WEEK 51 – 2018


Maandag 17 december 2018

Mijn dag begon even heel anders dan anders.Via een Facebook bericht zag ik beelden die ik helemaal niet wilde zien, niet wilde zien,……… niet wilde zien. 
Ik was daar ook, zo dichtbij en wat er gebeurde, bijna letterlijk onder mijn eigen ogen, luttele kilometers bij mij vandaag, dat wist ik wel. Het gebeurde in mijn zichtveld en op gehoorafstand. Zag foto’s van ‘locals’ en bezit foto’s van ‘locals’, alleen, wat is beleefde werkelijkheid en wat zijn overgedragen ervaringen? Weet je dat ik dat niet meer weet, vooral niet als die beelden voorbij komen waarin dingen zo verschrikkelijk herkenbaar zijn. Ik was daar ook, daar ook bij, daar deelgenoot van en wilde dit niet zien…….. Dit raakt mij wel heel erg. 
U bent gewaarschuwd, klik alleen op eigen risico op de volgende link: Waltz with Bashir.En dan gaan we nu maar over naar gezelligere dingen, tenslotte staan de Kerst- en nieuwjaarsvieringen op de stoep. Zo was er vanavond een heuse vuurwerkshow in Zoetermeer, deels om de grootste verkoper zijn waar te laten zien en aan het einde nog een prachtige finale die door meerdere winkeliers werd gesponsord. Waaronder onze enige en echte pizzeria Bella Torino in de Dorpsstraat. En om jullie ook nog een blik te gunnen op deze finale, klik dan op de volgende link: Vuurwerkshow Zoetermeer 2018. De laatste minuten zijn uiteraard het spectaculairst!

23:35 uur  Na geknal in mijn hoofd naar geknal van vuurwerk, een vreemde combinatie als je het mij vraagt. Ondanks dat kan ik wel heel erg genieten van vuurwerk en dan met name die harde klappen. Ik ken maatjes die dat echt niet kunnen verdragen en dat snap ik aan de andere kant ook wel. Het bericht van vanochtend en het zien van die beelden deed mij contact zoeken met een IDF veteraan en hoe mooi is het dat zij morgen bij toeval Zoetermeer op haar agenda heeft staan. Hier volgt morgen een gezamenlijk kopje koffie op. En voor de rest is er geen nieuws te vertellen en draait het in mijn hoofd nog overuren. Wellicht geven dromen meer knallen en antwoorden prijs, wie weet. Dus snel plat en oogjes toe, welterusten!


Dinsdag 18 december 2018

Back to school NL

Kijk, om de dag mee te beginnen is dit toch veel leuker!! “Een pot nat“.

Het kon verder niet op vanochtend, eerst natuurlijk dat leuke filmpje en daarna uitgeloot voor de boodschappen, waarbij ook nog het nodige aan lekkers bij zat. Smullen dus!! Het enige minpuntje was dat er door een afschrijving geen centjes meer op de rekening stond en een 2e hands Senseo aan onze neus voorbij dreigde te gaan. Maar zo als altijd schoot MeVe te hulp en staat hij alsnog te pronken in de keuken. (Hij is alleen kapot, maar dat mag de pret niet drukken). 
Nou ben ik niet zo van het naar binnen rennen, graaien en weer weg en blijf meestal hangen voor een praatje en even snuffelen tussen de mooie kleding en de koopjeshoek. Vanochtend deed ik eigenlijk alles en raakte in gesprek met een mevrouw achter de balie. Vraag mij niet hoe, maar ineens belandde wij bij Libanon. Goh, wat toevallig nou……. Maar goed, haar man bleek in dezelfde periode gediend te hebben, dus al doende kwamen wij steeds meer over elkaar te weten. Tot dat ik iets los liet over mijn mannelijke verleden, waarvan ik uiteraard dacht dat zij dit allang wist / doorhad. Dat bleek niet zo te zijn en zij viel van de ene verbazing in de andere. Voor mij natuurlijk genoeg om van oor tot oor te stralen en rode wangetjes te krijgen. Toch wel gek hoor, aan de ene kant te horen krijgen dat ik er best wel mannelijk uitzie en aan de andere kant ziet iemand het totaal niet. En ik moet zeggen, heel eerlijk zeggen, dat ik het zelf ook steeds minder zie, die mannelijke trekken in mijn gezicht.

18:00 uur  Dat was eventjes heel erg gezellig, een vriendin die ooit, heel lang geleden, in het Israëlische leger haar steentje heeft bijgedragen. In een totaal andere tijd als ik, maar ook binnen de grenzen van Libanon is geweest en de ins and ouds goed kent. Dat schept toch een bijzondere band die alleen te begrijpen en te voelen is als je het hebt meegemaakt. En…….. wij dronken toch een lekker kopje koffie uit de vanochtend genoemde Senseo. Wat bleek, na het afspeuren van het internet, dat je zo’n ding ook kunt resetten en je raad het al, taadaa, lopen als een tierelier!! Tezamen met een gescoord gebakt bij MeVe werd het zelfs nog een klein feestje. Over een paar minuutjes is ook de kip klaar, helemaal bereid in een super antiek Moulinex grilletje. Het hele huis ruikt naar die gegrilde kip en iedereen die ons huis passeert mag er ook van meegenieten.

23:00 uur Al dagen ben ik aan het broeden, zet wat op papier en wis het weer net zo hard. Omdat ik de (ant)woorden niet kan vinden. Het beste voor nu is wel het matras en het dekbed opzoeken, de boel even te laten rusten voor morgen, overmorgen of misschien wel helemaal niet. Welterusten.


Woensdag 19 december 2018

Lekker vaag de dag afgesloten en dat zonder enig genotsmiddel, al zou je dat misschien wel denken. Gelukkig kan dat wel weggestreept worden, genotsmiddelen. Mist je daar een E-Smoker ook onder rekent. De verslaving aan het shaggie is verleden tijd en het gebruik van alcohol is zo extreem minimaal dat je echt wel het woord drooglegging kunt gebruiken. Over het hele jaar gerekend is er niet meer dan een kwart liter gedistilleerd naar binnen gegleden en ongeveer 3 flessen aan geperste druivensap. Dat is wel eens heel anders geweest…… Nu weet ik ook wel dat er meer van die perioden in mijn leven zijn geweest, de langste die ik mij herinner is toch een jaar of 6 achtereen geweest. Het kan dus wel.
Nu wijt ik het meer aan vermoeidheid dat mij dingen ontgaan en met enige (verontrustende) regelmaat de wereld voor een koekoeksklok aanzie. Met de regelmaat van diezelfde klok vergeet ik dingen die ik gedaan heb of juist zou gaan doen. Dit schept nogal verwarring bij mijzelf en daar bovenop ook frustratie bij de mensen die naast mij leven. Zijn het de aanhoudende zorgen die een vorm gelatenheid over mij heen doen komen? Net alsof het mij geen bal interesseert! (Het interesseert mij wel degelijk, maar het alsmaar vechten tegen en strijden heeft wel haar sporen achtergelaten en ben er even helemaal klaar mee. Van veel dingen bekruipt mij het gevoel dat het voor niets is geweest, dan wel moe gestreden aan zaken die maar niet willen verbeteren).

Wie al wat langer meeleest kent mijn meningen wel een beetje als het gaat om dwalingen in de ‘Transgenderzorg”. Die meningen werden mij niet altijd in dank afgenomen, want het motto was en is: ‘een voor allen, allen voor één’. Dat alles over één kam scheren, waar ik zo verschrikkelijk fel tegen ben, brengt nu de keerzijde van de felbegeerde medaille……. Natuurlijk, ik heb de uitzending nog niet gezien, loop op de feiten vooruit, maar wat ik nu al vooruitlopend lees en hoor gaat niet zomaar even overwaaien. Hier alvast een stukje over vanavond: LINK.

Nou nou………. Mijn eerste reactie? ‘Nu weten wij in ieder geval dat penissen worden afgehakt, wij bakken met geld kosten en een ziekenhuis slapend rijk van ons word’.
Persoonlijk vond ik het veel te summier en in de verkeerde richting belicht. Hierdoor rijst mijn vanochtend geuite vrees, dat dit misschien niet zomaar over gaat waaien. Aan de andere kant werden er wel dingen geopperd die echt wel grondslag hebben, bijvoorbeeld het om de tuin leiden en de daarbij benodigde te vinden informatie op het internet. (Vlak daar de post-op transgenders ook niet uit, er lopen er genoeg rond die een pre-op tot in den treuren vertellen hoe zij een psychologisch traject zo goed mogelijk kunnen doorlopen). De bewering dat de bewuste persoon er veel ‘ruis’ omheen creëerde, ook daar zijn sommige een ervaringsdeskundige in, maar die chirurg snap ik niet. Hoe kun je als specialist nu verkondigen dat er afgesneden penissen in de prullenbak verdwijnen!! Het bewaren van niet gebruikt weefsel is het enige zinvolle wat hij uit kon kramen.
Dat er vele spijtoptanten onder de radar zijn verdwenen? Zouden dat er zo veel zijn? Dat ze er zijn betwijfel ik niet en onder de radar is ook niet echt raar. Zelf ben ik ook eens gestopt, wellicht in die tijd wel als spijtoptant aangemerkt kunnen zijn en wilde niets meer te maken hebben met het VU, dus inderdaad van de radar verdwenen. 23 Jaar geleden vond ik de nazorg k.t, maar lag dat alleen aan hun? Wat had ik misschien gezegd als ze mij hier bijvoorbeeld 10 jaar geleden over hadden benadert? Waarschijnlijk niet veel goeds, alleen wie echt genderdysforie heeft komt zichzelf uiteindelijk tegen. Vroeg of laat haalt het je in, in mijn geval was het er op of er onder. Ik koos om er op mee te surfen en zie wat het mij gebracht heeft. Spijt? Nee, geen enkele vezel! Makkelijk? Nee, absoluut niet, dit is zo veel zwaarder dan je je in de verste verte kunt voorstellen. En hoe je je ook inleest, luistert, inbeeld, je kunt pas echt zeggen hoe het voelt en hoe je het ervaart als de operatie achter de rug is.

Desalniettemin lijd de spijtoptant in deze documentaire enorm. Het zal mij om het even zijn hoe dit heeft kunnen gebeuren. Afschuwelijk om te zien hoe een goed ogende trans vrouw zo worstelde met haar leven en er geen andere weg meer was dan terug te keren naar een leven als man. ‘Zijn’ leven is zichtbaar volledig verwoest en ook al werd er over levensbeëindiging gesproken, liet zijn psychiater ook vallen dat hij er mogelijkerwijs later alsnog voor kiest om zware operaties te ondergaan.

Voor nu even genoeg en ga morgen nog een keer alles terugzien en lezen. Ook de reacties van derden maar eens goed onder de loep nemen want dat kan leerzaam zijn. Het is altijd goed om het even te laten rusten en er een nachtje over te slapen. Dus voor nu: ‘Welterusten’.


Donderdag 20 december 2018

De mannetjes hebben vanavond kerstdiner en Sebastiaan direct aansluitend een ‘bal’ en achteraan. Daniël stuitert hier al dagen door en heeft er zoveel zin in. Geloof het of niet, maar de aankomende vakantie ziet hij niet zitten. Sinds een paar weken mag hij vrijwel iedere dag mee lunchen bij een vriendinnetje. Hij is helemaal horendol op dit meisje (Dyana) en een scheiding van twee weken ervaart hij als een direct drama. Ik vind het wel gezellig hoor, twee weken de kinderen weer om mij heen en uiteraard even niet heel vroeg uit de veren. Al moet ik zeggen dat door de groei en schoolwens van Daniël het brengen leuker is geworden. Hij hobbelt nu gezellig mee, dat was eerst wel even anders.

De ochtend staat verder in het teken van voedsel vergaren bij MeVe, dus aan de computer gekluisterd zitten om hopelijk uitgeloot te worden en vanmiddag wil ik mijn gedachten leegmaken door wat met hout te gaan doen. In ieder geval iets om handen te hebben om die onrust tot rust te manen.

MeVe was weer een succes en onderweg naar huis werd b.w.v.s. de maaltijd al bereid. Het kwijl liep al scheurend op de fluister-scooter uit mijn mond en woei door de snelheid op mijn net gescoorde MC Donalds / Coca-Cola muts. Dat mocht de pret niet drukken en bij een warm kopje thee nam ik met Saskia snel het weinige aan gemiste ingrediënten door. Wat was de zin in het koken groot, tot dat de werkelijkheid aan het licht kwam en het zelfs zo erg bleek te zijn dat wij slechts met z’n tweetjes aan tafel zouden zitten, echt waar! Dus ging het hele idee linea recta de vriezer in, letterlijk en figuurlijk. Als alle kinderen over een uurtje het pand hebben verlaten gaan de mosselen de pan in, word de saus aan de sla toegevoegd en is het de bedoeling dat de pom duchesse op dezelfde tijd gaar zijn. Dat word vast smullen en met de kerstboom, kerststukje en diverse kaarsje gaat het vast heel gezellig worden. Oh, en vanwege de kerstgedachte had JUMBO bakken vol Mona toetjes geschonken (nog net houdbaar) en gingen er 6 stuks in mijn tas. Dat word op zeker lijnen in januari, lekker boeiend!

Ik vertel morgenochtend wel hoe het vanavond is geweest. Welterusten. (Zoooo moe, verder niks aan de hand hoor 🙂 ).


Vrijdag 21 december 2018

De kindertjes hebben gisteravond een grandioos kerstdiner gehad en het aansluitend bal voor Sebastiaan was eveneens een groot succes. (Bij het ophalen werd iedereen hartelijk verwelkomt door een levende kerststal, welke ook nog eens gezellige kerstliederen zongen. De bar met glühwein en koekjes was ook weer van de partij). Hierna kwam vriendin Marijke onverwachts even op de thee en werd het gezellig laat. Voor mij was het een voldane maar vermoeiende avond en dood geheel gekreukeld mijn bedje in.

In de dagen na de uitzending van Zembla, over een transgender met spijt, zijn er heel veel reacties gekomen op sociaal media en hebben diverse belangenverenigingen hun zegje uitstekend gedaan. Zelf de NRC schreef een vernietigend artikel over de ronduit slechte journalistiek.

‘De transgender gemeenschap werd word in de volle breedte aangevallen en weggezet al psychiatrische patiënten die drijvende op een hype door onkundige en geldbeluste teams naar de slachtbank werden worden geholpen’.

Wat ik (ik) overigens wel jammer vind, is dat door de slechtte journalistiek correcte en gestoelde opmerkingen volledig ondergesneeuwd zijn, er zaten wel degelijk beweringen bij die aandacht kunnen gebruiken en waar men achter de oren mag krabbelen. Maar nogmaals, er is een groep mensen als achterlijk weggezet en het heeft hoogstwaarschijnlijk minder consequenties omdat de belangenorganisaties en heel goed zijn ingedoken en men zich heel erg vergist in de kracht van transpersonen. Dat neemt niet weg dat door die uitzending er voer voor transfoben is aangereikt en dit hier zeker niet bij zal blijven.

Wie mijn muzieksmaak kent snapt wel dat de vrijdagavonden een regelrechte hel is qua geluiden die mijn oren binnen dringen. Uren achtereen ‘bagger’ muziek moeten aanhoren is zo deprimerend. Muziek hoort toch een ander effect te hebben? Sophie is gek op Nederlandstalige (c)rap muziek en ons huis is wederom een verzamelplek voor indrinkende chickies. Arme wij en arme ukkies, die veel te laat naar bed gaan. Zij vinden het trouwens niet erg 🙃. Houd ik het nog 45 minuten vol, dan gaat het dronken stel namelijk richting het centrum? En dan gaan ze nu ook nog allemaal moves doen, HELLUP!!! (Waarbij de grote winnaar trouwens Sebastiaan is. Die is door het kickboxen leniger dan al die meiden bij elkaar. Maar lenig of niet, hij krijgt zo een kick onder zijn kont, regelrecht zijn mandje in, net als zijn ouders (straks). Welterusten.


Zondag 23 december 2018

Het is stil omdat ik even niet met de situatie weet om te gaan. De laatste weken worden wij overspoeld met mooie en fijne dingen. Op de een of andere manier maakt het mij zo van slag dat er geen boe of bah meer uit mij komt en het net lijkt alsof ik het maar gelaten over mij heen laat komen, alsof het mij niet interesseert. Het lukte mij zelfs niet om er over te schrijven. Alsof ik mij schaam voor hetgeen er allemaal voor goeds op ons pad komt.
Nog nooit eerder heb ik naar een scherm en een toetsenbord zitten turen alsof het twee totaal vreemde dingen zijn. (Zelf de overweging kwam voorbij om de hele site in één keer voorgoed te wissen en mij verder in duisternis te gaan hullen). 

Schaam ik mij of zo, dat het niet goed mag voelen als zoveel mensen zich belangeloos voor ons inspannen. Ik voel nu eerder een enorme schaamte dat ik niet iedere gulle gever persoonlijk en welgemeend een ere plek in dit blog heb gegeven. Het gevoel van tekort doen, niet iets terug kunnen doen geeft een benauwd gevoel. Het voelt echt alsof ik niet weet waarom ‘wij’ nu juist zoveel moois ontvangen, er geen recht op hebben, iets wegkapen wat voor een ander bestemd moet zijn. Dat is niet zo…….., maar ik weet echt niet hoe ik met deze situatie om moet gaan.

Mijn zus Sandra, broer Edwin, vriendinnen Marijke, Bianca en Marion, vrienden Scott en natasha, buurtjes, organisaties en zomaar random mensen hebben ons overladen met een kerstgevoel van heb ik jou daar en wij zijn daardoor echt van slag.

Sale juli 2019

Er is wel het een en ander wat ik graag wil delen, alleen is het hier al vreselijk laat en zin de zin in iets meer in mijn tenen dan in de vingers. Niet dat ik het uit ga proberen, maar dit typen met tenen lijkt mij onbegonnen werk. Misschien ga ik het wel een keer proberen, tenslotte zijn er lichamelijk gehandicapten die prachtige kunstwerken maken met hun voeten. Die ga ik zo maar even opwarmen onder het dekbed, welterusten. 💋

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

‘Deze website is gearchiveerd door de KB, nationale bibliotheek’
Advertenties

2 gedachtes over “WEEK 51 – 2018

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.