WEEK 02 – 2019


Maandag 07 januari 2019

Een reageerder

Oh, allemaggies, een deel van de kerkgenootschappen roert weer eens in de deugpot, er word weer aandacht gezocht over de rug van ‘anderen’ in de samenleving. De aanval openen voor aandacht zou hoog scoren als dit tegen ‘anders gelovigen’ zou gebeuren die het met onze westerse christelijke waarden en normen niet goed ophebben. Echter kan dit wel eens heel veel vervelende agressie opwekken, dus pakken we doordacht weer een wat makkelijkere prooi, de homo en de transgender. Want als De Heere één ding niet wil, dan zijn het wel deze twee groepen. (Ik zou zonder enige moeite wel een ellenlange lijst kunnen maken wáár je je wel druk om zou kunnen maken, maar dat mag niet van de deugbroeders).
De bijgevoegde tekst is overigens van een reageerder op Twitter, die goedbedoeld commentaar gaf. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik deze tekst nogal verwarrend vond, enerzijds heel begripvol en anderzijds zette het mij op het verkeerde been, of juist andersom. Want een transgender is geen man in vrouwenkleren!

Waar ik mij wel heel erg boos over maak? En laat de kerk zich daar maar eens voor inzetten, tenslotte zitten sommige genootschappen op miljarden, ja echt, op miljarden euro’s. Ik ben boos over de belabberde toestanden in de zorg, waaronder die van de ouderenzorg.
‘Wij weten inmiddels wel hoe slecht het met ons kan aflopen als we in handen vallen van een zorginstelling. Niet voor niets willen er zovelen een euthanasie verklaring klaar hebben liggen voor de oude-dag. Maar de mensen die er nu aan overgeleverd zijn, de mensen die de 2e wereldoorlog nog hebben meegemaakt, die Nederland hebben opgebouwd en nota bene voor onze vrijheden hebben gezorgd, die hebben zich niet kunnen voorbereiden’.
Zo kwam mij onlangs uit eerste hand ter oren dat, door gebrek aan personeel, bejaarde bewoners reeds om 21:30 uur op bed werden gelegd. Weet je, nood breekt wet en daar is wat van te zeggen, maar het is sowieso van de zotte om mensen zo vroeg in bed te leggen en ze maar uren naar het plafond te laten staren. Alleen lag de situatie wel veel pijnlijker, het was namelijk “OUDEJAARSAVOND”. Lieve oude mensjes, die geen vlieg kwaad doen, konden geen oud-en-nieuw vieren, niet hun dierbare wensen wat zij hun wilde toewensen, alleen omdat de godvergeten zakkenvullers, meedogenloze managers, leidinggevenden hun werk niet goed doen. SCHANDE!!!

10:00 uur Terwijl Sebastiaan vanochtend over kwam alsof zijn allerlaatste uur op deze aardkloot was ingegaan, was Daniël juist heel erg positief en vrolijk ingesteld om naar school te gaan. Normaliter is hij niet zo enthousiast, maar vanochtend sprong hij bijna letterlijk uit bed en kwam hij mij in de douche vergezellen met zijn wijsheden. Even later wandelde hij gezellig mee naar school en vertelde ondertussen een van zijn geweldige theorieën. Hij had het over oud worden, eerst vond hij zichzelf wel goed voor 160 jaar, maar kwam daar snel weer op terug. Hij was van mening dat als mannen oud worden, zij niet meer kunnen rennen en altijd pijn in de rug hebben. Nee, dan kon je beter een mama zijn, die worden nooit oud en kunnen wel altijd blijven rennen. Gelukkig schaart hij mij ook onder de mama’s. (Terwijl ik echt niet meer kan rennen 🙂 ).

Sale juli 2019
Sale juli 2019

21:30 uur In de eerste versie van het bovenste blok, stond er nog geschreven dat er geen verdere woorden aan zouden worden verspild. Dat stond er in eerste instantie, nog voor publicatie. Goed dat daar een streep doorheen is gegaan, want er raast wéér een grote verontwaardiging over ons kleine landje. Dit kan bijna niemand ontgaan zijn.
Maar mensen, het is de SGP, ‘de SGP’, waar maak ik mij druk over. Ja, zij schofferen en krenken mij en velen anderen, met de hand op de bijbel, tot op het bot en daar kan godzijdank vrij op geageerd worden. Maar wat er ook gaat gebeuren, deze geloofsgemeenschap zal veruit de meesten niet snel schade berokkenen en al helemaal geen fysiek geweld aandoen. Persoonlijk denk ik zelfs dat dit een averechtse wending krijgt, te goede zelfs. Zij zitten niet op mij te wachten, nou en, alsof ik op hun zitten te wachten!

Geef mij maar liever 10 SGP-ers die een bijbel tegen mij opheffen dan één Marokkaan die met een betonschaar mijn tanden eruit slaat. (Bij wijze van spreken dan, want er zit niet veel tand meer in…..).

En verder? Wat zal ik zeggen… Op zichzelf was het best wel een lekker dagje, niet alles zat mee of liep van een leien dakje, maar is dat zo erg? Het maakt je weer scherp en inventief. Alleen de houding van de twee oudsten begint mij langzaamaan heel erg tegen te staan. En van mij part schreeuw je het luid in mijn oor dat ik daar zelf verantwoordelijk voor ben, het zal allemaal wel. Het is alleen zo verschrikkelijk vermoeiend om twee jong volwassenen in huis te hebben die er een gewoon goed van maken om werkelijk 99,9% van de tijd, 0,0 bij te dragen in huis. Zo lieten zij zich vandaag pas na 16:00 uur zien. Nee, niet dat zij uit school of werk kwamen, nee, uit bed wel te verstaan. School? Werk? Ik zou het echt niet weten! Vervolgens is de één woest omdat er een half uur voor aanvang maaltijd niet mag worden ge-lunchend en de ander meldt ‘tijdens het eten’ toch niet aan te schuiven. Ik weet echt wel dat ik misschien nog wel erger ben geweest, maar op diezelfde leeftijd verdiende ik de kost zelf, was in Libanon geweest en woonde al samen!
Het gaat vanzelf wel voorbij, zegt men en zeg nou eerlijk: als je ‘ruim’ twee uur per maand naar een fitness gaat, dan wil je van je ouders toch niet horen dat pizza’s, zakken chip’s, kapsalon’s en andere vette zooi niet goed is voor je? Welnee, schuif nog maar even een extra maaltijd naar binnen!

Dat onrecht wat ouderen word aangedaan, laten wij daar tegen protesteren, trekken wij daar gele hesjes voor aan, dit is iets wat nou echt niet door de beugel kan!!
En wat de rest betreft, daar loop ik weer te hard van stapel, maak ik mij wéér te druk om niets. Blijft de SGP gewoon de SGP, blijft onze zuiderbuur er op los slaan en liggen die twee nog jaren lang, door woningnood, in bed. Als één ding maar blijft, de onvoorwaardelijk liefde! Want wat droop dit vandaag van Daniël af, ik was het helemaal vandaag en morgen is het waarschijnlijk zijn andere mama, dus droom ik lekker door op die wolk, ‘welterusten”


Dinsdag 08 januari 2019

Oei, ondanks dat de storm mij al vroeg uit bed joeg heb ik te lang zitten niksen en is het nu aanpoten om te douchen, Daniël naar school te brengen en op tijd bij de huisarts te komen. Ook al woon ik in een van de drukst bevolkte gebieden, een bezoek aan de huisarts is bijna een wereldreis.

14:00 uur Dat ging rap vanochtend. Eerst Daniël naar school gebracht, aansluitend naar de huisarts, daarna de voedselgroep. Nog even langs de Zeeman en het postagentschap, waarna er ook nog tijd overbleef om twee mokken bij de Ac-tion te halen. Oh ja, en ook tussendoor nog een fietsband geplakt. Dus wie zegt dat het leven saai is……!
Bij de huisarts was het gezellig, een van de ontstekingen kon zij nog even snel een onderhoudsbeurtje geven. Zij vindt mij toch een bikkel met al die operaties, dus kon de scalpel er ook wel zonder verdoving in. Dat voelde weer vertrouwd aan, zo’n mes in je rug. In ieder geval is nu wel de laatste rommel uit de zwelling en heb ik een prachtig verband aangemeten gekregen, jeuken dat het doet, niet normaal meer!

Hoe staat het nu met al die operaties? Goed, mag ik wel zeggen. Mijn voorhoofd trek nog steeds en de wenkbrauwen staan nog iets aan de hoge kant. Wel kan ik weer een beetje fronzen en komen er weer plooien in beeld als ik gekke bekken trek, wat bij mij al standaard is.
De gelaatstrekken na de 2e operatie zijn nu echt goed zichtbaar, althans voor mensen die mij een tijd niet gezien hebben. Want die herkennen mij veel minder. De pijn, als je al van pijn kunt spreken, is helemaal weg. Alleen is het gevoel in mijn tanden waardeloos. Die voelen nog steeds aan alsof je je tanden in een ijsje zet, niet prettig dus. Maar voor de rest is alles super toppie!! Ik was er langer klaar voor, voor de laatste operatie en hoop echt dat er spoedig een oproep komt. Ik kan niet meer wachten :-).

Zo dadelijk komt Ama weer op bezoek, dan kook zij voor ons en draait gezellig een middag en avond mee. Hoewel dit al jaren zo is, is het toch altijd gezellig als zij er is. Daarom haalde ik overigens twee nieuwe mokken bij de AC-tion, want er zat in ons servies nog geen ideaal kopje of theeglas waarmee je een cappuccino of een latte-speciaal kunt serveren. Waar zouden wij zijn zonder AC-tion. (TIP: de gerestaureerde Senceo heeft een cappuccino mogelijkheid en als je die gebruikt, zet dan halverwege, voordat de koffie gaat doorlopen, het apparaat uit. Daarna weer dezelfde instelling en je hebt een prachtige latte. Als extra eerst een scheutje karamel siroop in het glas en als toetje een vleugje karamelkorrels op de melkschuim, je weet niet wat je proef!! Ik weet dat dus echt niet want ik lust geen koffie waar melk aan toegevoegd is).

23:00 uur Wat ik nou het meeste verafschuw, dat is wel de enorme verdeeldheid en afkeer die zich nu als een vloedgolf over ons kleine landje stort. Mensen, dit willen wij toch niet!! Dit kan toch nooit de bedoeling zijn!

En daarom heb ik, als bijna buurman, dhr. van der Staaij bij ons uitgenodigd voor een kopje koffie (met gebak). En dan wil ik het liever niet hebben over Nashville (met uitzondering van muziek dan) maar mij laten zien voor wat ik/wij nog meer zijn. Wij zijn zeker geen model gezin, wellicht wel een hoeksteen, maar zeker een uniek gezin en bij ons is iedereen welkom.

Wie zich aangevallen voelt, zal zich ten alle tijden verdedigen. Ik zou zo graag eens niet in de verdediging willen schieten, in ieder geval niet eerder dan dat ik mij heb mogen laten zien.

Mijn dag is verder rustig verlopen. Natuurlijk heb ik alle berichten doorplozen, maar het maakte mij alleen maar verdrietig en moe. Daarom kies ik voor rust en leg het voor nu naast mij neer. Morgen is er weer een dag, een nieuwe dag en hopelijk word ik straks niet zo vroeg wakker als vanochtend. Na zo’n onrustige korte nacht met redelijk veel apneu hakt het er weer lekker in. Maar we gaan gewoon door en morgen fris weer op. Genieten van het leven, dat is toch waar je het allemaal voor doet? En vannacht ga ik dromen over het soort gebak dat wij bij de koffie gaan serveren…… “Welterusten”.


Woensdag 09 januari 2019

Het is nog heerlijk rustig in huis. Daniël heeft vandaag zijn tweewekelijkse vrije dag. Alleen Sebastiaan mocht ik vanochtend uit zijn slaapje halen en die hoef je verder nergens meer bij te helpen. In principe doet hij alles zelf, tot het smeren van zijn boterham en het maken van een tussendoortje. Er zit voor mij niets anders op dan ook maar toe te geven aan die rust, goh, wat rot nou….. Tot nu toe is de agenda nog redelijk leeg, vooralsnog eet ik alleen met de kinderen en gaat het vandaag een spitskool schotel met saucijzen worden. Volgens mij is hiervoor alles in huis en behoefd de plaatselijke grutter ook geen bezoek. Ik denk dat ik mij maar bezig ga houden met de laatste loodjes administratie van 2018. Die zit bijna opgeborgen in de archiefmappen en kan ik weer beginnen met een schone lei.

Twee WARATJES op één dag is wel een beetje veel, maar wat mijn nekharen niet alleen omhoog lieten gaan, maar zelfs eruit lieten springen, was wel het volgende bericht: “Novartis verZESvoudigt prijs kankermedicijn“. Nou is mijn vocabulaire reeds vele jaren door schade, schande en wijsheid drastisch bijgesteld, waardoor er geen scheldwoorden meer worden getolereerd waar het woord ‘kanker’ in voorkomen, maar één woord kwam helaas toch nog uit de diepe krochten van mijn brein bovendrijven….

WARATJE

“Amsterdam zet klokkenluider op straat”

Uit: de Telegraaf: “Amsterdam zet klokkenluider op straat”. Volgens mij had de tekst best algemener gekund, iets meer in de trant van: “Gemeente wijst notoire fietsendief de deur”. Om er vervolgens in een mooi artikel over uit te weiden hoe zij hebben bereikt dat fietsen nu iets langer bij de rechtmatige eigenaar blijven. ‘Aldus een woordvoerder van Sociale Zaken werden de fietsen uit onvrede gestolen en gaan er nu van uit dat, door het wegnemen hiervan, er minder fietsen worden gestolen. Desgevraagd vertelde de woordvoerder dat de onderhavige fietsendief een nieuw onderkomen in een randgemeente heeft gekregen en de komende 5 jaren gratis voorzien word van gedistilleerde en geestverruimende middelen.Bij navraag door onze redactie werd door de advocate van de Burgemeester stellig verklaard dat dit besluit buiten medeweten van de burger-moeder werd genomen, zij beschikte destijds immers niet over een fiets’.

20:30 uur Dat was gezellig zeg! Het is echt lang geleden dat er zonder een verkeerd dingetjes gezamenlijk aan tafel is gegeten. Iedereen was keurig op tijd, was gezellig, bleef aan tafel zitten, hielpen met afruimen en gaven unaniem het eten een dikke pluim!! Daarna bleef 80% gezellig beneden hangen om te klessebessen en te spelen. Het kan dus nog wel!! (Saskia was uit eten, weten jullie nog). Verder heb ik vanmiddag met Daniël een bezoekje aan MeVe gebracht, zij hadden een hele grote partij nieuwe kinderschoenen gedoneerd gekregen. Helaas kon Daniël echt niets vinden waar hij gelukkig mee ging worden. Wij zien het nut van degelijke schoenen uiteraard goed, maar daar kijkt hij uiteraard niet naar.

23:30 uur Net voor het slapengaan: ‘Rianne, mag ik die schoen toch even passen?’ Natuurlijk mocht Daniël dat en niet veel later liep hij trots met zijn nieuwe aanwinst door de kamer. Ja, ik had zonder zijn medeweten, naast een paar schoenen voor Sebastiaan, ook stiekem een paar mooie schoenen voor hem meegenomen. En warempel, ze zitten als gegoten en hij vind ze prachtig!! Ik ken mijn mannetje een beetje….. Zo komen sommige dromen toch nog uit. Niet die van vannacht, geen Kees of gebak gezien. Maar wel voor het eerst spitskool gemaakt en sinds lange tijd kwaliteits-minuten lang met de kinderen gehad. Ook een levende droom, waar die vannacht over gaat? Ik zal het niet weten, dat laat ik maar aan het lot over, “welterusten”.


Donderdag 10 januari 2019

Geduld is een schone, doch saaie zaak. Maar het loont weer, gelukkig één van de weinige gelukkigen die uitgeloot zijn voor het het afhalen van eten bij MeVe. Daarnaast ook weer een welkom uitje met de fluister-scooter, want eerlijk gezegd kan ik bijna mij ogen niet openhouden van vermoeidheid. Een vermoeidheid die ik eerlijk gezegd niet zo kan plaatsen, vooralsnog leek het er op dat de nachtrust goed gegaan is. Maar nu zit ik onder een wagenwijd open kantelraam en nog vallen mijn ogen dicht.
Hoe is het jullie trouwens gegaan met de kilo’s aan feest-vetten? Hier niet goed, eerst gaf ik de weegschaal de schuld, maar na twee maal nieuwe batterijen en een software update bleef hij die rare cijfers weergeven. Het ligt dus echt aan mij……. Maar het streven voor “oud-groen” in juni is er nog steeds, misschien nog wel meer nu en is de uitdaging alleen een beetje zwaarder geworden.


Vrijdag 11 januari 2019

Moe, moe en nog eens moe. Alles is te veel en val constant in slaap, er overheen zetten om noodzakelijke dingen te doen lukt nog wel, maar het kost ontzettend veel moeite. En maar in slaap blijven vallen terwijl ik niet het idee heb van slecht slapen en als een ‘gebakje’ uit bed te stappen. Daarnaast heb ik last van flauwtes, regelmatig sta ik tollen alsof ik een ritje in een kleefton heb mogen beleven. Zorgelijk? Eigenlijk weet ik dat niet zo, vooralsnog geen ik de narcose’s en de heersende griep maar de schuld. Daarnaast kan het ook goed mogelijk zijn dat de herstart van de Humira en de MTX daar verantwoordelijk voor zijn.
Bovendien brengt het laksheid teweeg en tot mijn schrik is het feliciteren van een hele goeie vriendin en daardoor bij ingeschoten, daar baal ik best wel ontzettend van. Terwijl ik “Facebookvrienden” steevast feliciteer, maar daar wordt een verjaardag ook wel onder je neus geduwd, vergeet ik die geen account hebben.

De oververmoeidheid is er debet aan dat, alhoewel de pc wel aanstond, er niet eens een fatsoenlijk dag-afsluiting kwam. Voor mij is dat wel een vast dingetje en vind dat leuk om te doen. Naast dat lukt het eten maken ook niet echt goed, dat was gisteren ver beneden mijn kunnen en dat ik vanavond, over ongeveer 10 uur pas, opnieuw achter het fornuis mag, maakt mij nu al moedeloos. Toch maar even aan de KNO arts melden, die belt tussen de middag over de niet geslaagde proef met de ‘balance trainer’.

Nou weet ik niet wat er precies is gebeurd, maar na het opstarten van de computer bleken er ineens instellingen te zijn veranderd, voorts zijn alle inlog gegevens foetsie. Nou loopt deze computer al op haar einde en vrees ik dat het bijna game-over is voor deze trouwe vriendin. Dus mocht er onverhoeds een zwart scherm verschijnen, dat weten jullie dat er wat aan de hand is met de pc en niet met mij. (Allebei kan natuurlijk ook 🙂 ).

16:00 uur Er zat niets anders op dan er maar aan toe te geven dat het wel een of ander griepvirus is, iets anders komt niet in mijn op. Daarom maar lijm op de bank gesmeerd, er op gaan zitten en lekker gaan uitzieken. Niet dat daar aan spatje aan veranderd is, het leverde alleen een goeie serie op. Nu had ik de delen seizoenen 1 en 2 van “The Bridge” al gezien en startte wij van de week met deel 3. Oei, weer een heftig seizoen, kijken als je de mogelijkheid hebt!! (Met een klein beetje herkenning en empathie naar de moordenaar, mits je net zo’n kronkel als ik hebt……).
Omdat de puf voor een uitgebreide maaltijd ontbreekt gaan er straks twee XXL rookworsten wellen in heet water en twee verschillende, kant en klare, stamppot maaltijden in de oven. Zelfs de jus komt uit een zakje. Eet smakelijk voor straks :-).

23:55 uur Nee is nee en daar is niet aan te toornen. Nu ik mij zo waardeloos voel had ik echt geen zin in een huiskamer vol indrinkende meiden, zelfs niet toen zij voorstelde om het op haar eigen kamer te doen. Want ik zag de herrie-bui al hangen en daar had ik echt geen zin in! Maar goed, niet veel later kreeg ik een whatsappje waar ik niet omheen kon. Hierdoor smolt ik toch enigszins en gaf een klein beetje mee, als er maar geen herrie zou komen en zij vóór 24:00 uur het pand zouden verlaten. Naast een blij gezicht van Sophie stopte er even later een scooter voor de deur. De meiden hadden alsnog een andere ouder zo gek gekregen om daar in te drinken. Gevolg dat ik weer credit bij Sophie had verdient en de ergernissen van hossende meiden bespaard is gebleven.
Omdat ik van Van der Staaij nog niets heb gehoord, heb ik hem nogmaals uitgenodigd. Het lijkt mij gewoon dat mijn bericht hem vast niet bereikt, maar wat zou hem tegen kunnen houden? Hij woont vlak bij, dus dat kan het niet zijn. Wellicht drinkt hij geen koffie…..

Alles ligt klaar en de vaatwasser doet zijn best gedurende de nacht. Vandaag even geen make-up verwijderen, alleen maar mijn haar verzorgen, tandjes poetsen en oogjes sluiten. Meer is er denk ik niet voor nodig om een nachtje door te trekken en hopen dat Justin niet in zeven sloten tegelijk loopt. Hij verscheen niet bij het eten, wel een vaag berichtje, verder niets. Niet echt geruststellend, maar het gaat al langer zo en gewenning sluipt er een beetje in. Natuurlijk doet het mij wat, maar wat is er nog mogelijk? Misschien brengt een droom wel uitkomst, “welterusten”.


Zondag 13 januari 2019

Een poging om alsnog de deur uit de gaan mislukte gisteren toch, hetgeen er door mijn lijf giert hield mij op het laatste moment tegen. Toch wel een beetje zorgelijk aan het worden. Desalniettemin gaat de reis morgen naar Essen – Duitsland. Marion mag daar morgen heen voor controle en vanwege haar rugpijn kan zij niet al te lang in één positie zitten. Een lange autorit zou haar niet goed bekomen, vandaar dat wij de reis gezellig samen doen. Alleen word dat nog wat, twee van die kreukels, want deze jonge dame ging gisteren ook door haar rug……

‘Best wel eng zo, Daniël is de enige man in huis’. Saskia snapte mijn opmerking wel en lachte er flauwtjes om, of bij Sophie het kwartje viel? Het punt is dat Sebastiaan uit logeren is en Justin bij nacht en ontij ergens in den vreemden vertoefd. Hierdoor waren er, platonisch gezien, vannacht drie vrouwen en een jochie van 4 in huis. Niets mis mee zou je zeggen, maar Sophie en Saskia voelden zich normaal gesproken niet op hun gemak als zij alleen waren, het zogenaamde; “vrouw alleen in huis syndroom”. Nou moet ik met de billen bloot dat dit bij mij niet zou zijn opgekomen en sterker nog, als ik in huis ben, komt het bij de dames ook niet op. Zij vertrouwen nog op de veiligheid van mijn aanwezigheid. He! Is dit mogelijk stof voor een blog?

23:15 uur Kip Madras, onthouden! Niet vergeten om de grof gesneden kipfilet ‘s-ochtends in de marinade te zetten en zonder af te gieten zo de wok in te mieteren. Jeetje, wat was dat lekker. Het flauwe grapje werd dus inderdaad een blog en heb ik alles voor de barre tocht van morgen reeds voorbereid. Volgens Marion gaan wij qua ziekenhuis ook terug naar de jaren 50 dus heb ik voor die gelegenheid maar een jurk met petticoat klaar gehangen en doe ik een haarband met zo’n grote strik er in in mijn haar. En zo komt er een eind aan week 02 – 2019. Nu tijd om het dekbed vanaf de onderkant te gaan bekijken en dromen over duizelingwekkende snelheden op de wegen van onze oosterburen, gaan met die banaan en “welterusten”

WARATJE

“Kritiek op Paul de Leeuw na golden buzzer voor transgender”

Uit de Telegraaf: “Kritiek op Paul de Leeuw na golden buzzer voor transgender”.
Paul de Leeuw zal zeker wel een zwak hebben voor mensen uit de LHBT gelederen en zal geroerd zijn door de treurnis achter deze jongeman. Verder is hij ook een mensen mens die opkomt voor hen die een uitzonderingspositie in de samenleving hebben. Maar aan de andere kant is hij ook een verdomd goeie vakman en zal hij ook zeer zeker kijken naar de capaciteiten van de desbetreffende persoon. (Ik ben dat uitgesproken niet en geef daarom geen mening). Het zal mooi zijn als deze jongen verder komt zonder het labeltje “transgender”, maar vrees echter dat dit voorrang gaat krijgen en er geen aandacht meer is voor de mens zelf. En uit de grond van mijn hart wens ik dat het niet gelinkt wordt met het Nashville gezeik…

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

Advertenties

2 gedachtes over “WEEK 02 – 2019

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.