WEEK 50 – 2018


Goedemorgen, en? Zin in een nieuwe week? De week begint voor ons leuk, want vanmiddag reizen wij af naar ‘Theater Zuidplein’ voor het Compassiefestival. Aldaar zijn wij wederom een te lezen boek voor de Human Library, die in een kleinschalige opzet deelneemt aan dit festival. Wij zijn heel benieuwd naar wat de dag ons gaat brengen. Het doel van onze aanwezigheid voor de Human Library kan ik alleen maar vet onderstrepen. Van wat ik van het festival zelf heb gelezen uiteraard ook, maar ik denk dat Sas hier meer in het sas mee zal zijn. (Ik haat het om voornamen af te korten, maar deze ene keer past het wel 🙂 ).

He he, we zijn halverwege onze bestemming, het is een langere reis dan ik mij had voorgesteld. Alles bij elkaar, uit en thuis, gaat er meer dan 4 uur reistijd in zitten en dat voor een hemelsbreed lijkend kort stukje. Het treinreizen zit mij nog steeds in het bloed, zo geniet ik toch van de zit in een stoptrein naar Lombardije.

Les 01: “bij gebruik van de 9292 app, let op het activeren van de reismogelijkheden. Zo voorkom je namelijk dat je reis mogelijk 2x zo lang duurt! (Onze terugreis was vandaag namelijk een uur korter 🙃).

Maar wij hebben vandaag deelgenomen aan de kleinste, doch super gezellige, Human Library ooit. Weer een mijlpaal in het lijstje van bijzondere gebeurtenissen. De voorlaatste sessie waren er maar liefst 30 te lezen boeken en vereiste een super strakke organisatie. Nu waren er ‘slechts’ 6 boeken en twee toppers van de organisatie, Martijn en Wendy. Van de aanwezige boeken was er één nieuw, een toffe vent die zeker een mooi plekje tussen de boeken verdient.

Wij horen ook steeds meer om ons heen dat 1x per jaar eigenlijk te weinig is in de grote bibliotheek te Rotterdam. Minimaal 2x zou een pre zijn. Je bereikt zoveel mensen en het brengt werkelijks iets heel goeds. Doordat mensen in de gelegenheid worden gesteld om in alle vrijheid met zoveel ‘levende’ vooroordelen kennis te kunnen maken worden er echt grenzen doorbroken. En dat geld niet alleen voor de bezoekers, ook voor de ‘boeken’ onderling. Zo heb ik ontzettend veel respect voor een Syrische vluchteling, hij is het levende voorbeeld, het levende boek waar Human Library voor staat. Hij is zo niet wat mensen voor beeld hebben van vluchtelingen. Vooroordelen? Kom gerust eens langs, als je durft!

Back to school NL

En die arme Saskia, zij werd gelezen door iemand die flink de weg kwijt was. Saskia is niet zo’n ster in het afwimpelen, vindt het zielig. Nou, dit was haar langste en vermoeiendste gesprek ooit😏.

Het is inmiddels 22:30 uur geweest en heb net een bakje soep gegeten. De daar aangereikte maaltijd was ‘bovenwinds’, anders en smakelijk, maar het vulde mijn uitgerekte maag niet.

Waratje:
Uit De Telegraaf: “Shock om sinkhole“. Het zal mij niet bevreemden dat die beste agrariër(s) gelijk gaan krijgen, dit zal niet bij één keer blijven. Ze kunnen allemaal wel zoveel zeggen, maar dit hele gebied is nog lang niet van de ellende af! Ook niet als er nu gestopt word met gaswinning. Hoe immens veel drukverlies is daar wel niet in de diepte ontstaan?  Als ze het al wel exact zouden hebben geweten, dan zijn het criminelen door zo lang door te zijn gegaan, maar als de bevingen en nu een eerste ‘sinkhole’ niet voorzien waren, wat rest er dan nog meer? 8


Dinsdag 11 december 2018

Sorry beste lezers, het is er niet van gekomen om hier vandaag iets meer te delen dan een “Waratje” en een welterusten. Dat komt door de tekst van blog 562, ‘gedoofde blikken‘. Die woorden bleven maar door mijn hoofd spoken en besloot daar wat mee te doen. Welterusten.

Waratje:
Uit het “Algemeen Dagblad“: “Nasrdin Dchar reageert op ophef over kerstboom“. Het is niet:  ‘zo kan het ook’, maar: ‘zo mag het ook’.  Het is niet:   ‘ophef’ over een kerstboom, maar: ‘ophef om een kerstboom’. Ik kan hier echt met mijn pet niet bij. Moslims nodigen ons (christenen en Ongelovigen) uit om deel te nemen aan het Suikerfeest, maar andersom mogen zij geen deelgenoot zijn van de gezellige kerstdagen. En zeg nou zelf, hoeveel kerstboom bezitters in Nederland hangen daar überhaupt nog een geloofslabel aan?    


Woensdag 12 december 2018

Misschien niet al te slim om op columns en artikelen van hele scherpe schrijvers te reageren, maar het is even niet anders. Er kruipt soms een naargeestig gevoel naar boven dat waar ik al zo bang voor was staat te gebeuren, dat er naast (overvoerde) positieve aandacht een negatieve klank kan ontstaan. En dan doel ik met name op het ‘meeliften’ op behaalde successen. Waar vervolgens, koste wat kost, een gelijk moet worden doorgedramd, ook al is daar veel weerstand tegen en zet je het gros van je “lotgenoten” daarmee te grabbel!! Zo las ik vandaag een column over de ‘gele hesjes’ beweging. Dat de gewone man niet meer allerlei zaken opgedrongen wil krijgen van de heersende visionaire elites. In één zin kwam wel drie maal het voorbeeld van weerstand tegen diversiteit- gender- en het identiteitsparadijs voor. (Tezamen met klimaat en immigratie).

(En je moet wel onder een steen leven als je niet meekrijgt dat er in vele discussies en berichten buitensporig vaak een negatieve klant richting de transgenders staat. Om maar één van die velen voorbeelden te noemen: in een lange reeks van extremistisch gal over een moslim en een kerstboom, werden “wij” wéér aangehaald!!). 

We hebben als deelgenoten onder de transgenderparaplu veel ruimte en podia ontvangen. Hiermee hebben wij veel begrip kunnen vergaren en vooroordelen weg kunnen nemen. Nog steeds ben ik zelf van mening dat wij de positieve kant van ons ‘zijn’ moeten laten zien en zoals een wijs man onlangs zei: ‘jij laat zien dat als je ergens voor gaat, doelen bereikbaar zijn, je geeft mensen moed, als mens voor de mens’. Maar als wij nu de “gewone man van de straat” in het gele hesje jagen en journalisten, columnisten, programmamakers, cabaretiers enz. enz. over elkaar heen vallen en “ons” te pas en te onpas gebruiken om statements te maken en te kakken te zetten, dan zijn de doelen wel heel erg ver doorgeschoten.

De boventoon van de transgenders straalt vooral kracht, energie en liefde uit. Hierin mag ook zeker ruimte zijn voor voor zwakte, zwakte die ons sterker heeft gemaakt, die ons bestaan rechtvaardigt en een plek in de samenleving verdiend. Dat recht verdien je door te dienen en mij inziens niet door “meer, meer, meer” te scanderen, je ziet nu waar dit toe leid……..

Wellicht heb ik nu al veel te veel tegen de heilige transgenderhuisjes aangeschopt, maar wat maakt mij “meer” dan mijn buurman of buurvrouw? (Waarom ik bijvoorbeeld wel een borstvergroting en zij niet, waarom is geweld tegen hem minder erg dan tegen mij?).  

En nu weer over tot de orde van de dag. Vanochtend ging helaas de 1e Humira injectie er weer in. Het is gebleken dat het niet meer vol te houden is. Naast het “strammer” worden van de ledematen gaat de psoriasis de kant op van een oud gezegd, iets met paddenstoel of zo :-(. Ondanks allerlei zalfjes, spuitbussen en crèmes is het niet te stuiten, lig ik de halve nacht te jeuken en dat terwijl er juist een proefperiode op een nieuwe slaaptechniek aan de gang is. Gaat weer lekker zo. 

En als het aan Sebastiaan ligt, weet hij zijn favoriete school voor het middelbaar onderwijs al. Goh, weer een die voor het Erasmus gaat. Nu maar hopen dat hij de aankomende cito toetsen wat serieuzer gaat nemen.

Het is dat je niet mag vloeken, maar G.D, wat is de geestelijke gezondheidszorg verslechtert!!! Is het bij jullie ook zo koud? Nu maar hopen dat mijn zorgvuldig opgebouwd credit bij de energieleverancier niet teniet wordt gedaan. Sinds de komst van vriend Toon aan de wand zijn wij flink aan het BE-sparen geraakt. Lampen verwijderd of bolletjes eruit gedraaid, plaids op iedere zitting, tijdklok op de vijverfilter, led verlichting en een zandloper op de douchekop. En het werkt, als wij op de berekeningen van ‘Toon’ af moeten gaan, dan krijgen wij heel wat centjes terug. Alleen zal dat volgende jaar wel in de nieuwe heffingen opgaan en wordt het een win-win situatie. Wij geen maandelijkse verhoging en de (r)overheid krijgt de beloning voor het zuinige leven.

En dan schijnen wij goed na te moeten gaan denken over de komende verkiezingen. Jawel, de provinciale staten en de Europese verkiezingen komen er aan. Eerlijk gezegd ben ik qua stemmen nog nooit zo stuurloos geweest als nu, sta ik zelfs tandeloos naar de kinderen toe als het gaat om motivatie voor het stemmen. Voor het eerst in 38 jaar zie ik de noodzaak even niet meer, het is één pot nat. Het enige nut wat ik zie is dat sommige partijen, in mijn ogen, geen power mogen krijgen en zou ik daarom stemmen, niet meer op de inhoud.

23:00 uur Tijd om te slapen, zelfs na een middagdutje lijkt het nu wel alsof er een vrachtwagen over mij heen is gereden. Of het door de humira komt? Ik weet het niet. En dan mag morgenochtend de MTX weer worden toegevoegd. Ik ben daar echt niet blij mee, had zo gehoopt om van die zooi af te zijn…… welterusten allemaal💋


Donderdag 13 december 2018

Zo gaat het er zeven ochtenden in de week aan toe in Zoetermeer. Voor mensen in nood en met een piepkleine beurs. Aan het beeldscherm gekluisterd zitten totdat er een oproep binnenkomt van MeVe. Wie het eerst maalt, wie uitverkoren haalt. Zo is het en niet anders……. Deze keer zat ik er echt met mijn neus bovenop en stond zodoende bovenaan de lijst. Dat wil overigens niet zeggen dat je dan verzekerd bent van eten. MeVe selecteert wel degelijk, anders zouden teveel mensen naast de boot vallen. Zelf nemen wij ook een bescheiden plek in door niet, zoals toegestaan is, 4x in de week mee te dingen, maar hooguit twee keer. (Zo blijft er ook wat over voor andere mensen en het is ons ook niet te doen om de hoeveelheid. Wij zien het meer als een ondersteuning in een noodzakelijk kwaad).
Niet veel later bestond de ‘buit’ uit een Hollandse salade, taugé, Poolse bakmeel, ijsbergsla, slagersworst en een ovenschotel met varkenshaas.  

Een paar maanden terug stortte de culinaire wereld van de kinderen compleet in toen de friteuse het begaf. Een paar weken kwamen zij er achter dat het veel minder erg was dan dat zij dachten, je kunt werkelijk zonder zo’n ding verder met leven. En toch misten wij wel een vers gefrituurd kroketje op zijn tijd. Wat was ik blij toen ik in de koopjeshoek van MeVe een mini-friteuse op de kop kon tikken. En mini houd in dat er maximaal twee kroketjes in gaan. Om de kinderen extra te verwennen, kregen zij gisteren bij de soep dus een kroketje. Dat werd hun op voorhand al beloofd, want anders eten ze geen soep, daar hoort volgens hun wat bij………. Zoals verwacht gingen de kroketten er gretig in en bleef het grootste deel van de soep in de pan achter. (Daarom krijgen zij straks opnieuw dezelfde soep, maar dan als voorgerecht)
Maar (er is bij mij altijd een maar), iemand, ik noem geen namen maar ik was het niet, had gisteren de nieuwe aanwinst in de tuin gezet om te frituren. En je raad het al, toen mijn oog vanochtend de tuin afspeurde zag ik daar iets staan wat er niet hoorde. Dat werd schoonmaken. En omdat de “bak” van de frituurpan maar niet los wilde komen zocht ik voor de zekerheid maar even naar een digitaal instructieboekje. En ja hoor, het bakje kan er niet uit. Dat werd dus knoeien met vuil frituurvet…… Maar (weer die maar, hier moet ik wat op gaan verzinnen, maar wat?), nu las ik de instructies dat je ook onder de wasemkap kunt frituren. En, let op! Dat kan alleen als kookplaat uit staat!! Het staat er echt en het betreft niet eens een Belgisch instructieboekje. 

WOW, GEWELDIG DIT!!!

Klik op de link om te luisteren naar wat ik nu zo WOW vind.

22:30 uur tezamen met Sebastiaan heb ik enkele vallende sterretje van ‘Geminiden’ kunnen spotten en zo dadelijk nog maar een poging wagen om er meer te zien. En natuurlijk morgenochtend, rond 06:00. Voordeel van straks nog even van de sterretjes genieten is wel dat je heerlijk kan slapen. Daarom nu een goede nacht gewenst en hopelijk tot morgen!

Waratje:
Van AT 5: “Verdachte anti-homo-flyer zou het weer doen” Tja, wat kan en mag je hier nu op zeggen zonder een hoop ‘deugmensen’ op je nek te krijgen. Maar als we het hebben over snelrecht bij LHBT-geweld dan is dit bij uitstek een super voorbeeld. ‘Waar zijn eigenlijk al die verontwaardigde “deugers” !? 


Vrijdag 14 december 2018

Wie had dat ooit gedacht, Rianne aan de knutsel! Zo kon ik een paar weken geleden een kaarsenstandaard niet laten liggen voor die ene euro. Toen al speelde er een ideetje mee in mijn hoofd. En toen wij gisteren op stellensprong wat kerstspulletjes, steekschuim en een kaars voor Daniël zijn kerststukje bij elkaar moesten rapen, kwam de kaarsenstandaard weer in beeld. Alleen de standaard is 75 cm lang, 14 cm breed en slechts 22 millimeter hoog, een uitdaging dus. (En dat niet alleen, nu moest ik in het holst van de nacht tuintjes afstruinen om kersttakken te verzamelen). 

Nu op weg naar de kerstmarkt in Den Haag om te flyeren. (Weer eens wat anders dan kerststukjes maken😃). Nu we het toch over kerst en stukjes hebben, die van ons heb ik vanmiddag kunnen afmaken. Als je de spulletje eenmaal bij elkaar hebt geraapt dan knutsel je zo’n ding toch aardig snel in elkaar.

Redelijk goed gelukt al zeg ik het zelf…..

21:30 uur Het flyeren zit er weer op en het was leuk om te doen. Het was koud, alleen was ik goed voorbereid en had nergens last van. Het enige was dat ik er heel erg on-charmant uitzag. Om mijn voetjes warm te houden droeg ik moonboots, hoe lomper wil je het hebben onder een lange jurk. Ik was trouwens voor een goed doel aan het flyeren en hielp vriend Hans een beetje. Hier de link naar het goede doel: Beweegredenen.

Moonboots? (Wel lekker warm).

Na een kleine twee uur te hebben gestaan vonden wij het wel welletjes en ik dacht het korte stukje naar CS wel te kunnen lopen, foutje. Halverwege wilde alle onderste lichaamsdelen niet meer meewerken en was het noem is ho! Eens een militair, nu ook, dus nu thuis en onderuit op de bank😃. Oh, voor dat ik het vergeet te verklappen, maar ’t Kleinste Winkeltje in de Papenstraat was open en het smaakte heerlijk!!


Zaterdag 15 december 2018

In onze slaapkamer hingen tot een jaar of vier geleden nog niet zoveel dameskleren. Voorheen lag 95% van mijn kleding netje in een kast opgevouwen en hing er iets wat op een pak leek tussen de kleren van Saskia. Dat ging altijd prima, tot dat er wat kleertjes van Rianne bijkwamen, bijkwamen en nog eens bijkwamen, totdat afgelopen week één van de metalen dragers van de roede de geest gaf. Het arme ding kon de last van ons niet meer dragen en brak in tweeën…….
Restte mij vandaag een ritje naar “Cammeraat”, de geweldig ijzerwarenzaak waar ik vroeger bijna al mijn materialen haalde. (Een tweetal nieuwe personeelsleden herkende mij niet, logisch, maar een van de vaste krachten, waar ik jaren lang dagelijks mee omging, ook niet!! Het duurde best even voor hij doorhad dat ik, ik was! Wat een mega compliment weer!!

Om weer even terug te komen op de neergestorte roede en haar levenloze drager, die is weer compleet en heeft er een zusje aan de andere kant van de slaapkamer bijgekregen. Een roede voor mij en een roede voor Saskia. En dan kom je tot de ontdekking dat ik in de loop der jaren toch wel heel erg verwend ben door vrienden, familie en de kledingbank…… Eigenlijk hangen er beschamend veel leuke jurkjes aan mijn kant van het bed.

Bovenstaande foto’s zijn uit de tijd dat de slaapkamer net gereed was gekomen. Het ligt in de bedoeling dat het van de week weer net zo ‘strak’ wordt. (We hebben de laatste jaren wel veel mooiere dekbedovertrekken 🙂 ).

23:55 uur  Een tijdje terug schreef ik “Hans” en gisteren ging ik flyeren op zijn verzoek. En vanavond was hij voor dit ontzettend goede doel op tv, WAUW!! Zie hier de link naar een artikel in De Posthoorn: Link

Toen er vanmiddag een artikeltje over verwachtte sneeuw aan mijn netvlies voorbij zag komen kon ik het niet laten om de berichten hierover te volgen en niet veel later de slee uit het vet te halen. Die staat inmiddels te trappelen van ongeduld want de eerste vlokken zijn reeds in Zoetermeer aan het neerdwarrelen. Voor mij een onweerstaanbare drang om naar buiten te gaan en de eerste sneeuw van ‘deze’ winter vast te leggen. Het is helaas nog niet zo veel en op dit moment ijzelt het meer dan dat het sneeuwt. Toch nog iets van wittigheid vast kunnen leggen en met dat beeld ga ik mijn bedje opzoeken en jullie weer een welterusten toewensen. Welterusten. 


Zondag 16 december 2018

Helaas blijft de slee staan waar die gisteravond werd opgeborgen. Hopelijk snapt Daniël ook wel dat er op die 3 achtergebleven sneeuwvlokken niet valt te sleeën. (Alhoewel je dat met kinderen natuurlijk nooit weet). Eigenlijk ziet het er buiten nou niet echt aantrekkelijk uit, dus ben ik maar al te blij dat het uitbaggeren van de slaapkamer hoog in het vaandel staat en niet de dagelijkse sleur van sleetje rijden, boodschappen en eten koken. Nu ik het toch over koken heb, gisteren heeft Saskia zowaar een heerlijke Surinaamse kipschotel geserveerd. Dat brengt wat perspectief met zich mee, zal het dan toch nog zo ver komen dat mijn keuken plekje kan worden overgedragen?

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).


Xandra ’s Beautysalon

Xandra’s Beautysalon is in ruim 20 jaar uitgegroeid tot een gespecialiseerde schoonheidssalon in beauty behandelingen. Bezoek onze website om de vele mogelijke behandelingen te ontdekken, waaronder de 
Dermalux Triwave Led Therapie


Marija & Pascalle

Welkom bij Schoonheidssalon Marija Nanninga Zoetermeer. Met onze huidverbetering en beauty behandelingen laten wij u er weer stralend uitzien! Onze schoonheidssalon is gevestigd in een mooi appartementen complex in Zoetermeer. De salon is sfeervol, modern en lux ingericht

BRIEZ

We zijn deskundig en gespecialiseerd in permanent ontharen. We werken sinds begin 2003 met gerenommeerde ontharingsapparatuur. Dat betekent:
a. dat we heel veel ervaring hebben, en
b. dat we zeer nauwkeurig werken (veel flitsjes per behandeling).

ORPHEUS

Orpheus steunt…..
mensen die in hun heterorelatie te maken hebben met homoseksuele, lesbische of biseksuele gevoelens van henzelf of hun partner.
Orpheus brengt…..
mensen in een vergelijkbare situatie met elkaar in contact. Kenmerkend voor deze ontmoetingen is het samen kunnen praten over vragen als:

Sale juli 2019

MicroHelp

Oplossingen en diensten zijn nu juist wat wij bieden, niet alleen de standaardoplossingen maar ook even buiten de ‘box’ denken is ons niet vreemd. Iedereen is anders dus werkt niet elke oplossing voor iedereen, door goed te luisteren kunnen we tot een oplossing komen die het beste in uw situatie past.

Advertenties

2 gedachtes over “WEEK 50 – 2018

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.