1983 – 2015 (6)


We zijn inmiddels van de schrik bekomen. Sebastiaan is het gebeuren in Fréjus helemaal vergeten, behalve wij…….

2010 – 2015

2010 tot en met 2015 zijn jaren met omslag punten geweest, van het ene uiterste naar het andere uiterste. De pieken van ons kunnen waren bereikt en wat wij ook maar probeerden, we konden het niet vasthouden. Op privé gebied veranderde er veel en het bedrijf raakte in een neerwaartse spiraal. Dit blog is een wel heel erg beknopte weergave van een hele turbulente periode, die eigenlijk veelal bestond uit onheil, onrust, verlies en verdriet. Bepaalde gebeurtenissen zijn al uitvoerig in blogs weergegeven  Natuurlijk gebeurden er ook hele leuke dingen, momentopname’s die zeker het negatieve om ons heen weer een positieve boost gaven, want hoe hadden wij deze jaren anders doorgekomen? Ik heb dan ook getwijfeld om dit blog überhaupt te schrijven en de reeks aan te passen naar 1983 – 2010. Want zoals als ik er zelf op terugkijk, dan zie ik veel zaken die overschaduwd werden, dan wel een nare bijsmaak hebben. Hoe meer ik dit blog dan ook terug lees, des te meer passage’s verdwijnen er, of pas ik aan. (Uiteindelijk is de knoop doorgehakt om toch te publiceren, anders hadden jullie niks te lezen 🙂 ).

In het jaar 2013 was er heel groot lichtpuntje, naast een heel groot verlies. Daniël werd op 14 april geboren en grootvader overleed op 10 oktober veel te vroeg aan kanker. (.)-kut-kanker! Hij heeft zijn kleinzoontje maar heel kort kunnen vasthouden en die momenten waren voor ons heel intens.

DSCN0569

Het was in het jaar daarvoor, in 2013, dat wij met het hele gezin naar Spanje vlogen. We waren uitgenodigd om een kijkje te nemen in het nieuwe leven van grootvader, in de prachtige villa in Moirera. (Op steenworp afstand van het optrekje van wijlen Roger Moore). Aldaar leerden Sophie en ik Sebastiaan zwemmen, binnen drie dagen zwom hij als een vis in het zwembad. We zijn daar afschuwelijk verwend en hadden een intens mooie en liefdevolle week. Wij hadden toen geen enkel besef dat een mooi leven, een mooi mens, zou verdwijnen uit ons bestaan. Het was ook in die week, exact die week, dat ik door had dat Saskia bezwangerd was…….

We verloren in die jaren nog meer dierbaren, Miel bijvoorbeeld, een personeelslid ++, eentje met 5 sterren. Hij stierf in het harnas, al schilderend…..

Hoe ik er ook aan trok, het hielp niets. Tegen beter weten in ploeterde ik maar door, weg zinkend in drijfzand. Er was even een kleine kentering, toen ik Saskia mee kreeg om ook op de steigers te klimmen. Heel even leken wij een prima team samen en dachten het te gaan redden. Het had zomaar gekund. Ik weet niet of ik het gered zou hebben, maar achteraf is het bedrijfsongeluk een redding geweest. Een redding omdat het zinken voorgoed een halt werd toegeroepen.

Ik begon deze reeks van 6 delen om een kleine blik te geven op jaren waarover ik nog summier had geschreven. De delen 1 t/m 5 geven nu de ruimte om dieper op zaken in te gaan. Zeg maar een soort opstapje voor het oprakelen van emoties en ver verstopte herinneren.

Een gedachte over “1983 – 2015 (6)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.