Dodelijk Milieu


‘Er komt een tijd dat wij ons moeten melden, melden op een bepaalde leeftijd, bij een bepaald bureau. Alhier wordt je gescreend en volgt er een korte weg naar een rode, of een groene deur. Wie door de rode deur mag stappen, krijgt weer een jaartje er bij, wie zich mag melden achter de groene deur, wacht slechts de dood.’

Heel veel jaren geleden, toen de eerste discussie’s over de euthanasiewet werden besproken, voorspelde ik dit al. Ik voerde hier menig discussie over, onder andere met mijn (ex)echtgenote, die werkzaam was in de verzorging en bekend was met lief en leed van ouderdom. zij was op jongere leeftijd reeds in aanraking gekomen met ongeneeslijke ziekten en door haar expertise een ervaringsdeskundige pur sang. Door haar kennis van zaken was zij een (groot) voorstander van een euthanasiewet. Ik deelde ook 100% haar mening als deze wet betrekking zou hebben op de door mij genoemde redenen, leed bij ouderdom en ongeneeslijke ziekten, die tot een onherroepelijk, onmenselijk en pijnlijke dood zouden leiden.

Achter die twee zaken sta ik nog steeds, het is onmenselijk om personen onnodig te laten lijden. Maar het vraagstuk ging niet alleen over dit lijden alleen, er werden destijds al sluimerende voorstellen gedaan voor verruiming. Daar was ik zo fel op tegen en vertelde mijn angst voor de toekomst, zoals ik dit blog begon. Mijn onderbuik gevoelens werden langzaamaan een bittere waarheid, er kwamen meerdere redenen om een leven met hulp te beëindigen en inmiddels is men al zover dat het een kwestie van tijd is, dat je met een verwijsbriefje aan de benodigde medicatie kunt komen.

En dan lees ik nu dat men mensen wil gaan screenen op hun zeventigste levensjaar. Weliswaar een “vanaf” en bij (acute) zorg in een ziekenhuis, met heel veel restricties en met uiterste voorzichtigheid genoemd. Maar er is een begin gemaakt aan een heel eng iets. Nu nog een voorzichtige streling aan een absolute bovengrens, maar straks een willekeurige arts die jou wel of niet behandeld op basis van leeftijd en gesteldheid. Ik ga inderdaad een stap verder, veel verder zelfs. Maar denk er een rustig over na, tenslotte moeten wij al steeds langer werken, de jongsten onder ons zelf tot hun zeventigste (of langer). Hoe lang denk je dat die nog van hun welverdiende pensioen mogen genieten, in een naderende tijd dat wij een absoluut probleem gaan krijgen met overbevolking. Het is zomaar een voorspelling en een gedachtekronkel, maar: ‘wanneer worden ouderen en sociaal zwakkeren een ongewenst consumerende factor, die te belastend zijn voor het milieu?

3 gedachtes over “Dodelijk Milieu

  1. […] 09:30 uur  Toen ik net wakker werd en de krant opensloeg (lees: website Telegraaf opende), las ik vol afgrijzen een bericht over screening vanaf je zeventigste. weliswaar in hele uitzonderlijke gevallen, maar het word genoemd, er is animo voor en voor je weet dan, ja, wat dan? Ik maakte snel even een krabbetje, hier de link er naar toe…….. […]

    Liked by 1 persoon

  2. Deze gedacht al maakt me ziek. het is een ziekelijke ontwikkeling om mensen die niet zelf voor euthanasie kiezen medisch gezien dood te verklaren door geen hulp te bieden. let wel ik heb een euthanasie verklaring getekend, maar dat wil niet zeggen dat andere op basis van leeftijd, passief mijn leven mogen beëindigen. Je zal maar 69 zijn en op een operatiedatum wachten voor de grootste droom van je leven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.