WEEK 49 – 2018



Maandag 03 december 2018

Het zal mij benieuwen vandaag, wat zal de EO er van gemaakt hebben en hoe komt het straks over op de luisteraar. Voor mij lag het doel om meer begrip te kweken, om de luisteraar te laten weten dat een transgender wel meer is dan dat alleen en wij naast een ‘hot’ en ‘interessant’ onderwerp ook maar gewone mensen zijn. 

Ik ken er genoeg, die naast het transgender zijn een reuze boeiend leven hebben of hebben gehad. Die prachtige verhalen kunnen vertellen en ook in hun huidige bestaan een flinke steen bijdragen. Maar dat wordt doorgaans op de achtergrond gedrukt en mag juist, in mijn ogen, best wel wat meer belicht worden. Hierdoor kan je een stuk stigmatiseren voorkomen wegnemen.

Nu zie ik aan de statistieken en reacties (ook de niet zichtbare) wel dat veel trans-gerichte-zaken hoog scoren. En daar springen ook een paar doelgerichten zoektermen ver bovenuit. Binnen de eigen gelederen is dat anders, die zijn weer meer geïnteresseerd in de mens Rianne en vooral haar gezin.
En dat blijf ik ook zo doen. Ik ben diegene die schrijft en 99% bepaald wat er op papier komt. Ik schrijf voor mijzelf en niet voor de score of doelgericht naar een of andere reclame toe. Want hoe makkelijk is het misschien wel niet als ik aan het dagelijkse ‘welterusten’ niet iets van reclame zou toevoegen over tandenpoetsen en make-up. 

Dat laatste is ook wel een dingetje, als ik mij zou ‘verenigen’, aansluiten bij een van de belangenverenigingen of wat voor platform dan ook, dan zou dat ook inhouden dat het geven van mijn eigen mening niet meer kan. (En al helemaal niet als je in handen van sponsoren valt).

Die vrijheid van schrijven heeft er wel toe bijgedragen dat dit blog vanaf deze week geconserveerd gaat worden, geld als ‘Cultureel Nederlands Erfgoed’ en zelfs onder UNESCO valt. Die eer zal wel ergens vandaan komen, maar hoe dan ook, ik ben er wel heel erg trots op!!

Het is maar een klein zinnetje, maar toch……. WAUW!!

Sebastiaan was vanochtend zo zenuwachtig over zijn surprise. Is het wel goed ingepakt tegen het slechte weer? Het moest per se in een vuilniszak! Kan de meester het wel goed tentoonstellen? Zitten de cadeautjes er echt wel in? Zou zij het wel leuk vinden? Over dat laatste kon ik hem niet helemaal geruststellen, maar vertelde hem wel dat alles wat erin was gestopt, ook op het verlanglijstje stond. Verder paste het prima in een vuilniszak en voor de overige vragen stapte ik vanochtend naar zijn leerkracht. Probleem opgelost!!


Sophie stuurde mij als leuke tip voor het avondgerecht een foto van een pastagerecht. Aan de hand van deze foto zocht ik het bijbehorende recept op en vlogen wij (door een enorme hoosbui) naar de Jumbo. Bij thuiskomst bleken wij helaas de courgette te zijn vergeten , maar niet getreurd, Sophie zou nog langs een winkel rijden. Dus toen ik het haar vriendelijk vroeg vertelde zij mij geen courgette te lusten en ik dit er niet in mocht doen. Bij thuiskomst meldde zij nog even tussen neus en lippen door, dat zij het maar belachelijk vond dat het eten in de oven zou gaan, want dat duurde te lang naar haar zin!! Oké, jij je zin, gekookte pastapennen met ketchup zijn ook lekker………..

23:55 uur “Hacksaw Ridge”. Valt er nog meer te zeggen……… goodnight…….


Dinsdag 04 december 2018

Wat een indrukwekkende film was dat gisteravond. De film zorgde er voor dat het bed veel te laat werd opgezocht en het vanochtend niet ontspannen wakker worden werd. Ook verstoorde de wekker een of andere droom en dat helpt bij mij ook niet mee.

Gistermiddag kwam zus Pascalle nog even langs met twee grote dozen vol met prachtige kleding, een chique tasje en make-up. Deze kleding had onze zus Sandra weer verzameld in België, bij de vriendinnen aldaar. En niet alleen ik werd thuis blij van de kleding die er allemaal in die dozen zat!! Maar een heel klein beetje van al dat moois gaat zo dadelijk door naar de kledingbank. (Waar wij hopelijk worden uitgeloot voor voedsel). 
Pascalle had niet zo veel tijd want zij kreeg ‘s-middags nog een klantje “voor onder de lamp”. Maar wij hebben de korte tijd samen goed benut en lekker kunnen klessebessen en roddelen :-).

Toch best wel verwonderlijk, dat er binnen ons gezin al sinds jaar en dag over Libanon word gesproken en als er dan over ‘afreizen  word gesproken, ik dan wel ergens in Europa dan wel in Afrika belandt. Mijn meningen over een eventuele terugkeerreis, een  “Weerzien met Libanon” is al zo vaak bijgesteld dat het nog maar de vraag is of, naast de financiën uiteraard, zo’n reis er überhaupt komt?  Maar wie niet ergens van droomt verliest de hele wereld! Zo ging het daar gisteren weer even over en toen Justin vertelde toch eigenlijk heel graag mee te willen, vroeg Sophie zich eigenlijk af waar Libanon nu eigenlijk lag. ‘Vertel maar?’ vroeg ik. Sophie dacht ergens in de buurt Istrië, Sebastiaan Afrika en Justin Irak. (Sebastiaan corrigeerde zichzelf later door te zeggen dat hij er het dichtste bij kwam, omdat Egypte vlak bij was en dit immers in Afrika ligt. Zo lust ik er ook nog wel tien!!).  

Wat kan een mens zich eigenlijk brak voelen. Misschien was het toch wel slim geweest om even naar de bloed huishouding te laten kijken, want oei oei, het gaat niet joepie met oui. In ieder geval vandaag zeker niet, het lijkt wel zo’n griep die maar niet wil doorzetten. De toegereikte paracetamol heeft mij wel een beetje door de middag geholpen en zo dadelijk prop ik er nog wel eentje tijdens het koken naar binnen. Dan alleen nog even naar buiten voor de surprise kijkavond in de school van de jongste twee boefjes.

En ineens ben ik niet de enige transpersoon in de school van de kinderen. ‘Mijn plekje wordt ingepikt😥’. Nee hoor, zo’n vaart zal het niet lopen want hij ziet er tip top uit. Echt een leuke vent. Maar gaaf is het natuurlijk wel!! Hier kom ik vast nog wel eens op terug!!


Woensdag 05 december 2018

Iedereen ligt nog diep te slapen, maar binnen een uurtje is de verwachting wel dat dan de rust compleet is verdwenen en ik dan tussen tientallen hyper nerveuze kindertjes sta die niet kunnen wachten op de komst van Sinterklaas. Voor mij is het net zo spannend als Daniël omdat het voor mij de eerste keer is dat ik er bij blijf, werkelijk waar. Niet uit desinteresse maar voorheen riep werk mij naar andere oorden dan een schoolplein en nu er individuen zijn die het ………. Laten wij het daar maar niet meer over hebben, het enige voordeel aan dat gedram is dat mijn geloof weer is aangewakkerd.

Kosten nog moeite bespaard…

Bij aankomst in de klas mochten alle kleutertjes met hun jas aan in de klas blijven zitten, om vol ongeduld, 10 minuutjes later richting het schoolplein te gaan. Daniël zijn klas mocht als eerste, dat ging in een lange sliert en uitbundig zingend! Toen alle klassen buiten stonden en er een paar oude en vertrouwde liedjes waren gezongen, kwam er een heel erg mooi pietje naar buiten. Zij zei niet zo heel erg veel, maar begon vrijwel direct met gevulde flessen, water over het schoolpijn te strooien. Met de bedoeling om er een denkbeeldige sloot mee te creëren waarover de Goedheiligman kon arriveren. Niet veel later kwam de Sint dan ook in een zeer “creatieve” boot aan……. 
Na een welkomstwoord van de hoofdmeester en Sinterklaas, gingen alle kinderen weer naar binnen en kon ik aan de koffie.

 Na het kopje koffie ging het richting kledingbank MeVe, alwaar een cadeautje voor Daniël klaar lag. Hoera, want toen ik gisteren had mee geloot bleek hij één van de gelukkigen. Aldaar kregen wij onverwachts nog wat lekkers voor het avondeten mee en was er net weer wat kleding door een bedrijf gedoneerd. En wat voor een kleding!!! Zij kregen namelijk een rek vol met leren jassen en waxcoats geschonken! En niet voor het een of ander, maar dit waren voor mij twee vliegen in één klap, (Oeps, dat mag geloof ik ook al niet meer, beesten in gezegden en spreekwoorden gebruiken) ik wilde al zo verschrikkelijk lang zo’n hele lange jas en voor MeVe zijn het de broodnodige inkomsten. Dus gelijk maar de koe bij de horens gevat. MeVe blij, ik blij. (Van €299,- voor €15,-).

Het lijkt er op dat er iets fout is gegaan en alle tekst van vandaag ergens is geparkeerd waar ik het niet 1 2 3 kan vinden. Ik heb er ook nu ook totaal geen zin in om er überhaupt naar te zoeken. Dat komt morgen wel weer……. doei en welterusten”.


Donderdag 06 december 2018

(Helaas bleek alle tekst verdwenen te zijn en is vanochtend maar weer opnieuw een stukje beleving aan gisteren toegevoegd. Het komt wel een beetje op hetzelfde neer).

De middag en avond verliepen gisteren echt super gezellig en de kinderen, inclusief de ouders, tante en Ama hebben genoten. Het blijft zo leuk hoe zo’n kleintje zoals Daniël helemaal opgaat in het sinterklaasfeest en werkelijk alles geloofd in wat hij voorgeschoteld krijgt. Dat maakt het organiseren zo ontzettend leuk. In plaats van op de deur te laten bonken door een buurman/vrouw liet ik de zak vanaf de bovenverdieping aan een touw zakken. Zo zag iedereen in de woonkamer deze voor de schuifpui verschijnen en kon het feest losbarsten. Voor Daniël kon het uiteraard niet anders dan dat Sinterklaas en Zwarte Piet vanaf het dak opereerden.

Het is geen grapje, er word steeds minder naar mij gekeken. Ik bedoel dan met een verkeerde blik. Ik zeg niet dat het helemaal niet gebeurd, was dat maar waar. Nee dat gebeurd vrijwel nog dagelijks, mits ik thuis blijf dan. Ik bedoel eigenlijk dat de operaties haar vruchten al beginnen te werpen. Het is echt aan het afnemen, zeker als ik ook let op het aanbrengen van wat make-up. Daarnaast komen er ook steeds meer complimentjes mijn kant op. Er komen mensen naar mij toe die ik een tijdje niet heb gezien en waarschijnlijk daardoor de veranderingen heel goed kunnen zien.

Daarbij moet ik ook wel zeggen dat het mij ook steeds minder afschrikt. Niet afschrikt in de zin dat het lelijk is of zo, nee, want het is prachtig gedaan. Maar meer de herkenning en erkenning van het nieuwe gezicht. Het was best wel een lange tijd dat het spiegelbeeld sterk met mijn gevoel afweek. ‘Ben ik dat?!’, vroeg ik mij regelmatig bij het scheren en opmaken af. Dat is sterk afgenomen. Hierdoor komt de zelfverzekerdheid weer naar boven en is het ook weer leuk om met het uiterlijk aan de slag te gaan. Dit zal er zeker aan bijdragen dat mensen mij nu opnieuw benaderen over mijn uiterlijk. Er staat mij nog één operatie te wachten….. ik kan niet wachten!

“SENDRA boots”

Wat ben ik blij met de nieuwe wax-jas! Na het rondje voedselgroep heb ik hem voor het eerst aangehad bij het ophalen van Daniël en hij zit heerlijk. 
Qua budget zit het er natuurlijk nooit in, maar kijken dromen kost niets en toen ik even Google raad ging plegen voor echte “Lady-Boots”, zag ik mij toch een mooi paar!! Dit soort laarzen droeg ik ook in mijn jeugd, je loopt er heerlijk op en als je er een beetje zuinig mee bent doe je er tientallen jaren mee, echt waar. (Het enige wat altijd snel slijt zijn die schuine hakken).

Sebastiaan de superheld!

Reeds in het vallen van de avond reden Sebastiaan en ik op het scootertje naar het centrum van Zoetermeer. Net nadat wij een met stoplichten beveiligd kruispunt hadden overgestoken hoorden wij achter ons een hoop lawaai, geen klap van een aanrijding, maar kloppen deed het niet. Sebastiaan riep dat er een scooter was verongelukt en dat wij terug moesten rijden. Op het moment dat wij nagenoeg stil stonden sprong hij van de scooter af en rende richting het ongeval. Direct bekommerde hij zich over het meisje, welke achteraf over een glad stukje fietspad bleek te zijn uitgegleden. Nadat het meisje van de schrik was bekomen en zij geen zichtbaar letsel had, hebben wij samen haar scooter rechtop gezet en haar op weg geholpen. Haar scooter had best veel schade opgelopen. En Sebastiaan, zo droog en rustig als hij is, vertelde mij uitgebreid over een les die hij had gehad over groepsgedag. Hij vond het daarom heel verklaarbaar dat geen enkele volwassene geen poot uitstak, terwijl zij er al naast stonden toen het gebeurde. Ik had daar eerlijk gezegd geen goed woord voor over.

22:30 uur Je moet er maar op komen, een roze kerstboom! De wens van Sophie en die mag best wel in vervulling gaan, mits zij zelf de roze ballen en frutsels koopt. Dan kan die doos ook als eerste ingepakt worden als zij op kamers gaat……. Na mijn reactie over ‘leuk’ en zelf kopen heb ik niets meer gehoord. Ze zullen het met de oude boom en oude versiering moeten doen, want zaterdag of zondag gaat het weer gebeuren, joepie 😥. Slaap lekker, welterusten.


Vrijdag 07 december 2018

Hoe leuk het ook was en hoe enthousiast er werd begonnen, zo eindigt het  in een korte domper. Het gemis van ooit een mooie voorraad aan spulletjes speelt weer op. Een paar jaar geleden had ik mijn schouders opgehaald, naar de ‘bus’ gelopen en een reserve stekker gepakt. Nu werd het graven en kwam even de buurman met een stekkertje a-la AC-tion aandragen. Uh, volgens mij regent het lichtjes buiten en je denkt toch niet dat ik met zo’n ding een apparaat ga bedienen? Dan is het sneller om gewoon je vingers in het stopcontact te steken……….
Na alles weer op te hebben geruimd, volgt straks een bezoekje aan de ijzerwarenhandel en maak ik weer frisse (tegen)zin om vanmiddag opnieuw een poging te wagen. Het is bijna lunchpauze, dus werkoutfit weer uit, rokje in de plooi en minimaal één van de vier van eten voorzien. Zelf ga ik aan de verse tomatensoep, zag net dat er nog een klein beetje over is van gisteravond.


Zaterdag 08 december 2018

En zo zie je maar weer, gistermiddag ging ik samen met Sebastiaan op pad om een cadeaukaart van ‘Linda’ te verzilveren. De dag daarvoor, die met het ongeval, hadden wij ons al goed voor laten lichten en samen “ingekeken”. En toen wij gisteren met de nieuwe aanwinst huiswaarts keerden kreeg ik de uitdrukkelijke opdracht om alvast te gaan bouwen, zodat hij er ‘s-avonds mee kon spelen. Zijn grootse plannen waren wel iets te veel van het goede, maar naar een middagje, avondje en vanochtend nog was uurtjes te hebben geknutseld was het voor hem eindelijk zover. Hij staat inmiddels te stralen in de vitrinekast….

Voor een evenement aanstaande maandag werden wij gisteren halsoverkop gevraagd. Nu zou ik dit niet zo snel doen maar voor de organisatie van Human Library, die zich zo grandioos inzet om vooroordelen weg te nemen, maken we een uitzondering nietwaar? Wij kunnen nou eenmaal niet zomaar overal ja op zeggen, doodweg omdat je met kids nu eenmaal niet zomaar kunt weglopen. Gelukkig toonde Ama zich bereid en konden wij vanochtend de knoop doorhakken. Helaas valt alleen een afspraak bij Briez met Marion hierdoor in het water. Qua tijd zou het nog wel haalbaar zijn geweest, alleen zo’n behandeling zorgt voor een heel rood gezicht en is scheren die dag ook even taboe, dus dan ga je niet voor je lol de deur meer uit, ook niet voor een goed doel!!

Zodoende vandaag nog even snel naar de kapsalon gewaaid omdat de wenkbrauwen nodig aan een knip- en plukbeurt toe waren. Vooral nu met de storm waaiden die haartjes alle kanten op en kwamen ze in mijn ogen. Sebastiaan ging gelukkig gezellig mee en terwijl de wenkbrauwen met een heggenschaar werden gefatsoeneerd, at hij een loempia uit Vietnam, herstel: een Vietnamese loempia…. (Ik moet het toch een keertje van mij afschrijven, maar hoe is het in Godsnaam mogelijk dat iemand die al langer dan 20 jaar in Nederland woont, bijna geen woord Nederlands spreekt? Heeft zij langere tijd in een ondergronds naaiatelier verstopt gezeten of zo?)

Hoe leuk is dat! Net voor het slapen gaan twee gratis tickets kunnen scoren voor een voorstelling van de “IJsprinses”. Daar gaat een klein jongetje heel erg blij van worden. En kan zijn ouder met een grote glimlach haar bedje induiken. Hier blijft het voor vandaag dus bij, bij een welgemeend ‘welterusten’.


Zondag 09 december 2018

Het is nooit leuk om op zondagochtend, om 06:00 uur, uit je bed te worden gebeld. Het moest een keer gebeuren dat één van de twee stappers de ander zou buitensluiten door de ‘haak’ op de deur te doen. Een klein uurtje geleden overkwam het dus Sophie. Al hoewel zij van alles heeft geprobeerd om ons wat stiller wakker te kunnen krijgen, uit angst dat haar jongste broertjes gewekt zouden worden, moest zij uiteindelijk wel de huistelefoon gebruiken. Inmiddels slaapt iedereen weer, of nog door, alleen deze muts kan niet meer slapen. Het voornemen om dan maar vroeg aan het optuigen van de kerstboom te beginnen heb ik laten varen door de stevige wind. Dit omdat de plek waar hij ligt, de vliering boven de uitbouw, alleen van buitenaf bereikbaar is. Het lijkt mij niet handig om met dit weer en met een losstaande trap in een donker hol te kruipen. 
Voldoende tijd over dus, tijd om nog een laatste blik op ‘Retrospectief 04’ te werpen en deze dan te publiceren.

In werkelijkheid ziet het er vriendelijker uit.

Hehe, eindelijk! 7 Uur later stond en hing alle kerstversiering op zijn plek. Nu, op de bank met een kopje koffie, is de voldoening er, maar de weg er naar toe was wat hoor. Al die dozen uitpakken, alles een plekje geven, de lege dozen weer in grotere dozen opbergen en de boel weer opruimen. Ik beloof mijzelf ieder jaar een ‘gewoon’ en echt boompje, eentje die binnen één uur compleet staat. Onze kunstboom is zo groot (250×150) dat je het al gehad hebt als dat ding eindelijk in elkaar zit. En dan het inrichten, dat vergt uren, die ca 15 meter aan lichtstrengen een beetje fatsoenlijk krijgen is al een helse klus. Mijn wekelijks badritueel kwam hierdoor wel in de knel, de puf en energie zitten in dennennaalden en tijdens het schrijven van dit stukje spring de tijd opeens een heel uur😃.

Ik zit nu al ruim 30 minuten naar het scherm te kijken, wat tekst te typen en het vervolgens weer te wissen. Er giert een onrust door mij heen en krijg er geen vat op. Er spelen diverse dingen om mij heen die zorgelijk zijn, maar waar even geen concrete oplossing voor is. Dat houd mij uiteraard bezig, alleen ben ik niet zo van het bijltje erbij neergooien, dus probeer er tussendoor maar wat leuks van te maken. Dat lukt tot op zekere hoogte ook wel aardig, maar soms draait mijn draai de verkeerde kant op. Net als nu. En dan is het best moeilijk om te verwoorden hoe je je voelt, is er al tweestrijd over wat ik wel, of wat ik niet ga delen. Uiteindelijk word zowat alles wel gedeeld, maar op dit moment ontbreekt de juiste flow.

23:00 uur Net een chat-uurtje met Anita gehad en dat was geestverruimende fijn. Soms best wel even verhelderend zo’n frisse externe blik die dit “meisje” best goed kent. Al moet ik soms wel eventjes slikken hoor, een vos kan misschien zijn treken niet verleren, maar dit vosje heeft er wel ‘van’ geleerd. 😃. Zij stelde trouwens iets opmerkelijks voor, namelijk contact zoeken met mijn zus omdat zij een ervaringsdeskundige is op het gebied van bepaalde streken die zoonlief uithaalt. Nou denk ik serieus niet dat deze zus op mij zit te wachten……. uh, ja, ik heb nog een zus, in totaal 4 dus. Maar ik schrijf eigenlijk nooit over haar omdat het contact al jaren geleden is verbroken en zij het wellicht niet grappig vindt dat ik ook maar iets neer-kalk over haar. Oh, nu doe ik het eigenlijk toch. Trouwens, ik schreef wel eens tussen de regels door over haar. Dat zullen slechts weinigen hebben doorgehad.

Dat was het weer voor vandaag. (Justin vond de weed-kaas trouwens lekker, grapje tussen mij en Anita). En weer een week voorbij, nog maar drie weekjes en dan zijn we weer één jaar verder……. Welterusten.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).


‘Deze website is gearchiveerd door de KB, nationale bibliotheek’

Xandra ’s Beautysalon

Xandra’s Beautysalon is in ruim 20 jaar uitgegroeid tot een gespecialiseerde schoonheidssalon in beauty behandelingen. Bezoek onze website om de vele mogelijke behandelingen te ontdekken, waaronder de 
Dermalux Triwave Led Therapie


Marija & Pascalle

Welkom bij Schoonheidssalon Marija Nanninga Zoetermeer. Met onze huidverbetering en beauty behandelingen laten wij u er weer stralend uitzien! Onze schoonheidssalon is gevestigd in een mooi appartementen complex in Zoetermeer. De salon is sfeervol, modern en lux ingericht

BRIEZ

We zijn deskundig en gespecialiseerd in permanent ontharen. We werken sinds begin 2003 met gerenommeerde ontharingsapparatuur. Dat betekent:
a. dat we heel veel ervaring hebben, en
b. dat we zeer nauwkeurig werken (veel flitsjes per behandeling).

ORPHEUS

Orpheus steunt…..
mensen die in hun heterorelatie te maken hebben met homoseksuele, lesbische of biseksuele gevoelens van henzelf of hun partner.
Orpheus brengt…..
mensen in een vergelijkbare situatie met elkaar in contact. Kenmerkend voor deze ontmoetingen is het samen kunnen praten over vragen als:

MicroHelp

Oplossingen en diensten zijn nu juist wat wij bieden, niet alleen de standaardoplossingen maar ook even buiten de ‘box’ denken is ons niet vreemd. Iedereen is anders dus werkt niet elke oplossing voor iedereen, door goed te luisteren kunnen we tot een oplossing komen die het beste in uw situatie past.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.