WEEK 33 -2018


Welkom dagboek


Maandag 13 augustus 2018

Ik had het in eerste instantie niet door dat ik iets aan het doen was waarvoor de ‘vrager’ juist werd opgeleid. Iets waar ik de ballen geen verstand van heb, deed ik om hem te helpen en het beste er maar van te hopen. Toen ik door had dat hij hier veel beter in moest zijn was het al te laat en was ik driftig bezig met priegelwerk uit te voeren en het item schoon te maken. Natuurlijk vroeg ik bij het constateren van het feit naar de reden dat hij het niet zelf deed, maar als antwoord kreeg ik alleen maar dat hij het niet zo voorzichtig en vakkundig kon. (Wat een reuze compliment). Los daarvan deed ik het ook graag voor hem. Kijk, ik ga tot aan het beddengoed, de zonwering en het raam opendoen, maar verder ga ik niet en nu bleek het zo stoffig in zijn kamer te zijn dat zijn Xbox vol zat met dat goedje en veel lawaai maakte. Tijd voor een grondige schoonmaakbeurt van zijn grootste bezit. Het gekke is alleen dat hij een hoogwaardige ICT opleiding volgt en juist met deze fijne elektronica leert omgaan en ik nu zo’n ding ging de-monteren. Uiteindelijk is het gelukt en is de Xbox nu van binnen als nieuw, wat kan daar veel stof in kruipen!

Verder stond er vandaag een bezoekje aan het consultatiebureau op de agenda. Wel toch het absolute hoogtepunt van vandaag. Na dagen van hitte regende het eindelijk zo dat wij als bezopen katten en met dikke pret het bureau binnen stapten. Daniël aarzelde heel even toen de verpleegkundige hem vroeg zich uit te kleden tot aan zijn onderbroekje. Want hij heeft een hekel aan onderbroekjes en dacht dus in zijn nakie daar rond te moeten rennen. Nadat ik hem er stilletjes op wees dat hij juist daarom vanochtend een onderbroekje aan moest doen, vlogen zijn kleren uit en werd hij gemeten en gewogen.

Bij de kinderarts deed hij alles netjes wat hem gevraagd werd en scoorde hij in alles perfect. Toen hij dacht alles gedaan te hebben en er tijd was om te spelen en ik even kon praten over hem, kwam er een injectienaald tevoorschijn. Gelukkig had ik hem tussen neus en lippen wel een klein beetje voorbereid dat het misschien kon gebeuren, maar bij het zien van die bakjes met de spuit er in, dat was andere koek……… Maar ook dat ging moeiteloos toen hij op mijn schoot ging zitten en het liet gebeuren, hij gaf geen kik!!! Helaas moet hij binnenkort nog even terug om zijn ogen te controleren. De grote oenemeloen, ik dus, was zijn bril vergeten mee te nemen.
Ik was zo beren trots op hem dat er thuis ineens een heus kinder-surprise-ei uit de koelkast viel. (Die had ik van de week nog even snel gescoord toen ik de 4e wachtende in de rij was bij de kassa en ik wist dat de boodschappen gratis zouden zijn. Wat is het dan verleidelijk om nog snel iets uit het rek te pakken). Want ik was zo mega trots op hem. Daarna dook hij in de armen van Sophie, die net aan haar middagdutje begon. Toen ik een uurtje later terug kwam van de boodschappen doen lagen zij allebei te snurken. (Dat Sophie moe is snap ik wel. Die heeft door het vuurwerkfestival ontzettend veel zware uren gedraaid).

Oh, en voordat ik het vergeet: de kinderarts kreeg bijna een beroerte toen ik vertelde dat Daniël altijd melatonine krijgt om te slapen. Dus vanaf vandaag 1 ding minder bij het slaap ritueel!!

Bij het uitmesten van de kasten kwam ik een paar van die “wereld” gerechten tegen en aangezien wij op noodrantsoen leven was dit wel een welkom geschenk. Het is alleen één heel groot vraagteken of de kinderen het net zo’n groot geschenk vinden. Omdat Sophie een hekel heeft aan gehakt werd het dus ‘kip Tandoori’ en de bordjes gingen helemaal leeg!! Nog 4 verschillende gerechten te gaan…..

Het is inmiddels na negenen en het is super stil in huis, met uitzondering van Daniël dan. Die zit achter de computer naar hebbedingetjes van ‘Ariël en Elsa’ te kijken. Zodoende mag ik iedere vijf minuten naar een item in het kantoor kijken. Ik heb zo’n vermoeden dat Sinterklaas een verlanglijstje krijgt die net zo dik is als een telefoonboek.

23:00 uur Daniël vecht tegen de slaap. Hij wilde ruim anderhalf uur geleden al met het slaapritueel beginnen, maar nu lukt het hem niet om te gaan slapen. Ondanks dat wil hij absoluut geen ‘pilletje’ meer nemen omdat de dokter dit heeft gezegd. Dit houd dus ‘koude kip’ in. Het welterusten word nog even uitgesteld 😥


Dinsdag 14 augustus 2018

02:00 uur Veertig minuutjes geleden viel Daniël uiteindelijk naast mij in slaap, zonder melatonine! Hij ‘logeert’ bij mij, een andere mogelijkheid was er niet. Het laatste uur heb ik naast hem gezeten. Zoveel mogelijk licht uit en over fijne dingen gefluisterd. Hij wilde zelf al vanaf 22:00 uur slapen en de ‘pilletjes’ waren voor hem onbespreekbaar. Dat zei de dokter nu eenmaal 😃. En toch vind ik het reuze knap van hem, dat hij niet veranderde van standpunt. (De kinderarts gaf luid en duidelijk aan dat dit soort pillen funest zijn voor zijn slaapritme). Er zit niets anders op dan hem te ondersteunen en helpen. Hoe klein hij nog maar is, dit vind ik zo knap van hem!! Daarnaast is hij op zoveel vlakken positief aan het veranderen dat ik zijn eigen inbreng omarm en stimuleer. Het zullen lange avonden en korte nachten worden.

Ook Sebastiaan, die een serieus probleem ontwikkelde met zijn game verslaving kreeg ik zo ver om af te bouwen. Zonder in beroep te gaan accepteerde hij mijn voorstel om dit te doen. Ten slot van rekening beginnen de scholen hier ook weer binnen anderhalve week. Hij gaat naar groep 8, het allerlaatste jaar op de basisschool en hij pakte mijn advies en raad direct met beide handen aan.

(Eindelijk net die hardnekkige mug naar de eeuwige jachtvelden geholpen en tijd om ook mijn oogjes te sluiten. Daniël slaapt als “Doornroosje” naast mij. Dat kleine lieve koppie op dat grote kussen. Kan er nog steeds uren naar kijken😃).

16:00 uur Een klein conflict, meer niet. Van Jeugdformaat kreeg ik net te horen dat de melatonine juist in het leven is geroepen om Daniël te helpen naar een gestructureerd slaappatroon. De een zegt dus dit en de ander zegt dus dat, maar waar is Daniël nu het meest mee geholpen? ‘Ja, dat weet ik ook wel hoor!’ Voor hem is het het besten om van 19:30 tot 07:30 te slapen, maar dat is hem helaas niet aangeleerd en ook heeft hij de nodige onrust in zich dat dit strakke schema er niet in gaat zitten. Maar hij slikt al zo lang die ‘pilletjes’ dat het voor hem wel gewoon-goed is geworden. Vergeet ook niet dat ons huishouden verschillende leeftijden kent en het daardoor onrustiger is dan als je alleen maar kids hebt in dezelfde leeftijd. Natuurlijk is dat niet zijn probleem, dat is mijn probleem en pak alle handvatten aan om hem in een zo goed mogelijk ritme te krijgen.

22:30 uur Het was onrustig vanmiddag en ook de aanvang van de avond verliep anders dan ik in mijn hoofd had. Daniël heeft de hele dag doorgetrokken maar is nu uitgeteld en slaapt. Een klein half uurtje geleden ben ik met hem naar mijn slaapkamer gelopen en hem in het grote bed gelegd. Door rustig een beetje te bloggen en mij verder stilletjes te houden viel hij al snel naast mij in diepe rust. Het heeft hem best wel wat gekost zo’n lange dag en hij was best ontregeld te noemen. Zo zocht hij ook constant de confrontatie op met Sebastiaan en was daarbij erg gemeen. Het was onvermijdelijk dat hij een harde tik kreeg van Sebastiaan, maar leerde er helaas niets van. Ik vind trouwens dat sebastiaan het buitengewoon goed doet allemaal. Het is voor een mannetje van amper 11 jaar niet niks wat hij allemaal meemaakt.

Vanmiddag besprak ik, zoals hierboven reeds geschreven, de melatonine kwestie met Jeugdformaat. Maar er was nog een ander dingetje wat de kinderarts met klem aanraadde en dat was psychologische begeleiding voor Daniël en Sebastiaan. Dat was in haar ogen belangrijk omdat er de afgelopen tijd zoveel was veranderd in hun gezin. Nu kan ik hier geen andere conclusie uit trekken dan dat zij mijn transitie bedoelde. Is het haar wellicht ontgaan dat we nu al drie-en-een-half jaar verder zijn!! Ook had Jeugdformaat hier gereden twijfels over. Niet om de verstreken tijd maar omdat er geen duidelijke signalen zijn dat die twee er onder lijden. (Daniël weet niet eens beter!!). En welke GGZ in de buurt heeft hier nu kaas van gegeten? Ik denk dat deze arts wat te weinig kaas heeft gegeten in haar jeugd. Dat vermoedde heb ik door haar wijze van spreken.

Ik ga nog even met een goede vriend klessebessen. Echt even tijd om het een en ander te delen. (Mijn broer belde trouwens ook nog even. Zo leuk om met hem te kletsen omdat het vertrouwd is en het lijkt alsof al die verloren jaren er niet zijn geweest. En wat zijn nu verloren jaren? Er ligt een hele lange toekomst voor ons, dus niks te klagen). Sweet dreams!!


Woensdag 15 augustus 2018

We starten maar met het meest vieze verhaal van vandaag. Daniël vroeg mij vanavond naar de inhoud van de voorraadbussen en wekpotten in de keuken. Pot voor pot haalde ik deze van de glasplaten en liet de inhoud zien. Natuurlijk voor zo’n mannetje reuze interessant en leerzaam. Nog leuker was het om van enkelen te kunnen proeven. De bovenste en tevens laatste rij potten waren wel het meest leuke. Daar zitten de bastaardsuikers in die ik voor sauzen en gerechten gebruik, alleen kon ik die laatste pot zelf even niet plaatsen. Toen ik deze in mijn hand had en hem goed inspecteerde voelde ik nattigheid. Zelfs letterlijk, want er was schijnbaar vocht bij gebroken lijnzaad gekomen en die was zeg maar een eigen leven gaan leiden. Het koste mij toch iets van overredingskracht om Daniël er van te overtuigen dat hiervan echt niet beproeft kan worden. De pot staat inmiddels in de week!

Over potten gesproken, mijn zus en schoonzus waren net uitgebreid te zien op tv. Zij runnen een prachtige beautysalon en gingen de strijd aan met twee andere salons. Het kon eigenlijk niet anders: ‘de salon van mijn schoonzus won de 1e prijs’. Leuk om te zien dat zij een prachtige salon hebben opgebouwd en dat het hun zo goed gaat. Al hoewel zij vrijwel bij om de hoek wonen heb ik ze sinds mijn transitie niet meer gezien. Mijn zus kan niets met mij, dus dan rest alleen maar een goodby. Maar toch leuk om ze zo happy en succesvol te zien.

Daniël logeerde vannacht bij mij en heeft twaalf en een half uur achtereen door geslapen. Dat heeft hem heel erg goed gedaan, al moet ik wel zeggen dat de laatste uurtjes wel zwaar voor hem werden en hij erg prikkelbaar werd.

Verder stonden er ook een paar afspraken op de agenda, minder leuke afspraken en om nou te zeggen dat ik hier met volle vertrouwen instapte dan wel een positieve kijk op het gebeuren heb, dan is het antwoord: NEE. Al hoewel ik mij absoluut niet in een hoek gedrukt voelde, want dat laat ik gewoon niet gebeuren, heb ik er wel verschrikkelijk de schurft in dat er mensen op mijn pad worden neergezet die denken dat zij de problematiek ‘wel even’ regelen. Die hebben dus kennelijk hun huiswerk niet gedaan. Gelijkwaardigheid is voor mij een veel beter startpunt, een poppetje dat direct al probeert duidelijk te maken dat hij ver boven mij denk te staan, komt van een koude kermis thuis. Vanaf nu doorgeladen en mijn duim op de veiligheidspal.

Nu wilde ik eigenlijk gaan afbouwen, Daniël slaapt, nog een klein uurtje en er is weer een dag voorbij en dan komt Sebastiaan over de rooien beneden. Ook hij wilde na een paar uurtjes gamen in Justins kamer zijn bedje opzoeken. Daar bleek echter een klein mannetje op te hebben gespeeld. Sebastiaan zijn bed lag helemaal bezaaid met minuscule korreltjes, afkomstig van een of ander soort boetseerklei. Er zat niets anders op om zijn bed af te halen, het beddengoed door het open raam uit te kloppen en de boel weer op te maken. Een makkie zou je denken, ware het niet dat zij een ingebouwd stapelbed hebben en de verschoning alleen maar kan als je er bovenop zit.

En voordat ik afsluit, Sophie heeft voor Sebastiaan een vogelkooitje kunnen regelen. Nee, niet voor een nieuwe hamster, maar voor vogel-poging nummer 3! Laten we hopen dat dit beestje lang mag blijven leven en Sebastiaan niet weer verscheurd word door te vroeg leed. Het voorgaande parkietje overleed in zijn handen……. Welterusten. (Morgen weer van die fijne zware gesprekken voor de boeg).


Donderdag 16 augustus 2018

Er zit nog steeds weinig gevoel in het operatiegebied. Tijdens het (laten) epileren van mijn wenkbrauwen voel ik alleen het getrek aan de haartjes, maar niet die  bijkomende korte pijnprikkels. Als je dat pijn kunt noemen dan, maar leuk is anders. Voor de plakrand onder het haarwerk komt het wel gelegen, geen jeuk en irritatie meer, maar de huid op die locatie moet wel heel erg goed in de gaten houden worden. Daarom klap ik dit stukje ’s nachts omhoog en smeer de huid in met vaseline, teneinde uitdroging te voorkomen. Het lijkt mij namelijk niets als er straks een stuk huid langs de incisie-lijn los zou komen.

1800 uur Ik zit!! Tussen de wekker vanochtend en nu zitten 11 uurtjes onafgebroken bezig zijn met van alles en diverse pittige gesprekken met hulpverleners. Geen saaie dag dus. Of het allemaal voldoening gaat even is voor nu één groot vraagteken. Des te meer omdat het niet mijn keuze is om dit zo te doen. Ik ben echter niet alleen en ik heb, naast de in mijn schoot geworpen extra zorg, ook de zorg voor vier kinderen. Het is te doen, het is in zekere zin ook een verplichting die ik jaren geleden ben aangegaan.

Gek eigenlijk, zit mij hier een partij te verontschuldigen, voor wat dan? Omdat ik niet naar wijze raad en advies luister? Dat doe ik juist wel, meer dan dat en uit al die wijze woorden maak ik een balans. Een balans die voor nu en voor de aankomende weken werkt voor iedereen. Het klopt helemaal dat ik 6 maanden rust heb geëist!! Rust om stabiliteit, reinheid en structuur terug te brengen. Dit zal nu in een ander vaatje worden gegoten, het doel dat ik mij had voorgenomen blijft staan als een huis.

23:00 uur Sophie, die vanochtend rond elf uur vertrok, was voor haar doen al vroeg vrij en even na half acht kon ik haar bij het plaatselijke stationnetje ophalen. En Daniël natuurlijk helemaal blij dat ‘zus’ zo vroeg thuis was. Die springt dan een gat in de lucht en wijkt bijna niet van haar zijde. Ondanks dat zij mij appte dat zij had gegeten at zij nog een bord vol van mijn zelfgemaakte pasta. Er zit nog een portie in de vriezer, wie het eerst…..

Sophie kreeg vanochtend een onverwachte lift richting haar werk van Daniella. Daniella de freelance fotograaf van het AD, want de spectaculaire fotosessie voor het magazine gaat er toch echt komen!!

Verder heb ik niets meer te melden, Daniël slaapt, Sebastiaan heeft zijn 2e hands vogelkooitje schoongemaakt en ik zit op de bank mijn bizarre leven te archiveren. Het houd maar niet op. Vroeger zei ik altijd gekscherend dat het over zou zijn als ik een meisje was. Niet dus! Welterusten.


Vrijdag 17 augustus 2018

23:00 uur Ik heb niks spannends te vertellen, sorry. Nadat er de afgelopen 4 weken zoveel tijd (en noodzaak) was om het huis-houden grondig aan te pakken en op de schop te gooien begint het langzaamaan haar vruchten af te werpen. Er ligt nog maar één project te wachten en de rest is nu een kwestie van onderhouden. Dat brengt ontzettend veel rust met zich mee en geeft de ruimte om ook even uit te blazen van die enorme slag. Vandaag was zo’n dag. Ik had Sebastiaan beloofd om na de strijk zijn gekregen vogelkooitje klaar te maken voor zijn nieuwe bewoner. En die bewoner komt er volgende week in de vorm van een parkiet!!

Dus wij tweeën racete vanochtend naar de dieren speciaalzaak, om onze gewonnen prijs van de postcodeloterij in ontvangst te nemen. Een blik vol koekjes! Ik maak geen grapje hoor, uitgerekend in dezelfde zaak als waar wij die prijs op konden halen verkochten ze ook nog eens spulletjes voor de kooi. Heel even twijfelde ik daar: kon ik niet beter een nieuwe kopen? Want wat wij aan nieuwe onderdelen moesten aanschaffen bleek zoveel te kosten dat het meer dan de helft van een nieuwprijs betrof. Eigenlijk kon het helemaal niet, maar hem dit niet gunnen was onbespreekbaar. (Ik zal dus weer een van onze boten moeten verkopen😃).

Restte verder nog een pittig gesprek van 2 aaneengesloten uren. Dit was goed te doen en het betrof ook een instantie die hier al een lange tijd over de vloer komt, dat praat echt zoveel makkelijk als met die golf van poppetjes die sowieso al niet geheel onbevooroordeeld zijn. Ik had trouwens nog zo’n WTF momentje vandaag. Na een over-en-weer gebel met een of ander door de verzekeraar opgeworpen centrale apotheek, bleek alles geregeld en zou mijn medicatie worden toegestuurd. Nadat ik heel even naar buiten was geweest zag ik dat zij wéér gebeld hadden. Bij nadere informatie hierover viel mijn mond ver open, want de discussie begon over mijn geregistreerde geslacht. ‘Daar gaan we weer!!!’ Puntje bij het paaltje was er van hun kant onvoldoende tijd om het uit te zoeken, dus even geen medicijnen en mijn antwoord was ook zo klaar als een klontje. ‘Maak niet van jullie probleem mijn probleem’. Zo denkende ga ik ook lekker naar bed, het is niet meer mijn probleem, alles niet meer. Diegene die zich wellicht aangesproken voelen of weten hoe de vork in de steel steekt weten wat ik hiermee bedoel. En oh wat slaapt dat lekker, iets dat ik al weken doe, welterusten 😝


Zaterdag 18 augustus 2018

16:30 uur Wat ik zonet aan tekst schreef heb ik maar als blog geplaatst. Het werd zo’n zelfstandig verhaal dat het te lang werd voor dit dagboek. (En hier niet op zijn plaats is).

22:30 uur Ik begin maar weer even over het stukje hierboven: hier kreeg ik al snel reactie op en zo te lezen volgt er een officiële aanklacht.

Verder bracht de dag niet zoveel. Het was weer een beetje huishouden, boodschappen doen, koken en strijken. Het leuke hierbij is wel de taakverdeling met de jongste kinderen. (Dat zijn trouwens de enige levenden verder, de rest is of aan het werk, aan het chillen of ligt nog in bed!!). Daniël ging mee naar winkelcentrum “Meerzicht” voor de €-bakker en Sebastiaan was de klos voor de boodschappen en het wegbrengen van milieu onvriendelijk goed. Heel stiekem stopten wij even bij de loempia-kraam😃.

Daniël heeft nu ook Ziggo on-demand ontdekt en kijk ik in mijn ooghoeken mee met diverse Disney-films. Hetgeen bij mij zoveel emoties losmaakt. Je beseft je ineens dat die gruwelijk lelijke heksen en valse wichten echt bestaan. Wat heb ik eigenlijk lang geslapen voordat ik door mister MOOI werd wakker gekust!

Ik ga zo vast dromen van al die lelijke trollen met HOORNtjes op hun hoofd die door duizenden insecten zijn verslonden en andere feeksen die stikten in hun eigen uitgespuwde gal. Gegarandeerd een meer dat gewenste lange diepe slaap en morgen nog fitter dan daarvoor. Waarschijnlijk met voldoende energie om de laatste, over de duinen gegooide kwal, weer terug te gooien in zee. (Wat ben ik toch weer liefdevol en gepassioneerd bezig 😃). Welterusten allemaal……


Zondag 19 augustus 2018

Een lange tijd vond ik het wel spannend als de teller qua bezoekers en lezers van “Op-en-top-vrouw” weer een mijlpaal had bereikt. Zo vond ik het bereiken van de 20.000 bezoekers best veel. Al twijfel ik daar wel aan, volgens mij ziet ‘de teller’ het klikken op een link in Facebook namelijk als één bezoeker. (Dat is nu duidelijk zichtbaar doordat ik ruim een maand geen Facebook meer gebruik). Daarentegen passeerde de blog onlangs 100.000 clicks. Jammer dat je daar geen vergoeding voor krijgt, een eurootje per click is toch niet teveel gevraagd :-).

22:30 uur  Dat was even gezellig en verhelderend. Een van mijn vriendinnen, zeg maar gerust diegene waar ik al het langst bevriend mee ben, woont na vele jaren weer in Zoetermeer. Door omstandigheden hadden wij elkaar een tijdje niet ‘live’ meer gezien en kwam het daar nu spontaan aan toe dat wij elkaar weer zagen. Ik bezocht haar vanavond in haar nieuwe stekkie. Hemelsbreed nog geen 2 kilometer van huis. Als je elkaar even niet gezien hebt, dan zit je uiteraard vol van dingen die je wil delen, hierdoor kwamen wij niet eens toe aan de prachtige reis die zij onlangs maakte. Dat komt de volgende keer weer.

De jonkies zaten vanmiddag in “balorig”, ons plaatselijk speelparadijs, waardoor er ruimte was om lekker lang te douchen en mijn haarwerk te vertroetelen. Na de boodschappen was het tijd voor een uurtje ‘bank-hangen’ en ‘Orange is the New Black’. Daar ben ik toch een beetje uit, eigenlijk wel met alles wat maar naar serie’s ruikt. Het word echt tijd om mijn hobby’s op te pakken. Tot slot van rekening kan ik niet eeuwig met de tuin bezig zijn.

10 Minuutjes geleden gaf Sophie eindelijk een teken van leven!! Die ging vrijdag weg om te werken en tussentijds bleef het muisstil. Zij had het extreem druk vanwege het vuurwerkfestival en bleef om die reden ook bij haar oma in Scheveningen slapen. Nog heel even en dan krijg ik een appje van haar, waar en hoe laat ik haar kan oppikken. Ben ook reuze benieuwd naar haar eetlust en heb voor de zekerheid een bapao voor haar bewaard. (Wist je trouwens dat je die het lekkerst krijgt in een stoomoven. Besprenkel de bevroren bapao met water en ‘regenereer’ deze 20 tot 25 minuutjes. Succes verzekerd!).

Als laatste berichtje van deze week kan ik vertellen dat Daniël de afgelopen weken steeds beter is gaan slapen. Sowieso ligt hij veel eerder in bed en pakt hij nu eindelijk zijn noodzakelijke uurtjes. Sebastiaan gaat zonder mokken ook steeds vroeger slapen, hij heeft ook nog maar één weekje vrij en moet echt afbouwen om straks weer fris & fruitig in de schoolbanken te zitten.

Ik sluit nu maar alvast af. Het ophalen van Sophie zal zeker nog wel even duren en ik zit nu met zulke vermoeide ogen dat iedere letter over het scherm danst. Tot in de nieuwe week. Waar ik je nu al van kan vertellen dat deze heftig zal verlopen. Welterusten allemaal 💋💋💋.


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

2 gedachtes over “WEEK 33 -2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.