WEEK 37 – 2018


Welkom dagboek


Maandag 10 september 2018

09:30 uur  Zo voelt het dus als je door een vrachttrein bent overreden. Alle tips die ik de laatste dagen heb gekregen heb ik netjes opgevolgd, niet te veel doen, hoofd zoveel mogelijk ontzien door niet (bijna niet) te bukken en zelfs te slapen met de bedbodem in zit-stand. Nou, voor nu even houd alles geen stand en voelt het alsof ik uit elkaar plof. Het is niet zo dat ik van dolheid tegen de muur aan wil rennen, dat nog net niet. Je kunt het een beetje vergelijken met de naweeën van het trekken van verstandskiezen, alleen dan wel allemaal tegelijk. Om het compleet te maken gooi je er ook nog een zenuwbehandeling voor elke tand bij en dan kom je aardig in de richting. Waarom wilde ik dit ook al weer?
Het gekke is dat ik er nog voor de volle 100% achter sta en het morgen weer zou doen. Het eindresultaat is er gewoon naar, dat voel ik in alle vezels van mijn lichaam. De resultaten die ik bij anderen heb gezien en wat het mij nu al oplevert zijn meer dan genoeg op keihard door te zetten en er helemaal voor te gaan.

“Mijn gebit vind ik wel zorgwekkend worden. Het was al geen feest door het gebruik van die medicijnen, maar de laatste maanden holt het verschrikkelijk achteruit. Van vele tanden zijn grote stukken afgebrokkeld en als het in dit tempo doorgaat staat er straks niets meer in mijn mond. Bij het gereedmaken in de OK maakte een van de artsen zich daar zorgen over en wilde echt weten of alles nog wel vast zat. Het voelde voor mij aan alsof de hele operatie, door mijn gebit, af zou worden geblazen”.

Vanmiddag liet de zorgverzekeraar van zich over de perikelen rondom de gelaatsontharing horen. We zijn er helaas nog niet uit. Ze zeggen geen nee, maar willen nu graag een opinie van een dermatoloog en dan ook nog eens eentje die gespecialiseerd is in transgenders. Gelukkig staat het telefoonboek hier vol mee dus zal het geen probleem zijn er een te vinden. Oh, wacht even, bij het VUmc natuurlijk. Maar die laat alleen maar patiënten toe die door het genderteam zijn doorverwezen. ‘Wat zegt u? Oh, of ik nog even wil wachten met het parachutespringen zonder parachute!’.
Bij de klachtenafhandeling gaven zij het echter nog niet op en vroegen naar een eventuele verklaring van een genderteam, nou die heb ik toch!! Zodoende stuurde ik een mailtje met een spannende bijlage. Nu maar rustig afwachten op wat er nu word besloten.

19:00 uur  Voor zover mogelijk heb ik mij tot nu toe redelijk aan de voorschriften gehouden. Zo doe ik een klein beetje huishouden en neem voldoende rust door te ontspannen met wat hobbymatige klusjes. Zo erg zwaar is het niet om wat te spelen met LEGO. (Volgens een zorgzame vriendin en een bezorgde zus hoor ik de hele dag in mijn bedje te liggen. Ten eerste zou ik daar knetter van worden en ten tweede, er moeten ook nog een paar mondjes gevoed worden). Wat wel ontzettend bijdraagt is dat het huis de afgelopen maanden volledig op z’n kant is geweest en het grotendeels na-loop-werk en onderhouden blijft, het intensieve poetsen en ruimen is voor even absoluut niet nodig.  En dat geeft mij daar een partij rust!! Alleen nog wat handdoeken erbij zou geen overbodige luxe zijn want nu moet er iedere dag gewassen en gestreken worden.

23:00 uur  Morgenochtend worden er weer foto’s gemaakt en dit keer hoef ik er niet op-en-top op. Net als afgelopen week ga ik op z’n aller lelijkst op de foto, eigenlijk gewoon zo als het op dit moment is………. Het word geen schoonheidsslaapje maar gewoon een welverdiende nachtrust. Morgen gezond weer op, tafeltje dekken en de kindertjes naar school dirigeren. Welterusten!!


Dinsdag 11 september 2018

‘Rond een uurtje of 10 werd ik langzaam wakker van de zonnestralen die door de kiertjes van de verduisteringsgordijnen doorsijpelden, waarvan een straaltje precies op mijn gezicht terecht kwam. Een poging om weg te snoezelen door mij van het straaltje weg te draaien mislukte heimelijk omdat de geuren van verse croissants met gesmolten brie mijn neus binnen drongen. Tijd om af te dalen naar de gezellig gedekte ontbijttafel en het warme genot, het croissantje-gesmolten-brie, te voorzien van wat honing en een paar blaadjes veldsla. Tijdens het afdalen bereikte mij ook de geur van verse jus d orange en gemalen koffie.’

In werkelijkheid schoot ik rond een uurtje of zes door het hele bed heen. “KRAMP” en niet zo’n klein beetje ook!! Ik stond inderdaad binnen luttele seconden naast het bed en gelukkig kreeg ik de kramp snel onder controle. Maar van omdraaien of uitrekken was geen spraken. Nee, ik was klaar wakker en er zat niets anders op dan naar beneden te gaan. Nog een beetje groggy ging het koffiezetapparaat aan en even later vulde de ruimte zich met de bekende geur, althans, dat zou het moeten zijn, alleen ruik ik door de ingreep even niet zo veel meer. Inmiddels tikt de klok 07:30 aan en word het tijd om de vaatwasser uit te ruimen, de tafel te dekken en de kids met geuren van verse hagelslag te wekken. Qua weersomstandigheden schijnt het een mooie dag te gaan worden, in hoeverre de rest ook mooi word, dat weet ik niet, maar als het aan mij licht komen er altijd zonnestraaltjes het huis binnen.

Het pleisterwerk is van mijn gezicht, heb mij lekker kunnen douchen en een mega baard kunnen verwijderen en WAUW!! Wat ziet het er nu al anders uit en vooral: HET IS PRACHTIG. (Als je door de zwellingen heen kijkt). De kaaklijn lijkt rond te zijn en de nieuwe stand van de jukbeenderen zijn goed te zien. Rondom de kin is het het meeste dik. Als je heel goed kijkt zie je wel degelijk het verschil, maar dan moet je ook wel heel erg goed door die flinke zwelling heen kijken. Hier ga ik heel erg blij van worden!!! (En voordat je je het misschien afvraagt, geen blauwe plek te zien).

Zoals afgesproken gingen de pleisters en vanochtend onder toeziend oog van de camera vanaf. Er werden wel honderden foto’s geschoten en het kan bijna niet anders dat mijn gezicht boekdelen sprak toen ik zo’n lange pleister er af trok. Naast het meetrekken van die geweldig lange baardharen deed het op sommige plekken best wel auw!

En dan heb ik nog meer goed nieuws. De ziektekostenverzekeraar heeft akkoord gegeven voor voortzetting van het  laseren en elektrisch epileren van mijn gezicht!! Wat een fijne dag zo.

22:00 uur  En na vijf dagen nog steeds niet moe van het soep eten. vanavond stond er voor de kids een hamburger met aardappelpartjes op het menu en voor mij een goed gevulde erwtensoep met lekker veel worst er in. De kids zag ik hun hamburger gulzig naar binnen schuiven terwijl ik naar de gemalen groene brij in het kommetje zat te kijken. Het smaakte warempel nog lekker ook, alleen was het iets te zout en dat beet in de wonden. Het was goed te doen en schepte zelfs nog een keertje op. Nu de pleisters weg zijn lukt het om een lepel naar binnen te schuiven, stukken beter dan dat geslurp!

Terwijl Sebastiaan de laatste minuutjes van de nieuwe Thor-film keek en ik langzaamaan doof was geworden van het geluid, gingen de laatste LEGO blokjes weer in de kist. Vandaag heb ik niet één item af kunnen bouwen. Maar wat wil je met kratten en kisten vol LEGO blokjes. Je zoekt je helemaal de blubbers, ondanks dat ik elk blokje wat door mijn handen gaat inmiddels op kleur heb gesorteerd.

Jullie doen mij trouwens ontzetten veel plezier met losse blokjes en onderdelen of wat dan ook van LEGO.

WELTERUSTEN!!
En vergeet niet even stil te staan bij de slachtoffers van 9-11.


Woensdag 12 september 2018

“The Missing”, echt kijken!! Na lang niet meer in series te zijn gezogen was dit weer een toppertje 1e klas. Gisteravond, of liever gezegd vannacht, het laatste deel uitgekeken en de tranen biggelde over mijn wangen. Kijken dus!

Om nog even op mijn gezicht terug te komen: ‘de hardheid is weg’. Nu ben ik echt niet zo als de pubers van tegenwoordig, die de hele dag met selfies bezig zijn dan wel 100 x per dag in de spiegel kijken, maar gisteren had ik daar ook wel een handje van. Het zal hooguit een keertje of tien zijn geweest dat ik uitvoerig naar mijn spiegelbeeld keek en doorkreeg waar ik nu eigenlijk naar keek. Zoals bekend keek ik het afgelopen jaar nou niet echt positief naar mijzelf, vond mijzelf bijzonder lelijk, oud en verlept en al helemaal geen vrouwelijke uitstraling (meer) hebben. Na de eerste FFS operatie werd dit alleen maar erger omdat ik niet door het resultaat heen kon kijken en de bovenzijde van mijn gezicht niet strookte met de onderzijde. Daar is nu verandering in gekomen doordat de harde trekken in zijn geheel weg zijn.

En heb ik nu een schokkend ander gezicht? Volgens de kinderen is het wel heel anders maar zeker niet schokkend. Daar waren zij best wel bang voor, dat ik zou veranderen in een of andere ‘pop’ en zo te horen is dit zeker niet het geval. Ze zijn best betrokken met de ongemakken die er nu zijn en krijg geregeld opmerkingen over de zwellingen en de wijze waarop ik eet. Het geslurp klonk Sophie niet echt goed in de oren……

12:00 uur  “Your wish is my command” of zoiets van die strekking is het toch als je een cake bakt zonder er zelf ook maar één hapje van te kunnen nemen? In een van de gekregen voedselpakketten zat de mix voor een chocoladecake met echte stukje chocolade er in. Totaal niet mijn smaak, maar vanwege een klein feestje elders heb ik deze net gemaakt en kunnen de kinderen hem vanmiddag meenemen. Het ruikt alleen wel heel erg lekker in huis. Vanavond mag ik weer aan de bak, de volgende wens op het lijstje zijn ouderwetse pannenkoeken, voorzien van spek, appel en kaas en dat terwijl er voor mij weer een bordje verse tomatensoep staat gereserveerd. Het moge duidelijk zijn dat ik na twee weken soep best wel wat kilootjes ga inleveren en hopelijk vind ik ook de wilskracht om het door te zetten. Immers, ik kreeg er binnen één jaar ook 30 kilo af en wil ik echt terug naar maximaal 80 kilo schoon aan de haak.

19:00 uur  Zooooooooooo, ben ik even opgefokt, woest en kwaad. Hoe gek kan iemand je maken? Alle mogelijke grenzen werden 1000% overschreden en met een “volkomen schijt aan jou” blik naar mij zat ik met een heerlijke stapel vers gebakken pannenkoeken. Is het nou zo verschrikkelijk moeilijk om op tijd te komen en je aan de afspraak te houden, een afspraak zodat ik ook nog wat kon eten!!

22:00 uur  Na een stukje van iets wat de titel ‘film’ krijgt te hebben gezien daalde mijn teruggevonden humeur weer tot een dieptepunt. “Sharknado”!!! Wie verzint er nu zoiets, wat een ongelooflijk slechte film en dan was dit ook nog eens deel 2, van de 4!!! Tussen het typen door volg ik nu “Midsomer Murders”, gelukkig een wat meer intelligentere vertoning op de beeldbuis.

De zwelling rondom mijn kin zijn iets toegenomen, het heeft nu echt iets weg van de bekende ‘centenbak’. Ik zou echt niet weten hoe ik de locaties moet benoemen, maar onder mijn kin bevinden zich links en rechts twee forse kuilen en die zijn heel erg moeilijk te bereiken met een scheermes. Het scheren van de kin voelt überhaupt al heel erg eng aan en ik durf het scheermes daar niet aan te drukken of snel heen en weer te halen. Het geeft een onaangename tinteling.
Het lukt om mijn voortanden op elkaar te zetten na de eerste paar dagen een overbeet te hebben gehad. Alleen moet ik dit visualiseren want er zit nul gevoel in, als ik mijn tanden op elkaar doe dan voel ik alleen dat er aan de buitenkant kiezen elkaar raken.

Verder heeft de avond niet veel meer voor mij in petto en ga ik straks maar weer aan het avondritueel beginnen. Daar hoort het zachtjes poetsen van de tandjes met een baby-borsteltje bij. Al vraag ik mij echt af of dit nog goed gaat komen, De tanden zijn heel erg verkleurd na de operatie en heb nog geen idee hoe dat komt. Welterusten voor straks.


Donderdag 13 september 2018

23:55 uur Beter laat dan nooit. Ik heb een rare dag achter de rug en weet eigenlijk niet goed hoe dit te beschrijven. Er gebeurde zoveel opeenstapelende dingen. Ook was Ama er vandaag en zij maakte de dag extra gezellig, zij had een hele gezellige bui en had er zin in. Zij kookte vandaag en had op verzoek van de kinderen een Surinaamse kipschotel gemaakt.

Vanochtend kreeg ik een spontane drive om op een lang niet bezochte plek achter de knieschotten op zonder te kijken. En jawel, er kwamen weer twee kratten met LEGO tevoorschijn. Zodoende leverde dat weer 2 uurtjes sorteerwerk op. Verder lukte het wel met kleine huishoudelijke dingetjes, het valt mij allemaal sowieso heel eeg mee.

Ik ben toch blij dat ik nog iets heb kunnen schrijven vandaag, net voordat mijn oogjes gaan branden en dichtgaan. Jullie ook een fijne nachtrust, tot morgen 💋


Vrijdag 14 september 2018

Gisteravond ben ik gestopt met de extra pijnmedicatie en is mijn eigen vaste dosering meer dan genoeg. Er is dan ook zeker geen spraken meer van enige pijn in het geopereerde gebied, alleen bij aanraking dan. Rondom de kin is de zwelling licht toegenomen en verder ziet het er rustig uit. Vooral de jukbeenderen zijn duidelijk zichtbaar.

Het was weer een rommelig dagje, dingen gedaan waar ik eigenlijk niet aan wilde beginnen en dingen daardoor laten liggen. Vanochtend vroeg toch maar voorzichtig veder gegaan met de slaapkamer op zolder en dan met name die al eerder genoemde ruimtes achter de knieschotten. Om dit goed aan te pakken trok ik eerst alles er uit. Niet aan beide kanten, alleen aan de zuidkant en dat leverde een vol bed en een volle vloer op. Aan het einde van de middag gingen en drie vuilniszakken vol de container in en staan er twee verhuisdozen vol om naar de speelgoedbank te brengen. En, hoe kan het ook anders, wéér twee verhuisdozen vol met LEGO!

Vandaag bracht Justin na lange tijd een vriendinnetje mee naar huis en hij vroeg mij of zij mee kon eten. Natuurlijk kon dat, iedereen mag toch altijd bij ons aanschuiven. Alleen toen Justin vroeg wat ik dan ging maken, veranderde zijn stemming. Hij dacht dat als hij een vriendin zou meenemen en uitnodigen dat ik dan uitgebreide en speciale maaltijd zou maken. Voor meneer was een preischotel uit de oven ‘not done’. Ik hield het bij: ‘graag of niet!’
En nu zal wel helemaal je klomp breken, maar omdat het meisje Surinaamse roots heeft leek het misschien wel beter om de restanten van de ‘Surinaamse kipschotel’ van gisteravond te ontdooien en aan haar te serveren.
Ik won de discussie niet, een discussie waar ik overigens geen zin in had, dus stonden en vanavond twee schalen op tafel. En wat heeft het meisje gesmuld van de preischotel!! (Alleen Justin schepte, uit pure frustratie en om niet af te gaan als een gieter, zijn bordje vol met de Surinaamse schotel, de rest ging na het eten de kliko in……… zo zonde).

Het is inmiddels 22:30 uur in het Zoetermeerse en het gaat hier niet zo goed. Sophie is 45 minuutjes geleden naar het ziekenhuis vertrokken, onder begeleiding van de buurvrouw. Ik zit in spanning af te wachten op de uitslagen want ze vermoeden een acute blindedarm ontsteking. Het zou dus zomaar kunnen zijn dat ik zo verder typ vanuit het ziekenhuis, al vraag ik mij wel af of ik zomaar naar binnen mag aangezien ik zelf net geopereerd ben. Ik kon dus zo weer even terug bij jullie.

Het is 01:00 uur, Sophie is weer thuis, met die verstande dat zij bij het minste geringste beetje terugkeer van de pijn direct weer terug moet en dan gelijk geopereerd zal worden. Zo dadelijk, om 08:00, moet zij contact opnemen met het ziekenhuis voor het doorgeven van haar status en dan volgen er om tien uur vervolg onderzoeken. Ik ga heel even slapen als jullie het niet erg vinden? Welterusten!


Zaterdag 15 september 2018

Sophie is wel goed ziek, alleen de puin in haar buik is niet meer teruggekomen. Er is vannacht wel een ontstekingswaarde gevonden maar daar is geen oorzaak bij genoemd. Uiteraard stond ik om 08:00 uur naast haar bedje en hebben wij samen tot 10 uur gewacht. Hierna is zij weer haar bedje ingedoken en ben ik weer gaan rommelen op de zolderverdieping.

vanmiddag een heel lang en prettig gesprek gehad met Marion. We hebben ouderwets gebabbeld en uiteraard heel veel over haar SRS gesproken. Zij heeft eindelijk haar zo gekoesterde operatie gehad. In Essen, Duitsland, waar zij geopereerd is doen zij dit in twee keer. Zij mag dus over een week of acht nog een keertje terug. Maar wat echt wonderbaarlijk is, is haar herstel. Zij heeft er inmiddels een wandeling van 5 kilometer opzitten, heeft geen pijn en doet gewoon weer alles alsof er niets is gebeurd!! Dit is echt zo bijzonder en het verbaasd mij dat hierover nergens iets over te lezen is. Hier zouden toch heel veel transgenders als 1e keus voor moeten kiezen?
Het was fijn om haar weer even te spreken, wij hebben de afgelopen twee jaar zoveel meegemaakt en gedeeld samen en nu de periode juist daar was, was ik in geen velden of wegen te bekennen. Zij snap dit niet en ik heb haar ook gezegd dat dit nu niet het moment is om daar bij stil te staan en te genieten van haar prachtige operatie.

Sophie mag zich maandagochtend melden bij de huisarts voor een doorverwijzing naar een internist. Het word wel eens tijd dat zij haar eens grondig onder de loep nemen.

De zolder heeft nog een paar uurtjes nodig en dan staat hij weer te stralen zoals het na de verbouwing was. Ik ben daar best wel trots op dat ik het ondanks de recente operatie voor elkaar krijg. Vandaag kwam ik ook mijn oude gympen tegen en ik heb mijzelf beloofd om weer te gaan voor een lijf / maatje / gewicht als ik in 2015  had bereikt. Ik hoop echt dat ik op Veteranendag 2019 mijn “Oud-Groen” weer aan kan doen. Ik ga het zelfstandig doen, niks geen begeleiding van allerlei therapeuten die mij eigenlijk heel erg afremmen en iedere inspanning er eigenlijk één teveel vinden. Ik heb wel veel van ze geleerd, daar niet van, maar ik ben een vechter en een doorzetter en is afremmen een vies woord.

Zomenteen maar even proberen of ik met het baby-tandenborsteltje wat rommel van mijn tanden kan halen. Ik weet niet wat er tijdens de operatie gebeurd is, maar de tandjes hebben het zwaar te verduren gehad en zien er niet meer uit. Ik hoop zo dat er ergens een gaatje vrij komt voor een ‘kunstklapper’. Ja, daar ga ik zo van dromen, van een kunstklapper, en oud-groen. Welterusten!!


Zondag 16 september 2018

Schedels

Niet de gezelligste foto, maar hij geeft redelijk goed de verschillen tussen de schedels van mannen en vrouwen aan. Door de uitgelichte kaders kan je je, met een beetje verbeelding, goed voorstellen wat er de afgelopen maanden aan mijn schedel is veranderd. Best wel ingrijpend veel!

Ik moet zeggen dat de zwellingen in mijn gezicht best snel afnemen, behalve die rondom mijn kin. Dit had ik echt niet verwacht omdat er verteld was dit dit ongeveer twee maanden zou duren. Ik ga er maar vanuit dat hiermee ‘alle’ zwellingen werden bedoeld en heb er niet bij stilgestaan dat het ene deel sneller zou herstellen dan het andere. Daardoor kan je de resultaten al heel erg goed zien!!

img_537414:00 uur  Beneden, in de woonkamer, werd het door al het LEGO best een rommeltje, ook al ruimde ik elke keer alles achter mijn kont op. ook werden de kinderen helemaal niet goed van mijn gerommel tussen de blokje, wat best veel lawaai maakt. Daarom heb ik in de (bijna) opgeruimde slaapkamer een eigen hoekje kunnen creëren en het ziet er ontzetten gezellig en netjes uit. Hier ben ik echt blij mee. Nu nog een mooie plant om het af te maken.

22:30 uur Het is angstaanjagend stil in huis. De jongste Volkeringetjes slapen en ik geniet nog na van de succesvolle dag. Ik heb niet alles gedaan wat ik zou wilde doen maar ben erg in mijn sas dat het gedoseerd te werk gaan lukt. Hierdoor zou ik bij wijze van spreken nog een wandelingetje kunnen maken 😃. Vooralsnog zie ik daar maar vanaf, ga er alleen wel van dromen en ben benieuwd wat de “stappenteller” morgenochtend te vertellen heeft. Dus eerst een welterusten en dan wandelen over de wolkjes 💋


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.


Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

2 gedachtes over “WEEK 37 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.