WEEK 30 – 2018


Welkom dagboek


Maandag 23 juli 2018

00:30 uur  Oordeel niet te snel zeg ik wel eens. Het was beren gezellig met Daniel vanavond en hij was echt in zijn sas met alles, maar slapen ho maar. Terwijl wij duidelijke afspraken konden maken over één klein bakje chips, tanden poetsen en naar bed,  lukte het niet. Ook externe factoren waren daar debet aan, zo lag hij bijna te slapen toen de telefoon ging, daarna sliep hij bijna en kwam zijn broer thuis. (Die was zo blij met een nieuwe vriendin dat hij gewoonweg niet even rustig kon zijn). Daarna plaste Daniel per ongeluk in een half-slaap toestand in zijn broek en op de bank. Kortom, het werkte allemaal niet mee. Hij ‘logeert’ vannacht ook bij mij, dat is zijn grootste wens. En wat was hij trouwens overstuur dat “Lil Kleine”, ons hamstertje, was overleden. Het arme ventje snap natuurlijk niet dat hij ook geen afscheid heeft kunnen nemen en vanavond hebben wij dan ook maar een sterretje naar het hamstertje vernoemd.

En Sophie heeft het onwijs naar haar zin in Normandië. Om de zoveel uur krijg ik mooie foto’s toegestuurd en verteld daar een klein beetje bij wat zij heeft meegemaakt. Zij zit in ieder geval met het aankomende hete weer aan een mooi strand. Daarnaast krijgt zij ook veel te zien van de gruwelijkheden van D-Day. Ben benieuwd of zij ook een van de erevelden gaan bezoeken, dat zal zij op zeker nooit gaan vergeten.

En nu ga ik ook echt richting de slaapkamer en mijn oogjes dichtdoen. Overbodig om nu nog welterusten te wensen terwijl de meesten al op één oor liggen, maar alsnog een goede nachtrust toegewenst en let de komende dagen goed op jullie vochthuishouding!

13:00 uur  Nou zou je denken dat Daniël een gat in de dag zou slapen, maar hij stond rond half tien weer gezellig in de woonkamer. En natuurlijk op het moment dat ik net onder de douche wilde duiken. Na een ontbijtje te hebben gemaakt (Voor hem dus een toast met pindakaas en zijn beker ‘drinken-maken-zoet’) ging hij aan de Netflix en ik eindelijk het zilte zout afspoelen :-). Nu zijn de kids gezellig naar ons eigen strandje en kan er even boodschappen worden gedaan, dat gaat tenslotte ook gewoon door terwijl ik met dit weer nou niet echt sta te springen op een warme hap.

23:50 uur  Rond vijf uur was het span weer thuis van een middagje Noord AA en Daniël was zo vol van zijn leuke middag dat hij al kletsend in slaap viel. Ondertussen was ik bezig met het eten, dus werd het voor hem wel een heel klein dutje. Gelukkig maar, want hij werd makkelijk wakker en heeft gezellig aan tafel mee gegeten. Daarna was het dikke pret onder de tuin sproeier, nog een klein bakje chips en naar bed. Nou, dat werd in onze slaapkamer op zolder dus niets. Ik probeerde hem met een verhaaltje in slaap te krijgen, maar allebei smolten wij als een ijsje. Het was zijn eigen voorstel om in Sophie’s bed te gaan liggen, anders kon ik niet bij hem slapen. Dit lukte wel en sliep hij snel in. Daarna nog een uurtje met Sebastiaan een film gekeken. Morgen maar het tweede deel want mijn luikjes vallen dicht.

Er zijn vandaag wel een paar hele positieve dingen op mijn pad gekomen waar ik even over na moet denken hoe dit verder aan te handelen. Het geeft een enorme boost om dingen aan te pakken en levert best energie op. Het frappante is ook dat de serene en fijne rust die in huis hangt, het net dat stukje geeft dat ook de pijn op de achtergrond word gedrukt. Dat is dus wat mij de laatste maanden steeds is verteld: ‘Heb je een positief doel en innerlijke rust, dan zal je zien dat de pijn niet meer relevant word.’ Hoe heerlijk is dit!! Het klinkt raar, maar ik heb er echt enorm veel zin in om door te stoten met waar ik nu sta en mee bezig ben.

Dus ik ga zo mijn oogjes dicht doen in een heerlijk koele kamer en morgen fris weer op! (Ik heb wel wat plannetjes, maar het is daar vast te heet voor. Eigenlijk moeten alle ramen aan de binnenkant worden schoon gemaakt. De buitenkant is vandaag voor het eerst sinds een jaar weer aangepakt….. ik lijk wel gek, maar dat ben ik in wezen ook). Welterusten allemaal…..


Dinsdag 24 juli 2018

07:00 uur  Je ligt nog een klein uurtje naar dat hoofdje van Daniël te kijken voordat je zelf in slaap valt. Eigenlijk veel te laat gaan slapen dus, maar het is het wel waard. Wat wel minder was, was de warmte in huis en het slapen in een ander bed. Daarnaast kroop Daniël om de haverklap bovenop mij en pakte mij beet op plekken waar hij maar contact kon vinden. Mijn armen, nek, neus, wangen en schouders moesten er steeds aan geloven, mij herinneren dat hij er ook is. Niet erg, aandoenlijk zelfs, maar slapen ho maar. Het word de komende dagen nog warmer, dus we gaan wat beleven. Nou ben ik niet de enige in Nederland, dus we hebben gedeelde smart…..

Maar nu eerst een lekker kopje koffie op het terras en een gezond ontbijtje. (lekker makkelijk: Brinta 🙂 ).

23:00 uur  Wauw, wat een geweldige dag hebben wij achter de rug!! Ik was best vroeg uit de veren en dat gaf mij genoeg tijd om weer even lekker met de grove bezem door bepaalde delen van het huis gegaan. Ik kan dat best wel gestructureerd, maar met deze warmte moet je toch wel oppassen dat je niet te veel aanpakt. En dat is voor mij best moeilijk. Nadat de grove bezem er doorheen was gegaan was het tijd voor het fijnere werk. (Ik hoop niet dat ik zo’n hyper schone theemuts word die elk kruimeltje achter de kids op ruimt. Dat is het nadeel van opgeruimd, je ziet iedere pluis en kruimel).

De kids waren zo laat dat het ontbijtje bijna een lunch werd. Ik moet zeggen dat zij er snel aan wennen dat zij het moeten doen met wat er is en ook dat dit netjes aan de eettafel gebeurd. Daarna was het tijd voor een biologisch ijsje in de dorpsstraat. Het was uiteraard heel lekker alleen zaten Daniël en Sebastiaan de hele tijd in elkaars vaarwater. Ze plaagden elkaar even hard maar Daniël is daar veel gevoeliger voor als Sebastiaan, met als gevolg dat Daniël over zijn toeren raakte en het vrij lang duurde voordat hij weer een beetje bij zinnen kwam. Het door ons samen verzonnen “emotiespel” viel toen ook helemaal verkeerd bij hem, alleen wierp het qua opvoeding wel vruchten af.

Om 16:30 uur werden zij op een pannenkoekfeestje verwacht, aan de overkant van ons straatje en gemoedelijk liepen zij daar hand in hand naar toe. Voor mij even tijd om met Justin te eten en nog wat boodschappen in huis te halen. En toen ging ik helemaal los in de muziek. Iedereen is toch met vakantie, dus het liet mij koud dat er heel eventjes geen fietsers achter ons huis lang konden fietsen door de te hogen decibellen en luchtdruk. (Kan ook alleen maar met mooi weer en alles open). Spotify gereed, Apple-TV standby en alle 7 speakers (geen melkpakjes maar van die echte ouderwetse) ingeschakeld. Niemand die ging zeuren over de muziekkeuze en het volume in huis, dus los!

Het bracht mij weer even terug bij de eerste jaren met Daniël, waarmee ik ‘s-avonds ook uren kon dansen terwijl hij in mijn armen lag. Wat voelde ik mij toen heerlijk en nu was daar diezelfde bevrijding weer. Het kon mij allemaal even allemaal niet schelen en ging al luid meezingend met Ramses de dooie blaadjes uit de bloemen aan de voorzijde van ons huis halen. Wat kon mij het schelen dat iedereen blij verrast keek. Volgens mij werden zij er echt blij van en zal mijn overbuurvrouw op het punt gestaan hebben om de GGD te bellen toen ik een virtuele gitaarsolo gaf bij Comfortably Numb David Gilmour and David Bowie.

En als toetje kreeg ik nog even een kleine solo van Daniël, die het even niet eens was met een nieuwe regel. Wat kan die hard gillen!! Maar weer hielp “ons” spel en niet veel later ging hij in bad en deed hij met veel plezier de 5 puntjes voor het slapen gaan. Om klokslag 22:00 uur lag hij diep te slapen in Sophie’s bed. Voor mij dus waarschijnlijk weer een wat mindere nacht. Ik heb het het uiteraard voor over en hij vroeg het ook zo lief aan mij, dan smelt ik helaas.

En dan is het nu tijd om wat slaapzand in mijn ogen te gaan strooien, welterusten!


Woensdag 25 juli 2018

08:00 uur  Zoals ik mij nu even voel lijkt het mij meer dan verstandig om het roer nog meer om te gooien. Nu heb ik er wel een ongelofelijke klote nacht opzitten, maar dat neemt niet weg dat ik het opschonen van sociaal media nog beter moet doen. Het is nog vroeg, ik weet het, maar als mijn hoofd nu al kookt dan beloofd dat wat met de huidige temperaturen.

11:00 uur  En raad eens wie er op 10:15 uur naar beneden kwam? En deze grote boef wist mij nog precies te vertellen had hij mij vannacht had wakker gemaakt om te vragen of het al tijd was om op te staan. Ik weet nagenoeg zeker dat jij dit meer als één keer heeft gevraagd, maar goed, het is leuk dat hij zich dit herinnert en ook dat hij steeds in mij klom…… (hoe kom ik anders aan die wallen 🙂 ).


Donderdag 26 juli 2018

Mijn dag is gisteren zo bizar gelopen en helaas geëindigd dat ik niet eens in staat was om er over te schrijven. Na een hele intense middag en begin van de avond trok er iemand aan een touwtje en ging het licht uit.

Het begon al aan het einde van de ochtend, het zwembad weer opzetten en de nodige ruimten in huis opruimen en schoonmaken, waarna een jongedame van Jeugdformaat even kwam klessebessen met de kids. (En Daniël ging juist op dat moment 300% in zijn speel & expressie fit, maar op een manier waarop ik hem nog nooit had meegemaakt. Het koste mij dit keer echt heel veel moeite om hem een beetje tot rust te krijgen en af te leiden. Daarbij is het ook niet een ontspannen situatie als er iemand in je huis zit die de boel een beetje aftast). Hierna gingen Sebastiaan en Daniël naar vrienden om in een bubbelbad te spelen en er te blijven eten. Voor mij even tijd om een paar dingetjes bij de Jumbo en Action te halen en te koken voor Justin en mijzelf. En, net als eergisteren, ging het met de muziek lekker hard aan. Het leuke hierbij is dat Justin ook helemaal weg is van mijn muzieksmaak en op dezelfde tonen kan wegzwijmelen. Zo gebeurde het dus dat Justin en ik uitbundig uit onze bol gingen en ons al swingend door de kamer bewogen. Heel bijzonder dit.

Maar het licht ging totaal onverwachts uit. De kids zouden ieder moment thuis komen en was daar helemaal klaar voor. De muziek moest nog een tandje lager en ik zweette zo erg van het dansen dat ik sterretje ging zien en binnen enkele seconden honds beroerd en eng werd. Het gebeurde zo acuut dat de enige, direct voor handen zijnde, hulp kwam van Saskia. Alles moest heel even aan de kant, zo gaan dingen nou eenmaal in het leven…..

10:30 uur  Oke, de rest van de dag word dus heel kalm aandoen. Ik zag net in de spiegel dat de afdrukken van de vrachtwagenbanden nog in mijn gezicht staan. Zo voel ik mij dan ook nog steeds. Er staat trouwens vetgedrukt in de krant dat oudjes zoals ik extra voorzichtig moeten zijn vandaag. Veel drinken en vooral niets doen, dat word dan nog wat. En Sophie komt straks weer thuis na haar weekje vakantie, ben zo benieuwd naar al haar verhalen. Ze heeft mij wel dagelijks op de hoogte gebracht van haar avonturen door middel van foto’s en korte filmpjes, maar er is vast nog zoveel meer gebeurd.

En toen stonden onze twee jongsten op de voorpagina van het Zoetermeerse Streekblad. Van wie hebben zij dat toch, om in de krant te verschijnen? Vast niet van hun ouders!😛

Sophie is weer thuis en na een kort welkom vloog zij alweer de deur uit, naar haar broertje die bij de Noord-AA waren. Aan het einde van de middag kwam zij samen met Daniël thuis en gingen Sebastiaan, Saskia, Ama en Oesje naar de beste Pizzeria in de verre omstreken. Ik moest het thuis doen met ander lekkers.

En natuurlijk mijn haarwerk weer terug op de knetter-kale-kneiter, Yes, Yes!!! Het voelt aan de ene kant weer helemaal natuurlijk, maar aan de andere kant is het nu met de hittegolf net alsof ik een bontmuts heb opgezet. Maar ik ben er echt reuze blij mee!!

23:45 uur Serene rust in huis, kids op bed en ik aan de druifjes, nee niet de geperste versie maar gewoon echte. Vandaag ook een bakje aalbessen op de kop kunnen tikken. Daar ga ik morgen van smullen!! En voor nu: welterusten, als jullie met die warmte kunnen slapen dan!!!


Vrijdag 27 juli 2018

07:00 uur   Wil iedereen die vannacht heerlijk heeft kunnen slapen even zijn/haar vinger opsteken? (En dat geld uiteraard niet voor de bobo’s die een airco in de slaapkamer hebben hangen). Nu had ik ‘s-avonds netjes alle ramen wijd opengezet en wat wij aan huis tuin en keuken ventilatoren hebben op standje 10 gezet, maar het hielp helemaal niets. Het leek ook wel alsof de even daarvoor overgetrokken onweersbui nog meer warmte had meegebracht. Er was bij ons geen kamer aan de hitte ontkomen en ik overwoog heel sterk om onze werktent op te zetten en daar alle matrassen in neer te leggen. Een kort overleg met de kids haalde mij uit mijn droom, want Sebastiaan begon over rondspringende kikkers over onze buikjes en allemaal ongedierte die op onderzoek zouden uitgaan tussen de tanden. Ik wist eigenlijk bij voorbaat al dat dit het dus niet ging worden. De enigste die wel gewoon in slaap was gevallen, was Daniël. Die lag bovenop zijn dekbed, poedelnaakt en helemaal klam. Dus zat er niets anders op dan het bed op zolder op te zoeken. In eerste instantie dacht ik dat het nog wel ging, zo met alle ramen wagenwijd open en zelfs de gordijnen niet dicht, om te voorkomen dat die misschien wat koelte tegen zouden houden, net of dat helpt. Nee, niet veel later liep de eerste zweetdruppel al ergens over mijn lijf, gevolgd door velen meer……… Wat zijn wij Nederlanders eigenlijk verwend als je het hebt over regen en kou. Dat zal wel de reden zijn van klagen over iets waar de meesten zo reikhalzend naar uit keken. Straks regent het weer één klein weekje en dan moppert iedereen weer. En als ik nu naar buiten kijk, dan zie ik dat er steeds meer wolkjes verdwijnen en er een strak blauwe lucht voor in de plaats komt. Die grote rode ploert zal zo wel van zich laten horen en al hetgeen wat al was verschrompelt in de tuin, nu wel helemaal de doodsteek geven. (Heel even denk ik aan iemand van 83 jaar, die in mijn vroegste herinneringen al de fiets vierdaagse fietste. Kijk, dat zijn pas bikkels…..).

Iedere ochtend tref ik de woonkamer anders aan dan dat ik deze heb achtergelaten. Ik weet 100% zeker dat ik niet aan het dementeren ben, oké, misschien een beetje, maar de vaat zat netjes in de vaatwasser voor het zuinige nachtprogramma en er stonden geen blikjes met frisdrank op het tafeltje bij de entree. Ook weet ik zeker dat alle verlichting was uitgedaan en er geen badlakens op de grond lagen. Zou dat iets te maken hebben met oudere kids die ‘s-nachts nog even gaan chillen met vrienden? En moet je ze straks horen als zij opstaan! Waarom is er geen melk? Waarom is er geen witbrood? Als dit zo doorgaat ga ik maar weer “Het Vaderland” bezorgen. Want toen ik dat vroeger deed werd ik naar de bakker in het Alphons Diepenbrockhof te Loosduinen gelokt door de geur van vers brood. Stilletjes een vers puntje uit de karren achter de bakker “lenen” was altijd een kunst, want wij reden nog op echte brommers en die hoorde je ook van mijlenver aankomen, zeker ‘s-ochtends. Nu, met mijn elektrische scooter, moet dat een peulenschilletje zijn en als ik dan ook nog even langs de laad en losplaats van de plaatselijke Konmar scheur, hebben wij elke ochtend vroeg vers brood en verse melk.

21:00 uur Net na het schrijven van bovenstaande stukje kwam Justin naar beneden om even te chillen en te praten. Hij is nog twee grote glazen latte lang, blijven hangen. Echt leuk dit, het is ineens een hele andere jongen. Niet veel later werden ook Sebastiaan en Daniël wakker. Niet dat zij hieperdepiep waren, die waren nog te mat door het warme weer. Rond een uurtje of elf kwam ook Sophie naar beneden en kon ik even rustig douchen en tutten. Sophie had hele grote plannen voor vanavond. Het gaat weer een feestje worden.

klokslag één uur vertrokken Sebastiaan en Daniël naar “Het Keerpunt”, het ooit zo mooie gemeentebad wat destijds door de zittende partijen de vernieling in is geholpen. Onder druk van de inwoners van Zoetermeer gaat het buitenbad af en toe open, net als vandaag. Geloof mij maar, daar wil je niet wezen. Maar de kids hebben genoten en daar gaat het tenslotte om.

In de tussenliggende tijd kon ik mooi wat lekkere kippendijen marineren en boodschappen doen. Sophie had namelijk ook haar vriendinnen uitgenodigd om mee te eten. Gelukkig vond ik tussendoor nog een klein gaatje om mijn wenkbrauwen bij de laten werken. Ik moet natuurlijk verschrikkelijk mooi zijn voor de reis naar Assen. Dat staat ook nog op de agenda, 3 volle dagen all-in genieten maar.

We hebben laat gegeten, want met deze warmte moet je daar eigenlijk helemaal niet aan denken. Ze hebben allemaal genoten van de kip, met patat, appelmoes en een frisse salade. Nu zijn de dames aan het tutten en het wachten is nu op de harde (.) muziek en het tijdstip dat de drank gaat vloeien. Ik kan helaas nergens heen vluchten.


Zaterdag 28 juli 2018

09:30 uur  De meiden hebben grotendeels alles achter hun billetjes opgeruimd en vertrokken rond een uurtje of twaalf. Het was een onwijs gezellige avond geworden, alleen zo jammer dat sommige geen maat kunnen houden en iets te uitbundig feest willen vieren. Sophie heeft daar ook een handje van, die graf-takke-muziek moet dan extra hard en qua stemniveau lijkt het wel of zij bij de “Toppers” zit.  Niet dat ik zo verschrikkelijk ouderwets verschrompeld ben geworden, maar een tandje minder kan best wel. Je moet niet vergeten dat wij aan het water wonen en dan draagt het geluid ontzettend ver. Vooral ‘s-avonds kan je bijna alles horen wat er aan de andere kant van het water allemaal gebeurd. Omdat het watertje achter ons huis in verbinding staat met de Noordzee, zal het mij niet verbazen als mijn schoonmoeder Sophie ook gehoord heeft……
Daniël heeft leuk met de meiden meegedaan. Hij zat daar lekker tussen te stralen, in zijn ‘Elsa’ jurk en verzorgde de dames met chips en ander lekkers. Handig van hem, zo kon hij een graantje meepikken.

Dit keer was ik niet eigenwijs en hebben wij ons aan het advies van de RIVM gehouden. Rond de klok van 10:00 uur sloten wij ons huis potdicht af en ging ook de schuifdeur naar het landgoed maar zelden open. Toen het weer omsloeg en het begon te waaien gooiden wij alles weer open, met als resultaat dat iedereen weer lekker kon slapen. Althans daar ga ik maar vanuit. Ik slaap in de warmste kamer en had er geen last meer van en tot nu toe is het nog muisstil in huis.

Rest mij alleen nog één heel weekeind om twee jong volwassen weg wijs te maken in huis en hoe het in zijn werk gaat zonder ouders. Ze zijn dit keer nu eens echt op zichzelf aangewezen. Zij kunnen dit helemaal perfect aan, alleen hebben zij dit nog nooit gedaan. Een heleboel dingen kunnen zij al zelf, bijvoorbeeld de koelkastdeur opendoen, de magnetron aandoen, het volume van de geluidsinstallatie op 10 zetten, Netflix bedienen en de la van de snoepkast opentrekken. Maar toen ik het gisteren voorzichtig over de verzorging van mijn plantjes en vijver had, waren zij echt stom verbaasd dat dit niet vanzelf ging. Ook vroegen zij naar de inlogcode voor de bezorg-app, want hoe komt er anders eten en drinken in de koelkast.
Ik ga niet te hard van stapel lopen want je moet ook een klein beetje vertrouwen hebben in je kinderen, maar gewoon uit bezorgdheid en mogelijke steun heb ik een kort krabbeltje gestuurd aan: ‘De NATRES, de HAP, de wijkagent, de brandweer en binnenlandse veiligheidsdienst. Die laatste is misschien wat overdreven, alleen zitten die bij ons om de hoek en je weet maar nooit. Dit moet volgens mij voldoende zijn en anders moeten zij maar even de buurvrouw aanschieten……..

22:00 uur We zijn er eindelijk uit, Jimmy, het vriendje van Sebastiaan gaat als chaperon mee om hem te vermaken. Niet dat ik daar mijn hand niet voor omdraai, maar die rot schouder doet zo’n zeer dat ik er weinig mee kan doen. Daarnaast denk ik dat de hele politiemacht van Assen uitrukt als ik mij in badpak vertoon. Sophie en Justin willen even tijd voor elkaar en dat is ook heel erg veel waard.

Sophie had het vandaag echt heel erg slecht doordat zij tijdens het stappen overging op een ander drankje. Door die combinatie van drankjes is zij vrijwel de hele dag van de leg geweest. Ik ben wel 100x de trap op en af gerend met spuugbakken en natte lappen. Toen zij een beetje begon op te krabbelen en ik haar kon overtuigen van het innemen van bepaalde stoffen, ben ik begonnen met veel water geven (net als mijn plantjes) en een paracetamol. Daarna kreeg zij vers geperste sinaasappelsap en een rundvlees soepje met extra veel zout. Dat werkt bij een flinke kater perfect en binnen een uurtje knapte zij op. Natuurlijk praat je met iemand in die conditie niet over eten, want dat kan je direct rekenen op een vloedgolf aan zuur. Daarom hadden wij afgesproken dat wij op een later tijdstip zouden “natafelen”, helaas voelde zij zich daar uiteindelijk toch te naar voor. Zojuist maar een kommetje nasi voor haar opgewarmd, een welkome leftover van de BBQ. (Een restje hier weer van belande op de trampoline in de tuin, voor een stille aanbidster van mijn nasi). En nu, nu heel even niets meer, Daniël slaapt bijna, Sebastiaan zit in zijn WW2 wereld, Sophie ligt te liggen en Justin is aan het chillen. (Niet verder vertellen, maar hij heeft werkelijk het mooiste meisje van Nederland en omstreken aan de haak geslagen).

Beste lezers, ik vind het weer mooi geweest vandaag en ga een beetje denken aan een welverdiende nachtrust. By by en een fijne nachtrust.


Zondag 29 juli 2018

07:00 uur  Bestaat er nu echt niet een cursus ‘uitslapen voor bejaarden’? Soms wil ik ook wel eens een gat in de dag slapen. Waarom zou ik niet eens zo één twee drie kunnen zeggen. Misschien omdat het zo eenzaam en stil is de eerste uurtjes, maar aan de andere kant vind ik die uurtjes juist zo lekker, je kan dan zo verschrikkelijk veel aan dingen toekomen die anders in een verdomhoekje terecht komen. Neem nou gisteren, mijn hele planning liep in het honderd door alcohol, met als resultaat dat ik ‘s-avond nog op de keukenvloer lag om voorraadkastjes uit te mesten….. Er schijnen toch leukere dingen te zijn in het leven! Alhoewel ik daar best wel voldoening uithaal. Het klinkt maf, ik weet het, maar nu eens grondig door alle kasten gaan geeft mij een boost want ik was al die zooi zo verschrikkelijk zat. Hoe fijn is het wel niet als je nu een laatje open krijgt zonder dat die klem zit door een of ander item waarvan je dacht dat je dit al maanden geleden in de kliko had gegooid. Nu zeg ik niet dat ik niet hou van volle laatjes, soms wel hoor. Ik kan mij nog als de dag van gisteren onthouden dat ik het ontzettend leuk vond om in zo’n rommel-laatje in mijn vaders bureau te snuffelen. Daar bewaarde hij zijn herinneringen, zijn hebbedingetjes en emotiegevoelige aandenken in. Maar ook die dingen die wel eens handig konden zijn of gekregen prullaria die je gewoonweg uit fatsoen niet weg gooide. Voor mij waren die twee grote bureaulades enorme schatkisten. Ik hem nu zelf ook van de lades en schatkisten, maar het moet wel voor kleine kinder-oogjes een soort van avontuur zijn om in te mogen snuffelen en niet een ergernis als je bijvoorbeeld op zoek bent naar de kaasschaaf.

Het is alweer zondag en ook nog eens bijna het einde van de maand, dat betekend weer het kasboekje sluitend krijgen, de huur betalen en de medicijnen voor aankomende week netjes in de doseervakjes werpen. Dat kasboekje, zeg maar gerust een iets te uitgebreid huishoudboekje weet ook wel wat. Wij houden bijna standaard maand over aan het einde van het leefgeld, dat is herkenbaar, toch? En als ik dan de balans uitdraai dan neem ik mij altijd voor om op bepaalde posten toch echt te gaan bezuinigen. Dat zeg ik nu al maanden………… Is het er niet, dan is het er niet, maar je moet toch ook nog een heel klein beetje kunnen leven? Nu kon Saskia geweldig goed met geld omgaan en heeft zij mijn gat in de hand dicht kunnen naaien, ook zij zat de laatste jaren naar een gat te kijken, zo’n gat wat meer leek op een bodemloze put. En ondanks dat is het gelukt om met weinig middelen een acceptabel bestaan te creëren. Daar is wat fantasie en doorzettingsvermogen voor nodig, waarbij je niet ontkomt aan hulp van buitenaf.

23:55 uur  Mens, ik zit overladen vol met tekst wat ik kwijt wil. Alleen ben ik even helemaal op. Ik moet gaan slapen voor de lange reis naar het hoge noorden. (En nee lieve inbrekertjes, ik ben dan wel weg, maar mijn twee dappere, stoere oudsten blijven thuis. Twee kickboksers, dus u bent gewaarschuwd!!). Welterusten.


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

Een gedachte over “WEEK 30 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.