WEEK 32 – 2018


Welkom dagboek


Maandag 06 augustus 2018

Je zal maar struikelen over een tuinslang en in je val langs een scherpe hoek van een zinken dakgoot schampen. Kijk, drie jaar geleden zou ik die goot op een haar na hebben gemist, alleen zitten er nu twee van die grote bulten aan de andere kant van mijn schouderbladen en daarom ging het niet goed. De lievelingsjurk van Daniël ligt nu aan flarden!! Ach, en die borst, die zit er nog aan, maar floepte van schrik wel uit haar behuizing. Het schijnt trouwens een dingetje te zijn voor transvrouwen die behept zijn (😉) met een snelle borstontwikkeling. Die zijn dit niet gewend en botsen er regelmatig mee tegen een deurkozijn of zoiets. Gevoelsmatig denk je dat er ruimte genoeg is, alleen zitten er ineens twee bobbels die je niet mee calculeert. Ik ken de verhalen en het stille aangename leed, het is mij in ieder geval nooit overkomen.

Het was vandaag een drukke doe-dag. Na de antraciete bank weer in zijn originele witte kleur te hebben terug gebracht kreeg de vloer een grote beurt. Dit keer ging alles van de vloer en de schoonloopmatten kregen een klopje. Nou, dat vonden de buren niet leuk. Het scheelde niet veel of het smog alarm zou zijn afgegaan, dat werd dus maar schoonspuiten. Vervolgens ging ik eigenlijk veel te laat boodschappen doen om nog wat fatsoenlijks op tafel te zetten. Sebastiaan ging gezellig mee en allebei baalde wij van de drukte in de Jumbo. Maar aan dat balen kwam bij de kassa snel een eind. We waren alweer de 4e wachtende in de rij terwijl er een kassa onbemand was. Dat betekende gratis boodschappen!!!! Toch maar even €21,00 in de knip kunnen houden. Hier ben ik zo blij mee. (En Sebastiaan en Daniël ook, nu kon ik hun alsnog die grote waterspuit geven. Waar de buren weer minder blij mee waren. Daniël kan nog niet zo goed richten, ook helaas niet bij het plassen). En ondanks de tijdsdruk kwam er toch nog een smakelijke spaghetti op tafel.

23:30 uur Ik zou de dag zo graag willen afsluiten zonder problemen en gezeik, maar helaas, het is weer zover, weer gezeik. Weet je, je doet er alles aan om je kids goed op te voeden, ze waarden en normen mee te geven en ze klaar te stomen voor de grote boze buitenwereld. Nu zijn Justin en Sophie niet meer te helpen, heeft Sebastiaan genoeg aan een half woord, maar Daniël is 4 en heeft een 24/7 abonnement op begeleiding en zorg bij mij aangevraagd en gekregen. Dat mannetje luistert steeds beter en soms iets te goed en te letterlijk. Zo deed hij heel enthousiast zijn 5 ingestampte stappen voor het slapengaan en wilde graag nog even voorgelezen worden. Voordat ik het wist was hij in zijn bedje gekropen en lag er een prentenboek van Ariël klaar. (Nee, niet over dat wasmiddel). Toen ik hem vroeg of hij wel geplast had, gaf hij een negatief antwoord en stuurde ik hem naar het toilet in de douche, in plaats van de wc beneden. Omdat het wel heel erg lang duurde en ik een ontwijkende reactie op een prangende vraag kreeg, ging ik maar even naar hem toe. Aldaar was meneertje met 10 handdoeken, die ik net had gewassen en opgevouwen, de vloer schoon aan het vegen. Overal lag plas!! ‘Wat heb je nou weer gedaan?’ vroeg ik met een iets wat verheven aan hem. Zijn antwoord was luid en duidelijk: ‘jij zij toch dat ik in de douche moest plassen!‘ Ik bedoelde dus de wc in de badkamer/douche en nu heeft hij geprobeerd om over de bad-rand van het ligbad/douche heen te plassen, iets wat natuurlijk helemaal mis ging.

Laten we hopen dat het hier bij blijft en de nacht zonder andere plas ongelukjes gaat verlopen. Ik sluit af en wens jullie een rustige nacht. Die van mij begint wat later, veel later, want Sophie moet nog thuiskomen van haar werk en wil dan ook nog een warme hap. Even geen frituur meer, die is kaduuk, zij krijgt wel een gereserveerd portie spaghetti.


Dinsdag 07 augustus

01:20 uur Sophie is binnen. Als een dief in de nacht op de electro scooter in absolute stilte door de straten van Zoetermeer mijn dochter van het station halen. Alleen daar is nog leven in de brouwerij. Daar zit zo’n waterpijpen toko, jaja, daar komen toch foute figuren op af. Wijzen uit het Oosten zeg maar, in auto’s waar de doorsnee Nederlander alleen maar van kan dromen. (Gelukkig wordt daar binnen enkele weken keihard opgetreden. Want dan gaat 12+ weer naar school en oh wee als die geen reflector op hun fiets hebben. Kledder, zo een boete van €60,- schoon aan de haak).

Ik had de wekker op 08:15 gezet, maar rond half zeven lag ik reeds naar het plafond te staren, wat ik ook probeerde, slapen lukt niet meer. En dan kom je beneden en ligt daar een klein mannetje in de fauteuil te slapen!! Zo op het eerste oog staat alles er nog bij zoals ik het vannacht heb achtergelaten en zijn er geen kasten geopend cq leeggeroofd. Ook de tv is uitgebleven en de afstandsbediening van de Apple-streamer ligt nog in zijn mandje. Ben benieuwd wat hij straks te vertellen heeft, heel apart dit.


Woensdag 08 augustus 2018

En dan zijn er ineens 40 uur voorbij zonder maar één letter te hebben geschreven. Ik kom zo nog wel even terug bij het stukje waar ik gisteren ben geëindigd. Was het de afgelopen uren nou zo overdreven saai dat er niets te schrijven viel, niet echt nee. Er stond juist heel erg veel op de agenda en als dat niet binnen de militaire lijntjes zou lopen, zou het op een klein drama uit zijn gelopen. Het is alleen nu even niet anders en nu het hele huis op z’n kop word gezet, kastje voor kastje, kamer voor kamer en ruimte voor ruimte, moet dit binnen een strak schema.

Daarnaast was het gisteren Ama-dag en ook nog een niet te harden zo warm. Ondanks dat zijn er toch nog wat dingen aangepakt en is Ama, met Saskia en Daniël een paar uurtjes naar het Keerpunt geweest. Daarna hebben we een mooie grote gekruide kip in de oven gedaan en was het smullen geblazen. De witte rijst met pindasaus (nog over van Sebastiaans feestje) maakte het helemaal af. Het feestmaal in mijn bizarre jeugd. Zowel de kids als ik hadden wat ‘was’-‘goed’ vraagjes aan Ama en zij stortte zich er volledig op. Wel erg hoor, op je drieënzeventigste nog aan een vrouw van 56 uit te moeten leggen hoe je wasgoed moet sorteren en wassen!! 😃. Maar het is nu eenmaal zo, ik draai mij nergens voor om, maar de was, nee niets voor mij. Al hoewel, het strijken, opvouwen en opbergen vind ik wel leuk.

Oh ja, Daniël. Dat jochie wat ik slapend in de stoel vond. Hij vertelde mij ‘s-nachts wakker te zijn geworden van de warmte en beneden naar mij was gaan zoeken. Toen hij mij niet vond is hij al wachtende schijnbaar in slaap gevallen. Het klinkt schattig en lief, maar het is ook een erg ondernemend mannetje die werkelijk alles wel wil uitproberen. Als hij het onder begeleiding soms mag of het hem juist expliciet verboden is, hij doet het.

Nou begon ik een uurtje of 5 geleden met schrijven en in die paar simpele uurtjes gebeurde er weer zo ontzettend veel dat het mij even is gaan duizelen. De afgelopen uren moest ik mij naast de kinderen en het huishouden enorm concentreren om niet in een reeds gegraven gat te vallen, maar er fier en krachtig overheen te springen. Ach, nog maar 10 gaten te gaan en al een meervoud overwonnen!!


Vrijdag 10 augustus 2018

01:00 uur Weer een dag om af te strepen. Weer een dag met veel belevenissen en emoties. Ik zou echt willen dat ik zomaar alles op tafel kon gooien en mijn hart kon luchten, alleen gaat dit nu niet omdat ik mijn koppie er 100% bij moet houden en schrijven roept vragen op, brengt onnodige onrust en daar heb ik nu werkelijk geen trek in. Het komt echt wel, wees daar maar niet bang voor, maar voor nu even niet!

Het is een zelf gecreëerd mechanisme dat voor mij heel goed werkt. Afsluiten van dat deel wat niet in lijn van mijn incasseringsvermogen ligt, dan wel ook niet iets toelaten wat neigt naar een eenzijdig gesprek. Ik weet dat het goed is zo, dat het vooral de kinderen heel erg goed doet en daar doe je het tenslotte voor. Daarna kom ik zelf aan bod en zoals het nu gaat, daar heb ik vrede mee en haal ik ook nog eens voldoening uit de geboden rust, stabiliteit en veiligheid. Het is straks menig blogs waard om dieper op de gebeurtenissen en zaken in te gaan. Het is zo verbazingwekkend om te ervaren hoe snel een mens in staat is om te schakelen en bergen te verzetten. Aan de andere kant zie ik ook de gevaren van toelaten, valse hoop koesteren en geven, maar ook hoe snel alles tot op het bot kan afbreken als je maar heel even niet oplet.

23:59 uur Het laatste en tevens grootste project binnenshuis is vandaag opgestart. Allereerst werd de volgepropte Ikea kast leeggehaald en op het bed van Sophie gedumpt. Al kijkende naar die enorme berg kleding, die nu een volume heeft van ruim 3 x de inhoud van de kast, snap ik wel dat de kindertjes nooit de kleding konden terugvinden die zij zochten. Dat was de kleding in de kast, daarna wat er her en der in bakjes, kratjes en dozen zat. Ook dit zorgde voor een soort tweede berg op het bed en toen daar ook nog eens de rondzwervende kleding bij kwam had het wel iets weg van de Franse Alpen. Het is dat Sophie daar doorgaans slaapt, anders had ik er gips overheen uitgegoten en was het een prima opzetje voor een modelspoorbaan.

Na de kleding volgde het speelgoed en de prullaria. Ik zette alles op de trap en Sebastiaan zette dit weer op mijn bed. (Met het doel dit later per kubieke centimeter uit te zoeken). Toen het bed vol was, zette hij het op de grond. In eerste instantie durfde ik niet eens te kijken, maar omdat ik vannacht niet op de grond wil slapen moest ik mij er wel overheen zetten. Mijn God, wat hadden wij in dat uur veel naar boven versleept, mijn God waar laat ik het!! Dat is voor latere zorg. Het staat nu verspreid over de vloer, met gecreëerde paden naar de ramen en het bed. Oh, en de pauzes gebruikte ik om de stoomoven binnenstebuiten te keren en een grote beurt te geven. (Wie legt er nou stroopwafels in een oven zonder enig papiertje of lekbakje??). Maar goed, die berg kleding, daar zag ik wel als een berg tegenop en dat was dan ook een legitieme reden op het eega-tje even uit te nodigen voor een nader onderzoek. Wat hoort bij wie? Nu is de helft gesorteerd en kan de rest zo naar de ondergrondse containers. Er staan alvast drie vuilniszakken vol om afgevoerd te worden. Daarnaast leverde deze actie ook andere positieve dingen op, al gravende in de slinkende massa kleding kwamen er zoekgeraakte items naar boven, zoals een “dromenvanger” en door Justin gemiste sokken.

Wat nog het meeste in het hele huis werd gevonden zijn talloze LEGO blokjes, die zaten werkelijk in ieder uitgezochte lade of kastje. Sebastiaan en ik hebben een systeem bedacht om alles weer op te bouwen tot waar het ooit bij hoorde. Een win-win situatie want buiten dat het een uitdaging is, is het ook een perfecte manier om hem achter de Xbox one weg te krijgen. Welterusten allemaal……..


Zaterdag 11 augustus 2018

17:00 uur Toen Daniël vanochtend rond een uurtje of half elf uit zijn bed viel en naar beneden kwam was ik met de kleding bezig. Met het kleine beetje kleding dat, mijn inziens, weer terug de kledingkast in kon. Overal en nergens lagen stapeltjes kleding in de woonkamer, netjes gestreken en op soort. Binnen luttele seconden lag een stapeltje t-shirts overhoop, Daniël kon zijn minion trui niet vinden. ‘Nou lieve schat, dit zijn ook niet jou kleren, maar die van sebastiaan’ zei ik tegen hem en restte mij niet anders als onverwijld zijn kleding naar beneden te halen en er ook zulke mooie stapeltjes van te maken.

Al snel leek mijn eerste plannetje voor de kastindeling niet te gaan werken. Ieder kledingstuk dat ik streek en vouwde wilde hij toch maar even passen en toen hij eindelijk zo ver was met aankleden moest en zou hij toch nog van shirt veranderen. De stapel met shirts kon wederom worden opgevouwen. Om die reden heb ik besloten dat al zijn kledingstukken op de bovenste legplanken komen. Enkel zijn ondergoed en sokken liggen op ooghoogte in een la.

23:59 uur Het kan nog net: welterusten. 😃


Zondag 12 augustus 2018

09:00 uur Die is er vroeg bij vandaag, het uurtje Netflix valt nu in het water. Helemaal niet erg voor mij, maar wel voor hem. Als hij wakker word kijk hij altijd naar een filmpje en dat kan nu even niet.

Dat kleine mannetje was vannacht ook in mijn bed gekropen. Hij vertelde mij net dat hij wakker was geworden en graag bij mij wilde liggen. Natuurlijk zag ik vanochtend wel dat hij naast mij lag, lekker onder zijn eigen dekentje en te woelen als geen ander.

22:30 uur Morgen weer een nieuwe week, die gelijk al spannend begint. Als ik de berichten moet geloven dan krijgt Daniël morgen een prikje op het consultatiebureau. Ik hoop trouwens wel dat ik het nog kan vinden! (Anders maar geen prikje😃).

En wat was Daniël vandaag om door een ringetje te halen. Als je niet beter zou weten dan zou je haast denken dat zijn harde schijf is gedefragmenteerd. Naast dat hij vannacht gezellig bij mij was gekropen deed hij heel erg leuk mee. Hij hielp mij met de was en ging mee boodschappen doen. In de Jumbo geen enkele piep en daarna reden wij gelijk door naar een grote speeltuin, daar kon hij nog even lekker ravotten. Hij had alleen snel zin om weer naar huis te gaan en toen ik aan het koken was, ging hij spontaan de tafel dekken, wauw. Oh, en omdat hij tussen één en twee een dutje heeft gedaan is hij ‘s-avonds redelijk snel onder zeil is. Dat gaat straks niet meer lukken als de school weer is begonnen, maar voor nu is het een prima ritme voor hem.

Het ‘wassen’ gaat mij steeds beter af, met uitzondering van vandaag. Ik verschoonde de bedden vanwege allemaal zweet vlekken en plak resten van lekkend ijs. Na het wassen en drogen ontdekte ik tijdens het strijken dat de meeste vlekken nog steeds op dezelfde plek zaten en niet door het poeder waren vernietigd. Er uit knippen leek mij wat te veel van het goede, al had ik er wel zwaar de (.) in. Dus nog maar een keertje draaien met een paar graadjes meer. En weet je, het is schoon!! Morgen ligt er weer een forse strijk te wachten, dus ga ik maar op tijd slapen. Welterusten dan maar en het zal morgen toch wel vroeg opstaan worden. Niet door de wachtende strijk, maar door het voorspelde onweer. I love it!!!


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

3 gedachtes over “WEEK 32 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.