WEEK 52 – 2018


Maandag 24 december 2018

Een klein half uurtje geleden zijn Sophie en haar vriendin Simone naar “Ouwehands Dierenpark” in Rhenen vertrokken, met in hun kielzog twee hele enthousiaste kindertjes :-). De heenreis word verzorgd door de vader van Simone en de terugreis gaat grotendeels met de trein. Dit alles mogelijk gemaakt door onze vrienden Bianca en Cees. Goh, wat hebben zij daar een zin in en Daniël was gisteravond al helemaal hieperdepiep over dit grote avontuur. Niet voor niets ging hij veel te laat slapen en was hij al vroeg uit de veren. Gelukkig hebben zij op deze lange dag, want zij zullen daar rond 11:00 uur al zijn, heel erg mooi weer meegenomen. Dit kan niet anders dan een hele geslaagde dag worden. Wij nemen daar maar even gebruik van door ons op de komende dagen voor te bereiden. Wat eigenlijk maar minimaal is, morgen gaan wij naar mijn schoonmoeder en 2e Kerstdag gourmetten wij thuis, ook gesponsord en wel, door onze buurvrouw Foskea waar ik af en toe een handje help, wat ontzettend lief! Tezamen met het lekkers van Marijke, Scott / Natasha en broer Edwin gaat dit vast een geweldige avond worden.

Terwijl het span een geweldige middag beleefden in de dierentuin zochten wij een plekje in de bioscoop om de laatste kaartjes van de Zoetermeerpas er doorheen te jagen. Toch wel handig als je zuinig bent. Het werd uiteindelijk “Aquaman”, meer keus was er in de middag niet……… Heel spectaculair, meer ook niet. De film duurde een eeuwigheid zodat wij vrijwel direct met Sophie en de jongens aankwamen, ook zij bleken nog niet veel te hebben gegeten en toen kwam het besef dat wij ‘iets’ waren vergeten, namelijk eten. Hoe dom kun je zijn, alles verder voor elkaar om de kerstdagen door te komen en dan zoiets over het hoofd zien. Gelukkig bood de vriezer uitkomst en met wat creativiteit kwam er toch nog wat lekkers op tafel. En nu ga ik voldaan mijn bedje opzoeken. Welterusten.


1e KERSTDAG

Daniël heeft een ‘gat’ in de dag geslapen en geloofd niet dat het vandaag kerst is, het sneeuwt immers niet :-). Nu iedereen een beetje aan het ontwaken is komt langzaamaan toch een beetje kledingstress naar boven, passen wij nog wel hetgeen wij twee weken geleden hebben klaar gehangen, of gaan enkelingen toch in een totaal andere outfit? (Ik pas hopelijk wel in mijn kerstpakje, want wel iets teveel gesnoept de afgelopen week…).
Jullie lezen het straks wel, nu eerst lang onder de douche, dikke lagen make-up en dan proberen om mij in veel te strakke kleren te hijsen!


2e KERSTDAG

00:30 uur We zijn de 1e kerstdag nog aan het afronden. Daniël komt eindelijk tot rust na zijn mini-blikje Cola, welke dus een niet in slaap te krijgen mannetje veroorzaakte. Voor deze ene keer was het ook niet zo’n probleem. Hij heeft de dag van zijn leven gehad, dus wij ook. Ama had reuze haar best gedaan en de kalkoen was verrukkelijk.
Rond een uurtje of twee reisden wij gezellig af naar Scheveningen en onderweg kreeg ik al spijt van mijn schoensel. Ik had deze laarzen ooit gescoord bij MeVe en hoewel ik ze wel degelijk pas, zaten ze toch te beknellend, wat was ik blij dat ze uit konden en hoe moeilijk was het om er ‘s-avonds weer in te komen. Ook de enkele kilo’s erbij zorgden er voor dat mijn pak ook niet helemaal soepel zat, het verbaasd mij eigenlijk dat ik er halverwege niet ben uit geknald :-). Maar goed, wij hebben een gezellige en warme 1e kerstdag achter de rug en deze keer zijn de gemaakte foto’s goed gelukt, al vind ik mijzelf er niet appetijtelijk op staan. (Dus helaas, geen foto’s in dit blog…….).

15:45 uur De tafel is zo goed als klaar en de ochtend heb ik besteed aan het leegtrekken van de fotocamera, vandaar dat ik mij alsnog heb laten overhalen om foto’s van gisteren te plaatsen. (Ik kan mij niet echt lang aan mijn woord houden. En nog steeds vind ik een pak toch niet echt mijn ding, doet mij teveel aan iets uit het verleden denken 🙂 ). Maar die kerstboom!! Vinden jullie die niet verschrikkelijk mooi? Zelden heb ik zo’n mooie volle boom ergens gezien, WAUW!! En wat denk je dat MeVe vandaag voor ons in petto had? Ook daar konden velen mensen vanochtend terecht en toen zij een oproep plaatste nog het een en ander over te hebben, ben ik toch maar even gegaan en dat leverde heel wat voorraad spulletje op.

23:00 uur Nog één uurtje en dan is het weer voorbij, dan maken wij ons op voor het aankomende vuurwerkgeweld. Wat is dat een contrast met de rust, warmte en geborgenheid van de afgelopen 51 uur (kerstavond meegerekend (-: ). Wij hebben het vanavond echt ontzetten gezellig gehad, zelfs Justin schoof aan en heeft de hele ‘rit’ uitgezeten. De prachtige schalen met gedoneerd vlees gingen schoon leeg en mede door schoonzus, Marijke en MeVe konden wij kiezen uit wel 3 toetjes. Ja, zelfs echte slagroom, dat was wel heel erg lang geleden dat ik met een klopper dit heerlijke witsel stond te maken. Het enige waar in jaren in stond te roeren was een emmer latex, maar dat smaakte veel minder lekker. Ook de kinderen smulde van de zelf geklopte slagroom en hopelijk blijft het nog een nachtje goed, want het ijs is nog niet op……..
Ja, beste lezers: ,,het was een hele geslaagde kerst”.

En zo sluit deze 2e kerstdag, vol met voldoening, een sprankeling in het leven en zin in wat er nog meer op het levenspad staat te wachten. Kom maar op, als ik morgenochtend mijn oogjes opendoe dan, want eerst even slapen, welterusten.


Donderdag 27 december 2018

Zo, iedereen aan het bijkomen van de feestdagen en een heel lang weekeind aan het vieren? Vandaag duik ik maar in de administratie om het jaar in de boeken goed te kunnen afronden en met een ‘schone lei’ in 2019 te beginnen. Op de valreep veranderen er nog wat zorgverzekeraars en dat blijkt financieel toch erg aantrekkelijk. Zelf blijf ik wel zitten waar ik zit, op dit moment is VGZ de beste keus voor mij.

Terwijl ik nu achter de pc zit hoor ik achter mij: ,,Doei, ik ga naar Naomi in de speeltuin”. En weg was Daniël. Oké, hij word dan wel over 4 maandje 5 jaar, maar dat wil nog niet zeggen dat wij er gerust op zijn dat hij zomaar de hort op gaat. Loslaten heet zoiets toch? Alleen vraag ik mij serieus af of dit wel kan met Daniël, die doorgaans in 7 sloten tegelijk loopt….. Het stelt mij absoluut niet gerust en dat is zachtjes uitgedrukt!

17:30 uur En na al die zware kost rest ons niets anders dan aan een beknopte raclette maaltijd te beginnen. Dat zijn wel een van de grote nadelen van het kerstfeest, je houd zoveel over dat je nog twee dagen extra kunt nagenieten, wat rot nou :-). Zelf eet ik wel het meeste een geklutst eitje, met daarin stukje champignion, ui en Cherry tomaatjes en daar overheen een plakje kaas. Een gegarandeerd lekker hapje. En er lag nog een portie gemarineerde varkenshaas in een hoekje, die gaat zo dadelijk ook richting mijn mondje. En als ergste is toch wel dat er 50% van het toetje nog beschikbaar is, hoe durven ze. Er zit dus vanavond niets anders op dan opnieuw te gaan uitbuiken.

Waratje:
Uit het Algemeen Dagblad: “Met een penis deelnemen aan vrouwensport is niet fair” . Uh, en dat krijg je ’s ochtends vroeg op je bordje. Als ik heel erg eerlijk ben dan dacht ik na het lezen van het artikel: “meid, je hebt helemaal gelijk”. Nu begeef ik mij op glad ijs en kom ik in het grensgebied van de TERF, maar: gelet op de regelgeving in ons eigen koude kikkerlandje is het niet eens zo moeilijk om juridisch van geslacht te veranderen. Niet dat iemand dat uiteraard zomaar zal doen, maar het kan wel. Je kan je als 100% fysiek ‘man’, juridisch laten omzetten tot vrouw. Let wel: met een hele vlotte babbel, kennis van zaken, wat gekonkel en gedraai, inclusief een enveloppe met daarin €250,-, bestaat de mogelijk om binnen een uurtje of twee de benodigde papieren te krijgen.


Vrijdag 28 december 2018

Wild geraas van een wekker haalde mij een klein half uurtje geleden uit een diepe slaap. Verschrikkelijk wakker worden is dat, want doorgaans ben ik allang wakker en krijgt dat ding geen enkele kans om herrie te maken. Maar net lag ik een bizarre droom mijn zonden weg te wassen en totaal niet klaar voor een schreeuwlelijk naast mijn bed. Kan dat wel? Dat een paar daagjes vrij van de kinderen al zo’n invloed hebben op je biologische wekker. Lijkt mij meer de schuld van die droom.
Maar goed, het is inmiddels even na zevenen, de stilte werd een kwartiertje geleden doorbroken omdat iemand het toilet bezocht. Aan de voetstappen op de trap was te horen dat het een klein mensje betrof en na een korte woordenwisseling in het hoogste vertrek in deze doorzonwoning kwam Daniël beneden en kroop op mijn schoot. Hij schreide zacht omdat hij klaarblijkelijk nog niet gewenst was boven en kroop dicht tegen mij aan op schoot. Wat heerlijk is dat toch, zo’n klein ventje tegen je aan! Na wat lettertje en cijfertje van het toetsenbord te hebben besproken koos hij alsnog voor Netflix. Toch wel handig zo’n kanaal want anders word het zomenteen wel lastig douchen. En je hoeft voor hem alleen maar de tv aan te zetten, voor de rest doet hij alles al zelf. Dat was vroeger wel anders met al die Disney videobanden :-).

Het wekkertje mocht vandaag haar stem laten horen vanwege een bezoekje aan ‘Briez’, het is weer tijd voor een laser-beurtje. Marion gaat vandaag niet mee omdat zij naar een begrafenis toe moet, één van de minder leuke dingen in het leven. Hierdoor ga ik wel een uurtje eerder, want in de tram zitten met een laag verdovende crème op mijn bovenlip gaat het niet worden. En zonder crème die laser op mijn bovenlip, dat gaat het ook niet worden. Dus zit er niets anders op dan een uurtje in de wachtkamer rondhangen om de crème haar werk te laten doen. Bij elkaar kost zo’n behandeling toch gauw 4 uur aan tijd terwijl je hooguit 60 minuten word behandeld. Het is voor een goed doel zeg maar, nog maar een paar jaartjes te gaan, pppffff……

Dit mooie exemplaar stopte bij de halte in Scheveningen. Mocht helaas niet mee.

De reis ging voorspoedig en gelukkig deed de ‘Lidocaïne/Prilocaïne crème perfect haar werk. Dee crème is echt een hele sterke aanrader voor het laseren van de meest pijnlijke plekken, zoals rondom de lippen. Het enige nadeel is dat de (witte) crème minimaal 45 minuutjes moet inwerken en dan het liefst ook nog afgedekt met folie. Die folie laat ik overigens achterwegen.
Daarna ging het weer ontspannen huiswaarts, alwaar iedereen weer vol ongeduld op mij zat te wachten. (Saskia met migraine, Justin nog brak van alles, Sophie total loss van het uitgaan, Sebastiaan in stuiter modus door een bezoekje aan Noa in Gouda en Daniël was over zijn toeren aan het spelen met zijn vriendinnetje Naomi). Binnen enkele minuten viel ik tevreden in slaap……..

23:50 uur Dat hierboven genoemde in slaap vallen was geen grapje hoor. Ik viel ondanks al die drukte gewoon in slaap. Lang leven de apneu! Dat gaat niet de goeie kant op, zeg maar.
Het hazenslaapje maakte mij in ieder geval weer zo fit dat er met volle zin afval gescheiden kon worden (Want je verzamelt wat in die paar feestdagen) en wat boodschapjes gedaan konden worden. Vandaag koos ik voor een kommetje soep en een broodje, lekker makkelijk en redelijk gezond. De groten hebben al uren geleden het pand verlaten om leuke dingen met vrienden te gaan doen en zullen hoogstwaarschijnlijk gaan stappen. Daar ga ik verder niets meer van meekrijgen want ik ben klaar voor de nacht en hoop een paar uurtjes goed te kunnen slapen, welterusten.


Zaterdag 29 december 2018

Gisteravond bereikte ons een nieuwe roddel van het ‘schoolplein-terreur-team’. Jullie kunnen het vast nog wel herinneren dat Saskia en ik van de week naar de bioscoop gingen, alwaar wij toevallig naast buurtjes zaten. Nou en!! Schijnbaar is dit iemand opgevallen en die heeft daar weer een heel eigen draai aan gegeven. Zo zie je maar dat er overal wel mensen rondlopen die met hun medicatie experimenteren dan wel iets te veel verdovende middelen gebruiken.

09:00 uur De spanningen lopen steeds verder op en het is maar de vraag of er na de komende 63 uur überhaupt nog maar iets over is, ik betwijfel het…..

En zo startte ik de dag, in plaats van even rustig kabbelend een stukje te schrijven over hoog oplopende spanningen, werd ik plotsklaps blij verrast met een uitloting bij MeVe en ging de reis, ongeschoren en ongewassen, snel naar de Zoetermeerse wijk Meerzicht. En wat een overdaad aan eten was er door de Jumbo geschonken, wauw. Dat zal ook vast met de feestdagen te maken hebben gehad, dat er meer is ingekocht dan doorgaans gebruikelijk is en er minder is verkocht dan ingecalculeerd. Voor heel veel gezinnen in Zoetermeer een heel welkom iets.

Deze zaterdag is verder bijzonder saai verlopen, niets verder beleefd en ook niks te melden :-). Welterusten voor straks.

Waratje:
Uit de Telegraaf: “Wetenschap in plaats van emoties”.
En zo is het maar net. Het ‘Links lullen en recht vullen’ syndicaat draait op volle toeren. Diegene die maar enigszins denkt dat er in het aankomende jaar geen burgeropstand komt, komt toch echt van een andere planeet.


Maandag 31 december 2018

Krijgen we er zomaar één dag bij? Volgens de kalender begint week 1 morgen, dus ja, week 52 krijgt er een dagje gratis bij. (Alleen met uitzondering van het schrikkeljaar).

Wat een geneuzel op de vroege ochtend en lekker boeiend eigenlijk. Alleen is het vandaag wel de laatste dag van 2018 en kijken de meesten reikhalzend uit naar 2019. (Zelf denk ik daar wat zwartgalliger over). Natuurlijk blijft het vandaag een gezellige dag en ga ik als vanouds oliebollen (Ollie-bollen volgens Daniël) bakken. Komen Ama en Marion langs om er een paar mee te pikken en staat Sebastiaan vol stress over het vuurwerk.

Wat ik op de valreep nog even wil delen is het volgende: “wij volgden de afgelopen week de Duitse serie ‘Dogs of Berlin‘ op Netflix. De titel-song is door niemand minder dan “MOBY” gemaakt en zo verschrikkelijk de moeite waard! Wie hem nog niet kent en wel van dit genre houd, hier is de link: Moby – The Dogs.

Ondanks dat ik het wekkertje had gezet werd ik al voor die tijd wakker, hoogstwaarschijnlijk omdat het een vertrouwd nachtje was zonder dat irritante tril-ding onder mijn borsten. Over een paar minuutje ga ik lekker douchen en dan vooral mijn hoofdhuid wassen. Gisteren heeft Sophie mij geholpen om de laatste bevestiging van het haarwerk los te maken. Die zat al zo verschrikkelijk los dat het niet meer verantwoord was. Omdat toevalligerwijs morgen de kinderbijslag word bijgeschreven lukt het om de haarwerken te “wisselen”. Daarbij moet ik wel heel eerlijk zeggen dat ik ook lang gewacht heb omdat ik stiekem hoopte een uitnodiging te krijgen voor de laatste operatie, maar helaas is die niet gekomen. Er zit dus niets anders op dan het risico te lopen dat het zo dadelijk geplaatste haarwerk er snel weer af moet….. Dat zou zo zonden van de centjes zijn!

Het zit weer super, dat oude haarwerkje van mij en die is nu onderhand al 28 maandjes oud. Hij was eigenlijk bedoeld als reserve maar omdat het hopelijk voor deze keer een wat kortere periode betreft durfde ik het wel aan. Duimen maar!

Vanmiddag stond eigenlijk alles in het teken van het oliebollen bakken. Zoals altijd stak ik veel energie in het beslag en nadat het beslag er glad en strak uitzag plaatste ik deze nabij een radiator om lekker te kunnen rijzen. De kom stond trouwens bovenop de pedaalemmer.
Zo, nu had ik tijd voor Marion die even op de koffie kwam en een heerlijk grote plak zalmfilet had meegenomen. (Niet veel later kregen wij er ook nog een fles bubbels bij, gaat het toch nog leuk worden vanavond). Terwijl wij lekker zaten te kletsen was het beslag lekker aan het rijzen onder de theedoek, en aan het rijzen, en aan het rijzen. Tot dat het iemand opviel en vroeg of dit wel zo hoorde………. Er liepen inmiddels lange slierten beslag langs de wanden van de pedaalemmer!! Gelukkig waren wij er nog op tijd bij en kon het meeste beslag gered worden, eind goed, al goed. Oh nee, er moest natuurlijk nog gebakken worden. Uiteindelijk lagen er op drie schalen in totaal 65 grote oliebollen en kon Ama er een paar meenemen. (Die kwam ook nog even gezellig aanwaaien). Een stuk of 20 oliebollen heb ik in de buurt uitgedeeld aan mensen die wat extra’s verdienden.

Over een half uurtje gaan wij voor de buis zitten, Guido Weijers kijken, daar heb ik in ieder geval heel veel zin in, even lekker lachen. Daarna maar even zien van het laatste stukje 2018 nog brengt. Weet je, ik heb zo’n onbestemd en onbehaaglijk gevoel over deze nieuwjaarsnacht! Toen ik een half uurtje geleden Sophie naar een vriendin aan de andere kant van Zoetermeer bracht, leek het wel alsof de oorlog was uitgebroken. Bizar veel vuurwerk werd/word er al afgestoken en op diverse plekken branden er van alles. Dat beloofd wat.

En? En? Hij was weer top, onze eigen Guido! Oke, mee eens, er zaten stukjes bij waarbij je rustig even koffie kon gaan zetten, maar over het algemeen was hij helemaal top en heb ik genoten als de beste. Alleen die verschrikkelijk storende reclame’s, hoe verzinnen ze het!! En ik kreeg een compliment van je-wel-ste! Saskia zei hardop dat het deel over de vertutteling, de vertrutting, over het outside the box, die muren, het door schade en schande wijs worden, op eigen benen leren staan met gevaar voor eigen leven, enz. enz: “dat ik dat wel geschreven had kunnen hebben”. Top Guido. top!

Rest mij jullie nog een hele fijne jaarwisseling te wensen, zonder leed en ongelukjes, maak er wat leuks van vannacht. Het ga jullie goed. Tot straks in het nieuwe jaar!! “Hou van jullie”.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

3 gedachtes over “WEEK 52 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.