Week 38 -2018



Maandag 17 september 2018

Wat gaat het herstel ontzetten rap! Na iedere nacht zie ik nu echt een wezenlijk verschil met de avond daarvoor, zelf de zwelling van de kin was vanochtend al minder! Het gevoel is nog wel onveranderd, het tintelen in de kin en deel van de kaak voelt heel raar aan en het is een aparte sensatie als ik met mijn tanden ‘klapper’. Daarnaast kon ik het niet laten om mij gisteren te wegen: – 7,5 kilo!! Waar een operatie al niet goed voor is.

Nog een kleine twee weken en dan is er na vele jaren eindelijk weer een compagnies reünie van Libanon Veteranen. Het is geen ‘zuip avondje’ van oude maatjes maar een georganiseerde dag waarbij ook de partners zijn uitgenodigd. Het begint al in de middag en er staat een “blauwe hap” op de agenda, jammie!! (Ik ga er maar blind van uit dat ik tegen die tijd weer een beetje normaal kan eten).

En voor de rest? Voor de rest dook ik gisteravond met hoofdpijn mijn bed in en kwam er met hetzelfde weer uit….

14:00 uur  Wat is er nu niet leuker dan de koelkast schoonmaken? Wel met een stapeltje cd’s. (Van die schijfjes waar muziek op staat). Het duurde even voordat ik de ontregelde geluidsinstallatie goed ingeregeld had, maar dan heb je ook wat en de koelkast werd er extra schoon door. De geluidsinstallatie word door iedereen in huis misbruikt gebruikt en zo lijkt de versterker wel een hoer publieke vrouw. De instellingen om af en toe een cd-tje af te spelen zijn hierdoor een ondergeschoven kindje en is het even puzzelen om het geluid goed te krijgen.
Over schoon gesproken, ik speel met de gedachten om mijn bescheiden lijfje (lees: zeer ongezond en stuk lomp vlees) eens wat beter te verzorgen en de verplichte reiniging door te zetten. Ik bedoel hiermee om voorlopig de, voor de operatie verplichtte, inname-stop van diverse medicatie voort te zetten. Misschien is het voor later geen goed idee, maar dat zien we dan wel weer, voor nu voel ik mij er prima bij.

En zojuist nog even gezellig bijgekletst met mijn ‘grote’ aangewaaide broer. Het is allemaal nog pril, maar ik kan lekker met hem klessebessen en morgenochtend komt hij gezellig op de koffie! Tja, en als straks de laatste tonen van “Darkside of the Moon” door de open schuifpui naar buiten glippen staan de kids weer op de stoep.

20:00 uur  Soms word ik zo verschrikkelijk moe, zo verschrikkelijk moe van mijzelf! Misschien was ik heel overmoedig en zie ik horizonnen die er niet zijn, maar ik heb eindelijk weer zin en vermoedelijk ook de energie om te hobby-en. Dus stapte ik vandaag met stoute schoenen de tuin in en zette binnen een handomdraai de doorwerk-tent in de tuin. Dat ging zo vlotjes en gelikt dat er ook nog wel een stukje werkplek in kon worden opgebouwd. En wat vertellen ze net op het journaal? Juist, morgen zware windstoten! Ik kan wel janken😥😥. Toen ik nog van het weer afhankelijk was werden de weerapp’s het meest door mij bezocht. Toen wel, daar heb ik nu dus niets aan.

Na een heerlijke weekbeurt in het ligbad nog een uurtje met LEGO bezig geweest en nu is de koek op. Dus voor nu een welverdiend welterusten en morgenochtend gaan de stormankers de grond in.

Waratje:
Uit de Telegraaf: ‘De NS en het Ministerie willen binnen 2 jaar een ‘flitsverbinding’ tussen Amsterdam en Berlijn’. Langs Zoetermeer ligt al ruim 13 jaar de eerste HSL, van Amsterdam naar Brussel. De gemiddelde snelheid ligt op dit tracé niet hoger dan dat er op de eerste spoorlijn in 1839 (Amsterdam – Haarlem) werd behaald.

Dinsdag 18 september 2018

Reeds vroeg in de ochtend een gezellige vent op bezoek, welke vrouw wil dat nu niet en dan ook nog eens getrakteerd worden op een heerlijke lunch! Na ruim twee uur te hebben genoten van het zonnetje, de koffie en de door hem meegebrachte appeltaart bezochten wij ons lokale visboertje in de Dorpsstraat. Daar trakteerde broer Edwin op een lekker visje, een harinkje vooraf en een lekkerbek als hoofdgerecht. (De haring werd voor mij in hele kleine stukjes gesneden en smolt letterlijk op mijn tong voordat ik deze naar binnen kon laten glijden, de lekkerbek ontdeed ik van zijn lekker gepaneerde velletje en met kleine hapjes lukte het ook om van het wit-vlees te genieten). Daarna genoten wij weer even van een huisgemaakt kopje koffie en de zonovergoten lucht. Hierna was het tijd voor een bezoekers-wissel, Edwin er uit en Marion er in.

Edwin was lekker lang gebleven en moest helaas voor werkzaamheden weg, aan de andere kant had ik Marion ook al zo lang niet meer gezien en wilde zij uiteraard alles kwijt over haar operatie, de lang gekoesterde SRS. En hoe ongelooflijk fit zij wel niet is, echt niet te begrijpen! Twee weken geleden geopereerd en dan nu weer rondrennen alsof er niets is gebeurd. Daarom kan ik er met mijn verstand niet bij waarom ze in Nederland met technieken blijven werken die in het buitenland schijnbaar allang achterhaald zijn. Het was fijn om haar weer even te zien.

21:30 uur Vandaag heeft Daniël zijn eerste schoolreisje gehad en heeft er van genoten. De ‘onderbouw’ bezocht Plaswijckpark in Rotterdam en Daniël vertelde over de verre reis die hij heeft gemaakt, verder vertelde hij in de bus in slaap te zijn gevallen. ‘En, heb je verder nog iets gedaan of meegemaakt’, vroeg ik. Nou, hij had ook nog patat gehad! Omdat Sebastiaan in groep 8 op kamp gaat zat er voor hem geen schoolreisje in. Voor zijn groep was een continue rooster ingesteld en tussen de middag maakte iedere leerling zijn of haar eigen tosti. Hij heeft het daardoor ook wel naar zijn zin gehad, volgens mij hebben zij maar één uurtje echt les gehad en was het voor de rest lol maken.

De doorwerktent is blijven staan want de wind is hier niet zo krachtig geweest als voorspeld. En ik had mij op het ergste voorbereid door lief te zijn tegen een hele sterke man……… Ik hoefde mijn broer hier echter niet voor lastig te vallen. En omdat het al lekker donker is, mijn oogjes zowat in slaapstand schieten, sluit ik weer af voor vandaag. Welterusten allemaal.

Waratje:
Uit de Telegraaf : Dat een rechtbank rekening houd met persoonlijke omstandigheden van een “dader“, daar kan ik mee leven. Immers kan en mag iemand niet dubbel gestraft worden, ook al gun ik een dader van dit soort misdrijven het tienvoudige. Echter kan ik niet leven met de uitspraken van de verdediging, die zijn net zo erg als het vergrijp op zich!! ‘Kans op een slippertje?’. ‘Communicatieproblemen?’. Geen tegengas?’. ‘Past in een losse sfeer van de omgeving?’. ‘Meerdere malen sex in deze winkel?’. Dus als ik deze raadsman goed begrijp, vraagt een vrouw er zelf om als je in Amsterdam gaat shoppen!!

Woensdag 18 september 2018

Ik hoop echt dat ik de komende 7 jaar, 3 maanden en 17 dagen niet word aangehouden dan wel ergens door een overijverige douanier word gecontroleerd. Zo lang is mijn legitimatie nog geldig en ik lijk in de verste verte niet meer op de foto!! Wat is mijn gezicht veranderd!! (De foto op mijn legitimatie en rijbewijs dateert van eind 2015, toen ik mijn geslacht officieel mocht wijzigen. Het was broer Edwin die gisteren toevallig mijn rijbewijs zag uitsteken in mij telefoonhoesje en er naar vroeg, zodoende vergeleken wij de foto met het heden).
Gisteren had ik voor het eerst weer make-up gebruikt, wat mascara, een lijntje onder mijn ogen en lippenstift. Hierdoor, vond ik zelf, kwam het geknutsel aan mijn gezicht nog meer tot z’n recht en zag het er super mooi uit.

De zwellingen nemen nog steeds zichtbaar dagelijks af, nu ik mijzelf net even in de spiegel bekeek vond ik de dikke van de kin al zover afgenomen dat het niet eens storend meer is. En dat terwijl het doorgaans heel erg onverstandig is om in de spiegel te kijken als je net uit bed bent gevallen.

22:30 uur Aan het begin van de avond even lekker bijgekletst met zus Sandra en zwager Willem. Zij zaten in de auto met de telefoon in de carkit, vandaar dat ik ze gelijktijdig sprak😃. We kletsen even bij en hadden het wat serieuzer over aankomende zondag, de dag dat Edwin aan mijn andere zussen word voorgesteld. Twee andere familieleden zullen daar ook bij zijn. De grote vraag is of ik daar ook bij kan zijn, of ik daarbij wil zijn? Heel eerlijk gezegd is dat voor mij allebei wel een dingetje. Natuurlijk heeft mijn grote zus volkomen gelijk als zij zegt dat het een uitgerekende kans is om weer in contact te komen met uit het oog verloren familie en één zus(je). Maar daar gaat het zondag niet over, daar moet Edwin centraal staan. Daarnaast wil een andere zus geen contact met mij vanwege mijn transitie.  Kijk, voor familie aangelegenheden zal ik echt niets uit de weg gaan als er individuen rond zouden lopen die niets meer met mij te maken willen hebben, maar ik weet gewoon niet of ik zo’n enorm drukke dag al trek. Dus ik hou de deur nog op een kiertje, tenslotte is het ook wel een hele speciale broer – bezoekt – zus – dag.

De tent heeft de storm overleefd en ik heb echt zin om verder te gaan met diverse klusjes onder het witte zeildoek. Nog één dagje rommelen in de blokhut en dan staat alles er netjes bij. Morgen word het een drukke dag, eerst het Haarhuis en direct er na naar het VUmc voor een controle. Zodoende spring ik zo mijn lekkere bedje in. Doei doei en een gegund welterusten!

Waratje:
Uit de Telegraaf : Mark Salzman, de scenarioschrijver van Bert & Ernie, meldde dat “hij” het koppel zag als homostel. HIJ dus en niet wij! Hij schreef het scenario op basis van zijn eigen relatie, welke haast wel een turbulente en vooral ook hechte relatie moet zijn. Het lijkt mij juist een gave en een uniek stukje zelfspot als je je eigen leven kan en mag weergeven met wel de twee meest bekende poppen in de wereld. Maar was het niet beter geweest om Bert & Ernie gewoon Bert & Ernie te laten zijn? Ik zie de bui al hangen, miljoenen kindertjes zullen ze snel van de beeldbuis zien verdwijnen. (Stel je eens voor: “Ian Flemming bleek homoseksueel te zijn”. Ik kan niet wachten op de volgende  “James Kont”).  

Donderdag 20 september 2018

Mijn gedachten liggen sinds vanochtend bij alle nabestaanden van het vreselijke ongeluk in OSS. Vier jonge kinderen op slag dood en eentje die, samen met de begeleidster voor hun leven vechten. Hoe is het in Godsnaam mogelijk om, bij een met spoorbomen bewaakte overgang, met een grote bakfiets vol kinderen onder een trein te komen? Het antwoord op die vraag komt nog wel, nu kunnen wij alleen stilstaan bij het enorme leed. Hoe verschrikkelijk moet het ook voor de getuigen van dit ongeval zijn en dan gaan mijn gedachten tevens naar het personeel op die bewuste trein. Ik spreek als oud-Hoofdconducteur uit ervaring, dit raak je nooit meer kwijt en zal altijd een enorme smet zijn op het werk wat zij met passie vervullen. Gatverdamme…………..

Zomenteen ga ik weer over tot de orde van de dag, schrijf ik over het teruggeplaatste haarwerk, over mijn na-controle bij het VUmc, misschien wel over andere dingen en dat terwijl het een hele zwarte dag is. Het ongeluk laat mij niet los, niet alleen omdat ik zelf ook geconfronteerd ben geweest met soortgelijk leed, maar ook de verschrikking die de nabestaanden over zich heen krijgen. Ik zou om die redenen alleen al “week 38” zwart willen maken. Maar het leven gaat verder, ik ga verder, jullie gaan verder en de dagelijkse dingen staan niet stil. Maar dit uit mijn hoofd krijgen? Nee, dat gaat niet en zal hoogstwaarschijnlijk langer blijven hangen dan andere spoorwegongevallen. 

13:30 uur  Mijn haar zit weer waar het wezen moet, bovenop mijn hoofd. In het kader van de aankomende fotorapportage in het AD heeft de kapster er slagen in gemaakt en verstevigd met haarlak. Het resultaat is zo verschrikkelijk mooi. Oh ja, ik zou nu eigenlijk in het VUmc moeten zitten voor de na-controle van de operatie. In verband met een spoedoperatie door mijn chirurg werd de afspraak even voor half één geannuleerd.

En toen kreeg ik volkomen onverwachts een berichtje van mijn zus(je) Pascalle, de zus die niet met mijn transitie om kon gaan, mij ontliep en mij links liet liggen. Geloof mij maar als ik zeg dat het echt heel erg knap is wat zij heeft gedaan en zeker op de manier waarop zij dit deed. Dan heb ik het niet over een ‘berichtje’, maar puur over de inhoud. Die inhoud hou ik lekker puh voor mijzelf, alleen hetgeen wat zij mij schreef is bijzonder moedig en knap. Pascalle is een vrouw van weinig emotionele woorden en redelijk gesloten, daarom vind ik het zo knap van haar.
Zelf ben ik er heel blij mee en hoop ook dat wij binnen een korte tijd de draad weer op kunnen pakken. Het is tenslotte mijn zus, een van de 4 en daar ben ik heel zuinig op.

Waratje:
Uit de Telegraaf : Klaas Wilting kan het niet beter verwoorden. Ik vindt het zo’n domme zet van de politie, want juist door haar (en onze oude en vertrouwde wijkagent) had ik mijn kijk op onze “veldwachters” bijgesteld. Dit geld volgens mij ook voor heel veel Nederlanders. Er gaat een groot stuk respect verloren. Ik wens Ellie heeft veel succes in haar nieuwe baan, waarin zij vast zal gaan uitblinken. 

Vrijdag 21 september 2018

Niet grappig, na een paar uurtjes te hebben liggen woelen en voor mijn gevoel niet te hebben geslapen ben ik om 05:55 uit mijn bed gerold en aan het ochtend ritueel begonnen. Voorlopig blijf dit bij koffie en het lezen van de kranten, het uitruimen van de vaatwasser en het dekken van de ontbijttafel laat ik nog maar even voor wat het is. Ik weet wel zeker dat dit geen vriendelijke opmerkingen gaat brengen.

Na gisteren de blokhut te hebben uitgemest was ineens de koek op, hoogstwaarschijnlijk heb ik wat onder de leden want naast het gewoel, loop ik helemaal leeg en heb een hoofdpijn van hier tot Tokio. Gisteravond wilde Daniël graag dat ik op zolder achter de LEGO tafel ging zitten, wat hem de ruimte zou geven om op het grote bed nog wat gymnastiekoefeningen uit te voeren (springen) en uiteindelijk te gaan slapen. Nou, meneertje was ook heel erg moe, na wat koprollen, salto’s en een prachtige flikflak zakte hij in een diepe slaap. En dat terwijl ik driftig in de weer was met het doorspitten van bakken met LEGO! Weet je wel wat een lawaai dat geeft? Dus lag die kleine stuiterbal even na negenen te slapen en niet veel later volgde ikke in eigen persoon.

Op de Facebookpagina van een transvrouw kwam ik een animatiefilmpje tegen van de eerste FFS operatie die ik eind april kreeg. Het filmpje geeft goed weer wat er tijdens die operatie onder andere is gedaan. Niet alles, want daarnaast is ook mijn haargrens, de wenkbrauwen en zijn de ogen gedaan. Wil je dat ook zien dat moet je even onder het filmpje door-scrollen, alleen zijn die beelden wat minder gezellig om naar te kijken…

15:30 uur Echt, ik dacht werkelijk echt dat ik de kids enige mate van fatsoen had meegegeven maar nu blijkt dat niet helemaal goed te zijn gegaan. Daniël kan vanmiddag helemaal happy thuis en in zijn broodtrommeltje zat een uitnodiging voor een verjaardagsfeestje, zijn eerste! Wat een feest!! Na de uitnodiging goed te lezen bleek er geen “Daniël” op de uitnodig te staan, maar Noah. Kan gebeuren, foute wellicht, dus maar even bellen naar het opgegeven nummer op de uitnodiging en wat bleek: ‘hij is helemaal niet uitgenodigd’. Zodoende ging de vader van Noah op onderzoek uit. Zojuist kwam de aap uit de mouw, Daniël blijkt de uitnodiging van Noah’s tafel te hebben “geleend”. Ondanks dit zware vergrijp mag Daniël alsnog komen!! We hebben een echte “Party Crasher” in de familie!!!

21:30 uur Mensen, ondanks dat ik een slechte nacht heb gehad, ik het helemaal gehad heb met vandaag maak ik mij op voor nog een paar uurtjes grof geweld in huis! Het is vrijdag en het huis stroomt langzaam vol met jonge meiden die zomenteen de eettafel gaan Vorden om te roddelen over jongens, vooral veel over kleding te praten, onzin praat en vooral veel lol. Die lol hangt samen met wat er vandaag aan drank is ingekocht en aan de tassen te zien heeft Gall & Gall goede zaken gedaan, dus ik kan zo ook mijn lol op 😭😭

Ik wens jullie maar alvast iets wat de overige gezinsleden hier voorlopig even niet gaan krijgen, ‘een welterusten’.


Zaterdag 22 september 2018

Ik had mezelf een strak herstel-schema aangemeten, waaronder twee weken thuis blijven en het publiek te mijden. Want volgens diverse bronnen zou mijn gezicht wekenlang op standje ‘plofkip’ staan. In werkelijkheid was dit maar een paar dagen en was het een week geleden al goed te doen om mij onder de mensen te begeven. Nu, twee weken en twee dagen na de operatie ziet het er al zo geweldig uit dat ik ook de Playboy wel aan zou durven!

De afgelopen twee weken waren goed afgedekt en georganiseerd zodat het afzonderen geen problemen in de huiselijke structuur gaf. Alles verliep op rolletjes, maar nu vind ik het heerlijk om ook weer buitenshuis te kunnen huishouden. Weer even naar de Jumbo heen en weer, wie wil dat nu niet?

Gisteravond ging het het er met al die meiden in huis wild aan toe. Normaal gaan zij pas na twaalven weg, maar omdat Sophie begon in te kakken door de drank gingen zij eerder weg. Vond ik echt helemaal niet erg😃. (En ze gingen zo overhaast weg dat zij gemakshalve alle zooi op tafel lieten staan. Zodoende had ik weer eens een lekker slaapmutsje).

En vanochtend was het bar en boos in huis. Twee Engelse expat kindjes en vriendje van de jongsten over de vloer. Zij spelen zo leuk met elkaar, alleen zijn de twee kleintjes zo gewaagd aan elkaar dat zij de hele tent afbraken. Arme Justin, die zal wel hebben liggen balen in bed.

22:30 uur Heb ik vandaag iets nuttigs kunnen doen? Eigenlijk niet, Sebastiaan en Daniël waren naar een burendag feestje, Sophie bij haar vriendje en Justin aan het chillen. Voor mij restte enkel de zolder en de bakken vol LEGO. Vandaag kon ik het watervliegtuig weer helemaal in originele staat opbouwen. (M.u.v de propellers). Die mooie vliegtuig kreeg Sebastiaan jaren geleden van Milan en was toen wel zijn grootste cadeau. Het leuke is dat Sebastiaan er al de hele avond mee speelt, eindelijk weg achter die spelcomputer!!

Ik overweeg zomenteen ook eens een slaapdingetje in te nemen en hopelijk een gat in de dag te slapen. Lijkt mij best een keertje lekker want ik ben al zo lang geen langslaper meer, hooguit een uurtje of vijf, met af en toe een uitschieter naar de zeven. Zo ga ik straks mijn bedje in, met het idee heel laat wakker te worden. Ben benieuwd wat het gaat worden, welterusten allemaal 💋💋💋

Waratje:
Uit de Telegraaf : en het AD: Op Facebook bevindt zich een groep genaamd “The Dark Side 2.0”. Dit een een besloten groep die daar die dingen delen welke niet door een gros van de samenleving worden geapprecieerd, waaronder het maken van extreme humor over de ruggen van het leed van anderen. Nu deden zij dit ook naar aanleiding van het afschuwelijke ongeluk in OSS. Werkelijk de meest afgrijselijke en walgelijke opmerkingen werden zonder enige schaamte gemaakt. Werkelijk te ziek voor woorden.
Dit kon niet zonder gevolgen blijven en al snel deelde een groepslid, door middel van screenshots, de teksten, met als gevolg een serieuze en terechte heksenjacht op de onderhavige leden. Gisteren werd het eerste “lid” publiekelijk in de Telegraaf opgehangen en ontstond er gelijktijdig reuring in Zoetermeer. Alhier (ik woon in Zoetermeer) werd per direct een samenwerkingsverband tussen twee goede-doelen verbroken, waardoor honderden gezinnen plotsklaps geen ondersteuning meer in het levensonderhoud krijgen. (waaronder ons gezin). Reden: de drijvende kracht achter de voedselgroep “Zoetermeer 2.0” was betrokken bij de smakeloze opmerkingen binnen de gewraakte Facebookgroep! Nu ken ik deze ‘drijvende kracht’ persoonlijk en weet niet hoe haar betrokkenheid hierin is, maar hoe kun je zo verschrikkelijk dom zijn om je te mengen in dit soort van walgelijkheden. Het geeft in ieder geval wel aan hoe ver de samenleving aan het afglijden is en hoe gevaarlijk Sociaal Media kan zijn!!


Zondag 23 september 2018

10:00 uur Als ik naar buiten kijk zou ik zo mijn bed weer in willen duiken, wat een waardeloos weer! Dat “slaapdingetje” werkte overigens best goed en heb lekker geslapen. Als het weer beter had geweest zou ik een lange wandeling best hebben aangedurfd. En dat nog steeds zonder de reuma medicatie, waarvan ik best benieuwd ben hoe lang ik dit vol kan houden.

Het lijkt er een beetje op dat het zwelling-vocht (als je dat zo mag noemen) in mijn gezicht aan het zakken is en dat ziet er een beetje minder flatteus uit.

22:30 uur Het moet de vaste lezers niet ontgaan zijn dat broer Edwin vandaag werd voorgesteld aan zijn twee anders zussen, naast zus Sandra en zus ikke. Ook zou er een schare aan aanhang meekomen en wilde diverse naaste familieleden Edwin graag ontmoeten. Ik baalde er uiteraard heel erg van dat ik er vanwege de operatie niet bij kon zijn, zelf tot gisteravond laat probeerde mijn zus mij nog over te halen. Maar het zou mij echt te druk worden, niet alleen al die familie bij elkaar maar ook de ruim 4 uur aan reiskilometers.

Edwin werd volgens mij bijzonder hartelijk ontvangen en volledig geaccepteerd door mijn zussen en de familie. Dat was ook zo voor zijn 3 kinderen, die zich vandaag goed vermaakte binnen de Limburgse familie. Mijn zus en zwager hadden alles tot in de puntjes voorbereid, er waren bubbels om te toosten en een prachtig buffet van een cateraar stond klaar!! Nadat iedereen zo’n beetje was gearriveerd en de woonkamer volledig was bezet met familieleden werd er getoost op Edwin. Edwin en zus Sandra gaven een korte maar emotionele inleiding, waarna het aanvallen geblazen was. Er volgde een hele warme en gezellige middag waarin Edwin met zijn zussen en familie kon klessebessen en van de meesten een beetje kon proeven. Natuurlijk was er geen ruimte om individueel dieper in de emoties te duiken, maar daar gaat het op zo’n dag niet om.

En ik moet zeggen: ‘de bubbels en het buffet smaakte mij voortreffelijk! Hoe kon ik dat nou weten?Het zat eigenlijk zo: In tegenstelling met hoe ik vandaag in mijn dagboek begon, werd ik vanochtend om negen uur door Edwin opgehaald en reden wij via zijn huis in Nieuwerbrug naar Maasmechelen. In Nieuwerbrug maakte ik snel even kennis met zijn zonen Quincy en Patrick, zijn broer Hans en zijn vriendin Roos met haar dochtertje. Jammer genoeg hadden wij te weinig tijd, want België wachtte op ons. Na een kopje koffie reden wij naar Maasmechelen, alwaar mijn zus aangenaam werd verrast met mijn komst, het op het verkeerde been zetten was dus gelukt! Ook ik heb een geweldig mooie dag achter de rug en ben net een uurtje terug. Ondanks dat ik vandaag geen handjes uit de mouwen hoefde te steken, ben ik gesloopt, en zeg dus maar snel ‘Welterusten’.

“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

Marija & Pascalle

5 gedachtes over “Week 38 -2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.