WEEK 46 – 2018



Maandag 12 november 2018

De week dat Sinterklaas in het land komt valt samen met een andere gebeurtenis. Bijna vierentwintig jaar geleden botste ik tegen iemand op die rond die aankomst haar verjaardag viert. Aankomende woensdag wordt zij alweer vijfenveertig jaartjes jong. Dus dankzij Sinterklaas is er voor mij geen reden om die dag te vergeten😃Die 45 jaar is bij haar nog steeds niet te zien, die vierentwintig jaar bij mij….. oh nee, dan zou ik liegen want daar word nu hard aan gewerkt om dat verschil in rimpels te verminderen.

Want hoe gaat het daar nu mee? Eigenlijk wel goed en zijn de overgebleven ongemakken nog eender als een week ervoor. Om bij de 1e operatie te beginnen; ‘het trekt op mijn voorhoofd, alsof je een te strak hoofddeksel op je hoofd heb en door het verruimen van de oogopslag doet te veel zonlicht zeer. Een zonnebril in de handtas is een pre.’
Dan de 2e operatie; de doorgesneden zenuwen in de mond, nodig om de jukbeenderen en kaken te bereiken eisen hun tol. Dat wist ik van te voren en het is niet zo dat ik daar huili huili over ga doen, maar vervelend is het wel. (En is een blog niet bedoeld om alleen de positieve kant te belichten). Het gevoel in de mond is niet prettig en dan met name de tandzenuwen. Het afbijten is nog steeds geen pretje’. Maar waar je het voor doet, voor het te veranderen uiterlijk, dat is werkelijk geweldig. Zo maak ik nu echt regelmatig mee dat mensen die mij een tijdje niet hebben gezien, mij niet direct herkennen.

We gaan weer een nieuwe week in, nieuwe mogelijkheden en nieuwe uitdagingen. Zoals altijd is daar weer goede zin, dus ‘gaan met die banaan’. Oeps………

16:30 uur  Even een half uurtje pauze na een slopende tocht door het “Stadshart” (ons eigen winkelparadijs). Tijdens deze barre tocht werd ik volkomen onverwachts de ICI Paris XXL ingezogen en kon niets anders doen dan gebruik maken van mijn cadeaukaart om weer buiten te geraken. Wat was nu het geval; een hele poos geleden had ik van vriend Paul een goed gevulde cadeaukaart gekregen en was mijn voornemen om deze pas te gebruiken als mijn gezicht helemaal in de juiste proporties was gekneed. Nu is dit laatste nog niet helemaal klaar, maar het nadert haar eindpunt. Dus waarom zou ik mij dan eindelijk eens niet over de drempel van deze winkel wagen. Ik was er echt nog nooit binnen geweest! Eigenlijk was het idee om nog meer van de kaart te snoepen alleen had de winkelmedewerkster waarschijnlijk een slecht weekeind gehad en wist zij mij heel snel de winkel uit te werken. (Ik had een getuige bij mij!). Maar wat er in mijn tasje zat, dat stukje genot en plezier laat ik mij echt niet afnemen, bedankt Paul!

Daarna was het tijd om Blokker in te duiken en kon het niet laten om ook even bij hun buren te gaan kijken. Oh oh, wat heb ik daar staan kwijlen bij de LEGO afdeling. Opvallend is wel dat “Intertoys” nu ook het duurdere segment LEGO verkoopt en lijkt het mij verstandig om niet zomaar je kinderen iets te laten uitzoeken. Er stond zelfs een doosje met steentjes van slecht € 850,- tussen! En dan zou je denken dat zoiets niet ‘loopt’, nou dan vergis je je daar dus lelijk in. Intussen is het voor mij al lang niet meer haalbaar om überhaupt nog iets van LEGO te kopen.

22:30 uur Niet dat ik mij er op dit tijdstip druk over ga maken, maar is het jullie niet opgevallen dat menigmaal ‘trans-gender-neutraal’ word gebruikt door bijvoorbeeld een goeroe, een columnist, een cabaretier of een andere BN-er? En dan niet in positieve zin. Misschien beter maar een nachtje over slapen, anders ga ik dingen zeggen waar ik spijt van krijg. ‘Welterusten’. 💋


Dinsdag 13 november 2018

Ben benieuwd naar de opstart van Daniël als hij zomenteen uit zijn bedje wordt getrommeld. De laatste dagen trekt hij weer heel erg naar mij en lukt het gelukkig redelijk om hem te bereiken en weer een beetje structuur in dat prille leventje te brengen. Zijn onrust, onzekerheid en gestuiter wordt versterkt door andere gezinsleden die wat minder geduld hebben, zeg maar gerust geen geduld. Sebastiaan ligt wel het meest in de clinch met hem, die twee kan je bijna geen seconden alleen laten. Over en weer vliegen zij elkaar in de haren. Maar wat Daniël in zijn koppie heeft bedacht dat haal je er niet zomaar uit en hij gaat acuut met zijn hakken in het zand als je daar niet in mee gaat. Zo ontstaat er dus om het minste of geringste een strijd, een felle strijd. Die strijd is doorgaans enkel met heel veel geduld te doorbreken en er niet altijd tijd voor ‘geduld’.

Niet geheel vrijwillig kwam hij uit zijn bedje en had moeite om op te starten. Het was echt beter om hem even te ‘laten’ en daarna alsnog samen met veel plezier naar school toe te hobbelen. Hij kwam hierdoor ietsje te laat, nou en…..

19:00 uur Het laatste korreltje preischotel werd uit de schaal geschraapt, missie weer geslaagd. Daniël is helaas de hele dag ontregeld gebleven, zo ging hij een enorme strijd aan toen ik hem van school ging halen. Ondanks dat hij de boel bij elkaar schreeuwde kreeg hij geen millimeter ruimte en koos hij uiteindelijk eieren voor zijn geld. En eenmaal thuis viel hij als een blok in slaap, niet heel lang, misschien maar een kwartiertje. Alleen hoop ik niet dat het een hieperdepiep avondje gaat worden.

En nu maar hopen dat meneertje hieperdepiep niet kan herinneren wat hij vanochtend aan snode plannen had gesmeed. Vanwege het verjaren van zijn moeder morgen, ziet hij het wel zitten als het hele huis wordt versiert. Iets in mij zegt dat dit niet zo’n goed plan is.

23:30 uur  En jawel, hij had door dat het geen goed plan was, althans, dat denk ik zomaar want ik heb hem er niet meer over gehoord, ppffff. Na een toch wel (.) avond met een happy ending gaat het slaapritueel weer van start en zal ik zeker wat meer details prijsgeven van de ‘happy ending”, al zal het er niet zo een zijn als waar de vunzige onder jullie aan denken. Het is er wel een om van te dromen, welterusten!


Woensdag 14 november 2018

Meneertje koekepeertje viel zojuist (07:45) uit zijn bedje en was hevig ontstemd toen hij beneden kwam. Er rest mij niet anders dan zomenteen slingers op te gaan hangen. En het is niet zo dat hij een verjaardag automatisch aan slingers koppelt, welnee, hij taalde er twee weken geleden echt niet naar, maar hij weet dat zijn moeders het meer dan leuk vindt! Tijd om de doos met slingers uit de meterkast te halen.

22:00 uur Wat hebben wij een geweldige, fantastische en gezellige dag achter de rug!

Het begon ineens echt een feestje te worden toen Edwin even belde om bij te kletsen. Hij had vanwege rugklachten een dagje vrijaf genomen. Tijdens ons gesprek kwam de verjaardag ter sprake en binnen een uurtje stond hij met een bos bloemen op de stoep. ‘Ik trakteer op een lunch!’ Vertelde hij opgetogen en zo ging de reis naar de oude dorpskern van Zoetermeer. Het geplande visje lukte vanwege plaatsgebrek niet, daardoor werd het lunchroom “De Zoetelaar”. Maar daar bleef het niet bij, impulsieve broer lief wilde er graag nog even samen op uit en zo belande wij niet veel later in het ‘videogame museum’, de plek waar Justin werkt! Stuk voor stuk vermaakten wij ons daar kostelijk en na wat schiet- en racespellen dook ik achter een flipperkast.

We waren net op tijd thuis om Ama en Oesje te ontvangen. Inmiddels was het even na vijven en moest er gehaast worden om op tijd bij de beste pizzabakker van Zoetermeer te komen. (Uit voorzorg had ik ze wel even gebeld dat wij wat later zouden arriveren). Voordat wij goed en wel gesetteld waren was het al na zessen, dat was niet zo bizar laat, maar de kids moeten morgen wel naar school. Na de pizza en pasta kwam er zelfs nog een toetje en werd de jarige nog even in het zonnetje gezet met een prachtige roos en vuurwerk. Kortom, een beren fijne avond! Maar er gebeurde meer. Tussen het uitje in de dorpsstraat en het museum moest er snel naar huis worden gereden omdat Edwin zijn telefoon kwijt was. Die bleek daar ook niet te liggen en werd het steeds spannender. Toen ik naar zijn telefoon belde nam er jong meisje op. Zij vertelde dat de telefoon en al zijn pasje op straat waren gevonden door spelende kinderen, niet veel later werden telefoon en Edwin weer herenigd.

“De Zoetelaar”, is een lunchroom waar mensen met een beperking de baan van hun leven kunnen krijgen en het het geluk daarvan van oor tot oor uitstralen. Dat geeft sowieso al een heel blij en fijn gevoel. Wij komen er vele jaren, vanaf de opening zo’n beetje, en een van de personeelsleden hobbelt daar ook al die tijd rond. Wij zagen hem met de jaren groeien! Hij herkende de jarige meteen en kwam even een groet aan onze tafel brengen. ‘Hoe gaat het met uw man?’, vroeg hij heel geïnteresseerd aan de jarige. ‘Nou, die moet gewoon werken vandaag en kan er helaas niet bij zijn.’ (Niet alles heeft tekst en uitleg nodig).


Donderdag 15 november 2018

Schijnbaar heeft de bouwer van dit platform de al maanden aangekondigde grote wijzigingen doorgevoerd en zorgt voor afleiding tijdens het schrijven. (Zo zie ik steeds, in mijn rechteroog, de melding ‘automatisch opslaan’  oplichten, heel storend).  Er zijn ook een heleboel verbetering, alleen durf ik die niet zomaar midden in de week van een dagboek aan te klikken, wie weet wat er dan wel onherstelbaar word veranderd.

Ondertussen veranderd er van alles zonder maar iets te doen, vervelend wel. Als eerste valt mij op dat de keuze voor een ‘tekstkeur’ verdwenen is. Dus als iemand een tip heeft, graag?

17:00 uur  Moeilijk om er toch niet mee aan de slag te gaan, de opmaak van de advertenties onderaan deze pagina zijn in ieder geval netjes gelukt. Ze zijn al stukken beter dan dat het ooit was.

Goh, wie had dat ooit gedacht, ik mag iets heel leuks doen voor de radio!! Deze keer mag ik deelnemen aan “Het kan je buurman zijn“. Nu ben ik heel eerlijk gezegd geen luisteraar van radioprogramma’s, de laatste zender die ik van a tot z de hele dag beluisterde was Veronica, maar dan wel in de tijd dat zijn nog een ‘Piraten zender’ waren. Echter hebben wij binnen de muren ook wat jongeren rondlopen en die kennen de opkomst van de “Podcast” echter wel, die zijn daar heel positief over…

21:00 uur Als jullie het niet erg vinden gaat de nacht voor mij lekker vroeg in, lekker mijn bedje opzoeken en even 10x niks. Er sluipt iets door ons huis wat niet tastbaar is maar wel iedereen slap en misselijk maakt. Bijna iedereen voelt zich hier bij tijd en wijlen brak. (Natuurlijk nog wel heel nieuwsgierig naar de mega grote verrassing die wij heel snel gaan krijgen. Dat word overweldigend!!). Maar dat brak zijn treft ook de kids, Sebastiaan heeft de hele dag in bed doorgebracht en was gisteren al niet helemaal in orde. We kunnen elkaar een hand geven. Morgen weer een nieuwe dag en we beginnen met een ritje naar de voedselgroep, waar wij vandaag al voor zijn uitgeloot!! Soms zit het mee, soms zit het tegen en soms ga je vroeg naar bed. Welterusten 💋


Vrijdag 16 november 2018

Het wil nog niet zo best lukken met de vernieuwde WordPress, het is stukken moeilijker geworden nu er zo veel mogelijkheden zijn bijgekomen. Het zal vast iets heel moois op gaan leveren, maar voor nu is het in bestaand werk wel een gepuzzel van heb ik jou daar. Inmiddels zijn er al diverse (mooie) opmaakjes en teksten verloren gegaan. Zo ook mijn eerste tekstblokken van vandaag….. We laten ons niet kennen, dus gaan gewoon weer opnieuw beginnen. 

Vanochtend schreef ik dat wij in grote spanning zaten voor de bezorging van een geweldige verrassing. Die is inmiddels bezorgd en het is gewoon te mooi voor woorden. Wij zijn diep geroerd door deze gift….. WAUW. Dank je wel Linda, dit is echt overweldigend!!!

Zaterdag 17 november 2018

Dat word nog even puzzelen om op de juiste plek te komen en al helemaal als het over de locatie en het tijdstip gaat. Te vroeg betekend blauwbekken en te laat betekend een heel droevig gezichtje….. Het beste lijkt mij om op tijd te gaan, eigenlijk te vroeg, maar om te voorkomen dat wij in een openbaar vervoer chaos terecht komen en alsnog te laat komen. Ter plekke kunnen wij dan de optocht tegemoet lopen en anders een stukje van de intocht meemaken en ook nog de optocht. En eigenlijk maakt die kou niet zoveel uit als je die blijde gezichtjes gaat zien!! Sinterklaas en Zwarte Piet gaan wij zo dadelijk hartelijk welkom heten in Nederland!! (En met een klein beetje pech ook nog eens een haring naar binnen schuiven).

Voor de rest zou ik wel eens willen weten wat ik onder de leden heb? Het kan niet aan de gezonde levensstijl liggen, of zal mijn lijf daartegen aan het protesteren zijn? Nog steeds geen Humira aan het spuiten en de MTX ligt onaangeroerd in de kast, daar ligt het niet aan. Er gaan voldoende vitamientjes naar binnen, zelfs af en toe iets van gezond fruit en vezels. Zal het dan een gewone ‘winterdepressie’ zijn? Sophie vindt het in ieder geval maar niks, zij maakt zich ernstig zorgen…

Maar voor nu gaan we gezellig doen en net doen of er niets aan de hand is. Lekker even douchen, optutten en dan richting Scheveningen. Als het allemaal voorspoedig gaat plaats ik vandaag nog een fotorapportage van de intocht!

21:00 uur  Het werd gelukkig geen gestreste toestand, maar wij moesten ons wel haasten om op tijd bij Ama in de buurt te komen en de intocht mee te kunnen maken. Al speurende naar de beste verbinding bleek er minder reistijd over dan ik had gedacht, dat werd even alle zeilen bijzetten. Rond twaalf uur kwamen wij, inclusief Sophie, aan in Scheveningen, waar wij al snel een mooi en warm plekje in de zon vonden. De kinderen speelden naar hartenlust op een grasveldje achter de kerk in de Keijzerstraat, wij knabbelde wat aan een door Sophie gehaald kaasbroodje en allen in spannende afwachting van de goedheiligman. Het wachten werd even later beloond met een geweldige optocht met, zo leek het wel, honderden Pieten. Die een best wel zware taak te wachten stonden, zij moesten nog zeker ruim 4 hossen en springen! In ieder geval was iedereen 100% fris, enthousiast en vol energie. Daniël werd twee keer uit de menigte gehaald om met een Piet te dansen. Ook zijn geliefde Elsa nam alle tijd om met hem op de foto te gaan en Sebastiaan kreeg een stoere ‘boks’ van Olaf. Ondertussen begonnen hun zakken overvol van strooigoed te geraken en hadden zij vlaggetjes en castagnetten gekregen in de vorm van handjes.

En of het gezellig was!!

Na de optocht wandelden wij op ons gemakje naar het huis van Ama, waar wij ons konden opwarmen en een heerlijke lunch stond te wachten. En toen kreeg Daniël uit het niets een zware oorontsteking!! Het mannetje gilde het uit van de pijn en kreeg hij, in allerijl geregelde, medicatie. Hierdoor viel hij even later als een blok in slaap. Het mocht echter niet baten en twee uur later zat er niets anders op om naar huis te gaan. In plaats van in Scheveningen roti te eten werd het Zoetermeer. Ama en Oesje kwamen ons achterna en hadden de  roti meegenomen, eind goed, al goed. En Daniël? Die leefde door de medicatie weer helemaal op. Hopelijk blijft hij zich goed voelen en is de pijn voorbij. Het is inmiddels bijna twaalf uur, terwijl het nu moeilijk wordt om mijn ogen op te houden is Daniël niet in slaap te krijgen. Zijn middagdutje en de medicijnen houden hem klaar wakker. Waar zijn de tijden gebleven dat kindjes braaf om half acht gingen slapen? Als jullie nog een beetje van dat poeder in een oude schoenendoos vinden dan kom ik het wel ophalen😃. Ik zeg bij deze alvast welterusten, want als die kleine blaag in slaap gaat vallen, ga ik er gelijk achteraan.


Zondag 18 november 2018

Nog heel even terug naar gisteren. Er gebeurde iets heel erg moois en bijzonders. Na de optocht liepen wij naar huis, door de gezellige winkelstraatjes en toen viel ons oog op een 2e hands kledingzaakje. Wij met z’n allen naar binnen en Ama trakteerden mij onder andere op een hele leuke rok, een rok die zij voor mij had uitkozen. Dat was sowieso al heel erg leuk, lief, schattig en aardig. Maar nu komt het: De dame van de winkel wees ‘ons’ er op dat er ook een gedeelte was met papa-kleding!! Dat viel bij Ama helemaal verkeerd en zij reageerde hier direct op door te zeggen; ‘er zijn hier geen papa’s, wij zijn vrouwen!! Terwijl ik al zo’n beetje Oost-Indisch-doof ben geworden voor niet-correcte opmerkingen was ik toch overvallen door deze geweldige reactie van Ama, die had ik toch echt niet aan zien komen. Zo zie je maar!!!

Lekker kleurtje!! Dat zit er nu in het haar van Sophie!! Zojuist vroeg zij mij haar even te helpen met het inwassen van de verf en zo dadelijk mogen wij het resultaat gaan bewonderen. Sophie wees mij bij het helpen op de agressiviteit van de bewuste verf en de handschoenen die ik hierbij echt moest dragen, want het zou niet meer uit je kleren gaan. Wat goed van haar dat zij dan uitgerekend een nieuwe, lichtblauwe, handdoek om haar heen had geslagen, met haar haren tegen, de over de stoel hangende, kleren aanzat (mijn kleren) en de verf in een van onze serviesschaaltjes had gespoten…….. Update: Het staat haar geweldig!!18:30 uur Arme Daniël, na een redelijke nacht, een best wel levendige middag, stortte hij aan het einde van de middag helemaal in. Hij heeft opnieuw koorts en is verkouden, dat word morgenochtend een ziekmelding. Vanavond zal hij wat extra aandacht en knuffels krijgen, dat vindt hij altijd heerlijk.

22:30 uur Ben ik de enige die ‘slapie slapie’ hoort? Je zou haast denken van wel en nu maar hopen dat Daniël daar ook aan gaat toegeven. Hij is er niet zo joepie aan toe en heeft last van zijn oren, arm mannetje. Tot volgende week maar weer. Klinkt ver weg die laatste anderhalf uur 😃. Als Daniël en ik tijdens die overgang maar in diepe slaap zijn dan gaat het helemaal goed komen. Welterusten.

Waratje:
Uit De Telegraaf: “Houtkachel vervuilt meer dan zes trucks”. Wij hadden ooit ook zo’n kreng in huis, dus kan er een beetje over meepraten. Maar wat mij even van het hart gaat:  wij wonen in een wijkje waar men heen erg milieubewust bezig is, zo brengt daar menig moeder haar kroost in een bakfiets naar school en staan er volgens mij meer laadpalen dan lantaarnpalen. Echter heeft 90% van de prachtige huizen ook een even mooie open haard. (Ik kan het zo even niet vinden, maar jaren geleden maakte men zich zorgen over het hoge aantal kinderen met astma in Zoetermeer. Hoe zou dat nou toch komen?). 
Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).
‘Deze website wordt binnenkort gearchiveerd door de KB, nationale bibliotheek’

Xandra ’s Beautysalon

Xandra’s Beautysalon is in ruim 20 jaar uitgegroeid tot een gespecialiseerde schoonheidssalon in beauty behandelingen. Bezoek onze website om de vele mogelijke behandelingen te ontdekken, waaronder de 
Dermalux Triwave Led Therapie


Marija & Pascalle

Welkom bij Schoonheidssalon Marija Nanninga Zoetermeer. Met onze huidverbetering en beauty behandelingen laten wij u er weer stralend uitzien! Onze schoonheidssalon is gevestigd in een mooi appartementen complex in Zoetermeer. De salon is sfeervol, modern en lux ingericht

BRIEZ

We zijn deskundig en gespecialiseerd in permanent ontharen. We werken sinds begin 2003 met gerenommeerde ontharingsapparatuur. Dat betekent:
a. dat we heel veel ervaring hebben, en
b. dat we zeer nauwkeurig werken (veel flitsjes per behandeling).

ORPHEUS

Orpheus steunt…..
mensen die in hun heterorelatie te maken hebben met homoseksuele, lesbische of biseksuele gevoelens van henzelf of hun partner.
Orpheus brengt…..
mensen in een vergelijkbare situatie met elkaar in contact. Kenmerkend voor deze ontmoetingen is het samen kunnen praten over vragen als:

MicroHelp

Oplossingen en diensten zijn nu juist wat wij bieden, niet alleen de standaardoplossingen maar ook even buiten de ‘box’ denken is ons niet vreemd. Iedereen is anders dus werkt niet elke oplossing voor iedereen, door goed te luisteren kunnen we tot een oplossing komen die het beste in uw situatie past.

5 gedachtes over “WEEK 46 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.