WEEK 47 – 2018



Maandag 19 november 2018

Met kinderen weet je het nooit. Kwakkelende Daniël ligt ziek in zijn bedje. Hij heeft na gistermiddag redelijk veel geslapen en hierdoor leek het of hij te laat naar bed ging. Inmiddels slaapt hij alweer 10 uurtjes achtereen. Sebastiaan is inmiddels over zijn dieptepunt heen en ging vol goeie zin naar school, nu de oudsten nog :-). Die gaan hun eigen gang en hoeven op geen enkele wijze meer aangestuurd te worden, hooguit als zij het zelf vragen wordt er nog op de deur geklopt. Aan de ene kant is dat makkelijk, maar het brengt ook weer andere zorgen met zich mee. Nu doet Sophie het bijzonder goed op school en liggen de zorgen niet op dat vlak, bij Justin is dat precies andersom. Nu hoor je ouders om ons heen wel over dezelfde problemen met hun zonen praten, maar toch stelt het mij absoluut niet gerust. Een betweterige zelfsturende, bijna 19 jarige, laat zich op geen enkele manier sturen. Dat gebeurd enkel en alleen als het berekend en wel in zijn voordeel is, voor de rest heb je toch echt het nakijken.  

Vervolgens ga je je beseffen dat het nog wel eens jaren kan gaan duren voordat kinderen überhaupt op zichzelf worden aangewezen. Door de woningnood word het best wel een lastige situatie als kinderen er echt aan toe zijn om uit te waaien. Kinderen die lang thuis blijven wonen doen dat toch meestal uit eigen beweging, in de meeste gevallen toch niet uit bittere noodzaak, of wel? Maar onze kinderen ontwikkelen zich heel sterk (los van het feit of dit nu wel of niet de goeie kant op gaat) en dat botst nu al regelmatig, laat staan over enkele jaren. Dat botsen zit hem meer in de persoonlijke ontwikkelingen en meningen over het leven dan in het niet samen door één deur kunnen. Wij kunnen heel goed door één deur, maar om nu de hele dag te zitten mokken over een politiek geschil gaat mij te ver. Kortom, onze kinderen zijn binnen een paar jaar gewoon aan hun eigen stekkie toe en persoonlijk lijkt het mij een heel goed plan…… 

11:30 uur  Zojuist uitgeloot bij de voedselgroep en voor anderhalve dag eten meegekregen, wauw. Het blijft altijd een feestje en deze keer zaten er zelfs mosselen bij, dus vanavond wordt het extra smullen! (Kleine update: en niet veel later stond de buurvrouw op de stoep met een hele grote tas vol met net geplukte boerenkool, nog meer jammie!!).

En vandaag ook nog een mega goeie daad verricht!! Dan zit in je genen na een spoedcursus “Welp” in 90 dagen. Op de terugreis van de voedselgroep stond er een ernstig redeloze vrouw langs de kant van de weg, op zoek naar het ziekenhuis, bleek bij navraag. Zij was al te laat en de afstand tussen mijn scooter en haar bestemming betekende zeker nog een minuutje of 20 wandelen. ‘Spring maar achterop!’ 5 Minuten later stond zij bij de ingang, allebei blij.

22:30 uur De 1e dag van week 47 zit er weer bijna op. Na de geweldige maaltijd was het tijd voor een flink stukje crossen met de scooter om een klein LEGO dingetje op te halen, welke inmiddels staat te pronken in de vitrinekast. Morgenochtend wordt het een rondje pijn lijden met Marion. Haar zien is natuurlijk heel leuk, ons doel ook, maar om ‘daar’ te komen zal je pijn moeten trotseren. Niet een uurtje, nee tientallen uurtjes wel te verstaan!! Wel iets om niet over te gaan dromen, laten we het maar leuk houden. Welterusten 💋.

Waratje:
Uit De Telegraaf: “Vrouw (85) zwaargewond bij laffe straatroof” Naast dat mijn bloed kookt van woede en wel kan janken (en dat ook letterlijk deed) omdat sommige mensen zo diep zijn gezonken, hoever alles wel niet is afgebroken en afgegleden. Hoe hard word zo’n grenzeloze debiel gestraft? Laat mij raden:  drie uur bladharken en €25,- boete! (Er zijn natuurlijk veel betere oplossingen, maar zoiets hier opschrijven levert gelijk een 10X hogere straf op). Hebben wij daar een punt? Jazeker wel!!


Dinsdag 20 november 2018

Als alles volgens planning gaat staat Marion straks op de stoep en gaan wij ‘onder de loep’, d.w.z.: weer tientallen baardhaartjes laten verwijderen. Marion is al maanden enkel en alleen behept met het elektrisch ontharen, terwijl er bij mij ook nog een laser aan te pas komt, dubbele pret dus. Omdat dit absoluut geen pretje rondom de mond is, laat Marion zich vooraf bij de plaatselijke visboer tandarts verdoven. Heel slim van haar! Normaal gesproken trakteert Marion na ons uitje op een harinkje bij de tandarts visboer aan de overkant van onze handelaarster: Briez. Echter is deze visboer vandaag gesloten en zullen wij het zonder deze gezonde hap moeten doen. 

Na al dat leuks staat er een afspraak bij de KNO voor het ophalen van een apparaat waarmee er niet meer op de rug geslapen kan worden. Uit het laatst uitgevoerde onderzoek bleek dat de apneu voornamelijk bij rugligging optrad en bij zijligging nihil was. Vooralsnog komt dit apparaat op proef van 1 maand en als het echt mocht werken voor mij, dan zal er een verzoek bij de verzekeraar worden ingediend. 

Rijst bij mij alleen even de vraag of  het wel de juiste keus is geweest om dit op een en dezelfde dag in te plannen. (Geef ik Marion de schuld van, hihi). Want tussen thuiskomst van het laseren en het bezoek aan de KNO zit amper 3 kwartier. Moet makkelijk kunnen zou je zeggen, maar wat er niet vermeld is, is dat je je voor het elektrisch ontharen twee dagen niet mag scheren. Sinterklaas is er niets bij, oeps…… En nee, even tussendoor scheren zit er met een zwaar geïrriteerde huid vandaag niet in!! 

11:00 uur  Eigenlijk zou het beter zijn om alles wat er hierboven vandaag aan tekst is geschreven te verwijderen, dan zou niemand een hele domme actie gewaar worden……. Maar er zat vanochtend iemand tevergeefs te wachten, had zich voor niets twee dagen niet geschoren….. Goed lezen blijft moeilijk, maar gelukkig was daar Marion die vertelde dat de afspraak bij Briez aankomende week gepland staat. Ik ga mij even scheren, ppffff

Even los van het apneu apparaat dat net is opgehaald in het ziekenhuis, maar aldaar is Sinterklaas en zijn maatjes Zwarte Piet heel erg welkom. Naast dat de zadels van buiten geparkeerde scooters met kruidnoten waren versiert, hingen er binnen slingers en kleurplaten die mij verheugde, maar ook verbaasde. De zwarte pieten waren namelijk nog van de oude garde, die met rode lippen en grote gouden oorbellen. Wat mij dus verbaasde was dat er nog geen horde activisten achter dranghekken stonden te verkondigen dat ik als (trouwe) bezoekster wel eens een enorme racist en nasi zou kunnen zijn! Of dit te ver gaat? Het gezeur gaat veel te ver en men is dat zo verschrikkelijk zat!! Daarnaast eet ik graag nasi, voor diegene die nog niet snapt dat ik niets tegen gemengd heb. Met de juiste ingrediënten en goeie verhoudingen is het lekker!

Het apneu apparaat stelt eigenlijk niet echt veel voor. Een band word voor het slapen over de borst gespannen en aan die band zit, aan de voorkant, een heel klein apparaatje. Dat apparaatje gaat net als een mobieltje trillen als je op je rug draait. Meer is het niet, maar het moet er voor gaan zorgen dat er in mijn geval niet meer gesnurkt gaat worden. Even voor de duidelijkheid: ‘snurken en apneu gaan bij mij gelijk op’.

21:30 uur Wie had dat ooit gedacht, de kinderen vonden het maar stinken in huis, maar het is gelukt om de grote tas vol met vers geplukte bloemkool te reduceren tot makkelijk te doceren diepvries bolletjes. Hoogstwaarschijnlijk gaat dit van de week genuttigd worden zonder worst, uiteraard wel met doorbakken spekjes en een lekkere vette stamppot jus. In plaats van worst komen er sucadelappen op de snijplank te liggen, die eerst tussen 3 en 4 uur hebben liggen sudderen…

Inmiddels weer anderhalf uur verder en toe aan het experiment met de “Sleep Position Trainer”. Dat begint meteen al goed, want de eerste 3 dagen registreert het ding alleen maar, dus zal het stucwerk wel ligt gecraqueleerd worden. (En arme eega). Daarna bouwt het positioneren langzaam op. Als iemand mij 5 jaar geleden zou hebben voorspeld dat ik ‘als vrouw’ met een trilapparaat tussen mijn borsten in bed zou liggen, dan was diegene door mij volslagen gek verklaard. Nu is dit andersom… hoogstwaarschijnlijk worden de komende dagen dus zwaar. Een apneu toename houd simpelweg vermoeidheid in, net als vroeger overal in slaap sukkelen. Nu maar eerst gaan slapen en dan zien we morgen wel weer. Welterusten allemaal💋💋💋


Woensdag 21 november 2018

Eerlijkheid geboden kan er over het Zwarte Piet stukje van gisteren wel gezegd worden dat er soortgelijke banners ook bij de Jumbo hangen. Oftewel, een Zwarte Piet met rode lippen en gouden oorbellen! Het zou zomaar kunnen zijn dat het oog er nu veel meer op valt dan ooit daarvoor, mij was het in ieder geval nooit opgevallen. Over ruim twee weken gaat deze vrolijke allemansvriend weer naar Spanje en maken wij ons op voor het volgende geneuzel……. pppffff.

Goh, is het ineens avond en zitten wij gezellig aan de koffie bij kaarslicht. Hoe rot wil je het hebben? Vandaag was het een klein beetje van alles wat. Zo liepen wij al vroeg door winkelcentrum ‘Meerzicht’ om de €-bakker te bezoeken en bet laatste tegoed op een Etos cadeaukaart op te maken. Goed voor 4 rollen watjes en scrub. Daarna nog een bezoekje aan de Lidl en de apotheek. En toen moest de scooter nodig aan de ‘prik’. (Bouwtaal voor elektriciteit).

Als er iets is wat mannelijkheid aan mij naar voren haalt is het wel werkkleding uit de bouwperiode. Daar is werkelijk niets, maar dan ook niets vrouwelijks aan en het is zelfs zo dat men dan heel vreemd naar mij kijkt. Dus niet zo verwonderlijk dat het mij schuchter maakt en niet verder dan schrikt noodzakelijk in werkkleding de straat op ga. Maar vanmiddag werd er een nieuwe grens verlegd. Toen er geen tijd meer bleek te zijn om mij om te kleden stond ik voor een moeilijke keus; of verder gaan met de tuin, of meegaan naar de rapport bespreking van Sebastiaan. Het werd het laatste en dat leverde best wel opmerkingen op. Je bent daar gelukkig wel op voorbereid, maar toch, leuk is anders. Daar kwam nog bij dat er op het schoolplein hard werd gewerkt door een bouwbedrijf. De gezichten van sommige bouwvakkers spraken boekdelen. Het gesprek liep in ieder geval wel helemaal toppie. Sebastiaan heeft wel een schop onder zijn kont nodig, dat dan weer wel en dat lukte prima met veiligheidsschoenen😉.

IJsje?

Na de tonijnschotel van Ama kon ik met haar auto een op marktplaats gescoord Lego dingetje ophalen. Dit was bij dezelfde persoon als van de week. Deze man heeft via een erfenis heel veel losse legostenen gekregen en bouwt alles weer langzaam op. En sommige modelletjes verkoopt hij voor leuke bedragen, hierbij moet je denken aan ‘letterlijk’ een paar euro, dus ook voor ons te doen. Voor slecht €3,- werden er twee leuke items aan de vitrinekast toegevoegd. Naast dit geweldige ijskarretje stopte hij mij ook nog een oud takelwagentje toe. Dit bezoekje was wat langer dan de vorige keer, hij bood een kopje koffie aan en wij kletsten over van alles en nog wat. Een echt heel leuk en spontaan bezoekje!

En nu is het tijd voor een film (Six below zero) en dan het bedje in, de tweede nacht met het trilding onder mijn borsten. En daar hoort het ook, dus geen rare dingen gaan denken!! Het niet slapen en de apneu hakt er trouwens wel in, hopelijk kan ik de film uitzitten. Daarom komt er nu een welterusten en niet straks. “Welterusten”. 💋


Donderdag 22 november 2018

Zo dan, bijna geen oog dichtgedaan en de minuten die wel op slaap leken werden gevuld met apneu, snurken en bizarre dromen. Meer nachtmerries eigenlijk. Met als resultaat dat je helemaal van de wereld uit bed stap en er nu alles aan doet om de wereld niet vanaf een ijsschots in een lava-zee te bekijken. Dat komt nu even echt niet uit, nu er vanochtend een heel zwaar gesprek in de agenda staat en mijn hoofd niet mag verliezen. Voor nu staan mijn gedachten enkel en alleen op zwaar onweer, is de gehaktmolen uit de kast gehaald en wordt het mes van de guillotine vlijmscherp geslepen. Een van de gesprekspartners is een oude bekende die bij een eerdere ontmoeting ‘nog’, voor mijn gevoel, in zijn handjes mocht knijpen. Die van mij zijn nu wit, gebald en vol klamme zweet. Tijd voor een rustgevende kruidenthee……

Het is nu 09:00 uur en Sophie heeft de dag voor mij een beetje kunnen redden, zij trof mij in zo’n slechte staat aan dat zij gelijk naar de dichtstbijzijnde benzinepomp is gereden (nog met haar pyjama aan) en een paardenmiddel heeft. ‘Je bent echt jezelf niet’, zei zij en overhandigde mij een snickers. Naast de kruiden melange en het dagelijkse Brinta ontbijt zakt de boosheid en frustratie weg als sneeuw in de zon. Inmiddels graaf ik in de net opgeruimde tas met zomerkleren naar een bloemetjesjurk.

Even bij de les blijven anders snap niemand er meer wat van. Nog net op de valreep werd gemeld dat één van de gesprekspartners zich, n.a.v. het lezen van een blog, ziek had gemeld, huh? Nee, geintje natuurlijk, maar deze persoon was wel ziek, dus de afspraak verviel voor een groot gedeelte, er bleef een klein gesprekje over. Nog net voor aanvang van dit gesprekje werden wij uitgeloot voor de voedselgroep en kwamen er halsbrekende toeren aan te pas om op tijd te komen. Dit is uiteindelijk gelukt! Morgen en overmorgen staat er weer wat fatsoenlijks op tafel en straks zal er helaas een stukje taart gegeten moeten worden, want ook dat zit er soms wel eens bij. Lang leven de Jumbo……. om nog even op het gesprekje terug te komen: “de neus van Pinokkio is iets langer geleden gaan groeien dan dat ik in transitie ging”!Nog voor de tocht naar de fysio gingen de ontdooide en gekruide sucadelappen vanuit de koekenpan de braadpan in. De koekenpan ik bij uitstek geschikt om het vlees goed aan te bakken en de braadpan om de best wel grote hoeveelheid vlees te laten sudderen. Zo’n kleine 3 uur later werden de aardappelen geschild, in kleine partjes gesneden, gewassen en op het vuur gezet. Daarna waren de spekjes aan de beurt, wat ruikt dat toch verschrikkelijk lekker!! De eergisteren gekookte en in bolletjes gekneden boerenkool gingen vanuit de vriezer 150 seconden in de magnetron en daarna de hakselaar in. In de laatste 5 minuutjes de boerenkool meekoken met de aardappeltjes, afgieten, scheutje volle melk er bij en stampen maar. In de laatste 5 minuutjes dat dit goedje nog kookte neem je twee tot drie soeplepels vocht uit de braadpan en dik dit aan tot een geweldige jus. De pan ging bijna leeg en ze hebben allemaal gesmuld. Kijk, dat is nog eens leuk en gaf heel veel voldoening. Het sluimert aan de oppervlakte, dat gevoel van vanochtend. Dat is toch niet weg en het is lastig om mij te beheersen. Dat moet wel, dat was beloofd. Maar een onderbuik gevoel werd een beetje bevestigd vanochtend. Het sterke gevoel dat er iets niet klopt, dat er voor de zoveelste keer gefocust is op iets wat nu eenmaal interessanter is dan de rest, dat iets waar alles zo makkelijk naar toe kunt schuiven. Die mens die geen mens meer is als er “trans” voor staat. Het is zoals al eerder beschreven, net als bij problemen die andere gezinsleden “kunnen” hebben. Met de nadruk op kunnen. Maar bijvoorbeeld bij het afzwakken van schoolresultaten neemt de leerkracht de meest voor de hand liggende oorzaak: ‘de leerling heeft het moeilijk met de trans-ouder’. (Niet eens een  kunnen dat). Dit gebeurt echt, het is geen slechte grap of zo. En wellicht heeft zich in de loop der jaren een op scherp staand verdedigingsmechanisme ontwikkeld dat acuut in de ankers gaat bij het minste of geringste wat maar naar trans-verwijzing ruikt, maar het gegeven klopt van geen kanten. Maar gelukkig is daar het blog om even lekker te ventileren, dat lucht de meeste keren op. En om daar op terug te komen, dat ventileren in een blog, zou het soms best wel eens lekker kunnen zijn om ook (eens) over hete hangijzers in de samenleving te kunnen praten. Alleen kan dat in de huidige tijd niet meer via een beleefd dialoog. Het moet links, of het moet rechts, er is geen ruimte meer voor een gulden middenweg. Nou zou een mening van mijn kant ook niet zo’n issue zijn, want als überhaupt iemand het leest zal het niet snel voor ophef zorgen. En toch zou het wel goed zijn om eens tegengas te gaan geven. Te veel mensen spreken of schrijven in één richting, in mijn ogen te veel in het straatje van de schreeuwende minderheid. En als ik nou zou bekennen dat ik graag de columns lees van journalisten die dit juist niet doen, dan ben je binnen de kortste keren een facist.

Maar al te vaak beland ik in een ongemakkelijk gesprek, ongemakkelijk omdat je merk dat jijzelf of jouw gesprekspartner(s) niet durven zeggen wat zij eigenlijk willen zeggen. Heel voorzichtig word er afgetast als het bijvoorbeeld over immigratie problemen gaat, of over de islam en in het hier en nu: “Zwarte Piet”. Terwijl wij hier in het vrije westen zo verschrikkelijk tegen het christelijke aanschoppen en zelfs accepteren dat de kerstviering word omgedoopt naar een jaar-afsluitings-feest gaan wij wel en mas “Black Friday” promoten en dat hangt toch 100% aan het geloof. Het ‘hebben’ gaat voor het ‘geven’.

“Welterusten”.


Vrijdag 23 november 2018

Niet van vóór naar achteren, maar van ‘links naar rechts’. Niet verwacht dat de positioneringstrainer vannacht al van zich liet voelen. In plaats van te reageren op een trillend ding op je borstbeen, ga je inderdaad naar een linker- of een rechterzij en voor mijn gevoel gebeurde dat vannacht wel honderd maal. Er wierp zich echter één groot probleem op. Kennelijk werden lichaam en geest het zat om steeds maar op commando te draaien, zodat er onbewust een tussenweg werd gevonden. Dat ding trilt alleen als je op je rug ligt, dat weten we al en op je zij doet hij verder niets, ook dat weten wij inmiddels. Schijnbaar doet het ook niets als je daar tussenin zit, dus in een lichte zijwaartse positie. En dan gaat het snurken gewoon verder, inclusief de gratis apneu!! Nou merk je dat zelf niet, daar heb je een bedgenote voor nodig, een die mij vannacht toch zeker wel vijf keer moest smeken om op mijn zij te gaan liggen. Daar is de proeftijd van een maand voor en ben benieuwd of er met dit soort onoverkomelijkheid ook rekening word gehouden. Immers, iemand die alleen slaapt heeft hier geen notie van!

22:30 uur Als eerste maar even vertellen dat Daniël opnieuw geveld is door naweeën van de oorontsteking. Het arme ventje heeft uren gehuild van de pijn, maar ook de huisarts kon niets doen. Nu, nadat het eindelijk lukte om een zetpil er in te krijgen, komt hij een beetje bij. Maar rust krijgt hij helaas niet, er zitten ineens 6 gillende meiden aan de keukentafel. Zo te zien vermaakt hij zich kostelijk en ziet het er naar uit dat het kussen niet voor middernacht opgeschut gaat worden. Wil er iemand ruilen??

Verder nog iets te melden? Is het leuk om te vertellen dat de teriyaki lekker was, of dat….., wat eigenlijk? Vandaag was Daniël het belangrijkste. Wat daarnaast wel heel leuk was, was dat Tanja op de app langskwam om bij te kletsen. Het is toch alweer bijna 4 jaar geleden dat ik haar praktijk voor het eerst bezocht, destijds nog zo onzeker als een deur en eerlijk gezegd nog geen benul naar wat er op mijn pad zou komen. En kijk nu dan, wie had dit ooit verwacht, daar was ik zonder haar niet gekomen. Misschien wel een transpersoon, maar zeker te weten minder sterk en minder ver.

En hier laten we het vandaag bij, het is hier zo’n kippenhok en met verschrikkelijke muziek. (Naast fysiek en mondeling treitert die boef van een “Boef” ook je oren. En wat er voor teksten uit zo’n klein kleintje komen, oei oei, tokkie ++. Liggen er nog ergens zetpillen? Twee voor mijn oren en één voor inwendig onderzoek.

W-e-l-t-e-r-u-s-t-e-n.

Waratje:
Uit De Telegraaf: “We moeten harder werken” Oei, dat willen wij niet graag horen, maar het is toch echt waar! Het feit dat steeds meer mensen minder willen werken en meer ‘vragen’ in plaats van geven, zal dat toch ergens vandaan moeten komen. De Zwarte Piet  schuld kan niet altijd bij de werkgever worden neergelegd. De afgenomen bereidheid om de schouders er onder te zetten, dan wel allemaal ARBO regeltjes, heeft de werkgever gedwongen om meer mensen aan te nemen voor hetzelfde werk en dezelfde inkomsten. Je kan toch zelf wel bedenken dat als gelijkblijvende inkomsten over meerdere mondjes verdeeld moeten worden er geen ruimte is voor loonsverhoging.

(Dat vindt ik ook zo raar, als er een zijsprongetje gemaakt mag worden, dat de mensen die ons kleine landje nog lang niet druk genoeg vinden, aan de andere kant vaak dezelfde zijn die iedere kip een scharrel-ruimte van één vierkante meter wil geven, geen groen wil inleveren en fel gekant is tegen de bio-industrie). 


Zaterdag 24 november 2018

Dit is wel het hoogtepunt van de week geweest. Edwin die vanmiddag uit het niets op de stoep stond met mijn jongste zus ‘Nicolle’ en haar vrouw Nicolette. Zo werd deze zaterdag een onvergetelijk moment.


Zondag 25 november 2018

Die kleine blaag is nog steeds niet de oude en heeft vannacht langere tijd bij ons in bed lopen spoken. Hopelijk heeft hij straks voldoende energie voor een groot Sinterklaas spektakel. Hij kijkt er al dagen naar uit en het zal ontzettend sneu zijn als dit aan zijn neus voorbij zou gaan. 

19:00 uur Op het allerlaatste moment lukte het om Daniël alsnog over te halen om naar het sinterklaasfeest te gaan. (Hij was nogal overstuur geraakt door iets dat hij in zijn hoofd had, maar er niet was. Pas nadat het mij lukte om hem te schminken werd hij weer enthousiast en wist hij niet hoe snel hij bij het feest kom komen. En wat heeft hij vervolgens genoten. Bij binnenkomst maakte hij gelijk gebruik van zijn gekregen suikerspin-bonnetje en tussen het eten van dit plakkerige goedje begon hij ijverig met een kleurplaten. Dit hield hij, tussen de bedrijven door, heel lang vol. Lang hoefde hij niet te wachten, na een klein half uurtje begon het grote feest en niet veel later kwam sinterklaas binnen. Daar had hij wel even een dingetje mee, daar kom ik zo op terug.

Na meerdere pepernoten te hebben gegeten, met de pieten te hebben gedanst en de zaal in een polonaise te hebben rond gelopen, was het tijd om met de sint op de foto te gaan en huiswaarts te keren. Maar niet zonder cadeau natuurlijk! Op zijn persoonlijk nummertje kreeg hij een goed gevulde linnen tas mee naar huis. Hierin zaten heel veel mooie cadeautjes in en veel lekkers. Goh, wat was hij verwend en ook heel erg blij. Hoe kon het ook anders dan dat hij thuis in een diepe slaap viel.

De drijvende kracht achter dit feest was Kiwanis en een van de motoren achter deze organisatie is Scott en hij is weer getrouwd met Natasja. Samen hebben zij een zoon en die heet Tim. Tim speelde vandaag Zwarte Piet, Natasja gastvrouw en Scott had iets met een lange witte baard en een mijter…… Tim heeft hij niet herkend, maar toen sinterklaas zijn mond open deed zag je een frons verschijnen en vertelde hij mij direct dat dit een ‘hulp Sinterklaas’ was. ‘Een hulp sinterklaas?’ Ik twijfelde en wees mij er subtiel hij dat Natasja waarschijnlijk niet alleen was gekomen maar dat Scott even iets anders aan het doen was. Ja, ja.

Van Warmerdam fotografie

Naast de foto van Daniël met de sint, werd er ook nog eentje met mij er bij geschoten. Het was te verwachten, de fotograaf wilde mij samen met de goedheiligman fotograferen, waarbij ik een uitgesproken kus-gebaar maakte. Hopelijk Helaas ligt dit niet vast😃.

Bij aankomt stond er een hele lange rij, iets waar de man achter mij niet zo goed tegen kon. Niet veel later sloop hij met een omtrekkende beweging en met een (.) excuus helemaal naar voren. Helaas voor hem, want niemand durfde hier iets van te zeggen, kwam hij niet veel later met mij in contact en kon ik het niet laten om hem publiekelijk op zijn asociale gedrag te wijzen. Dat vond hij op z’n zachts gezegd niet grappig en al helemaal niet toen zijn vrouw hem iets in zijn oor fluisterde. Heel soms is de aandacht, de ogen die je volgen als je een transvrouw bent niet eens zo erg, zoals vandaag. Want zonder iets extra’s te hoeven doen had ik al alle aandacht toen hij te kakken werd gezet😃😃

Even na thuiskomt kwam Edwin nog even buurten en was het gezellig. Nu, na de avondmaaltijd (roti van afgelopen zondag) is het tijd voor uitbuiken en ontspanning. Helaas weer onder het genot van een Netflix serie, koffie en een melk-chocolade-letter.

Waratje:
Van OmroepWest: “Exclusieve deurbel voor de politie” Goed opgelost door de Wijkagent!! Zou bij mij ook zo maar kunnen hangen, dan wel met een andere tekst uiteraard. (Echt geholpen heeft het niet, want het zorgde juist voor een bezoekje). 

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).


‘Deze website wordt binnenkort gearchiveerd door de KB, nationale bibliotheek’

Xandra ’s Beautysalon

Xandra’s Beautysalon is in ruim 20 jaar uitgegroeid tot een gespecialiseerde schoonheidssalon in beauty behandelingen. Bezoek onze website om de vele mogelijke behandelingen te ontdekken, waaronder de 
Dermalux Triwave Led Therapie


Marija & Pascalle

Welkom bij Schoonheidssalon Marija Nanninga Zoetermeer. Met onze huidverbetering en beauty behandelingen laten wij u er weer stralend uitzien! Onze schoonheidssalon is gevestigd in een mooi appartementen complex in Zoetermeer. De salon is sfeervol, modern en lux ingericht

BRIEZ

We zijn deskundig en gespecialiseerd in permanent ontharen. We werken sinds begin 2003 met gerenommeerde ontharingsapparatuur. Dat betekent:
a. dat we heel veel ervaring hebben, en
b. dat we zeer nauwkeurig werken (veel flitsjes per behandeling).

ORPHEUS

Orpheus steunt…..
mensen die in hun heterorelatie te maken hebben met homoseksuele, lesbische of biseksuele gevoelens van henzelf of hun partner.
Orpheus brengt…..
mensen in een vergelijkbare situatie met elkaar in contact. Kenmerkend voor deze ontmoetingen is het samen kunnen praten over vragen als:

MicroHelp

Oplossingen en diensten zijn nu juist wat wij bieden, niet alleen de standaardoplossingen maar ook even buiten de ‘box’ denken is ons niet vreemd. Iedereen is anders dus werkt niet elke oplossing voor iedereen, door goed te luisteren kunnen we tot een oplossing komen die het beste in uw situatie past.

4 gedachtes over “WEEK 47 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.