bereikbaar…..
(Na te zijn bijgekomen van alle stress en een oudere laptop aan de gang te hebben gekregen durfde ik het aan om een paneel van de desktop te verwijderen. Tja, dat krijg je als vervend LEGO verzamelaar 🙂 ).

Maar genoeg ellende weer voor vandaag, over tot de orde van de dag. Vanochtend eerst maar een glibberig ritje, met gevaar voor eigen leven, gemaakt naar de voedselgroep en gelijk maar een bezoekje gebracht aan de €-bakker. Al hoewel het best wel lekker weer is krijg je het bij zo’n rondje Zoetermeer toch echt wel koud. Vooral mijn gezicht en handen hadden het vanochtend zwaar.

Voor de rest zit er niet anders op dan wat te gaan rommelen in het huishouden. Wie had er ook al weer glasplaten in de keuken opgehangen en daar het mooie glaswerk op uitgestald? Bij voorbaat al kansloos om één week met rust te kunnen laten. Gelukkig zitten de twee jongsten lekker op school, is Daniël weer bij zijn vriendinnetje gaan lunchen, ligt Sophie ziek op bed en doet Justin zijn coole dingen. (Welk dingen weet ik niet precies).

23:00 uur Wat een ongelooflijke ellende geeft dat, de programma’s waar je dagelijks mee werkt, ergens in de “Cloud” terug te vinden. PPfff. Om mijn gedachten maar ergens anders op te richten dook ik maar in het nieuwe seizoen van STAR TREK!!! Eens een Trekkie, altijd een Trekkie. Alleen zal je mij niet snel in zo’n pakkie zien. ‘Beam me up Scotty”. Ik staal mij wel naar mijn eigen wolk en droom wel weg tussen de sterren, bytes, de Enterprise en glaswerk. “Welterusten”

WARATJE:

“Zo woont de asielzoekers weigerende Amsterdamse stadsadel”


Uit de Post OnOnline: “Zo woont de asielzoekers weigerende Amsterdamse stadsadel
Eigenlijk zou ik dit soort zaken niet moeten lezen, mijn hart ging twee maal zo hart kloppen en sloeg meermaals over. (Ondanks dat, toch maar even lezen).


Vrijdag 25 januari 2019

Weg rust. Mijn God zeg, wat een ochtend (en begin van de middag). Eerst een goed gesprek met de SLB-er van Justin gehad. Ik was wel blij dat zijn school met ons contact zocht, want andersom mag dit niet. Wij mogen natuurlijk wel contact zoeken, maar daar blijft het vervolgens bij. Nee, dit was wel een verhelderend en fijn gesprek. Of het Justin nu gaat helpen, nee! Misschien wel in de toekomst, maar voorlopig komt er nog geen schot in de zaak. Hij mag gewoon door blijven lummelen en zal uiteraard van school gaan zonder diploma. Aan de ene kant snap ik het wel, er valt geen eer meer aan te behalen en tenslotte hoeven zij hem nog maar een kleine 4 maandjes op de lijst te houden. In die korte periode ga je geen ellende op je hals halen. Doei doei……
En toen was het ineens 11:45 uur, tijd om Daniël en zijn vriendinnetje van school te halen. Terwijl Saskia met haar billetjes in een der sauna’s van het Elysium ligt, zit ik hier met een totaal ontregelt en oververmoeid mannetje. Die Saskia heeft het weer goed bekeken!! Nog maar 10 minuut en dan mag ik ze allebei weer in de school dumpen. HEERLIJK!!

WARATJE:

“Ombouw naar groen huis 45.000,- euro”


Uit de Telegraaf: “Ombouw naar groen huis 45.000,- euro“. En daar begint het mee, iemand met een beetje kennis van bouw- en verbouwzaken weet dat de kosten veel hoger uit pakken. Zoals in het artikel beschreven zijn bijvoorbeeld het schilderwerk en de vloerafwerking niet meegerekend. Daarnaast komt er vrijwel altijd meerwerk om de hoek kijken en als, in dit geval, je hele huis op de schop gaat zal dit niet gering zijn.
En dan de genoemde besparing op je energierekening, geloven jullie dit nu zelf? Je mag tegen die tijd blij zijn als je rekening gelijk is aan de kosten van nu. Is het al niet zo dat ze de kosten gaan opjagen om iedereen te motiveren zo energie zuinig te gaan leven. Tja, van die opgejaagde prijs kan straks best wel een stukje af. De komende jaren mogen wij in onze handen knijpen als de verhoging niet boven de 100% komst en als er uiteindelijk alleen nog maar groene rook uit je schoonsteen komt (mits die naar links waait) krijg je 50% korting. Tel uit je winst :-).


Zaterdag 26 januari 2019

Eerst zien dan geloven! Dat hoef je mij geen tweede keer onder mijn neus te schuiven, dat weet ik namelijk zelf ook wel. En toch heb ik mij gisteren een outfit bij de kickboksschool aan laten meten. De gedachten en wens lag er al vele maanden en telkens was er wel een excuus om het voor mij uit te schuiven, nu Sebastiaan mij er gisteren bijna om smeekte, kon ik er niet meer onderuit.

Ik heb met ze te doen, de ouders van Julen…….. Rationeel kon het niet anders zijn dan dat dit mannetje niet meer in leven was en stilletjes hoop je maar dat hij niet te veel heeft geleden, eigenlijk helemaal niet heeft geleden en de val alleen al pijn en angsten heeft weggevaagd. Maar stilletjes koesterde iedereen hoop op een goede afloop.


Zondag 27 januari 2019

Zomer 2019 - Zomer Vieren

De wijze lessen van Daniël geven de regenachtige zondagochtend weer een zonnetje. Zo leerden wij dat je een croissantje eerst moet “wassen” voordat deze de oven ingaat en dat jam nooit “ziek” kan worden. Nou snapten wij er eerlijk gezegd helemaal niets van, een croissant “wassen??” Na enige uitleg van zijn kant bleek het te gaan over de besprenkelen van de croissant met water voordat deze de oven in gaat. Niet veel later, toen hij heerlijk zat te smullen van zijn warme lekkernij, die hij in kleine stukjes in een klodder jam doopt alvorens hij deze naar binnen schuift, viel er helemaal per ongeluk een stukje croissant in de jampot……. toen ik hem hielp met het verwijderen van dit stukje croissant likte hij direct de benodigde lepel af, die hij vervolgens weer in de jam wilde zetten. Dat mocht uiteraard niet en hoe leg je nu uit dat dit niet mag? Zo dacht ik hem dit wel duidelijk te kunnen maken door te zeggen dat de jam dan “ziek” word. Fout dus, want jam is geen mens en kan derhalve niet ziek worden. Dan maar een les over bacteriën die in je mond leven en die de jam vies maken, dat kwartje viel beter. ‘Dus “dit” mag je niet doen?’ vroeg hij en stopte de lepel gelijktijdig in de jam.
Mijn croissantje ging ligt besprenkeld de oven in, daarna opengesneden en voorzien van een laagje filet-American, een hard gekookt eitje, versnippert uitje, en peper en zout, jammie!!

Dat wij, de ouders en de twee jongsten lang voordat de klok twaalf uur slaat, wakker zijn is niet zo raar, maar van Sophie vind ik het wel knap. Die komt immers vroeg in de ochtend thuis van het stappen Haar eveneens stappende broer red zoiets nooit, die komt ergens in de middag uit zijn bed rollen, dat lijkt er meer op :-).

23:30 uur Al vanaf de eerste berichten volg ik de gebeurtenissen in de Jan van der Heijdenstraat in Den Haag, mijn God, wat moet dat een klap zijn geweest. Wat een ravage en wat een geluk dat er, tot nu toe, geen dodelijke slachtoffers zijn gevallen. Niet dat ik nu ineens sentimenteel ben geworden, maar ik heb een flink stukje van mijn leven in die omgeving gewoond en een tijdje zelfs op slechts enkele honderden meters van dit pand vandaan. Vandaar dus mijn extra interesse.
Maar ook voor mij geld nu dat jam, croissants en mijn beleg een beetje op beginnen te spelen, ik ben geen 21 meer, net als Sophie, dus trek het doortrekken even niet meer. Mijn oogjes vallen dicht en het bedje fluistert al zachtjes mijn naam, “welterusten”.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

3 gedachtes over “WEEK 04 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.