Vers Bloed


Het is rond de twee weken geleden dat ik, naast het schrijven, over de toestanden in de transgenderzorg, contact zocht met de media. Dat er een vuurtje is aangewakkerd en er inmiddels een heleboel mensen bovenop zijn gedoken, kan ik alleen maar toejuichen. Heel goed allemaal, dank jullie wel!!!


Het is nu tijd om te relativeren en zoeken naar verdere mogelijkheden. Want al lijkt het stil, dus opgelost voor sommigen, voor de meeste gedupeerden is de situatie nog geen steek veranderd. Een deel (van alle gedupeerden) zal zich inmiddels bij een andere organisatie hebben aangesloten, maar dat is slechts het topje van de ijsberg. Of ze daar echt op hun plek zitten moet ook nog gaan blijken. Is er iets in gang gezet om herhaling te voorkomen? Dacht het niet! Genoeg redenen om door te knokken.

In een van de interviews werd mij gevraagd of ik vond dat onze maatschappij verhard en egocentrischer was geworden. Ja, dat vond ik, dat vind ik! Of dat zorgwekkend is? Ik kan wel tientallen voorbeelden opnoemen, misschien wel honderden, maar we zitten nu, in ons geval, in een transgender crisis. Naast de 119 gedupeerden van het faillissement zitten er ruim 1500 in wachtkamers, waarvan het grootste deel totaal niet weet waar zij aan toe zijn. Dat is niet alleen voor ‘nu’ zorgwekkend, maar straks ook!

En toch wil ik wel een klein beetje de verharding en het egocentrisch van de maatschappij naar boven halen. Het deed mij werkelijk verdriet dat er zo weinig sporen van medeleven uit de eigen gelederen kwam. Nog geraakter werd ik van transgenders die het openlijk geen ene bal interesseerde. (Waarvan sommige dit ook letterlijk zeggen). Diverse reageerden dat zij al in behandeling waren of reeds klaar waren met hun proces. Zij konden het niet nalaten om ‘die’ vreugde (met enige sarcasme) te delen. (Nananana-na, ik heb lekker wel een snoepje en jij niet). Een aanzienlijk deel heeft geen enkel empathie of medeleven voor mensen binnen hun “eigen” gelederen. Dat gebeurd denk ik pas als zij zelf maar enige scheet dwars zit, of nu ineens wel getroffen worden. Gelet op de verlenging van hun proces door de aanzwellende wachttijden, zal dat niet zo lang op zich laten wachten. En dan zie je tussen alle noodlijdende berichten iemand trots een foto tonen van een net verworven pak maandverband. (.) Als die straks tegen een muur aan knalt is er in ieder geval iets voor handen om het te stelpen!

We hebben de media dit keer niet bereikt om een mening te verkondigen, niet om te strijden voor een wetswijziging, maar voor een schrijnende tekortkoming aan zorg. Dat zouden wij ons allen aan moeten trekken! “Maar zo ik het leven nu eenmaal”.

Wel netjes van het AD dat zij de meest extreemste reacties op het online artikel in Facebook hebben verwijderd, want er zaten er een paar tussen! (Wel jammer voor mij trouwens, want kan er nu niet meer de vloer mee aanvegen en onze strijdlustige anti-discriminatie activisten word zo ontnomen om niet en masse aangifte doen. Het bespaard de politie in ieder geval de moeite om voorgedrukte aangiftes te maken. Over discriminatie gesproken: ‘er zit/zat een “zwarte” mevrouw tussen die denkt/dacht, aan de hand van mijn foto, dat er alleen “witte” transgenders bestaan. Als zij even de moeite had genomen, dan had zij kunnen zien dat ik afgelopen jaar hand in hand liep met een prachtige “zwarte” transgender, naast de burgemeester van de Hofstad. Zou zij die hetzelfde toewensen?).

Hoe zwart kun je kijken als je vers bloed ruikt!


“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.
Link naar de opvolgende week,

4 gedachtes over “Vers Bloed

  1. Ha Rianne,

    Ik wil je toch een reactie geven op het middenstuk van je relaas over het feit dat indien de “dames” hun doel bereikt hebben, ze nimmer meer van zich laten horen, althans het merendeel.

    Binnen Transvisie zijn er bijvoorbeeld wel transen te vinden die hun hart op de goede plek hebben en oog hebben voor de zaak evenzo bij TNN en nog wel enkele plaatselijke organisaties. Zij doen goed werk en zijn gemotiveerd, dus ik generaliseer ze zeker niet allemaal.

    Maar ik geef je ook wel weer gelijk.

    De oorzaak ligt denk ik in het feit dat transen erg op hun zelf zijn, om bijna te noemen egoïsten.
    Ik kan me nog goed herinneren dat ik meen in 2008 bij T&T Rotterdam een “open dag” werd georganiseerd.
    Ik nam deel aan de organisatie en Tanja van Hengel was uitgenodigd voor deelname aan een panel.
    Er kwamen opmerkingen en vragen vanuit de groep over van alles en nog wat waar de panelleden antwoord op gaven.

    Het slotwoord kwam van Tanja, die in feite een oproep deed aan de transen om actief deel te nemen aan de zichtbaarheid en ondersteuning geven aan anderen die in het proces zitten.
    Daarop werd positief op gereageerd vanuit de zaal maar in de praktijk zijn er weinig die zich toch kennelijk geroepen voelen.

    Vanuit T&T Nieuwegein was dat beeld minder aanwezig. Binnen het team waren alle facetten van de transgender paraplu vertegenwoordigd en op de ontmoetingsavonden zag je een mengeling binnen de transgender paraplu op de avonden afkomen.

    Bij T&T Nieuwegein hadden we in het team een echtpaar die deze rol wel op zich nam en tevens een toevluchtoord was voor de echtgenoot die achter kwam of werd geconfronteerd wat manlief (of vrouwlief) me voor de dag kwam.

    Neemt niet weg dat er eigenlijk behoefte is aan “ervaringsdeskundigen ” die zich geroepen voelen om deel te nemen en tegelijk vraagbaak te zijn.
    Daar ontbreekt het nog aan maar kan het verschil maken bij een hoop mensen die “uit de kast” komen en zoekende zijn.

    Ook nu weer blijkt dat er weinig of geen reacties komen van de ontwikkelingen bij PII.
    Als je ergens bij betrokken voelt dan is dat wel bij Genderdysforie. Het zijn lotgenoten die dezelfde gevoelens en tegenslagen ondervinden als degene die de eindstreep heeft gehaald en veel weerstand moet overwinnen. Hoe mooi is het dat je een steentje kunt bijdragen om iemand te ondersteunen die in dezelfde fase(en) zijn als waar jij zelf ook in bent geweest. En er waren op dat moment ook deskundigen zoals Tanja die oog hebben voor anderen en ontzettend veel werk hebben verzet om juist deze mensen te helpen en te ondersteunen.
    Het zou juist nu een goed moment zijn als er meer “ervaringsdeskundigen” hun hand zouden uitreiken.

    Tot slot.
    Ik ben van mening dat er veel negatieve aandacht is geweest omtrent Tanja van Hengel.
    Met alles is er ook een keerzijde van de medaille en ik heb de indruk dat die onvoldoende is belicht.
    We laten iemand vallen zonder goed de keerzijde te bezien.
    Het neemt niet weg dat Tanja al vroeg in de tijd van doordrongen is en was en nog steeds van de noodzaak omtrent Genderdysforie.
    Zij heeft een belangrijke bijdrage geleverd in ook de “goede jaren” en daar horen we nu te weinig van en dat is jammer.
    Ik zou het heel fijn vinden en vele met mij denk ik, dat zij op een goede manier haar wijsheid en deskundigheid over kan brengen aan cliënten met Genderdysforie.
    Dit zeg ik ondanks dat ik zelf behoor tot de gedupeerden van PII.

    Groet,
    Monique

    Like

    • Hoi Monique,

      Dank je wel voor deze prachtige bijdrage!
      Ik ben al geruime tijd aan het brainstormen met Mario van de “Orpheus” vereniging. (Homoseksualiteit binnen het huwelijk). Gerund door ervaringsdeskundigen en zij boeken hiermee veel succes. Hoe mooi zou het zijn als er een zijtak komt voor transgenders.

      Ik ben het 100% met jou eens dat de kennis van Tanja niet verloren mag gaan. (Ik las vandaag toevallig een oud verslag van het COC over die bewuste “open dag”.

      Groetjes,
      Rianne

      Like

    • Dag Monique,
      Ook ik wil mijn steentje bijdragen door de sterke kanten van Tanja te belichten. Ik ben als client van haar op een zeer deskundige wijze op mijn weg naar transitie begeleid. Spreek daarom ook de vurige hoop uit dat haar deskundigheid en hulpvaardigheid niet verloren zal gaan.
      groet Marion

      Like

  2. Dag Marion/Rianne,

    Allereerst, ik ken Mario vanuit de T-Denktank voor Roze50plus. We zijn daar bezig om het eea vorm te geven voor de “oudere” transgender.
    Er zijn op dit moment enkele initiatieven die nog vorm moeten krijgen waarvan ik hoop dat dit jaar het meer concreter gaat uitzien.

    Op internet zijn trouwens nog referenties te vinden van de “open Dag” bij T&T Nieuwegein ik meen in 2009 of 2010. Daarbij was Tanja uiteraard ook bij uitgenodigd. Op een later moment heeft zij een lezing gegeven op een ontmoeting avond bij T&T Nieuwegein.

    Ik heb gisteren er uitgebreid bij stilgestaan omdat Rianne de spijker op de kop sloeg.
    Het is belangrijk om daar aandacht aan te geven.

    Hoe het ook zij. Orpheus zou een bijdrage kunnen leveren door een “afdeling” van ervaringsdeskundigen op te zetten. Dit hoeft niet specifiek transen te zijn maar kan ook transgenders zijn die op een andere wijze hun grens hebben vastgesteld.

    Transvisie zou naar mijn indruk deze handschoen kunnen oppakken. Er zijn thema groepen georganiseerd door Transvisie (waar ik ook aan deel neem) maar er is nu eenmaal een groep die daar tussen in zit en dat is de groep die “zoekende” is.

    Tot slot, als het meezit staat er eind dit jaar een nieuwe organisatie in Utrecht voor lotgenoten contact.
    Ik ben daar mee bezig omdat ik vanuit de ervaring weet en besef wat voor impact dit is voor onze lotgenoten.

    Indien Tanja wederom actief word, zal ik haar zeker weer bij betrekken. Er word onderschat welke belangrijke bijdrage zij heeft geleverd in kennis en voor andere lotgenoten.

    Manon, dank je wel voor je reactie.
    Er is zeker bewustwording nodig onder de transen. Ook zij zijn geholpen door anderen in elk opzicht.
    Het zou goed zijn (ook voor hunzelf) dat zij op enige wijze anderen kunnen helpen en ondersteunen.
    Dat is tevens mijn drive geweest in het verleden en zal dat ook zo blijven.

    Groet,
    Monique

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s