WEEK 26 – 2018


welcome.png.jpgAnderhalf jaar na de Sex Reassignment Surgery werd het tijd voor een andere aanhef. Het leven gaat immers verder en de SRS staat niet meer op de voorgrond. Derhalve ben ik in week 17 van 2018 overgestapt op een andere insteek van mijn dagboek. Daarnaast ben ik in deze week ook een nieuwe fase van de transitie ingegaan. Voor de rest veranderd er niet veel!

Vooralsnog staan er geen gesponsorde reclames in mijn blogs, wat overigens wel welkom is. Er zijn echter diverse mensen, organisaties, bedrijven enz, die ik een warm hart toedraag en derhalve wat extra aandacht geef.

Maandag 25 juni 2018

09:00 uur  Na weken van valse beloften te hebben gemaakt gingen wij er gisteren dan eindelijk op uit. Gelukkig kreeg ik iedereen zo gek om op een christelijk tijd te vertrekken en zo nog wat aan de dag te hebben, dat bleek niet veel later een hele goeie zet. Toen wij rond een uurtje of één bij het Zuiderpark in Den Haag aankwamen, vond ik het verbazend druk voor een doodgewone zondag. Hier en daar stonden ook wat verdwaalde verkeersregelaars en hadden wij nog niets door waar dit allemaal voor nodig was. (Ik dacht zelfs heel even dat het te maken had met de verkiezingen in Turkije, dat is in die hoek van Den Haag niet eens zo’n rare gedachte). Zo druk zou het bij de Haagse Stoomclub toch niet zijn? Nee, maar hoe kon ik nou iets over het hoofd hebben gezien waar ik zoveel jaren iedere keer zo naar uitkeek: “Parkpop”. Hoe kon ik dit vergeten zijn!?

Sebastiaan had snel door waar wij naartoe liepen en Daniël, die er nog nooit was geweest, sprong een gat in de lucht toen hij de eerste treintjes zag rijden. Met z’n tweeën maakten zij eerst een ritje en daarna gingen wij samen mee met een uitgebreide rit. Wat genoten die twee vier zeg 😃. Nadat zij hun ogen uit keken bij de rondrijdende LGB treintjes en omdat zij zo lief waren, mochten zij nog een rondje alleen maken.

Zij hadden er wonderbaarlijk ook wel zin in, zin in een klein rondje Zuiderpark en uiteraard waren zij ook wel toe aan een ijsje. Dat lekkers kregen wij ook, maar niet voordat zij ruim anderhalf uur in een van de geweldige speeltuinen hadden gespeeld. Waarvan de ondergrond deels uit gras en zand bestond en wij even later met wel heel erg vieze kindertjes door het park wandelde. Gelukkig bood een fonteintje uitkomst :). De kids hadden helaas geen zin in “Parkpop”, zij dachten meer aan ‘nog’ een één ritje in de trein. Ik was het daar helemaal mee eens, want daar waren tenminste nette wc’s😃, moest er namelijk niet aan denken om in een van die Dixie’s te kruipen. (Tijdens het ritje van de kids kroop Saskia bijna in mij, op het bankje in de zon. Het leven kan soms best mooi zijn!).

Onderweg naar huis werd er druk overleg gepleegd over het avondeten. We hadden nog wat over van de bbq van gisteren, dus met een paar kleine dingetjes er bij, moest het vast lukken om het nog een keer dunnetjes over te doen. Toen wij net thuis waren aangekomen met wat boodschapjes voor een onvergetelijke bbq, kreeg ik een berichtje: ‘ik ben nu met mijn vriendin ook in Zoetermeer’. Na een kort overleg met Saskia konden wij alleen maar zeggen: ‘schuif maar aan’. Niet veel later stonden Inge en Esther op de stoep, inclusief een tasje boodschappen met extra lekkers voor op tafel en om te roosteren!!

Ik zag Inge voor het eerst “live”, nadat wij al heel lang met elkaar chatten en contact hebben via onze blogs. Zoals ik haar kende, via het chatten en een paar diepzinnige telefoongesprekken, zo was zij in het echt ook. Het voelde heel erg vertrouwd en haar vriendin is eveneens top. Wat een gezellige en lieve meiden!

22:30 uur. Sebastiaan is bijna jarig en spaart weer voor iets waar een console aan vast zit. Nou kan hij alleen maar sparen met het doen van klusjes en giften tussendoor, maar het valt wel ontzettend op dat de klussen-bereidheid sterker toeneemt namate de dag des onheil nadert. Zo vond hij het een goed idee om de auto van Ama eens goed onderhanden te nemen. Op de ramen na heeft hij het interieur prachtig schoongemaakt en heeft hij het puntensysteem goed begrepen. ‘Puntensysteem’? Ik had met hem een maximaal bedrag afgesproken en bij iedere achter gelaten kruimel zou er een X bedrag afgaan. Het werd voor ons dus een rib uit ons lijf 😃.

Na mij nog even op de plantjes, het gras en de maaltijd te hebben gestort, was het tijd voor een kleine wandeling. ‘Sta eens stil en wees eens stil’, vroeg ik aan Saskia. Ik had het goed gehoord en aangevoeld. Minuten lang hoorden wij alleen maar gezang van vogeltjes. Zo stil was het in het doorgaans zo drukke stadje in de randstad.

Voor de rest zijn wij bang dat het een hele lange nacht gaat worden. Daniël viel oververmoeid al om 19:00 uur in slaap. Dat word gegarandeerd nachtdienst draaien met hem. Ik maak mij best ongerust over hem. Hij is serieus anders en vraagt ongelooflijk veel geduld. Het is echt zorgelijk dat hij niet mee kan doen met de rest en met de regelmaat van de klok heel sfeerbepalend is. En dan niet op een positieve manier. Tijd voor een serieus andere aanpak.


Dinsdag 26 juni 2018

09:30 uur  Knijp mij maar eens even goed!! Daniël heeft tot vanochtend doorgeslapen!! En het leukste is nog wel dat hij het zelf toch ook fijn vond. Daar houden wij hem maar aan……. Het naar school gaan vindt hij nog steeds een minder dingetje. Vanochtend was het weer een en al gemopper onderweg en krijg ik steevast een heleboel boosheid over mij heen. Dat veranderd iedere keer als wij eenmaal binnen zijn. Dat doet hij netjes zijn beker en lunchebox in het mandje, bergt zijn tas op en krijg ik een dikke kus. Gelukkig maar, want anders is de lol er snel af.

15:00 uur. We maken er nog even snel gebruik van dat er een autootje voor de deur staat. Zo’n beetje alles wat het beste te plannen was met de auto, hebben we nu wel zo’n beetje gedaan. Morgen alleen nog een ritje naar ASD-UMC en dat zet ik hem weer terug op de inrit van mijn schoonmoeder. Nu duik ik heel even de tuin in met een kopje thee. Er staan nog drie dingen op de agenda, Sophie har werkstuk maken, Sophie ophalen van haar stage adres en een verse spaghetti serveren. Twee dingen zijn dubieus en moeten toch eens worden besproken, maar ik denk dat Sophie iets te veel charmes bij mij in de strijd gooid😃😃

23:00 uur. Schoonzusje gaat net de deur uit en wij gaan ons klaarmaken voor een welverdiende nachtrust. Daniël was zo moe dat hij zelf zijn bedje heeft opgezocht. Vandaag wel weer te laat, maar het begint ergens op te lijken. Wel jammer dat de zomervakantie op de stoep staat. Gegarandeerd een periode van ontregeling. Zijn die 6 weken alweer voorbij? Welterusten maar weer 💋💋💋.


Woensdag 27 juni 2018

Het is inmiddels avond en ben nog niet thuis. Ik was sowieso al de laatste cliënt van Brigitte Meijer en zij had best nog even werk aan mij. Nu is de spits rondom Amsterdam al geen feest, laat staan als er ook nog eens diverse aanrijdingen onderweg te betreuren zijn. Uiteindelijk kwam ik ruim na zessen aan bij Ama en na een kopje koffie belande ik in de drukte van strandgangers en bezoekers van de “Volvo ocean race”, 100% garantie voor een overvolle tram en RandstadRail. (Nu ben ik zo benieuwd of Sophie mij zo dadelijk op gaat halen van het station, dat doe ik namelijk andersom altijd!!).

Maar hoe ging het nu bij Brigitte in het ASD-UMC? Helaas zit het er nog niet in dat mijn haarwerk er op kan, er zit namelijk nog één open wondje van circa 1m2. Dat moet eerst genezen zijn eer ik daar wat overheen kan doen. Best wel een klein beetje balen dus. Alleen niet iets om langer over wakker te liggen, toch? Er zijn ergere dingen in het leven, zoals bijvoorbeeld ontdekken dat de weegschaal ook getallen met 3 cijfers kent! Daar kom ik nog op terug.

Verder heeft Brigitte het extreem druk en krijgt zij van het bestuur steeds minder ruimte om aangezichtsoperaties uit te voeren. Zoals het er nu uitziet zal mijn eerste plekje misschien in september zijn. Nog even geduld a.u.b. Ik zou en kan daar een klacht over in kunnen dienen, alleen voelt dat zo dubbel. Ik ben al zo reuze blij dat het überhaupt kan en mogelijk is gemaakt.

21:30 uur Ik moest mijn verhaal even onderbreken, mijn trammetje lande op ons dichtstbijzijnde stationnetje en wie stond daar onderaan de trap? Jawel, Sophie met haar scootertje!!! Dat was een heel erg welkom geschenk en eerlijk gezegd was ik de wanhoop een beetje nabij. Misschien wel handig om standaard wat van die morfine in mijn tas te doen. (Ik doe het alleen vanwege Daniël niet).

Ik heb gewoon heel leuk en fijn met Brigitte Meijer kunnen kletsen. Wat een bijzondere vrouw is zij! Daar kom je er op de wereld niet veel van tegen!! Nederland kent er maar één 😃.

En dan nog wat. Daniël werd vanmiddag geweigerd bij een buiten zwembadje. Niet zo gek, ware dat dit niet op een fijne manier ging. Sophie vond dat zo erg dat zij spontaan een zwembadje voor hem regelde. Toen ik vanmiddag weg ging hadden wij nog een tuin, toen ik thuis kwam een zwembad. Een paar dagen geleden vertelde ik nog trots over alle besparingen van afgelopen jaar. Ik vermoed dat de eindafrekening voor het water volgend jaar uiterst teleurstellend zal worden. (Alleen jammer dat het zwembad uit het zicht staat en mega diep is).

23:15 uur Ik zou nu het liefst willen melden dat ik moe ben en als laatste actieveling het pand nacht-klaar ga maken. Het moe zijn klopt, de rest niet. Op Sophie na is iedereen nog actief met iets en is Justin druk aan het leren bij zijn vrienden, lees: chillen en laat naar bed, dus zijn kansen op een mooi diploma door het toilet spoelen. Sebastiaan is nu al hieperdepiep over zijn verjaardag, arme joch stuitert nu al, dat beloofd wat. Voor mij betekend het ook weer een lekkere maaltijd serveren. Qua budget dat ik Sebastiaan voorgesteld om dit jaar voor de oer-Hollandse pannenkoek te gaan. Dit werd dus alom weg gehoond. Het word dus weer een weekje de keuken in om diverse Indische gerechten op tafel neer te zetten. Ik ga er vast van dromen, de ultieme nachtmerrie van een eeuwig saté rijgen. Welterusten 💋.


Donderdag 28 juni 2018

18:45 uur  He he, heb ik eindelijk ook wat te zuurpieten (Als dat woord nog mag dan). Ik dacht even met de verzekeraar mee te denken en hun twee opties aan te bieden voor mijn gelaatsontharing. Bij de een kost één het ontharen ‘slecht’ € 548,50 per behandeling  en bij de ander € 130,- per behandeling . Beide behandelaars worden door een en dezelfde verzekeraar als ‘voorkeur’ op hun website genoemd. Appeltje eitje dus! Maar nee, in eerste instantie word nu de tweede, waar ik toevalligerwijs al sinds eind 2015 kom, afgewezen!! Ondanks dat de ‘iets duurdere’ zich vlak bij mijn huis bevind, ligt mijn voorkeur bij diegene die mij vertrouwd is. Hoe gek het het ook mag klinken, maar ik ben tegen de uitspraak aan het aggregeren. Wie is hier nu gek!!

23:00 uur Ik ga de plantjes even water geven. Ontladen en tegen de bloemetjes praten. Wie weet helpt het en kan ik de wespen en bijtjes overhalen om een zeker iemand uit een huis te jagen. Daarna een ontspannende serie kijken en klaar maken voor een bed-cessie met Saskia. Dus mocht ik mij niet meer melden, dan zou ik zeggen: welterusten. (Ondertussen kruipt er een kleine Batman tegen mij aan. Hij is moe en wil slapen. Houden zo!).


Vrijdag 29 juni 2018

10:00 uur  Is het weer zo’n dag? Ik voelde mij bij het opstaan al niet helemaal joepie, maar nu lijkt het wel of mijn ontbijt er met hoge druk uit wil. Ook koffie smaakt nergens naar en bij de eerste slok zaten mijn nieren in mijn keel. Vandaag hebben de kids juffen- en meesterdag. Allebei een continue rooster en allebei een leuk uitje. Sebastiaan gaat naar het plaatselijke recreatiemeer en Daniël naar de kinderboerderij. De laatste verkleed als Batman!! Wat een bekijks had hij vanochtend, hihi. Hij is sinds gisteren weer een beetje milder naar mij toe. Zo zocht hij mij op als warm kussentje om in slaap te vallen en kon ik hem zonder slag of stoot vanochtend naar school brengen. Gisteren gaf ik hem ook de allerlaatste waarschuwing. Ik was het zo verschrikkelijk zat dat er iedere ochtend een strijd op straat gevoerd werd en hij steeds van mij weg liep. Ik denk dat mijn aanpakt gisteren indruk heeft gemaakt!!

23:15 uur  Na even lekker mijn hart te hebben gelucht in een opvolgend blog over ezeltjes, word het nu tijd om de dag af te gaan sluiten. Morgen is het VETERANENDAG!! Daar hebben wij echt zin in. Misschien tot morgen op het Malieveld of tijdens het defile in Zoetermeer. In ieder geval wens ik iedereen een heel fijn weekeind toe en voor nu een goeie nachtrust.


Zaterdag 30 juni 2018

08:30 uur  Inmiddels helemaal geschoren en gestreken klaar voor Veteranendag? Een heleboel van mijn oude maatjes wel. Ik zit aan mijn tweede kopje koffie en was er wel vroeg uit om de driekleur aan de gevel te hangen, bij ons hangt de vlag trots te wapperen! (Over scheren gesproken, dat is helaas nog steeds meer dan nodig. Buiten dat het vervelend is, is het ook absolute noodzaak. Ik kan echt geen dag skippen en als er ‘s-avonds nog iets serieus op het programma staat, dan moet het zelfs voor een tweede keer. Ontharen is voor mij geen luxe probleem).

Maar wij gaan vandaag genieten en een geweldige dag tegemoet. Zo dadelijk eerst naar het Malieveld en daar na deelnemen aan het geweldige defilé in Zoetermeer.

23:00 uur ik ben net thuis van een op-en-top-veteranendag en geheel door de blender gehaald. Ik maak er morgen wel een blogje van….. nu veel te moe!!!


Zondag 01 juli 2018

13:00 uur na een “aangebrande” nacht ben ik nog steeds brak. We zaten om 01:30 uur nog in de woonkamer. Sebastiaan kon gewoon niet slapen en Sophie kwam rond éénen pas thuis! Ik was er ook, in de woonkamer, maar was er niet meer ‘bij’. Te moe en teveel pijn om nog maar een stap te zetten zat ik mijn tijd op de bank uit. Alles ging finaal langs mij heen.

Eigenlijk ben ik te lui om maar iets te ondernemen en wil ik de hele dag in het zwembad liggen. Ik plan nog even helemaal niets en zie wel hoe de komende uurtjes gevuld gaan worden. In ieder geval blijf ik uit de zon. Niet dat mijn verbrande ledematen al zeer doen, maar nog een beetje UV er bij is vragen om ellende.

23:30 uur Het laatste kwartiertje van Max’s overwinning en twee spannende voetbalwedstrijden heb ik gezien. Ook de Lill aan de binnenkant en wat garend vlees op de bbq. Niet echt een spannende dag, of toch wel? Het werd vanavond onverwachts heel erg spannend en mooi. Ik wist het al meer dan 20 jaar en ineens is het zover. Wauw, ongelooflijk! Het enige nadeel is nu even dat ik iedereen in spanning moet houden, het kan nog niet de wereld in. ‘Jammer hé! Ik zal het direct melden als het mogelijk is, jullie zullen achterover vallen.

Ik ga zo ook vallen, maar dan achterover, met een dubbele salto en schroef, hup mijn bedje in. Morgen mogen de dreumesen weer naar school en ik ben de klos. Welterusten!!


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.

Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening                                                          MICROHELP Zoetermeer e.o.

3 gedachtes over “WEEK 26 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.