Trans ouder



‘Best wel eng zo, Daniël is de enige man in huis’. Saskia snapte mijn opmerking wel en lachte er flauwtjes om, of bij Sophie het kwartje viel?
Daar begon vanochtend mijn dag, in mijn dagboek mee. Weliswaar als flauwe grap, maar:

Naast trans vrouw ben ik vader, moeder en partner van. Vader van zes kinderen, moeder voor hem die mij niet anders kent, moeder voor hem die mij zo wil noemen en partner van een geboren en getogen vrouw, echtgenote zelfs. Even terug naar die flauwe grap, flauw of gewoon de waarheid?
De waarheid is dat mijn kinderen onveranderd met mij omgaan als het veiligheid en geborgenheid betreft. En als het om de standaard klusjes gaat, die van huis-uit meestal aan de vader worden uitbesteed, dan hebben daarin geen uitzonderingen plaatsgevonden. De waarheid is ook dan mijn echtgenote met dezelfde zaken onveranderd met mij omgaat. Van allen is dit meer dan normaal geworden en daar mag ik als vader, moeder en partner niets, maar dan ook niets aan veranderen, ook al zou ik dat misschien willen.

Zou ik de rollen, die ik als vader heb vervult, dan willen veranderen? Eerlijk gezegd niet. Ik heb dat namelijk altijd in volle overtuiging gedaan en daar nooit vraagtekens bij gezet. Het voelt nog steeds onveranderd fijn als mijn dierbare zich veilig en geborgen bij mij voelen en het streelt mijn ego als ik klusjes mag doen die voorheen ook met passie uitvoerde. (Niet dat het leuk is om wéér een lekke band te plakken of een Ikea kastje in elkaar te zetten, want ik houd wel van een beetje uitdaging).
Als vader vervulde ik een rolmodel voor mijn kinderen en nu de transitie een ingeburgerd feit is binnen ons gezin, blijkt die rolverdeling nog steeds hetzelfde. Misschien wel sterker dan ooit, alleen heeft dat weer betrekking op mijn algeheel welzijn. Feit blijft dat kids en eega zich veilig en geborgen voelen in mijn aanwezigheid. Concreet houd dit voor mij in dat de transitie op dit vlak is geslaagd. Natuurlijk zijn er nog veel zaken die aandacht nodig hebben of wel wat veranderingen kunnen gebruiken.

In zekere zin is de gezinssituatie nu redelijk transparant en kent iedereen, min of meer, haar of zijn plekje. Het plekje van mij blijft die van een trans ouder, een ouder die oudert zoals ik denk dat het goed is om te ouderen. Zoals ik als vader was, ‘vader’ ik als moeder herboren door. En jullie mogen best weten dat ik door mijn transitie van één ding af dacht te zijn, maar of Sophie nu om haar vader schreeuwt of Sebastiaan om mama-Rianne, ik was en blijf bang voor spinnen. ‘Paáááp, hellup, een spin!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.