WEEK 27 – 2018


welcome.png.jpgAnderhalf jaar na de Sex Reassignment Surgery werd het tijd voor een andere aanhef. Het leven gaat immers verder en de SRS staat niet meer op de voorgrond. Derhalve ben ik in week 17 van 2018 overgestapt op een andere insteek van mijn dagboek. Daarnaast ben ik in deze week ook een nieuwe fase van de transitie ingegaan. Voor de rest veranderd er niet veel!

Vooralsnog staan er geen gesponsorde reclames in mijn blogs, wat overigens wel welkom is. Er zijn echter diverse mensen, organisaties, bedrijven enz, die ik een warm hart toedraag en derhalve wat extra aandacht geef.

Maandag 02 juli 2018

Het is al weer juli, een maand dat 3 van mijn kids jarig zijn, twee deze week en de 3e van de jarige over twee weken. 30 en 33 worden de twee oudsten al! Ook al zie ik die twee niet meer, vergeten doe je ze natuurlijk nooit. Verder maak ik er ook maar niet al te veel woorden aan vuil. Het is al zo verschrikkelijk lang geleden, er is zoveel gebeurd en er kon zoveel niet door de beugel dat een simpel: “sorry” en we gaan weer verder waar wij gebleven zijn, wel erg kort door de bocht is. En ellenlange discussies over wie, wat, waar en waarom? Waarom zou je? Waarom zou je elkaar pijn gaan doen? Alleen als het hun zou helpen werk ik daar aan mee. Ik weet ook dondergoed dat je het verleden niet kunt wegpoetsen, dat bewijs ik keer op keer in de blogs, niet alles is glad te strijken. Dat hoort bij het leven, het hier en nu.

16:30 uur Een eerste nieuwe cessie bij mijn oude vertrouwde fysiotherapeute zit er weer op. De oorzaak weten ze niet, maar wel dat er in mijn rechterschouder een gewricht niet soepel meer draait en die hevige pijnscheuten veroorzaakt. Voorlopig is mijn ‘draaicirkel’ beperkt en moet ik dagelijks een paar keer oefeningen doen.

23:00 uur Wat zijn de dagen heerlijk zo. We leven zowat het grootste deel van de dag buiten en alles gaat gemoedelijk en rustig. De laatste dagen eten wij ook buiten, de ene keer met een gedekte tafel en het vlees op de bbq en de andere dag met het bordje op schoot. Zoals vandaag, lekkere pittige rijst met een knoflook kippenpoot, jammie!! En zoals het naar uitziet gaat de bbq morgen weer aan, want wij kregen vandaag zo’n mooie gemarineerde spare-rib van bijna één meter. Kan eigenlijk niet wachten, het water loopt mij al in de mond.


Dinsdag 03 juli 2018

21:00 uur Wat moet je nu in hemelsnaam zeggen als je dochter, onderuit hangende in de lounge-set en met een zwoele sexy stem zegt: ‘ik ben zo verschrikkelijk lekker!’ Normaal zou ik binnen een spuugzakje halen, maar nu lagen wij dubbel van het lachen. Dochterlief las ons diverse vragen voor uit de “Libelle Zomereditie”. Kijk, daar had ik wel van terug, zo’n modepop die de Libelle leest, wat klopt hier niet? Zou zij dit van haar moeder hebben? Want die is helemaal hoteldebotel van “Flow Magazine”. Als de interessen nu omgekeerd waren had ik er niets achter gezocht. Al hoewel die grappige uitspraak van Sophie zo door Saskia gezegd kon zijn, maar ……

Langzaamaan krijg ik meer gevoel terug in het operatiegebied en kan ik mijn wenkbrauwen steeds meer bewegen. Afgelopen weekeind heb ik voor het eerst weer make-up op mijn ogen aangebracht. Dit gaf weer een heel ander beeld. Mijn gezicht is wel degelijk veranderd. Heel langzaam geneest ook het kleine wondje en ik ga nu echt een afspraak maken om het haarwerk terug te plaatsen.

Vandaag werd weer eens pijnlijk duidelijk hoe nodig die aangezichtsoperaties wel niet zijn. Ik droeg een luchtig sportief jurkje toen ik met Daniël naar zijn oogarts ging. Ook vandaag had ik mij netjes opgemaakt en droeg leuke en opvallende oorbellen. Bij de balie van oogheelkunde werd ik tot 3x toe gemeneerd. Bij “oogheelkunde”….. oh shit, vandaar 😷. Leuk is anders, nog een jaartje en dan ben ik helemaal ‘af’!!

23:45 uur Weer een dagje voorbij, wat gaat dat snel ook al ziet mijn tijdsverdeling er zo anders uit dan 3 jaar geleden. Toen waren er van die dagen waar geen einde aan kwam en nu kom in dagen in de uren tekort. Misschien handig om eens te beginnen met die twee om te draaien. Dan kom ik nog tijd te kort, maar krijg ik misschien wat meer rust. Dus nu snel naar bed, doei doei 💋


Woensdag 04 juli 2018

11:30 uur  Joepie, een slechte start van de dag. De woensdagen vallen meestal al niet lekker door de op de dinsdagen in te nemen dosis medicatie, maar soms zorgen bepaald factoren er voor dat het dubbel lijkt terug te komen. Vandaag is zo’n dag dus. Kotsmisselijk en zo brak als een garnaal. Ondanks dat heb ik een paar dingen op de agenda staan die ik echt wil doen, dus even grenzen bewaken en gedoseerd te werk gaan.

23:45 uur voor Daniël is het absoluut niet leuk als hij in een “fit” zit, maar vandaag gebeurde dit op een moment waardoor ik mij mega ongemakkelijk voelde en mijn geduld tot op het uiterste werd beproefd. We hadden het samen zo ongeloof leuk bij de huisarts en ik beloofde hem een ijsje omdat hij zo dapper was. Hij mocht niet alleen de plek voor het ijsje kiezen, maar ook welke. Hij koos de allermooiste en de allerlekkerste! We zaten nog geen drie seconden op het terrasje bij de plaatselijke snackbar toen hij mij min of meer sommeerde om er ook een patatje bij te kopen. Omdat ik daar niet op inging schreeuwde hij moord en brand en probeerde weg te rennen. Met veel mooiste kreeg ik hem te pakken en lukte het mij om hem op de scooter te krijgen. Dit onder toeziend oog van een heleboel toeschouwers. (Het scheelde ook niet veel of ik was van de scooter af getrokken door een man die dacht dat een gestoorde en verkleedde mafkees een kind aan het ontvoeren was!!!).

Maar bij de huisarts was hij dapper! Voor zijn ontstoken water-wratjes heeft hij een zalfje gekregen en als het goed ik verdwijnen deze in de loop van de tijd. Het is een dapper en heel lief mannetje, alleen wel met een gebruiksaanwijzing. Voor hem het moeilijkst en wij denken ook dat hij op school ondergesneeuwd word. Een klas met 35 kinderen is teveel voor hem. Inmiddels slaapt hij zoet en gaan wij hem achterna, welterusten! 🌸


Donderdag 05 juni 2018

(Mega bijzonder dit….) Mijn aller, aller, allereerste LP van de Stones was de 1e versie van de ‘Stones Story”. In deze dubbel elpee zat onder andere ook een prachtige poster en die hing ik destijds ook direct aan de muur, wist ik veel. De eerste zelfstandig wonende jaren zocht in nog intensief, toen wat minder en later alleen bij gelegenheid, maar ondanks dat ik wel 1000 exemplaren in mijn handen heb gehad, geen poster meer te bekennen. (Natuurlijk zijn er nu op internet zat exemplaren te krijgen, maar is dat leuk? Je mist dan toch het leuke van het zoeken en eerlijk gezegd was mijn zoektocht nou niet zo verschrikkelijk erg dat ik er radeloos van werd. Nee, dit is echt veel leuker!!).

En toen wees Saskia mij vanmiddag op een nieuw 2e hands winkeltje in een klein winkelcentrum bij ons in de buurt. Ach waarom niet, snuffelen vind ik sowieso leuk. Het was Saskia die de LP ergens bovenop een stapeltje elektronica zag staan en mij er op wees. De hoes zag er nog uit alsof deze nog nooit was aangeraakt, het zou toch niet waar zijn??!! Maar het was wel waar!! Ruim 42 jaar later had ik mijn hoes, met inhoud en nimmer gedraaide (!!) LP’s weer terug……. Die word nu geseald, verzekerd, gekoesterd en met schrikdraad tentoongesteld in de vitrinekast.

23:00 uur Sinds een hele lange tijd eindelijk weer ons vertrouwde wandelingetje kunnen maken naar de “schapenweide”. Daniël op zijn brandweer-fiets en wij arm in arm / hand in hand er achteraan. Na een korte pauze bij de speeltuin, waar ukkepuk schommelde voor zijn leven, liepen wij weer terug. Daniël had maar een momentje dat hij probeerde zijn zin door te drammen. Hier gaf ik niet aan toe en toen riep hij heel hard om zijn mama Rianne. Hij heeft heel goed in de gaten dat hij bij mij geen millimeter ruimte meer krijgt.

Zomenteen nog eventjes Sophie van het station halen, die heeft de hele dag hard in de strandtent gewerkt en moet morgen, voor haar stage, om 06:00 uur op!! Dat zijn lange dagen en korte nachtjes. Zo ook nog even verse paella voor haar opwarmen en dan ook naar bed. Welterusten!!


Vrijdag 06 juli 2018

10:00 uur  Nog heel even doorbijten zegt de huisarts en dan mag je je haarwerkje weer op! (Niet dat ik daarvoor bij de huisarts ben geweest, maar ik was er voor Daniël en dan kan je het natuurlijk gelijk vragen 🙂 ). Zij keek even naar het operatie wondje wat nog steeds niet genezen was en er zit nog steeds vocht onder het korstje. Dat betekend dat het haarwerk er nog niet overheen kan. Zo langzaamaan denkt iedereen in de buurt dat ik mij bekeerd heb tot de Islam, tenslotte loop ik nu ruim 3 maanden met een hoofddoek rond.

23:00 uur Na met Saskia gezellig te hebben gekeuveld zijn we met z’n vieren naar een verjaardagsfeestje met bbq geweest. Het feestje was gezellig en we hebben lekker gegeten. Het feestje was aan de andere kant van Zoetermeer en zowel de heen- als de terugreis waren geestverruimend. We wonen hier nu al 20 jaar en nog steeds ontdekken wij mooie nieuwe plekjes. Uiteraard werkt het prachtige weer ook mee, waardoor je ook de tijd neemt om eens rustig om je heen te kijken en eens goed in je op te nemen wat je nu werkelijk ziet. Het is hier ook zo overdreven groen!

By the way, voordat Saskia en ik gisteren in dat 2e hands winkeltje belandde, haalden wij ook al een rondje Zoetermeer gemaakt en romantisch door het landschap rond de gemeentegrenzen gereden. Dan is het leven wel even heel erg mooi en zou je wensen dat de weg nooit ophoud. Maar helaas kun je hier nooit echt heel lang toeren voordat je weer een druk gehucht binnen rijd.

En nu zitten we binnen te genieten van hetgeen het water om ons heen voor leven brengt. Inmiddels helemaal lek geprikt door bloeddorstige muggen krabbelen wij ons een slag in de rondten en vrezen een jeuk-volle nacht. Vooralsnog gaan wij uit van een onplezierige nacht. (Of rollebollen moet helpen 😃). Jullie wens ik een prik-loze nacht.


Zaterdag 07 juli 2018

12:00 uur  Niet echt een fijne manier om wakker te worden als je leest dat er wéér een transgender zich van het leven heeft beroofd. Het tegenwerken, het pesten, het onbegrip, het negeren, het afstoten werd weer iemand te veel…… rust zacht Paulien!

23:30 uur Het is wat, ruim twee uur op je knietjes zitten om de snel groeiende vegetatie in de vijver uit te dunnen. Daar komt ook nog wat draadalg bij dat verwijderd moet worden. Zojuist ging ik in het donker nog even spieken met een zaklantaarn. Wat een ongelooflijk schouwspel krijg je dan!

Saskia heeft het vandaag druk gehad met Daniël, ik was niet echt in de stemming om maar achter hem aan te blijven rennen. Ik heb het echt even gehad met zijn buien, maar dat weglopen baart mij zorgen. Ik ben echt bang dat hem iets overkomt als hij zo blind de rit neemt. Het gebeurde vandaag ook weer in de Lidl, meneertje kreeg zijn zin niet van mij en weg was hij….

Om alles nog gezellig te maken, we hebben last van ongedierten. Zo’n hardnekkig wezen dat steeds om de hoek komt kijken en waar nog geen middel voor is gevonden om er definitief vanaf te komen. Het fijne is dat dit onuitstaanbare gezwel zich alleen op één huisgenoot richt en ik er eigenlijk wel om kan lachen. Wie broodkruimels strooit of geuren verspreid die kwallen uit de zee doen komen, moet zelf maar dealen met zo’n hardnekkig puist. Het is merkwaardig, bewust broodkruimels strooien, eten morsen en dan het hards klagen over de overlast. Maar gelukkig voor mij komt het riekende ding niet in mijn territorium. En mocht dat toch nog een keer gebeuren, gebeuren dat ik die prachtige kans krijg, dan vermorzel ik die kakkerlak zonder met mijn ogen te knipperen.

Even diep ademhalen en tot 10 tellen. Meer heb ik niet nodig om rust te creëren en in slaap te vallen. Morgen een drukke dag in Scheveningen. Een verjaardagsfeestje vieren in de strandtent waar Sophie werkt. Welterusten.


Zondag 08 juli 2018

21:30 uur Wat hebben wij een fantastische dag achter de rug. Aan het begin van de middag reisden wij af richting Scheveningen. Om in de strandtent waar Sophie werkt, de verjaardag van mijn schoonmoeder te vieren. Na het uitpakken van de cadeautjes en te hebben geproost genoten wij allen van een heerlijke lunch. Daarna ging het gezelschap het strand op en de zee in. Ik bleef alleen op het terras achter om op de spulletjes te letten en te genieten van het observeren van mensen. Daar kan ik uren naar kijken!

Niet veel later kwam een van de medewerkers even kletsen. Hij is een oud buurtgenoot uit mijn jeugd en samen hadden wij heel wat kattenkwaad uitgehaald. Hij is dat nog steeds niet verleerd😃. Toen hij weer verder ging met zijn werkzaamheden landde er een gezin uit België naast ons. Een van de dochters had een handtamme EdelPapegaai bij zich en Sebastiaan was daar bij terugkomst uit de zee, niet bij weg te slaan.

Na een heerlijk ijsje op de boulevard werd het tijd om in een overvolle tram te duiken en richting het Zoetermeerse te reizen. Ik ga nog lang niet naar bed, maar ga wel deze week weer afsluiten en vol goeie moed weer aan de volgende beginnen. Ik hoop jullie ook! Welterusten voor straks 💋💋💋.


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

2 gedachtes over “WEEK 27 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.