WEEK 48 – 2018



Maandag 26 november 2018

Justin, oktober 2000

Het is vandaag alweer 19 jaar geleden dat Justin werd geboren. Wat gaat de tijd toch snel, van zo’n klein lief frommeltje naar een stoere vent en net zo knap als zijn vader (destijds). Voor hem geen slingers meer, geen taart meer en ook een feestje staat niet op zijn verlanglijstje. Hij heeft eigenlijk helemaal niet aangegeven wat hij vandaag zou willen. Het zou zo maar kunnen dat hij de hele dag buitenshuis vertoeft, bij zijn vrienden.  Tja, dat is een beetje zijn leven, een beetje school, een beetje stage en voor de rest veel chillen met zijn vrienden. En als je de verhalen om ons heen moet geloven, dan is een gros van de andere zonen niet anders. 

12:00 uur  Geen wensen voor het avondmaal en weg was hij, zelfs iets anders lekkers was niet nodig. Goh, dan heeft Sophie meer noten op haar zang als het om verjaardagsfeestjes gaat, die is nu al aan het plannen voor een uitbundige party, dat beloofd wat. Zij ziet iedere verjaring wel al een of andere mijlpaal….

Het is weer tijd voor een update over de medische status. Wat opvalt is dat mijn wenkbrauwen niet meer zo strak en hoog op het voorhoofd meer liggen, hierdoor is de  verbaasde blik grotendeels weg. Mijn bovenste oogleden zijn hierdoor ook weer in haar normale proporties. Al met al is het steeds minder zichtbaar dat er operaties hebben plaatsgevonden, krijgt het geheel langzaamaan een normale uitstraling!

Verder is de gezondheid magertjes, al hoewel de Humira en de MTX nog steeds in de kast liggen, groeien de twijfels hierover met de dag. Vanwege de explosieve groei van de psoriasis plekken moet er minimaal 2x per dag gesmeerd worden met een vette crème, jeukt het verschrikkelijk en komt er een ander dingetje om de hoek kijken: ‘om mijn lijf een beetje glad te houden moet er regelmatig geschoren en geëpileerd worden, met name het scheren levert problemen op bij die plekken, het word een bloedbad’. Verder baren diverse ontstekingen mij zorgen. Wie zich nog het ontstekingsdrama van begin dit jaar kan herinneren weten hoe naar dit wel niet was. Inmiddels zijn er op twee locaties van die dingen verschenen en dat doet verdomde zeer!! 

Qua gewicht is het wel stabiel, soms een kilootje er bij en soms een kilootje er af. Nu is het streven wel om er nog een kleine 10 vanaf te krijgen, dus zal de levenswijze nog strakker worden bijgesteld. Ook al beperkt het eten van lekkers zich alleen tot het weekeinde, het blijkt toch niet afdoende te zijn. Het zal zeker de combinatie zijn van de operaties, de hormoonhuishouding en het stoppen met roken (alweer bijna één jaar!!).

Tot aan nu (13:30 uur) loopt de dag niet echt lekker, plannetjes lopen in het honderd en enig zin in iets ebt met de seconden weg. Zomenteen maar gezellig even boodschappen doen en het eten gaan voorbereiden. De vriezer was nog zo vriendelijk om gemarineerde slavinken en een paar braadworsten uit te spuwen. Tezamen met tuinboontjes, en gebakken aardappelen moet het wel gaan lukken. (De tuinboontjes serveer ik meestal met gebakken spekjes en in de crème frase.  21:00 uur Het was niet zo spectaculaire als de eerste poppetjes op de maan, maar live een uurtje NASA te volgen voor de marslanding was zeker de moeite waard!! En dan die beelden, wauw! Wie kan zich nog die maanlanding herinneren? Wat is de techniek zo ontzettend vooruitstrevend geworden! Live streamen vanaf je telefoon naar de tv en onberispelijk beeld zonder maar één kreukeltje. De meesten nemen het voor lief, weten wellicht niet beter, maar de wat ouderen onder ons weten hoe snel de ontwikkelingen zijn gegaan. En nee, de verjaardag van Justin loopt niet op rolletjes. Hij zit al sinds vanochtend in een hele depressieve bui en was de ganse dag weg. Ook kwam hij te laat voor het eten. (En zwaar onder invloed😥). Na toch nog iets naar binnen te hebben gewerkt verdween hij naar zijn kamer, om even later stilletjes weg te gaan. Hij reageerde niet eens op onze groet…… Kut drugs, kut regelgeving, ‘hij is 18 dus u heeft geen zeggenschap over hem!’ ‘Ik ben 18 (nu 19) en ik beslis zelf over mijn leven!’ En ondertussen gebeurd er niets, ja, dat iemand steeds verder afglijd. Dienstplicht?! Mijn zegen hebben ze.

Sebastiaan is voor de tweede avond op rij bezig met de cadeautjes van Daniël. Hij heeft schik in het bouwen van twee nep-Lego bouwdozen. (Zolang het strikt gescheiden blijft van de rest, vliegt het vliegtuig niet letterlijk uit het raam 🙃). En onze Daniël? Die doet zijn eigen ding en mag zo zijn bed in, daar mag ik mij mee gaan bemoeien en dat vindt hij niet leuk. En nu kijken naar een docu over GHB. Hopelijk brengt dat niet nog meer zorgen met zich mee. Het inmiddels tijd om het bedje op te gaan zoeken. Het is nog niet helemaal zeker of er morgenochtend tijd is om iets te schrijven, alleen gaat het morgenochtend idem als afgelopen dinsdag aan toe. Dat moet je maar even terug lezen, dat zegt waarschijnlijk genoeg 😃. Ik ga dus mijn bedje opzoeken en zie wel wat er na de ontharing gaat gebeuren. Welterusten!💋

Waratje:
Uit De Telegraaf: “Zwarte Piet staat voor het goede” Tja, waarom zou het anders zijn? Zo goed hoe dit artikel eindigt:  iemand roept iets en het wordt klakkeloos voor lief genomen!! (Lees!!: hier is 30 jaar onderzoek aan vooraf gegaan!!).


Dinsdag 27 november 2018

Nou, ben benieuwd. Nu is de planning gelukkig wel goed gegaan en waren de voorbereidingen niet voor niets. Nog een klein half uurtje wachten tot dat Marion klaar is en dan gaat mijn uurtje op de pijnbank beginnen. Het is maar goed dat je hier alleen zit en afgezonderd bent van de boze buitenwereld, want zo’n ongeschoren gezicht ziet er sowieso al niet uit, laat staan met een leeg gespoten tube “lidocaïne / prilocaïne op je bovenlip!! Zo te voelen helpt het wel, maar of dat echt zo is, dat gaan we zo wel merken🙃 (Je ziet op de foto heel duidelijk dat ontharen niet een kwestie is van ijdelheid maar pure noodzaak. Dit soort mannelijkheid kan mij echt geschoten worden!!).

Inmiddels vier uur later: ‘En, was het lekker? Nou, echt niet!’ Alleen het laseren van de bovenlip was een verademing in vergelijking met de afgelopen keren, dat houden we er dus maar in. Maar het aansluitende elektrisch ontharen van de kin was echt niet fijn. Gelukkig nog maar 800.000 haren te gaan, dus waar maak ik mij druk over……. (Vergeet niet dat er in 2015 en 2016 ook al de nodige behandelingen zijn geweest. Mede door het zien van te veel “witte” jassen in 2016, zit er een adempauze van bij twee jaar tussen).

21:30 uur Sstt, we zitten op de bank en kijken “Christmas Chronicles”. Nou maar hopen dat het zo’n film is waar je heel erg blij van gaat worden!! Dat zou heel erg welkom zijn, want oh oh, zo langzaamaan zakt er een heleboel moed in mijn schoenen. Ik heb het even helemaal niet naar mijn zin, er zijn externe factoren die naar een climax dreigen te gaan en als een op hol geslagen stoomloc onze giechels aan bonken rijd. Het lijkt even niet ander te zijn en nu weet ik wel dat er engeltjes bestaan die over onze schouders meekijken, die er meer dan eens in slaagde om te elfder ure onmogelijk dingen mogelijk te maken, maar zo spannend als nu, ppfff. In zekere zin bleef het de kinderen bespaard en dat lukt nu ook vast weer, alleen krijgen zij er altijd wel iets van mee. Dus dat wordt verplicht blije films en series kijken in huize Volkering, of zij nu willen of niet. En zeg nou zelf, wie het geloof in goeds verliest, verliest alles. Winnen wij de Staatsloterij niet, dan zijn er vast anderen de gelukkigen en daar mag je ook blij voor zijn! En heb ik al lang geleden niet al de hoofdprijs gewonnen? 6x was het toch?Welterusten maar weer, morgenochtend gaat de reis naar Hilversum. Dat beloofd ook weer een stapje dichterbij, dichtbij naar mensen die veraf staan.


Woensdag 28 november 2018

Dat had nou ook niet nodig geweest, wat een slechte nacht. De planning lag er echt niet om 05:30 uur al aan de koffie te zitten. Het is alleen niet anders, kan er niets anders van maken. Het is de volgende keer beter om de wieken wat strakker vast te zetten zodat de molen niet de hele nacht blijft malen. 13:00 uur Heerlijk om weer eens een ritje met de trein te maken. Op de heenreis las ik in het scherm met mededelingen een advertentie voor “Hoofdconducteur”, toch wel het beroep dat mij heel erg lag. Zou het nog mogelijk zijn? Zo om mij heen kijkend is er in die 20 jaar niet veel veranderd en zou het mij zeker lukken om een trein van GVC (Den Haag CS) naar GN (Groningen) te begeleiden. Maar goed, ik was dus in de trein gestapt en begonnen om dit ‘blok’ te schrijven, ware het niet dat er een heel lief en warm gesprek tot stand kwam met een geweldig mens, een Amsterdamse. In dat kleine stukje van UT naar GD werd mij zoveel moois toebedeeld, WAUW! En als zij dit zou lezen: ‘heel veel liefs en sterkte als jij straks een nieuw hart krijgt, dank je wel lieve vrouw!!’

Mijn terugreis begon vanmiddag vanaf station HVSP (zoek maar op 😃) en dat gaf mij de kans om wat langer naar die prachtige ‘bovenleidingsportalen’ te kijken. Dit mooie stukje spoorlijn valt hierdoor onder de monumentenzorg. Zelf geniet ik van dit vergezicht door die portalen heen, het heeft iets magisch voor mij. Vanochtend was mijn debuut in een radio-studio van de EO, voor een bijdrage aan een ‘podcast’. Welke vanaf aanstaande maandag te beluister is. Het was een gastvrij en prettig gesprek, waarin best wel veel is besproken. Er zijn best wel dingen belicht die zeker de moeite waard zijn om eens wat helderder te maken. Het is nu geen tijd om iets meer te verklappen. We hebben zo’n 45 minuten zitten kletsen en er word uiteraard nog flink in geknipt. Het blijft dus spannend!!21:30 uur Volgens mij was er nog niet gemeld dat naast de nieuwe slaaptraining weer de oude en vertrouwde beugels ingaan. Het niet slapen en de daarbij opdoemende stress is het mij niet waard, dus train in met beide apparaten en dat gaat gelukkig goed. Dat het vannacht even minder ging had meer te maken met een andere stress. Ondanks de vermoeidheid sukkel ik nog niet tussendoor in slaap en houd het nog wel een uurtje vol. Morgenochtend mag het kleine aapje weer met de scooter naar school en hopelijk worden wij uitgeloot voor de voedselgroep. (Anders worden het pannenkoeken. Morgen blanco, vrijdag met appel, zaterdag met kaas, ………). Grapje hoor, dat doen wij de kinderen niet aan, je kan zelfs met ‘niks’ namelijk nog heel veel 😏. Alleen het er over schrijven levert al kwijl op, ik kan niet wachten op morgen en weet dat de nacht in het teken zal staan van bizarre wilde dromen. Welterusten voor straks💋.


Donderdag 29 november 2018

Om de dag maar mee te beginnen; ‘na uitgeloot te zijn geweest voor eten mocht dochterlief op haar stage adres worden opgehaald. Zij had een hele grote reden om zich even te wassen en niet met de RandstadRail huiswaarts te komen! zij was namelijk in een grote pot met zwarte verf gevallen!! Zag zij er niet geweldig uit??’ Aldus Sophie heeft maar één van de kleine kindjes haar herkent en was het feest overweldigend leuk geweest. Zelf heeft zij er ook intens van genoten en zou het het liefst nog vele malen doen.

16:30 uur  Jammer joh! Daar kunnen zij uiteraard helemaal niets aan doen natuurlijk, maar zojuist rende een vanochtend gekregen stukje vlees uit zichzelf naar de afvalverwerking. Gelukkig was het overige aan lekkers wel pan-waardig en gaan wij daar straks van genieten, tezamen met krieltjes, doperwten en sla, jammie! 
Helaas was deze dag verder volkomen nutteloos. Wat ik graag had willen doen, kon niet en wat ik nou echt niet wilde doen, daar ‘moest’ tijd in worden gestoken. Dus voldaan? Echt niet!! Een ding kon er tijdens het ‘moeten’ doen wel even snel worden mee-gegrist, namelijk een groot vel wit karton. Want lieve lezers, het is weer surprise tijd en wie is er weer de klos? Wat is dat toch met die scholen? Het moet nou toch wel zo langzamerhand bekend zijn dat het een prestige dingetje van ouders is geworden, dan dat het een leuke bezigheid van en voor kinderen is!! Ieder jaar worden de surprises groter, kostbaarder en zo mooi vervaardigd dat de kinderen er hoogstwaarschijnlijk nog geen seconden aan hebben meegewerkt. Hier is dat trouwens niet anders, natuurlijk weer tot het uiterste wachten en uiteindelijk heb ik maar weer een idee geopperd en mag het dan ook weer gaan maken. Heb ik daar dan nog wel zin in, in surprise nummer 12? Want zoveel heb ik er inmiddels wel gemaakt. Om heel eerlijk te zijn: ‘NEE’. Maar de ervaring leert (mag ook wel na de elfde keer) dat als je eenmaal bezig gaat, de drive te pakken krijgt, je niet meer te stoppen bent en er dan vast wel weer iets leuks van kan maken. Dus: Ik weet wat ik wil maken, ik weet wat er voor nodig is, ik weet dat dit nog op het nippertje gereed zal zijn, ik weet dat er weer veel te veel tijd in gaat zitten en ik weet dat Sebastiaan maandag trots ‘zijn’ surprise ten toon gaat stellen.

23:00 uur Ja hoor, de surprise vaat vorm krijgen! Vanavond is de beplakte doos in elkaar gezet en hebben ze druk aan de eettafel zitten kleuren, het uitknippen deed ik maar 🙃. Uitgerekend nu knijpt Sebastiaan er morgen tussenuit, hij gaat bij zijn tante logeren. Hoe kan hij het zo plannen?? De start is gemaakt en ja hoor, nu is het ineens leuk en gaan we er vol tegenaan. Mochten jullie even niets meer horen, dan sta ik in knutsel-modes. Welterusten 💋.


Vrijdag 30 november 2018

De eerste uurtjes van de vrijdag zitten er al weer op in huize ‘Rustroest’. Na het ochtendritueel was het weer tijd om een duik te nemen in het huishoudboekje. Nou ben ik daar in het verleden nooit een ster in geweest, maar de afgelopen twee jaren is daar wel een kentering in gekomen en is het buiten de sport ook een leuke uitdaging geworden om de eindjes zo te knopen dat je net boven de bodem blijft hangen.  En nu daagt er een grote uitdaging, hoe komen wij de maanden december en januari door? Goochelen met geld is wel het domste wat je kunt doen, maar als dat nu niet gedaan wordt, dan zijn wij binnen één week al door die bodem heen. Dan rest er niet anders dan met de teentjes aan het drijfzand voelen. Weet je, door dit te doen kunnen wij het redden met zwemvesten aan en geeft het ook lucht om naar de kant te zwemmen. Het niet doen, verstandig zijn dus, geeft enorm veel stress en zorgen. ‘Maar zag je dat dan niet aankomen?’ Jawel hoor, maar je moet eerst aan deze kant hebben gestaan om daar over mee te kunnen praten. Dan pas praten we verder!
Het lijkt een beetje op ‘met de dag leven en er te makkelijk mee omgaan’. Dat is het nou juist niet. Diverse uitgaven zijn juist door verder te kijken, zo kijk ik nu al naar de inkomsten en uitgaven over heel 2019. En daarbij nu al rekening te houden met doemscenario’s uit het verleden. Om die straks op te vangen moet je nu al maatregelen nemen.   

12:15 uur  De laatste weken sta ik, tussen de middag, meer wel dan niet voor joker op het schoolplein. Daniël speel en luncht dan onverwachts bij een vriendinnetje. (Nu ook weer). Maar zonet liep het even niet goed. Daniël kwam met een meisje aanrennen toen hij mij herkende tussen al die wachtende ouders. (Zou dat aan mijn blonde haar liggen of de felle kleur van mijn jas?). Aldus Daniël en het meisje was er gisteren al afgesproken dat hij bij haar zou spelen. Nou zijn die gemaakte afspraken tussen twee van die kleuters absoluut en 100% niet te vertrouwen, dus wilde ik navraag doen bij haar moeder. Zo volgde ik vanaf een het stel over het schoolplein, en wat denk je…….. die twee wandelde doodleuk het schoolterrein af richting een woonwijk. ‘Uh, waar denken jullie naar toe te gaan?’ Daar kwam dus een duidelijk antwoord op, ‘mijn moeder is er niet, dus lopen  wij zelf wel even naar huis.’ Op dat moment kwam haar oudere broer langs fietsen. Puntje bij het paaltje bleek dat zij moest overblijven!!  Daniël rende vervolgens naar een ander klasgenootje en sprak haar moeder aan. Daar is hij nu dus……Volgen jullie het nog? Nu er voor mij tijd over was heb ik zijn juffrouw maar even opgezocht, want dit gaat natuurlijk een keer fout. Het meisje had sowieso niet mee naar buiten gemogen en had direct naar de overblijf gebracht moeten worden.

“The age of Adelaine”, zien zien zien! Wat een heerlijke romantische film. Eindelijk weer eens een film zonder geweld, zonder enge dingen, zonder bloot, zonder platvloerse sex en er spelen deze keer ook geen LHBT-ers in mee. Voor de diversiteit-activist dus geen aanrader…. Om daar nog even wat over te zeggen, wat natuurlijk een vloedgolf van gal op gaat leveren, maar waarom worden er altijd dingen die hot of politiek correct zouden moeten zijn, zo belicht in films? Ik las al in een preview dat in de nieuwe Starsky & Hutch, Huggy Bear Brown wordt vervangen door een witte transvrouw, eentje van een hoog dragqueen gehalte. En Rambo 32 wordt Rambean……… oeps! En nogmaals, maakt van James Bond geen vrouw!

Zo, weer even lekker gespuid, nu doorschakelen naar film nummer 2. Dat kan want wij zijn helemaal alleen! Inmiddels ligt er een zak tussen ons in waar popcorn in heeft gezeten en helaas moeten wij het zo meteen doen met een toastje, een toastje met beschimmelde kaas. Gatver, wat lekker!!! Hierna zal het wel op slapen uitdraaien, dus welterusten alvast 💋.


Zaterdag 01 december 2018

Om nou te zeggen dat het slapen door de positietrainer sterk veranderd is teveel van het goede, maar er is iets van verbetering merkbaar. Er is nog een maandje proefdraaien voor nodig om echte resultaten te gaan zien. Inmiddels is het apparaatje gekoppeld aan de computer en zijn de gemeten resultaten nu zichtbaar.

Tijdens het ontbijt wierp ik een blik op het planbord, het is alweer december! Nog één maandje te gaan en dan sluiten we weer een jaar af. (Er komen steeds meer jaren bij die fijn zijn om af te sluiten…). Na het planbord eerst een grote schoonmaakbeurt te hebben gegeven was het tijd om alle cijfertjes en data in te vullen. Aanstaande woensdag reeds Sinterklaas en toen kwam het besef dat de kerstboom wéér van de vliering kan worden gehaald. Er rijzen bij mij dezelfde gevoelens omhoog als bij het maken van de surprise, daar ontbreekt nog iedere zin voor. In de kerstboom optuigen bedoel ik dan, de surprise komt er wel, alhoewel die nog verre van klaar is en er nog welgeteld maar twee dagen over zijn voor de oplevering. Dat wordt dus aanpoten. (Omdat de inkt van de printer nagenoeg op is zit iedereen de, in zwart-wit geprinte, letters, afbeeldingen en vormpjes in te kleuren. Best wel grappig en leuk eigenlijk. Minder leuk is natuurlijk dat al dit werk donderdagochtend ergens in een container is beland).

18:30 uur  Zo, Sophie heeft haar hulp aangeboden bij de surprise en samen met Sebastiaan zijn zij druk aan het kleuren en knippen. De wat fijnere zaken laten zij aan mij over, inclusief het ontwerp! Dus veel tijd om nu even te schrijven blijft er niet over. Saskia zit met vriendin Marijke te bakken in een sauna te Gouda en hier hebben wij ons tegoed gedaan aan tosti’s.

Het is mij echt niet ontgaan hoor, al die negativiteit over homo’s en transgenders. Wat vind ik nu van de uitspraken van Johan Derksen over homo’s en over de genderdiversiteitsgrillen van de Amsterdamse gemeenteraad? Eigenlijk is daar heel veel over te zeggen en kookte bij beiden mijn bloed, want eerlijk is eerlijk, we moeten overal over kunnen zeiken en ons vooral overal over aangevallen voelen. Het werkt, mijn inziens, alleen maar als een rode lap op een stier. Dat doordrammen, dat meer rechten willen hebben als een ander, dat gaat tegen ons, ons transgenders, werken. (Ik ga er een blog over schrijven, of die ook gepubliceerd gaat worden is een ander dingetje. Maar dan kan het in deze kamer even geventileerd worden, wat zal dat opluchten 🙂 ).


Zondag 02 december 2018

Na de tosti maaltijd van gisteravond doken wij, Sophie, Sebastiaan en ik, dus enthousiast op de surprise en YES, hij is klaar. En zo ontzettend leuk en mooi geworden. Dat het een kaartspel moest worden, daar was ik al uit en de verpakking was reeds eerder klaar. In grote lijnen waren de afbeeldingen op de speelkaarten ook klaar om uitgeknipt te worden, alleen zou het bij het simpelweg ‘opplakken’ toch te saai zijn geworden. Zo kreeg ik de ingeving om er 3-D kaarten van te maken en al knutselend kwamen er weer andere ideeën bij. Nu zijn de doos en de drie speelkaarten, na ruim drie uur intensief met z’n drietjes te hebben gefreubeld, uiteindelijk klaar. Vandaag rest nog de vraag hoe het geheel straks zo netjes mogelijk te kunnen vervoeren, het cadeautje er in te verstoppen en minstens met zo belangrijk, hoe wordt het tentoongesteld. En dat word nog een dingetje, tenslotte zijn het 4 kunstwerkjes op zich en die moeten één uitpak-baar geheel worden!! (Er komen vandaag nog foto’s).

Net na het knutselavontuur kwamen Saskia en Marijke terug van hun heerlijk dagje wellness, inclusief een heerlijke massage. Nou, die twee zaten nog zo vol met bruisend leven dat het uiteindelijk na enen is geworden. Het was zo onwijs gezellig, maar op een gegeven moment kon ik door vermoeidheid die twee niet meer van elkaar onderscheiden. En het fijne is, dat als je dan uiteindelijk naar je bedje gaat, je dan ineens weer klaar wakker bent!

Zo te zien gaan wij toch nog een heerlijk avondje Sinterklaas tegemoet. Het was spannend en zoals ik al eerder schreef, net op het nippertje komt er vast een oplossing. En zo is het nu ook weer gelukt, met een beetje van onszelf en een beetje (veel) van lieve mensen om ons heen. 

Oeps, er moesten ook nog cadeautjes bij en die werden mij even voor het koken aangereikt. Zonder meer hele leuke presentjes en ook nog allemaal op het verlanglijstje stonden. Hoe handig toch die outlet van de HEMA. Maar het moest wel in de surprise! Tja en dan kan Miepje ongeduld het niet laten om nog even snel de knutselspullen uit te graven en een passende oplossing te creëren. Wat dan in mijn koppie zit moet dan ook gelijk gebeuren!!

22:15 uur Joehoe, nog wakker? Ik nog net wel en probeer een goeie film uit te kijken. De ontregelde slaap en apneu denken daar alleen anders over. Dus maar alvast een ‘welterusten’ en een dikke 💋.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

‘Deze website wordt binnenkort gearchiveerd door de KB, nationale bibliotheek’

Xandra ’s Beautysalon

Xandra’s Beautysalon is in ruim 20 jaar uitgegroeid tot een gespecialiseerde schoonheidssalon in beauty behandelingen. Bezoek onze website om de vele mogelijke behandelingen te ontdekken, waaronder de 
Dermalux Triwave Led Therapie


Marija & Pascalle

Welkom bij Schoonheidssalon Marija Nanninga Zoetermeer. Met onze huidverbetering en beauty behandelingen laten wij u er weer stralend uitzien! Onze schoonheidssalon is gevestigd in een mooi appartementen complex in Zoetermeer. De salon is sfeervol, modern en lux ingericht

BRIEZ

We zijn deskundig en gespecialiseerd in permanent ontharen. We werken sinds begin 2003 met gerenommeerde ontharingsapparatuur. Dat betekent:
a. dat we heel veel ervaring hebben, en
b. dat we zeer nauwkeurig werken (veel flitsjes per behandeling).

ORPHEUS

Orpheus steunt…..
mensen die in hun heterorelatie te maken hebben met homoseksuele, lesbische of biseksuele gevoelens van henzelf of hun partner.
Orpheus brengt…..
mensen in een vergelijkbare situatie met elkaar in contact. Kenmerkend voor deze ontmoetingen is het samen kunnen praten over vragen als:

MicroHelp

Oplossingen en diensten zijn nu juist wat wij bieden, niet alleen de standaardoplossingen maar ook even buiten de ‘box’ denken is ons niet vreemd. Iedereen is anders dus werkt niet elke oplossing voor iedereen, door goed te luisteren kunnen we tot een oplossing komen die het beste in uw situatie past.

2 gedachtes over “WEEK 48 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.