WEEK 45 – 2018


Welkom dagboek


Maandag 05 november 2018

Komt het door het aanhoudende mooie weer dat de donkere dagen voor kerst nu anders lijken dan ooit daarvoor? Zelf kan ik het bijna niet vatten dat over twee maanden alles al weer achter de rug is, het sinterklaasfeest, de gezelligheid rond de kerstdagen en de nieuwjaarsviering zijn dan een gepasseerd station. Door het mooie weer lijkt het verlangen naar een stukje geborgenheid nog ver te zoeken, want wellicht valt dit verlangen wel samen met kou, met guurheid en hele korte dagen, waarin je meer in de duisternis vertoefd dan in het warme licht. En dan wordt het van de week rond de 20 graden, begin november?!
Zolang ik mij kan heugen en Sophie zelfs nog in een buggy zat, verwelkomde wij sinterklaas altijd vanaf ons vaste plekje op de Scheveningseweg. Ik hoef geen foto’s van al die jaren hiervoor er op na te slaan om te vertellen dat het tot nu toe altijd een hele koude bedoeling was en er als volwassene tegenop zag om uren langs de kant van de weg te vertoeven. Zoals het zich er nu op laat lijken kunnen wij na de intocht direct door naar het strand………….

Afgelopen jaar schreef ik al weken eerder dat het mij stoorde zoveel kerstartikelen te vinden in diverse winkels. Dat ze er nu ook al weer weken lang liggen uitgestald doet mij nu helemaal niets. Zelfs nu de weg naar de kerstboom langzaamaan wordt vrijgemaakt voel ik nog niets tintelen om ook maar enigszins in de schappen met versiering te duiken. (Wij hebben een kunstboom, verstopt achter de dozen op een vliering en uit voorzorg maken wij de weg naar dit ding alvast begaanbaar). Een ding heb ik echter wel gedaan en dat is het laten maken van mijn winterjas. Die kreeg ik afgelopen winter van de kledingbank en was spiksplinternieuw, een gift van Miss Etam. Alleen de rits was kapot en ging om die reden dan ook direct de kast in, een zorg voor later. En het is nu later, alleen wil het maar niet koud worden, maar aan de andere kant wil ik straks niet zonder jas zitten als het (ooit) wel koud gaat worden. Met knikkende knieën stapte ik naar ons nieuwe naaiatelier en werd daar blij verrast! Voor € 27,50 kom ik de winter wel door :-).

Grappig! Een mede Libanon veteraan stuurde mij de link van een blog toe, een blog over het wel en wee van een ‘Gender adviser’ in Libanon. Twee woorden waar ik wat mee heb 😃. Maar het is niet zoals je misschien denkt dat het is. Voor mij was/is het heel herkenbaar en leuk om te lezen. ( De link naar dit blog ).

Waratje:
Uit De Telegraaf: “Pinautomaat word geel en gaat Geldmaat heten”. Weet je wat mij nou het eerste opviel? Dat het een Nederlandse naam krijgt!! Klasse gedaan banken!!

Dinsdag 06 november 2018

Na gisteravond bij meerder mensen kort op visite te zijn geweest plofte ik op de bank en viel Daniël niet veel later tegen mij aan in een diepe slaap. Het leek er sterk op dat ‘Klaas Vaak’ een beetje slordig was met zijn slaapzand want niet veel later lag ik ook op een oor en de puf voor maar één letter in het blog ontbrak volkomen. (Daarom wens ik jullie nu maar een fijne dag toe, aan het warme weer zal het in ieder geval niet liggen).

Als straks het grut weer in de schoolbanken zit staat er een kleine verhuizing gepland en vanmiddag breng ik een bezoekje aan de KNO-arts. Van kennissen hebben wij een prachtige stalen IKEA hoogslaper gekregen, ideaal voor Sebastiaan. Alleen is er een klein probleempje en dat is gebrek aan ruimte. Vooralsnog slapen Daniël en hij nog op één kamer en kan het nieuwe bed pas in elkaar worden gezet als er een kamer vrij zou komen. Nou zie ik dat helaas nog niet snel gebeuren met de huidige woningnood.

Het is inmiddels weer tijd geworden om de jongsten uit bed te trommelen, zelf even onder de douche te springen en gezellig met Daniël mee te wandelen. De laatste tijd heeft hij er echt schik in om naar school te gaan en is het zo leuk om hem te brengen. Er gaat niets boven zo’n huppelend en lachend jongetje naast je.

16:30 uur  Goed of slecht nieuws kan ik het niet noemen want ik had na de verontrustende berichten bij het VUmc sowieso geen verbetering verwacht. Goed, ik begon ooit met een score van 44 maal per uur, toen 11 en nu weer 23. In de ogen van de KNO arts: “Ernstig!” Het is inderdaad niet zo geslaagd als je ademhaling 23 keer per uur stopt en 54 x stokt! Het was al bekend dat mijn apneu enorm verminderd als ik niet meer op mijn rug zou slapen, echter wilde mij voormalige ziektekostenverzekeraar daar qua kostenpost niets mee. (Verzeker je ten aller tijde niet via een Gemeente collectief. Goedkoop is 100% duurkoop, zeker als je in een traject als ik zit!!). Nu ben ik elders verzekerd en die staan er wel voor open. Zodoende mag ik spoedig een ‘positie-therapie’ gaan volgen met e.o.a. apparaatje op mijn rug. Ik ben reuze benieuwd…….

Na het ontluikende bezoek aan de KNO-arts stond Ama op de stoep, zij gaat vanavond de kinderwens weer vervullen, alle vier de mondjes kozen voor ‘Tonijnschotel’. (Al zou ik zelf meer kiezen voor een ‘K’ i.p.v. een ‘T’). Voordat zij naar de Jumbo wilde rijden leende ik snel haar autootje om wat rommel bij de vuilstort te dumpen. Normaal gesproken een happening van nog geen 30 minuten, maar door een vrachtwagen met pech werd het een uurtje asfalt plakken.

Blij en ook gepaste trots. Ja, dat mag ik best hardop zeggen. Het ontvangen mailbericht drong eerst niet tot mij door, het klonk te mooi om waar te zijn. Na het doorlezen, nog een keer te lezen en later nogmaals een keer te lezen, begreep ik wat er staat te gebeuren en dat het serieus is, dat het “echt” staat te gebeuren. Wauw!!!

21:00 uur Ama heeft het pand verlaten, ons achterlatend met een gevuld buikje van een tonijnschotel. Als vanouds was het heerlijk en naast al dit lekkers ook nog eens gezellig. Ama had ook nog wat lieve en leuke plannetjes in het vooruitzicht. Nou nou, dat voorspeld veel fijns voor de komende tijd.

Vandaag was ik ook de ultieme favoriet van Daniël. Zo’n beetje iedereen heeft het gedaan voor hem, maar over mij geen kwaad woord. Zelfs Sophie moest het ontgelden en dat was wel heel bijzonder want zij is zijn alles! Maar ik had de grootste lol met Daniël en hij met mij. Zo heeft hij, in zijn beleving, op de scooter gereden terwijl ik achterop zat. Ik moet eerlijk bekennen dat dit spannend en eng was, want ook al had ik de volledige controle, ik moest alert blijven met die gretige handjes op het stuur. Zijn rechter handje lukte het om een klein beetje gas te geven…… (En gelukkig voor mij werd dit alles niet gefilmd, ik droeg namelijk een lange jurk met hoog gehakte laarzen. En als je in die hoedanigheid nog een beetje stevig op een scooter wil zitten met een kind voor je, dan is er van een charmante pose geen sprake, de verbeelding laat ik aan jullie over😃).

Het is even na negenen, heel even geen Rianne meer maar ‘Pirata’, mijn meisjesnaam in een spel van Sebastiaan en Daniël. Na denkbeeldig over de reling te hebben gekotst werd mijn spannende piratenleven alweer beëindig door eerst te worden gekielhaald en daarna aan de haaien te worden gevoerd. Volgende keer kies ik toch maar weer voor ‘Frozen’, Elsa gaat mij beter af. Ik heb ze maar niet verteld wat ‘kielhalen’ echt met je doet, daar heb je geen haai meer bij nodig.

En nu duik ik ver in het Netflix pareltje ‘Frequency’, het onthouden waard maar je moet er wel voor gaan zitten anders raak je echt de draad kwijt. Ik hoop vanavond de finale af te kijken en sluit bij deze dan ook de dag als gebruikelijk af. Toedeledokie en welterusten.

Waratje:
Uit De Telegraaf: “Wachten op weer een slachtoffer”. Het wordt hoog tijd dat de verantwoordelijke voor dit soort beslissingen nu voor eens en voor altijd ter verantwoording worden geroepen. Dit moet echt stoppen!!!

Woensdag 07 november 2018

17:00 uur  Vanmiddag ben ik geïnterviewd door een studente van de Universiteit van Amsterdam. Zij doet voor haar afstudeerproject een onderzoek naar de communicatie tussen de transgender-patiënt en de arts.  Van mijn kant heb ik een goed en leuk gesprek gehad en vind ik dat zij een gewenst onderzoek verricht, het doet er echt toe en kan zeker een steentje bij gaan dragen in de verdere zorg voor- en met transgenders. Lees verder in mijn blog van vandaag: “Die daar is geweest”

19:30 uur  Onze buikjes zijn weer helemaal vol. Sebastiaan en Daniël aten ietsje minder, maar die waren vanmiddag heel erg verwend door Marijke. Zij had hum meegenomen naar ‘Ballorig’ en aldaar op een vette hap getrakteerd. Ze hebben genoten en zijn zoals verwacht helemaal afgemat. Vandaag aten wij boerenkool met worst, veel worst! Echt een maaltijd voor de tijd van het jaar en het smaakte verrukkelijk. Na de maaltijd was het racen om Sophie op tijd bij de RandstadRail af te zetten, zij gaat er een flink uurtje tegenaan om wat calorieën te verbranden al vraag ik mij af of de zojuist door haar genuttigde maaltijd niet te zwaar op haar maag ligt. Ik zal het zomenteen wel horen.

En het lag zwaar op haar maag, de scooter was nog niet eens afgekoeld en ik stond alweer onder het stationnetje op onze princes te wachten.

Zo langzaamaan krijg ik wel een beetje de hik van mijn tanden. Na de operatie zit daar zo’n naar gevoel in, alsof je de hele tijd in ijs hapt. Niet echt prettig. Voor de rest ben ik heel tevreden, het ziet er netjes uit en per week zie je echt verschillen. Het afvallen gaat nog steeds heel goed en mijn gewicht ligt lager dan tijdens de operatie 2 jaar geleden. Dat gaat goed dus. Ook voel ik mij nog steeds goed bij de medicatie stop. Tot op heden voldoen de pijnstillers prima en liggen Humira en Methotrexaat netjes opgeborgen. De ontwikkeling van de psoriasis is wel een dingetje en ook spontaan opdoemende flauwtes zal ik in de gaten moeten houden. Ik ben niet bekend met het plotseling onwel worden, soms meerdere keren per dag.

22:30 uur Vanavond een film kunnen afstrepen: “Passengers”. Een hele goeie en mooie film. En dan ik het nu tijd voor een schoonheidsslaapje. Morgenochtend staat er een onverwachte filmopname geboekt. Het verzoek hiervoor kwam een paar uur geleden binnen, ze konden niemand vinden die het aandurfde, dus wie vraag je dan als je niemand hebt? Precies! Diegene die nu bye bye zwaait en een welterusten kus geeft 💋.

Waratje:
Uit De Telegraaf: “Mysterie rond bouw piramides eindelijk ontrafeld”. Kijk, dat vind ik nu een nieuws dat er echt toe doet! Geweldig dat zij uiteindelijk een groot mysterie hebben opgelost. Zo bizar interessant om dit dit te lezen. Jammer wel dat de informatie zo summier is. Dat zou in dit soort historische vraagstukken nu eens geweldig zijn om in de tijd te kunnen reizen. Ik zou dat eerder doen dan bijvoorbeeld één week verder kijken en de lotto cijfers noteren. Al hoewel, als je het om zo keren kan je wel als zeer rijk persoon naar het oude Egypte. En ach, Rianpatra klinkt best niet onaardig.

Donderdag 08 november 2018

Ik was gisteren helemaal vergeten te vertellen dat mij een geweldig mooi verjaardagscadeau werd geschonken. Marijke trakteerde de kids niet alleen op een middagje speelplezier, maar mij ook op een prachtige Rituals verwenparket. Nu moet ik wel elke dag een uurtje in bad! :-).
(Joepie, zojuist uitgeloot voor de voedselgroep, stoppen met typen en als een speer naar Meerzicht).

12:30 uur  Het worden vanavond hamburgers, gegratineerde aardappelen en een tonijnsalade. Helemaal niet verkeerd dus. Mijn winterjas was nog niet klaar want er komt toch een ander soort rits in en zij durfde dit niet zonder toestemming te doen. De jas heb ik nog niet echt nodig, dus geen enkel probleem dat het wat later word. Daniël luncht bij een klasgenootje, Justin luistert naar lekker muziek en Sebastiaan zit achter zijn spelcomputer, wat een relaxt begin van de middag. Er staat nog een bezoekje van JeugdFormaat op de agenda en voor de rest is het nog een open boek.

00:00 uur  Ssssttt, iedereen slaap en ik ben bijna klaar met een tekening……… nou ja tekening? Ik weet nog niet wat er van moet bakken. Maar nu ga ik slapen, welterusten.

Waratje:
Uit het Algemeen Dagblad: “Dit zijn de beste ziekenhuizen van Nederland” Voor mijn gebit ben ik daar dit jaar ook twee maal geopereerd door mijn superarts ‘Brigitte Meijer’. Niet alleen vanwege haar, maar zeker ook alles daar omheen, krijgt dit ziekenhuis van mij een dikke 10!!

Vrijdag 09 november 2018

Er zijn twee dingen die mijn nachtrust afbreken. dat is mijn biologische klok en de kinderen wekker. Nou zou ik niet direct wakker worden van de oudste twee in huis, maar wel vóór de jongsten. Die twee jonkies moeten tenslotte naar school en omdat ik met (vroeg) opstaan geen enkele moeite heb, ben ik de Sjaak(in). Vergeet niet dat door het veranderende rollenpatroon er hier ineens twee ouders rondlopen die niet zonder make-up de deur uitstappen :-). En mocht het een keer zo zijn dat er geen reden tot vroeg ronddwalen door een koud en leeg huis is, dan nog ben ik steevast als eerste beneden. Die verdomde biologische klok ook!
Ik weet niet hoe het er bij jullie aan toe gaat, maar ik stoor mij mateloos aan de lamp(en) waarop een tijdschakelaar is ingesteld. Ondanks het vaste ritme lijkt het iedere dag wel één uur eerder licht te worden en kom ik, ondanks het geregeld corrigeren van die tijdschakelaars, in het donker beneden. En verdomd als het niet waar is, zodra ik al tastend in de duisternis een lichtschakelaar van een niet bediende lamp heb kunnen omzetten, hoor ik het klikken van een tijdschakelaar en sta ik binnen luttele seconden in een overdaad van licht. Wat mij wederom doet verplichten de handbediende lampen weer uit te schakelen. ‘Dan zet je de tijdschakelaars toch gewoon op standje “ruim van te voren”!!’ Dat heb ik wel eens gedaan, maar dan staat er weer zo’n lieftallige dame van het energiebedrijf op de stoep. Krijg je een bos bloemen omdat je de omzet hebt helpen verhogen en niet veel later staan er milieuactivisten voor je deur te demonstreren.

En zo vul ik ‘s-ochtends het eerste uurtje :-). Klik nu op “bijwerken” en ga de kinderen verblijden met een bezoek. Vandaag krijg ik wel lachende gezichtjes te zien want het is ‘Nationale Ontbijt Dag’. (Ik ook blij, één schooldag per jaar zorgt een ander voor het broodnodige ontbijt, jam-mie…..).

Hoe lief is dat!! De school had nog heel wat over van het ontbijt en schonk een deel aan ons! Voor een week brood, meerdere weken lekkere kaas, potje jam(-mie), smeergoed, strooigoed en een kuipje boter. Wat zijn wij eigenlijk rijke mensen.

19:30 uur  Zo, echt niet grappig als je minder spek op je lijf hebt en dan een uurtje door Zoetermeer gaat crossen op een ‘fluisterscooter’. Een kopje thee en een fleesdekentje deden wel iets om mij op te warmen, maar dan in slaap vallen op de bank, daar word je niet warmer van. Maar zelfs nu voel ik mij nog brak, dus er zal vast wel een of ander bacil naar binnen zijn geslopen.

In navolging op een strafoplegging vandaag door de rechtbank in Leeuwarden, is er een nieuw Nederland woord geboren: “EDELUITLACHBARE“. (Citaat van ene heer Gerard C.).

En zo, beste lezers, groeit de onrust, de onvrede en het verwijderen van elkaar met de dag. Ik houd mijn hart vast😥.

En omdat het hier heerlijk rustig is, want een Daniël die ligt te slapen, een Sebastiaan die stilletjes achter zijn pc-tje zit, een Justin die waarschijnlijk om Saturnus heen zweeft en een Sophie die aan het feesten is in de stad, ga ik, met toch iets onder de leden, even na tienen mijn bed opzoeken. Terug kijkende op een lekker dagje in een diepe slaap vallen. Ajuparaplu en welterusten.


Zaterdag 10 november 2018

Het had gisteravond geen half uurtje later moeten zijn, want dan was ik Sophie met haar vriendinnen tegen het lijf gelopen en was er van vroeg slapen niets terecht gekomen…… Ondanks dat de meiden er schijnbaar een feestje van hadden gemaakt, (er lagen ontelbare energiedrankjes in de prullenbak) heeft dat mij niet weerhouden om een nachtje lang door te trekken. De tekst op het mededelingen-bord bleek, blijkens de foto, geheel gewist en door Sophie te zijn aangepast. Het zou zo maar een dochter van mij kunnen zijn.

12:00 uur  Jas ophalen, pizza eten en zomenteen naar “de Kroket’. Als het goed is, is mijn jas vandaag klaar en zit de nieuwe rits er in, ben benieuwd. De voedselgroep had gisteren een enorme voorraad salami-pizza’s gekregen en daar mogen wij vanavond van gaan proeven. En een paar minuutjes geleden vroeg Daniël aan Sophie of hij naar ‘de kroket’ mocht. Hij heeft geluk, door alleen de woordspeling, want de snackbar heet ‘Coret’, kreeg hij het voor elkaar en daarnaast verkopen zij tijdens de rustige uren een bakje friet voor slecht € 1,-.

21:00 uur De afgelopen dagen heb ik aan het blog voor morgen gewerkt, wat langer als normaal. Het uit mijn mouw schudden van blogs lukt even niet en eigenlijk wil ik dat voor nu ook niet. Beter even wat meer tijd steken in een verhaal dan dingen uitkramen die misschien niet zo handig zijn. Zo zou ik best mijn ongefilterde mening willen geven over de oplopende spanningen in ons kleine landje. Hoe lang gaat het nog duren voordat er een volksopstand komt, dat wij elkaar niet alleen figuurlijk de hersenen inslaan.

Maar goed, nog even terug naar het blog van morgen. Ik had daar graag een eigen tekening bij willen voegen. Een tekening waar mijn gevoel en emoties in verstopt zitten. Dat is slecht voor een gedeelte gelukt en daarom niet geschikt voor publicatie, jammer. Niet dat er nu uren verloren zijn gegaan, het leverde ook veel tekenplezier op.

Het is bijna middernacht, tijd om welterusten te zeggen, Sebastiaan is nog heel even aan het knuffelen met zijn super tamme parkiet en moet echt zijn bedje gaan opzoeken, net als de rest…. Welterusten.

Waratje:
Uit het Algemeen Dagblad: “Amber Alert begint zaak tegen politie om aanbesteding”. Een van overheidswegen verplichting tot aanbesteding zal dan wel zo zijn, alleen zie ik nu even niet wie of wat er belang bij zou hebben om zo’n belangrijk medium te exploreren? Welk bedrijf of instelling neemt nu iets over wat één miljoen euro per jaar kost zonder daar iets aan te verdienen. Dit eventuele verdienmodel zit hem naar alle waarschijnlijkheid in reclame. Ik zie het al voor mij; ‘in een zaak waarbij iedere seconden telt, gaan er minuten verloren omdat je eerst nog naar een reclame moet kijken. En in het ergste geval is die reclame zo irritant dat dienaangaande de hele app wordt weggedrukt…..’. 

Zondag 11 november 2018

Enkele minuten geleden publiceerde ik Rianne 2.0. En, zonder opzet, bleek dit de tweehonderdvijftigste publicatie te zijn. Dat zijn er best wel veel! Het zal mij benieuwen of en wanneer de vijfhonderd bereikt gaat worden. (In het tempo van nu duurt dat nog wel een jaar of 5 :-)). Maar voorlopig heb ik er nog schik in en vind ik het leuk om dingen op deze wijze te delen en mensen een kijkje te geven in een toch wel apart leven.

13:00 uur  Het zal wel aan het weer liggen, maar na het bovenstaande te hebben geschreven en ik weer eens zat te bladeren door Facebook schoten de ideeën mij om de oren, ineens een plons inspiratie van heb ik jou daar. Het volgende blog is alweer een feit en zal spoedig worden geplaatst. (Terug Spoelen heet het).

17:45 uur Vol verwachting klopt ons hart, wat de vriezer vandaag uitspuugt is gedeelde smart. Het gaat niet om de roe maar om de poen, daarom moeten zij het vandaag met een allegaartje doen. Van broodje worst en een tosti als moetje, brengt de goede keuken ook nog een heuse frikandel als toetje. Het klinkt misschien niet zo zoet, maar de uitjes, ketchup en mayonaise maakt heel veel goed.

21:30 uur Niet veel later waren de buikjes gevuld met tosti’s en worst, de frikandellen bleven roerloos en ongebakken liggen, die bewaren wij maar als appeltje voor de dorst. Maar als goede vrind van Piet en Sint, weet ik al wat ik morgen in mijn schoentje vindt. Voor het krieken van de dag haal ik uit de vriezer wat ik dan bakken mag. Diverse lapjes vlees en twee schijven van kip, tezamen met een handje aardappelen, dan kijken de kinderen vast niet sip.

Ik ga niet op deze toer verder hoor, want straks gaat er iemand met mijn idee vandoor. Ik weet het al meteen, zo doorgaan betekend straks weer rijmen en dichten voor iedereen. Van iemand met ADHD tot een liefhebber van yoga en zen, voor allen klom ik in de kalligrafeer pen. Op perkament papier en sierlijke krullen, schreef ik gedichten om van te smullen. Vreemde vogels kwamen echter aan het roer en draaien ons vrije schrijfsel een loer. Een vriend, gehuld in fluweel oh zo zacht, word door tweestrijd zwartgemaakt als de nacht. Hij brengt ons marsepein en helpt de Sint, maar er stond iemand op die hem racistisch vind. Wie vol liefde zit is kleuren rijk, haal er dan geen door het slijk. We moeten het samen leren doen, zodat ik onbevreesd zwarte en witte letters in jullie schoen kan doen. Lieve papa’s en mama’s houd u bij u leest en vervang ons niet door een of ander Suikerfeest.

Het is inmiddels laat, zag het vanavond gebeuren waardoor Max nu op plek 2 staat. Terwijl Sebastiaan zijn huiswerk word getoetst, heeft Daniël zijn tandjes goed gepoetst. Nog maar 6 nachtjes dromen over roet en speelgoed, dan verschijnt de stoomboot in de ochtend-gloed. Ik weet dat vele vrienden er tegenaan hikken, maar ik laat mij echt niet strikken. Hou het leuk, maak op 5 december geen kabaal, welterusten allemaal!


eKBlogoA_neg300

 ‘Deze website wordt binnenkort gearchiveerd door de KB, nationale bibliotheek’

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

Marija & Pascalle

2 gedachtes over “WEEK 45 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.