WEEK 18 – 2018


welcome.png.jpg

Anderhalf jaar na de Sex Reassignment Surgery werd het tijd voor een andere aanhef. Het leven gaat immers verder en de SRS staat niet meer op de voorgrond. Derhalve ben ik in week 17 van 2018 overgestapt op een andere insteek van mijn dagboek. Daarnaast ben ik in deze week ook een nieuwe fase van de transitie ingegaan. Voor de rest veranderd er niet veel!

Vooralsnog staan er geen gesponsorde reclames in mijn blogs, wat overigens wel welkom is. Er zijn echter diverse mensen, organisaties, bedrijven enz, die ik een warm hart toedraag en derhalve wat extra aandacht geef.

Maandag 30 april 2018

08:00 uur   Na een goeie nachtrust stapte ik met wazig zicht uit bed. Dat wazig zien duurt wel een poosje en het gebruik van oogdruppels helpt bij het sneller kunnen zien. Vandaag mag het verband van mijn hoofd en kan ik, desgewenst, de boel op mijn hoofd voorzichtig schoon maken. Wij, Saskia en ik, zijn erg nieuwsgierig wat er onder die tulband vandaag komt. Verder voelt de huid rondom mijn ogen heel eng aan, het voelt week en is ongevoelig. Er op liggen, of er iets te hard tegenaan stoten geeft een veel mindere sensatie. Bij het liggen op mijn zij veroorzaakt het kussen en lichte irritante druk, die mij overigens niet wakker maakt of houd. Als een aanraking iets te hard is, of zelf ergens licht tegenaan stoten (zoals ik gisteravond tegen de wasemkap deed) dan word dit beloond met een felle steek. Daarnaast is tillen niet aan te raden. Voor de liefhebbers onder jullie, uit de bijholten kwam vanochtend een enorme lading gestold bloed en kreeg ik spontaan een overdosis lucht te verwerken. Daar moet ik best aan wennen.

11:30 uur   Het is er af, ik heb net het verband van mijn hoofd verwijderd en ben sprakeloos! Mijn voorhoofd is echt anders geworden en het ziet er rustig en goed herstellend uit, wauw. Alleen Saskia, zij heeft het er moeilijk mee, moeilijk met de zichtbare verandering. Zij is er zo voor mij, nu moet ik er even voor haar zijn. Een extra knuffel en een kus.
De lijn waar de chirurg mijn hoofdhuid heeft losgemaakt is langs de haarlijn zichtbaar, het is een dunne lijn, die vanaf het ene oor tot aan het andere oor loopt. Bijna niet te zien, dus dat gaat helemaal goed komen. De huid ziet er strak getrokken uit en sinds jaren ben ik ineens rimpelloos. (Het heeft iets weg van een gladde voetbal 🙂 ). De wenkbrauwen staan in een prachtig positie. Wauw, wat kan een mens blij zijn. Nu ik mijn bril weer op kon doen zag ik wel wat pus in mijn linkeroog. Dit heb ik met een gaasje verwijderd en Saskia heeft wat zalf aangebracht, mijn zicht is weer even 0,0.

18:00 uur   De weerberichten voorspellen niet veel goeds voor vannacht, reden voor lichte paniek, want de partytent staat in de tuin. En daar was Ronnie, van de positieve Ambassadeurs uit Zoetermeer. tezamen met vriendin Tieneke, Saskia en Sebastiaan bracht hij de tent in veiligheid en werden mijn (eeuwig durende) werkstukken, de raamluiken, in veiligheid gebracht. Dank jullie wel allemaal!!

Voor mij zat het helpen er niet in, een velletje papier oppakken is mij al te veel!! Nu het verband er af is, lijkt mijn voorhoofd iets op te zwellen en voelt het bloedheet aan. Ik voel mij heel licht in mijn hoofd en ben snel duizelig. Het zal er wel bij horen. Verder was het liggen op mijn rug een vreemde ervaring, want bij het bewegen van mijn ogen, leek het net of mijn voorhoofd los zat. Of moet ik het anders omschrijven, ik voelde dat mijn voorhoofd los zit…… Ik weet het niet zeker, maar het voelt wel heel apart :-).

20:30 uur   Ik had geen geduld meer en ben in mijn eentje onder de douche gestapt. Wat was dat heerlijk zeg. Na eerst mijn lijf te hebben gewassen liet ik heel voorzichtig mijn hoofd onder de douchekop komen, steeds een beetje verder en met hele voorzichtige aai bewegingen probeerde ik wat van het aangekoekte bloed uit mijn haren te krijgen. Ik zag allemaal bruine spoortjes over mijn lichaam lopen en niet veel later volgde er kleine korstjes. Er kwam zelfs een flinke pluk haar los, dat was even minder. Het is er nog niet allemaal uit, dat bloed, dat bewaar ik maar voor morgen.

img_425420:00 uur Onder het genot van een kopje koffie en het alziende oog van mijn schoonmoeder, lukte het om het vlechtje in mijn haar te ontrafelen. Dat was nog een hele opgave met al dat opgedroogde bloed. Daarna dook ik met een nieuwe fles Johnson babyshampoo onder de douch. Heel voorzichtig waste ik mijn haar en verwijderde weer wat meer aangekoekt bloed. (Het is er nog niet helemaal uit). Door het bloed zijn er flinke plukken afgebroken, die zich gezellig verzamelde bij het afvoerputje, jakkie! En kijk eens wat ik kreeg van een buurvrouw!

Een vluchtig krabbeltje op mijn bureau:
Weet je nog, dat je een bericht maakte?
Weet je nog, dat je stem mij kalmeerde?
Herinner je nog, hoe je mij tot rust bracht?
Jouw stem, jouw trilling, het effect op mij?

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing


Dinsdag 01 mei 2018

07:00 uur    De zware regen onstuimige storm zorgde voor een onrustige nacht. Daniël was hierdoor ook vroeg uit de veren en kwam ons vrolijk wekken. Na een kort besluiteloos heen en weer geloop, besloot hij uiteindelijk bij mij te willen zijn. Samen wilde hij voor de buis een Netflix serie kijken. Vooruit dan maar.

Rondom mijn ogen is het een groot feest van kleuren en het voorhoofd ziet er glad en strak uit. Na het douchen van gisteravond kun je zien dat de haarlijn ook veranderd is, het nog aanwezige haar, bovenop de kruin, is nu een kluwen geworden. De pijn vind ik reuze meevallen, het kan zijn dat dit door de eigen pijnmedicatie komt, maar dat weet ik zo even niet te zeggen. Ik ga het in ieder geval niet uitproberen. Het voorhoofd trekt erg en zolang je het met rust laat valt alles wel mee. Het voelt alleen heel vreemd aan, er zit geen gevoel in. Als je het met je handen aanraakt voel je geen sensatie.

Het verbaasd mij enigszins hoe makkelijk ik nu met mijn kale hoofd om ga. Toen er gisteren bezoek kwam, probeerde ik het te verbergen onder een gedrapeerde sjaal. Maar je wilt toch het resultaat laten zien? Zodoende zat ik niet veel later met een glad gestreken bol in de woonkamer, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. (En toen er werd aangebeld door de buurman, die zijn pakketje bij ons kwam afhalen, opende ik zonder nadenken de voordeur. ‘Zo, jij bent te grazen genomen’, zei hij en weg was ie. De buurman was duidelijk niet in voor een babbeltje en al helemaal niet met iemand die net onder een trein vandaan komt).

12:00 uur    Prednison, ik ken de ernst als je dit moet gebruiken en zal er nimmer de spot mee drijven. Het is dat Saskia mijn hoofd die titel geeft, dat ik de gelijkenis wel zie. Het strakke van mijn voorhoofd geeft een vertekend beeld met alles wat daar onder zit, met uitzondering van mijn benen :-). Vooral mijn gezicht ziet er plofferig uit, alsof ik met de minuut opzwel. Als ik een schietgebedje mocht doen, dan zou ik wensen dat de zwelling tussen mijn borsten en schaambeen, net zo snel verdwijnt als die in mijn gezicht……..

Ik moet een beetje op gaan letten, op de huidige medicatie. Ik merk heel sterk een euforisch hieperdepiep gevoel, hetzelfde als bij de start met pregabaline. Laat ik die dosering nu juist verhoogd hebben!

23:59 uur   Ik denk dat ik overstag ga en zwicht voor al die vragen over mijn uiterlijk. Ik houd het nog even vol, nog heel even voordat ik jullie uit die droom ga helpen. Maar voor nu, ga ik zelf lekker dromen. Welterusten allemaal en bedankt voor het lezen!

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing


Woensdag 02 mei 2018

08:30 uur   Vanochtend werd ik wakker met dikke ogen en pus-vorming in de ooghoeken. Na het overtollige te hebben weg gedept en paar oogdruppels te hebben toegevoegd, ging het langzaamaan wat beter. Nu ik visueel contact heb met de inhoud van de voorraadkast durf ik wat te eten, je zou zomaar schoenpoets op je boterham doen. Gisteravond ben ik gaan slapen zonder extra pijnmedicatie, waarvan ik op voorhand al zei dat dit niet echt nodig was, gewoon een extraatje uit voorzorg en garantie voor een goede nachtrust. Het valt mij sowieso al op dat de pijnbeleving na zo’n heftige ingreep minimaal is, het trekken van de wortelresten, door dezelfde chirurg, had een langere nasleep. Goed, mijn ogen, dat is het enige dingetje wat misschien roet in het eten kan gooien, de pus en vochthuishouding aldaar is niet echt om naar huis te schrijven.

Gisteravond laat stuurde ik nog snel even een foto van de huidige situatie aan de fotografe. Niet omdat het perse moest, maar meer omdat zijn, naast de professionele shoots,  nauw betrokken is.  (Ik probeer dagelijks twee foto’s te maken, tot dat alles voorbij is en er dan een soort van slideshow van te maken). De doorgestuurde foto’s van de dagen daarvoor waren nou niet bepaald charmant en hadden meer weg van hamburger die te lang in de tuin had gelegen, dan van een deerne onder het mes. Nu was ik niet in één simpele nacht veranderd van een verrotte tomaat in een sappig biefstukje, maar ik had mijn wilde lokken kunnen losgooien en wat meer gestold bloed kunnen verwijderen. Toen ik de foto zag, moest ik direct denken aan onze eigen superheld uit Den Haag, ‘Chucky’, die helaas is overleden. (Zag net dat de foto in de link gemaakt is door de door mij geprezen fotografe).

16:00 uur   3e skidag, Bad hairday, of allebei? Allebei dan maar! Vandaag kom ik maar niet van de bank af en lig om de haverklap te slapen. Moet ook wel zeggen dat ik mij verschrikkelijk verveel. Ik kan alleen maar naar buiten als er geen vogeltjes meer fluiten en ook al ben ik een trans, met een Batman maskers op, ‘s-nachts op straat zwerven, vraagt om problemen. Vanwege de storm afgelopen maandag op dinsdag, moest ook de doorwerktent naar binnen, inclusief de raamluiken. Waar ik vol passie af en toe aan werk, maar voor geen meter op schiet. Nu zie ik mij niet a-la-minuut met gereedschappen in de weer, want de fysieke gesteldheid was al bar slecht, nu helemaal! Genoeg  geklaagd, nu weer een glaasje positievo naar binnen gooien en genieten van het mooie weer en voortgang van mijn uiterlijk. (Ik zie niet zoveel verschil met gisteren).

23:00 uur Sebastiaan kwam na een voldaan dagje Duinrell rond zevenen thuis. Hij had een verwendagje gekregen van zijn tante Marloes en huisvriend Siep. Er zat nog een gezellig avond aan vast. Ik was alleen lijfelijk aanwezig. Hopelijk gaat het morgen wat beter. Welterusten 💋

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing


Donderdag 03 mei 2018

12:00 uur   De zwellingen zijn duidelijk minder geworden en de bloeduitstortingen nemen af. Het ziet er redelijk uit, al zeg ik het zelf. Na een grondige inspectie van Saskia, want ik kan de incisie langs mijn haarlijn niet goed zien,  blijkt dit nog vol korsten en aangekoekt bloed te zitten. Ik durf dit ook niet grondig schoon te maken en het gevoel aldaar is ook 0,0. Er is nog een zwak hoofdpijn gevoel en als ik per ongeluk stoot of te hard iets aanraak, is dat echt wel pijnlijk. Maar wie twijfels heeft over een dergelijke ingreep, gewoon doen hoor, het valt echt reuze mee!

Ik voel mij trouwens beter dan gisteren, het was een 3e skidag+. Omdat ook het tillen en gek doen met Daniël geen enkel probleem is, kan ik mij ook weer nuttig maken in het huishouden :-). Saskia ook weer blij…… Ik zag vanochtend een heel leuk recept voorbij komen en ga dat gauw een keer maken. (Wel heel veel calorieën door een dikke laag bechamel!).

23:50 uur   Ik hou het maar op een stroeve dag, het liep gewoon niet. Gesprekjes met Saskia liepen op niets uit, het ijverig helpen met Sebastiaan zijn presentatie liep anders en liep Daniël, in een samenspel met mij, pardoes de vijver in, een vijver vol met rotsen en ijskoud water. Het arme mannetje was uren ontroostbaar, een warme douche hielp niet, duizenden kusjes van mij op zijn schaafwond hielpen niet, niets hielp. Alleen Sophie was vrolijk. Die kwam van haar 1e werkdag thuis met een prachtige handtas, gekregen als verjaardagscadeau van haar werkgever. Uit blijdschap bestelde zij nog even snel een pizza, die 10 seconden geleden werd bezorgd. Eet smakelijk Sophie, maar ik ga slapen. Welterusten……….

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing


04 mei 

download (9)

Vandaag ben ik stil,
stil voor de overleden maatjes in Libanon,
stil voor de strijdmakkers van mijn opa,
stil voor alle gevallenen,
vandaag ben ik stil.


Zaterdag 05 mei 2018

10:00 uur   Schildpad-ogen, zo noemde Saskia het eergisteravond toen zij mijn ogen voorzag van zalf. Lekker om te horen als je zonder zorgen in een diepe slaap wil vallen. Ik geef dan ook rechtstreeks de schuld van dat ik droomde van gelijknamige soep :-). De volgende ochtend gelijk maar even een check op Google gedaan en zij heeft wel een beetje gelijk. Mijn ogen gaan ook met vertraging dicht en zijn nog niet helemaal open, zeg maar gerust een samengeknepen geheel. Nu, 05 mei, is dat nog steeds zo. Ik denk dat dit ook te maken heeft met de hechtingen en de strookjes gaas daar overheen. Mogelijk dat ik daardoor mijn ogen niet helemaal open krijg. We zullen het zien, want over twee dagen gaan alle hechtingen er uit. Veder verdwijnen de paarse en rode kleuren in een rap tempo. Onder mijn ogen rest nog een heel klein gekleurd strookje en bovenop is het nog meer, niet meer tot bijna aan de wenkbrauwen, maar nog wel flink aan de paarse kant. In ieder geval nog maar even niet naar de Jumbo.

Om toch te kunnen genieten van de zon en niet met die knetter-kale-kneiter in de tuin te zitten, maak ik gebruik van sjaals. Die sjaals drapeer ik over mijn hoofd en knoop ik vast, het heeft iets weg van een piraat, niet echt vrouwelijk, maar het ziet er  10x beter uit dan zonder. En je moet toch wat. Ik mis uiteraard mijn haarwerk en besef dat het nog wel even gaat duren voordat ik dit weer op mijn hoofd kan laten vastmaken. Dat gaat zeker nog wel een week of 4 a 5 duren. Daarnaast is mijn voorhoofd zo verschrikkelijk anders geworden dat ik mij een klein beetje ongerust maak over de pasvorm. Op het blote oog zou je gerust kunnen stellen dat de omtrek van mijn hoofd 2 centimeter minder is geworden! Nu zal dit wellicht een tikkeltje overdreven zijn, maar toch.Mijn gevoelloze huid ziet er heel netjes uit, daar had ik voor de operatie nogal uitslag op, uitslag van de kunststoffen rand en de te gebruiken lijm op het haarwerk. Straks maar goed laten informeren over de te gebruiken lijmlaag, want nu voel ik daar niets meer en als de huid dan zou beschadigen heb ik dat niet door. (Die gevoelloosheid kan wel eens 12 tot 18 maanden duren! Het is zelf de vraag of alle gevoel überhaupt wel terug komt).

17:00 uur De tweede dag op rij in mijn uppie. Begin er goed de balen van van te krijgen. Door het mooie weer is iedereen terecht de hort op. Saskia had gisteren een geweldige picknick, vandaag een kinderfeestje met bbq en morgen een lang dagje strand. De oudste heeft het druk met haar baantje in de strandtent en Justin met zijn vriendin. Blijft over: ‘een ikke die geen 10 minuten in de zon kan en mag zitten’. Wat zeiden ze ook al weer: ‘wie mooi wil zijn, of voor nu: ‘wie zijn gat brand…….

23:45 uur Saskia kwam, samen met de 2 jongsten, een klein uurtje geleden pas thuis. Haar bbq was vanwege de enorme aanloop in het water gevallen, het werd daardoor een gefrituurde hap. Ik weet niet of zij slechter af was. De door mij gevonden frieten smaakten ronduit slecht en de ontdooide schnitzel smaakte naar een dooie schildpad.

Rond een uurtje of tien had ik door waarom de hele dag al niets wilde en eigenlijk een zeurende pijn had, waarvan ik eerst dacht dat het die 30 minuten was dat ik een stukje aan de vijver werkte. Het bleek dat ik gisterochtend voor het laatst wat had ingenomen en mijn ‘spiegel’ nu dus heerlijk uit balans is. Hoe dom kan je zijn, zelf als je blonde lokken reeds een week in de kast liggen. Ik ga slapen, doei doei en welterusten. 💋

XANDRA’S Beautysalon                                                                    BRIEZ laserontharing


Zondag 06 mei 2018

Vijf uur, half 6? Rond die tijd stapte Saskia vanochtend uit bed om een pilletje te scoren, want zij kon maar niet in slaap komen. Ik was daarentegen, door die actie gelijk wakker en begon aan Testie(s) 1 t/m 3. Saskia was tussentijds vertrokken naar Scheveningen en niet veel later kwam Justin thuis. Aan zijn gezicht te zien heeft hij het Bevrijdingsfeest uitbundig gevierd.

Pas om 15:00 uur lukte het mijzelf om achter de pc vandaan te kruipen en te gaan douchen. Tijdens deze lekkere douch viel de dunne pleister van mijn linker ooglid en kreeg gelijk meer ruimte om dit oog wat verder open te doen. En weet je wat nou heel mooi is….., de kraaienpoten zijn weg, verdwenen, foetsie!!!! Sinds gisteren durf ik ook wat langer en ook helemaal onder de douch te blijven staan. Tot op heden doet water in mijn ogen echt zeer en het niet voelen van water op je voorhoofd is niet te beschrijven. De korst, met daarin de hechtingen, die van oor tot oor loopt, ziet er bizar uit. Ben benieuwd hoe dat morgen zal zijn, als de hechtingen er uit zijn. Ik maak mij om niks zorgen, ook niet dat er een stukje huid op mijn voorhoofd open in gaan staan. Het is maar een klein gaatje, waar af en toe wat bloed uit sijpelt. Het is nog niet zo groot dat ik mijn schedel kan zien of aanraken, dus morgen zullen zij daar vast wel een oplossing voor hebben. (Anders kan ik er misschien wel geld voor vragen, kijken mag, maar wel betalen 🙂 ).

(Zojuist las de negentienduizendste individuele bezoeker mijn blog, WAUW!!)

18:00 uur  Yes, ik heb net mijn oude pruikje uit de doos gehaald en heel voorzichtig over mijn knetter-kale-kneiter geschoven. WAT EEN VERSCHIL, nu al………..

Ondertussen is Saskia bijna thuis en kan het eet-feest weer beginnen. Het is zo verschrikkelijk stil in huis geweest. De afgelopen dagen waren daardoor echt geen pretje. Maar nu ook weer de medicatie op pijl lijkt te zijn gaan we weer de goeie kant op.

23:30 uur Alweer een blog-week voorbij. Soms eenzaam, soms ongemakkelijk, maar vooral heel leerzaam. Ik hoop dat ik een kleine steentje heb kunnen bijdragen aan FFS cliënten na mij, of andere geïnteresseerden. Voor nu neem ik afscheid van de dag en ga met een gerust hart slapen, in blijde afwachting voor het verwijderen van de hechtingen.

“Zonder hoofd-haar, geen leven” is misschien wat overdreven, maar mijn haarwerk is een heel belangrijk onderdeel van mijn dagelijks bestaan. Zonder donatie’s is de aanschaf en het onderhoud niet haalbaar en daarom doe ik een dringend beroep op mijn lezers. Iedere euro is welkom en voor mij een geschenk uit de hemel! Voor een donatie kunt u HIERterecht.
Link naar de opvolgende week, 
Link naar de voorgaande week. (Opent in nieuw venster).
 

5 gedachtes over “WEEK 18 – 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s