WEEK 23 – 2018


welcome.png.jpgAnderhalf jaar na de Sex Reassignment Surgery werd het tijd voor een andere aanhef. Het leven gaat immers verder en de SRS staat niet meer op de voorgrond. Derhalve ben ik in week 17 van 2018 overgestapt op een andere insteek van mijn dagboek. Daarnaast ben ik in deze week ook een nieuwe fase van de transitie ingegaan. Voor de rest veranderd er niet veel!

Vooralsnog staan er geen gesponsorde reclames in mijn blogs, wat overigens wel welkom is. Er zijn echter diverse mensen, organisaties, bedrijven enz, die ik een warm hart toedraag en derhalve wat extra aandacht geef.

Maandag 04 juni 2018

11:00 uur   Ik zit al weer enige uurtjes achter de pc en drukdoende aan de telefoon. En het heeft allemaal te doen met de Psycho Informa Instellingen BV. Het zal wel aan dag + tijdstip liggen dat ik nu maar beter onder de douche kan stappen, dan weet ik waarom ik nat tegen. Of anders de thermostaat kraan op standje diepvries, dat lijkt meer op de tot nu toe gesproken instellingen. Zodra je het woord “Transgender” zegt, word je doorverwezen, doorverwezen, doorverwezen en dan beland je uiteindelijk weer op de plek waar je begonnen bent. (Toen vroeger Napoleon om informatie vroeg kreeg hij ook geen antwoord, dat was ook een “Boon Apart”).


Dinsdag 05 juni 2018

07:30 uur Ik werd gisteravond zo in een discussie gezogen dat er geen tijd meer was om de maandag af te sluiten. Al hoewel ik mij in die discussie ging mengen, wat ik overigens niet snel doe, kon ik tussendoor nog wat PII zaakjes regelen. Soms vergeet ik even dat er nog een leven is naast de PII, Saskia laat het mij in ieder geval regelmatig weten :). Zo eerst maar aan het ochtend ritueel beginnen, de kids moeten naar school en ik wil wel even gedoucht en geschoren zijn voor ik de deur uit ga.

De huid op mijn voorhoofd en rondom de ogen zit echt strak. Nu er langzaamaan op meer plekjes gevoel terug komt, geeft het een aparte sensatie. Het is nu net alsof ik iets op mijn hoofd draag, terwijl dat niet zo is. Als ik in mijn vertrouwde omgeving rond hobbel, dus zonder sjaal op mijn hoofd, dan voel ik er constant aan. Onder de douch heb ik het gevoel of ik nog iets op heb. Ook zo’n rare ervaring, nu ik even geen haarwerk kan dragen mag ik helemaal onder de douch gaan staan en mijn weinige haar nat laten worden. Omdat het voor een haarwerk niet goed is en ook nog eens bewerkelijk als het nat is, hield ik dit altijd netjes droog. Ik zal mij straks vast gaan vergissen.
Het ziet er allemaal veel rustiger uit, vooral mijn ogen gaan steeds mooier worden.  (In een van de ooghoeken zag ik afgelopen weekeind ook nog een hechting zitten). De incisie op mijn voorhoofd is nog wat rommelig, er zitten nog korsten en ook zijn er hechtingen zichtbaar.

Het terug komen van gevoel gaat af en toe met een lichte steek gepaard, niet echt een prettig gevoel. Daarnaast voelt het bij aanraking beurs en iets wat pijnlijk aan. Vooral stoten is niet echt aangenaam.

23:00 uur  Mijn aanwezigheid bij het 2e Kamerdebat van vanavond had twee doelen. Allereerst de door de belangenorganisaties gevraagde steun en zichtbaarheid van transgenders op de publieke tribune. Daarnaast het netwerken, want het doel heiligt de middelen, nietwaar? Het was zeker niet mijn bedoeling om daar eens uitgebreid te gaan verkondigen waarvoor ik zelf momenteel aan het strijden ben. Dat heb ik summier en gepast gedaan.
Daarover kan ik zeggen dat de brede steun en kennis van zaken nog erg ontbreekt. Daar moet dus verandering in komen en zal mij daar over gaan buigen. Want hoe je het ook wend of keert, de meeste gedupeerden hebben nog geen plekje gevonden!

Maar mijn avond was heel informatief en heb veel geleerd in die paar uurtjes. Al woon ik mijn hele leven al op steenworp afstand van de regering, ik ben nog nooit zo dichtbij geweest. (Tegenover de ingang verkopen ze heel lekker Italiaans ijs!). Ik rond het voor nu af met een welgemeend welterusten en tot morgen maar weer.


Woensdag 06 juni 2018

Wéér één, wéér één te veel! Ondanks alle berichten in de media, ondanks de geboden informatie overal en nergens, blijkt het nog steeds onvoldoende om iemand te bereiken die vocht voor haar bestaan. Wéér één, wéér één te veel! Laten wij het verloren gevecht voor haar bestaan niet verloren laten gaan. Rust zacht………

19:00 uur  Eigenlijk kan ik wel janken, zo heb ik mijn kinderen toch niet opgevoed!!! Vanaf dat zij uit het ei komen worden zij voorgelicht over WW2, want ja, waar papa een passie voor heeft, daar krijgen de kids alles van mee. Het is wel zo dat wij, als ouders, er wel op hebben gelet dat de games niet al te agressief waren. (eigenlijk moet ik zeggen ‘zijn’, want Sebastiaan is nu ook redelijk verslaafd aan het raken). Maar Sebastiaan onderscheid zich van de rest, daar kom ik zo op terug.

Sophie kwam helemaal hoteldebotel uit school, een klasgenootje heeft haar uitgenodigd om mee op vakantie te gaan. Een vakantie samen met haar ouders, die het sneu vinden dat hun dochter dan alleen is. ‘Waar ga je dan naar toe Sophie?’, vroeg ik haar en zij vertelde dat zij naar Normandië gaan. Sebastiaan, net met vriendjes druk bezig met een game, vraagt heel enthousiast: ‘gaan jullie dan ook naar Omaha Beach?’ Sophie ontkende dit, want volgens haar lag dit in Hawaï en ze gingen toch echt naar Frankrijk………… Even later kwam Justin naar beneden en Sebastiaan verteld hem blij en verheugd over Sophie’s vakantie. Ik kan wel janken, maar weer een vraag in plaats van een antwoord: ‘waar ligt Normandië?’
Mijn transitie was moeilijk, de kids hebben daar onder te lijden gehad, maar dat ik zoooo gestraft word, pppffff.

(Oh, en voor wie het niet wist, vandaag herinneren wij D-Day).

23:30 uur Als er morgen niets in mijn schoot geworpen krijg, dan neem ik een snipperdag. Er is te veel blijven liggen wat ook aandacht vraagt. Zo loop ik twee weken achter met het huishoudboekje en ik weet inmiddels uit ervaring dat je dat niet eventjes sluitend krijgt. Vooralsnog willen wij ook het jaarlijkse feestje op Sebastiaans verjaardag door laten gaan. Hoe wij het voor elkaar gaan boksen weet ik nog niet, maar er komt vast een oplossing voor. Ik kan alvast beginnen met snoeien in de tuin, zodat die er nog een klein beetje netjes bij komt te staan. Vandaag weer even mijn ei kwijt gekund in de keuken, verse lasagne en smullen dat zij deden!!

Ik moet mij ook meer met de opvoeding van Daniël gaan bemoeien want dat mannetje begint aardige babbels te krijgen. Saskia moet ik daardoor geregeld bijspringen omdat hij mij iets te makkelijk over haar heen loopt. Als dat nu al begint, beloofd dat weinig goeds voor later.

Ik laat het voor vannacht maar even voor wat het is en ga van de uurtjes rust genieten. Welterusten allemaal en morgen weer gezond weer op!!


Donderdag 07 juni 2018

11:00 uur Wat gezellig weer. In een snikhete slaapkamer mocht ik mijn wekelijkse dilateer cessie beoefenen terwijl Saskia naast mij zat te bladeren in de ‘Flow’. Ondertussen kletsten wij over koetjes en kalfjes. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. En dat is het ook!

15:00 uur  En toen ging ineens het licht uit en lag ik op de grond. Tijd om maar eens te douchen en rustig aan te doen. De “pregabaline” maakt mij af en toe nog steeds heel kort hieperdepiep. Nadat ik de kids naar school had gebracht en even met Saskia in de tuin ging zitten, toen kwam de hieperdepiep. Ik moest en zou minstens één deel van de tuin in orde maken. Dus heggenschaar uit het vet een gaan zonder banaan. Reeds halverwege mijn plan voelde ik wel dat mijn grenzen al aardig bereikt waren, maar dan zou het een tien jaren plan gaan worden, dus hup, doorgaan. En net toen ik dacht te stoppen, zij mijn lijf: ‘boem is ho’ en daar lag ik…….. Nu gaat het al weer en ga zo mijn nieuwe schoentjes passen. Een paar leuke stappertjes van ‘Van Haren’.

23:00 uur  De schoentjes werden keurig op tijd geleverd, maar helaas was maatje 44 toch iets te groot. Na even gebeld te hebben met ‘Van Haren’ restte mij niets anders dan snel naar de winkel te racen, want er was nog maar één paar in de omgeving beschikbaar. Ik moet zeggen dat ze dat bij ‘Van Haren’ perfect regelen. Ik leverde het te grote paar in en niet veel later kreeg ik een sms-je dat de juiste maat schoenen z.s.m. thuis worden bezorgd. Mijn complimenten. Maar ik was wel in het hol van de leeuw, ik stond daar in een winkel vol met prachtige schoenen in mijn maat. Ik kon de drang echt niet weerstaan, paste een paar modelletjes en één paar zat als gegoten. ‘Saskia, ik ben nog bij ‘Van Haren’ en heb schoenen aan die bijna aanvoelen als een tweede huid, mag ik ze a.u.b. kopen?’ Saskia zegt toch nooit nee, dus ik liep zo trots als een pauw met een schoenendoos onder mijn arm de winkel uit. Hoe blij kan een mens zijn! Het is zo lang geleden dat ik überhaupt schoenen heb kunnen kopen. Voor die €24,99 heb ik het er voor over om de boot te verkopen.

Doperwten, verse doperwten van het land, dus nog lekker geborgen in hun schilletje. Wij kregen ze van de buurvrouw, die ons in de zomermaanden vaak voorziet van verse groenten uit een enorme moestuin. Mijn eerste kennismaking met verse doperwten. Mens, ik heb een uur zitten pellen voor een klein handje erwten, maar lekker dat ze waren! Ik kookte ze 20 minuutjes met wat doorregen spek er bij en dat maakte ze geweldig lekker. Een sjasliek met wat friet en de maaltijd was compleet.

Nu ga ik lekker dromen van doperwten en verse slablaadjes. Dromen van gezonde dingen en als ik dan morgen in de badkamer stap, dan zegt de weegschaal vast dat ik 10 kilo lichter ben geworden. Droom maar lekker verder Rianne :). Welterusten en morgenochtend weer lichter en gezonder opstaan.


Vrijdag 08 juni 2018

De afgelopen week heb ik 4 blogs geschreven die in de ‘concept-bak’ bleven liggen. Keer op keer las ik ze, paste ze aan, maar mijn vinger was niet in staat om op de knop ‘publiceren’ te drukken. Gisteravond nam ik voor het eerst in mijn bloggers bestaan de beslissing om ze alle 4 te verwijderen en opnieuw te beginnen. Er gaan de laatste tijd te veel dingen over mijn grenzen, daar schrijf ik dan over en al teruglezend constateerde ik dat ik zelf ook over grenzen ging. Door in zaken te rollen waarin je je nog wegwijs moet maken kom je tot ontdekking dat je heel goed moet overwegen of je daar wel of niet meer door wil gaan. Je kan nu eenmaal niet alles op je schouders dragen. Het opschrijven heeft wel haar nut gehad, het zet je aan het denken.

17:30 uur   Is het nu de pregabaline of dat de naweeën van de narcose weg zijn? Maar vanochtend ging ik als een speer, de voorkant staat er weer strak bij! De overbuurman bleek ook nog eens over een hogedrukreiniger te beschikken zodat alle remmen los konden. Wij zijn zo blij met de actie van de “Positieve Ambassadeurs“, weet je nog, die bloemenactie. Zodoende staat er gelukkig wat in bloei!

En ik kreeg een berichtje van de Jinek redactie!!! Daar valt nog niets over te verklappen, dus sorry! Hou mijn blog maar in de gaten :-).

23:30 uur Wat een verschrikkelijk onbeschofte lamzakken heb je toch. Een van mijn kostbaarste bezittingen heb ik op marktplaats gezet, een complete Nikon uitrusting, voor veel te weinig geld ben ik akkoord gegaan en dan niet komen opdagen. Gelukkig is het morgen zaterdag en dan….. ja, wat dan, gewoon een dag van de week, net als die andere 575 dagen na de ‘grote’ operatie. De dag sluiten we dus af met een pestbui van hier tot Tokyo, slaap ze.


Zaterdag 09 juni 2018

12:00 uur  Op de valreep heb ik besloten om vandaag naar de Pride-Walk in Den Haag te gaan. In eerste instantie zag ik er als een berg tegenop, want mijn conditie is ronduit slecht en pijn ligt op de loer! Maar aan de andere kant heb ik afgelopen jaar zo verschrikkelijk genoten dat ik het zo zonde zou vinden om dit moois te missen. Natuurlijk loop je daar ook niet voor niets, maar het is en blijft een geweldige happening! Dus toen een vriendin net vroeg om ook te komen, ging ik overstag :-). En wat de pijn betreft, ik moet weer even schakelen naar onze leus in het leger: “Als je denkt dat je dood gaat, dan kan je nog 25 kilometer”.

19:00 uur Dat viel dus reuze mee, ik ging maar een klein beetje dood en het was op lange na geen 25 kilometer. Het zwaarste moment kwam wel toen Daniël het lopen niet meer trok. Vanaf de ‘parkstraat’ tot aan het Vredespaleis moesten wij hem dragen. Vanaf daar konden wij hem dumpen in een van de riksja’s, wat een uitkomst waren die dingen. Zowat de hele tocht hield een van ons drieën de immense vlag vast, trots als wij waren. Ook Saskia schreeuwde luidkeels mee!! Den Haag kon er niet op heen dat wij er waren. Het leuke was ook om oude bekenden en vrienden weer even te zien en te spreken. Ik kon het niet goed inschatten, maar wij hadden het idee dat het aantal bezoekers hoger lag dan afgelopen jaar.


Zondag 10 juni 2018

12:00 uur  (Als ik naar die foto hierboven blijf kijken, dan vind ik mijzelf met de minuut lelijker worden. Het is nou niet de meest charmante foto van mijzelf en niet veel later vloog de doek ook nog eens helemaal van mijn hoofd, helemaal kaal dus tussen al die mensen. Maar eigenlijk interesseerde het mij geen ene zier, als Daniël maar plezier had!).

Gisteravond hebben wij tot diep in de nacht buiten gezeten en afwissend diepgaande gesprekken gehad met de twee oudsten. Sophie, die heel laat terug kwam van haar werk en nog ging indrinken voor het stappen, bracht de nodige drank in huis en Justin, waarvan zijn relatie nu echt op de klippen is gelopen, zat zich helemaal suf te paffen. En dan ik daartussen in die haar e-smoker gisteren is verloren. Drank en sigaretten onder mijn neus en geen alternatief. Dat gaat bij een verslaafde niet goed, het enige plus puntje was dat ik lekker lang heb geslapen 😔. En daarmee stelde ik mijn schoonmoeder teleur, want die stond vanochtend tevergeefs aan de deur om nog even gedag te zeggen. Die vertrok vanochtend vroeg met een vriendin, voor een rondreis door Frankrijk. Zoals beloofd liet zij haar auto bij ons voor de deur achter, om met de cabrio verder te reizen. Het beloofde kopje koffie en de dikke knuffel houd zij nog even te goed.

17:00 uur Hè hè, eindelijk rust en de hele achtertuin is weer spik en span! Ik had het zwembadje voor Daniël opgezet, maar hij wilde liever bij een vriendin in het ‘grote’ zwembad. Hij is daar met zijn moeder naar toe gegaan. Dus Sophie zit nu met haar voetjes in het badje en ik ernaast, allebei lekker te bakken! En het kon niet uitblijven, toen Sebastiaan zijn handen even wilde koelen kreeg hij een klein duwtje van Sophie. Er zit nu iemand heel beledigd boven te mokken. Straks het gewenste van Sophie maken, verse paella. Dat word smullen.

23:30 uur Saskia en ik zitten gekluisterd achter de buis, we kijken naar “Tyrant” op Netflix. Een serie die zich afspeelt in een fictief land, nabij Libanon. Kijken zou ik zeggen. Doen wij ook voordat onze oogjes zich sluiten en in een diepe terecht komen. Morgen weer een intensieve dag, waaronder Marion helpen na haar operatie aan der stembanden. Zij zal wel wat minder slapen. Welterusten en laat de zon op je gezicht schijnen.


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.
Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening

2 gedachtes over “WEEK 23 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s