WEEK 20 – 2018


welcome.png.jpgAnderhalf jaar na de Sex Reassignment Surgery werd het tijd voor een andere aanhef. Het leven gaat immers verder en de SRS staat niet meer op de voorgrond. Derhalve ben ik in week 17 van 2018 overgestapt op een andere insteek van mijn dagboek. Daarnaast ben ik in deze week ook een nieuwe fase van de transitie ingegaan. Voor de rest veranderd er niet veel!

Vooralsnog staan er geen gesponsorde reclames in mijn blogs, wat overigens wel welkom is. Er zijn echter diverse mensen, organisaties, bedrijven enz, die ik een warm hart toedraag en derhalve wat extra aandacht geef.

Maandag 14 mei 2018

Met een klein beetje lood in de schoenen starten wij week 20. Waar ik week 19 mee afsloot, dat wij alle bodems nu bereikt hebben, is voor het eerst een feit.’Dan verkoop je toch je boot!’ Eigenlijk hebben wij dat al lang geleden gedaan en vraag ik mij af tot hoever je daarmee moet gaan, of tot hoever je daarmee kan gaan. Nu alle revues wel zijn gepasseerd en wij ‘de tering naar de nering hebben gezet, alle dubbeltjes 2x hebben omgedraaid blijkt dat wij net zoveel geld in de buidel hebben als een jood spek in de kast :-). Nu ik mijn ei weer even kwijt ben en mijn gal weer heb gespuugd, gaan wij weer met volle moed er tegenaan. Wij hebben voor hetere vuren gestaan en nimmer de hoofden uitzichtloos laten hangen. Ook hier komen wij wel weer uit.

09:00 uur  Het zal wel aan mij liggen, maar voor mijn gevoel hebben de kids ruim twee weken vakantie achter de rug. En ik denk dat zij dit zelf ook zo hebben ervaren. Als je die gezichtjes vanochtend zag, in combinatie met de bereid- en snelheid, dan had het meer iets weg van de eerste schooldag na de zomervakantie :-). (Eerst natuurlijk de mei-vakantie, dan 3 daagjes school en aansluitend weer 4 dagen vrij).

Mijn voorhoofd is, nabij de incisie, heel erg gaan uitdrogen en de vellen hingen er bij. Na een kort overleg met het VUmc sprong Saskia op de fiets om een goeie vaseline te halen. Het werd een ongeparfumeerde vaseline van “Daro”. Reeds na een keer smeren zag ik al resultaat en een paar dagen later leek het er bijna weer normaal uit te zien.
Ik schreef uitgebreid over het verbeterde zicht, dat ik dingen van dichtbij nu beter kon zien. Nou is dat op afstand een ander dingetje, dat zicht is even sterk verminderd. Ik zal het maar even laten rusten tot dat alles is genezen en als het dan nog zo is, weer even langs Hans Anders te gaan. Voor nu heeft dat geen enkele zin. Helaas geraakte mijn bijholten dit weekeind ook weer verstopt, al het gegunde lucht, was weer weg en zoals het er al tientallen jaren aan toe gaat, kwam er weer allerlei narigheid uit.

22:00 uur vanmiddag hebben Saskia en ik sinds heugenis een stukje gelopen langs de plaatste sloot achter ons huis. Langs de in Zoetermeer alom bekende ‘Leidsewallen’. Voor de doorsnee Nederlander een stukje van niks, voor mij een halve marathon. Maar voor ons was het een hemelse wandeling, die wij beiden als een grote stap voorwaarts zien. Weer even samen, in het zonnetje, even zorgeloos en intiem. (Ik had mijn ogen goed beschermd en de theedoek op mijn hooft tot aan de wenkbrauwen getrokken). Even een uurtje weg van alles, even een uurtje ingehaald wat al heel lang in een verdom hoekje zat. De rust van dit uurtje zit nog in alles en zal ons zeker helpen aan een goeie nachtrust. Welterusten 💤


Dinsdag 15 mei 2018

07:30 uur  Kleine stukjes opgedroogd bloed (korstjes) verdwijnen langzaam uit en rondom de incisie op mijn voorhoofd. Die incisie van oor tot oor, lopende langs mijn haar lijn. Daardoor is het helingsproces goed zichtbaar en ik moet zeggen dat het er fantastisch mooi uitziet. Je ziet het meer niet, dan wel, nu al. Hoewel het gebied daadwerkelijk tussen mijn oren zit, kan ik niet zeggen of dit gevoelsmatig ook zo is. Ik zou een denkbeeldige lijn moeten trekken om te kunnen zeggen of het leven in de huid daadwerkelijk aan het terugkomen is. In ieder geval lijkt het bij aanraking wel zo.  Mijn voorhoofd is nog gevoelloos, dat bleek gisteravond wel. Toen ik mij bed-klaar ging maken en de sjaal van mijn hoofd haalde, schrok Saskia van een diepe afdruk. Ik bleek de sjaal veel te hard te hebben aangetrokken. Aan de andere kant zit ik er helemaal niet op te wachten dat dit ding per ongeluk af schiet of te veel omhoog kruipt.

Ik ben ook reuze benieuwd naar de nieuwe pasvorm van mijn haarwerk, nu mijn voorhoofd veel vlakker is geworden. Nu mijn wenkbrauwen ook een kleine twee centimeter hoger zitten, zal ook mijn haarwerk omhoog moeten. Op dezelfde plek bevestigen als dat destijds is ingemeten gaat het niet meer worden, dan zou ik geen voorhoofd meer overhouden. A la Saskia word het dan en past (nog) niet bij mij.

22:00 uur ik zit en eerlijk gezegd moest ik mijzelf aanzetten om iets te schrijven. We en ikke hebben een intensieve dag achter de rug. Om 14::00 uur vertrokken wij richting Den Haag voor een voortgang gesprek op Justin zijn school. Het ziet er niet zo rooskleurig voor hem uit. Koppie koppie genoeg, daar ligt het niet aan. Maar als het niet wil, dan wil het niet. Wij vinden het heel jammer, want hij doet toch een opleiding waar veel toekomt in zit. Op de terugreis zaten wij in een immense file, waardoor wij thuis direct konden aanschuiven. Even tot rust komen en genieten van ama’s heerlijke schotel.

Na de heerlijk maaltijd was het voor mij tijd om een vertrouwd ritje te maken. Velen maanden, zeg maar bijna jaren, reed ik naar een van de twee mooiste projecten waaraan ik heb gewerkt. De rit naar Gouda was nog gelijk aan die lange periode daarvoor en het was alsof er nooit een periode heeft tussen gezeten. Het was ook mijn allerlaatste project in de bouw. Door die lange periode ben ik zo’n beetje bij het meubilair gaan horen en kreeg ik met de opdrachtgevers, Lotte & Will een fijne band. Zij hebben mijn hele proces van dag tot dag meegekregen en verleende hun medewerking o.a. bij de opname’s voor het tv programma “Zij houden Nederland in Leven”. Het was het noodlottige ongeval in 2016, die de werkzaamheden abrupt afbraken, maar mijn passie en liefde voor dit prachtige pand (en prachtige bewoners) is niet weg. Zij hebben mij/ons al die tijd gesteund en het contact is gebleven. Ook nu, vanavond, was weer reuze gezellig en het enige zakelijke wat werd besproken is de overdracht voor het onderhoud aan mijn paradepaardje. Zodoende ga ik binnenkort weer naar Gouda, met een relatie uit de  bouw, een nieuwe relatie.

(Vandaag zijn wij ontzettend geholpen met diverse levensmiddelen en huishoudelijke artikelen, bedankt lieve mensen!!). Voor ons weer rust en een gegarandeerde goeie nachtrust. Voor nu een welterusten en hopelijk weer zo’n lekker zonnetje als de wekker van zich laat horen!!


Woensdag 16 mei 2018

12:00 uur   ‘Een pakketje, voor mij?’ (Of geadresseerd aan die persoon zoals ik een paar jaar geleden nog heette :), dus toch voor mij). Ik wist stiekem al dat er iets heel fijn onderweg was en vanochtend kwam de blijde verrassing, een grote pot dag- en nachtcrème van Mila D’Opiz. Voor de optimale verzorging en verbetering van mijn gezichtshuidje!! Geschonken door XANDRA, mijn lieve zus uit Maasmechelen. Naast alle steun gaat zij mij ook helpen om al het moois uit mijn huid te halen en zodoende na de FFS in alle toonaarden te stralen. Ik durfde de pot bijna niet uit het doosje te halen, zo blij ben ik er mee. Wauw! Straks ga ik het voor de eerste keer aanbrengen en er voor zorgen dat het allemaal goed onderhouden gaat worden.

22:00 uur   Ben heel blij dat deze dag aan het einde loopt. Het was best wel gezellig, daar niet van en heb genoten van Daniël zijn ogen toen hij een ijsje van ons kreeg, maar voor de rest was het lichamelijk echt bagger. Het mij ook niet ongewoon, die slechte woensdagen, want de dinsdagen er voor zijn de vaste dagen van Methotrexaat en Humira. Die hakken er altijd wel in, soms een een beetje en net als vandaag, soms een beetje veel……….. De ervaring leert dat ik morgenochtend weer gezond en fit uit bed zal komen en vooralsnog ga ik beginnen met mijn mozaïek ontwerp. (Hoop niet dat dit onderwerp, het mozaïeken, bij jullie blijft hangen, want het is niet echt noemenswaardig om er over te dromen). Welterusten……..


Donderdag 17 mei 2018

15:00 uur  Via wat omzwervingen ben ik bij Briez beland en zit in de wachtkamer. Marion haar bovenlip word op dit moment lek geprikt en heeft deze uit voorzorg laten verdoven. Zij had hiervoor een tandarts gevonden die dat wel voor haar wilde doen. Zo meteen ben ik aan de beurt. Vooralsnog geen polonaises aan mijn bovenlip. Ik wacht heel even de voortzetting van de ffs-operaties af. Het zou zo maar kunnen zijn dat mijn bovenlip daardoor een tijdje gevoelloos is en dan voel ik daar even niets! 😃. Voor nu maar even die heksen haren op mijn neus en de zwarte haren in de nek.

Vanochtend heb ik mij ook weer laten zien bij Piezo en daar een beginnetje gemaakt met mijn mozaïek project. Het hart van één der rozen zit er strak in. Precies zoals ik het mij heb voorgeteld. Ik begin het echt leuk te vinden.

Het gisteren genoemde lichamelijke gestel is nog steeds niet joepie. Het is dat ik de deur uit moest en de uitjes best leuk zijn, dat het dragelijk is. Ik baal ook echt van die extra kilo’s die er bij zijn gekomen. Weten jullie het nog? In 2015 van 110 naar 78 kg! Na het starten met de hormonen kwamen daar weer 5 kilootjes bij, maar na “de” operatie nog eens 13 😥. Goed voor 98 kg schoon aan de haak. Ik snap er niks van, eet super gezond, rook niet, drink geen druppel alcohol of gesuikerde frisdranken, ben niet van de chips of zoutjes, eet hooguit 2X per maand een frietje en beweeg elke dag 0,0. Dus dat is bet euvel: “bewegen”. Ik wil dat ook zo graag, maar wie mij regelmatig ziet lopen, geeft mij nog geen dubbeltje…..


Vrijdag 18 mei 2018

10:00 uur  Voor mij zou het verstandig zijn als ik aan een permanent infuus zou worden gehangen, want gistermiddag weer een dosering vergeten. Toen ik eindelijk onder de lakens lag begreep ik waar de misere vandaan kwam en was het al te laat. Gevolg was dus een verschrikkelijke nacht. Ook de avond was al niet je van het en vond het vervelend dat ik geen energie meer in mijn lijf had om een vriendin bij te staan. Ik had graag haar ‘pieren’ even over de reling gegooid!!

14:00 uur Je moet nu al wat beter je best doen om verschil, met de dag er voor, te kunnen zien. Elke dag zien wij, Saskia en ik, wel ergens een beetje zwelling verdwijnen en kan een oog bijvoorbeeld weer wat verder open. Bijna alle zichtbare verkleuringen zijn weg, op een piep klein streepje na. Het opgeblazen gezicht is helemaal weg, alleen het voorhoofd ziet er nog heftig uit. Daar bevinden zich op de incisie nog flinke korsten en is niet alles even mooi gesloten. Verder voel ik op mijn voorhoofd nog erg weinig. Vanaf de bovenzijde van mijn ogen, tot aan mijn kruin, is de huid gevoelloos. Bij aanraking van de gebieden daaromheen, voelt het beurs, alsof ik daar klappen heb gehad!! Maar over ogen gesproken: gisteren kreeg ik de complimenten over mijn amandel ogende ogen, echt waar!! En daar lijkt het wel een beetje op, op ogen met een oosters tintje. En mooi dat dat is!!! Een der zeven schoonheden! Nu de rest nog…,

22:00 uur   Dat was even een lekker dutje vanmiddag. Na het dilateren viel ik in een diepe slaap en werd door Saskia gewekt. Daarna wat gerommeld aan de geleende scooter en meer een keertje een blog geschreven. Wat moet je anders doen? Ik ben tenslotte een schorpioen en moet af en toe een steekje hier of daar toepassen. (Ik plaats het blog morgenochtend pas, want dan zijn er meer lezers on-line). Voor de rest rust ons nog een onrustige avond, want het is weer indrink en stapavond. Oh, voordat ik het vergeet, Daniël is weer thuis gekomen van zijn 1e logeerpartijtje. Hij had er al zo lang naar uitgekeken, maar toen het bedtijd was, kwamen de tranen en de heimwee. Amr mannetje, hij had zich er zo verschrikkelijk op verheugd!! Het gevolg is wel dat hij nu hieperdepiep is en dus ook laat gaat slapen. Voor ons dus nog geen welterusten al wens ik jullie dit maar alvast. Welterusten allemaal en morgen vroeg weer op, voor extra leesplezier :-).

(Het is 23:00 uur en muisstil. Sophie moet morgenvroeg werken, dus vriendin naar huis en geen indrinken. Daniël was helemaal stuk door alle indrukken, dus slaapt ook al lang. Nu wij nog, alleen is Saskia nog in haar serie vastgezogen).


Zondag 20 mei 2018

01:00 uur   Ik had al lang op één oor willen liggen, maar het liep vanavond even anders. Via een een site voor transgenders kwam ik in contact met een FFS lotgenote, zij loopt enkele maanden voor op mij en daarom vroeg ik haar om enige informatie. Het liep uit op een telefoongesprek van bijna 2 uur! Wat een leuke vrouw was dat zeg en als je zo aan het klessebessen bent kom je zoveel herkenningspunten tegen. Ook bleken wij gemeenschappelijke kennissen te hebben, ook buiten het circuit der transen. Ik heb in eerder geval geen enkele zorg over de aankomende operatie. Niet dat ik die erg had, maar helemaal onberoerd liet het mij niet. Ik ga er in ieder geval heel positief in, nog meer als voor het telefoongesprek.

Vanmiddag kwam een familielid uit Duitsland op bezoek. Hij logeert een weekje bij mijn schoonmoeder en hadden veel om bij te kletsen. Het was heel erg gezellig. Voor de rest was het een dagje als geen ander.

Mijn schoonmoeder wees direct bij binnenkomst op mijn rechter oog, wat lijkt op een aankomende ontsteking. Reeds na het douchen ontdekte ik al een rare bult naast mijn ooghoek, het lijkt een beetje op een grote puist. Daarnaast zijn mijn oogleden rondom mijn rechteroog licht rood gekleurd. Ik ga het in de gaten houden. Naast dit voelde ik vandaag twee felle steken nabij de wenkbrauwen, zouden het misschien zenuwen zijn die hun weg zoeken? Het zou best kunnen aangezien die allemaal beschadigd zijn geraakt en er nu voor zorgen dat mijn huid gevoelloos is. Ik heb wel eens gehoord dat als de zenuwen zich weer herstellen, dit met steken gepaard gaat. Maar het lijkt mij wel aan de snelle kant. En toch zit dat rechter oog mij niet helemaal lekker. Dit oog was al direct na de operatie een spelbreker in alles. Het ging niet dicht en ging veel langzamer mee in het genezingsproces. Ook waren de hechtingen bij dit oog pijnlijk bij het verwijderen.

Ik laat het hier even bij en ga proberen te slapen. Vandaag word ook een drukke dag, een hele leuke dag, want vanavond hebben wij een feestje bij vriendin Sandra. Juist, die Sandra die een jaartje op mij voorloopt en de afgelopen jaren mijn voorbeeld is geweest. Zij woont heel erg leuk en mooi, in het groene hart aan het water, herstel: in het water! Midden in de polders tussen Den Haag en Leiden. We gaan het vanavond zien en meemaken. Tot strakjes en voor de latertjes onder ons: ‘welterusten’.

14:00 uur  Na het huishouden een beetje aan kant te hebben gemaakt, van het zonnetje te hebben genoten, maken wij ons al een beetje klaar voor het feestje van vanavond. Wij gaan samen met Marion en omdat wij zo geholpen worden met het vervoer eet zij ook een hapje mee. (Zoals het er nu naar uitziet, zorgt zij ook voor het hapje. De pindasaus heb ik zojuist al gemaakt, het hele huis ruikt er naar. Vooral de trassie! ).


Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.
Link naar de opvolgende week,
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing

ORPHEUS hulpverlening

Een gedachte over “WEEK 20 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s