Het leven na de SRS, week 74


welcome1

Beste lezers, mijn SRS, (Sex Reassignment Surgery) heeft eind 2016 plaats gevonden. Ik ben toen begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Vrijdag 06 april 2018, dag 512

07:30 uur    Hupsakee, weer een nacht zonder nachtrust. Ga mij toch serieus afvragen of het niet aan die ‘ruimtevaart’ matrassen ligt? Niet dat ik voorheen als Doornroosje sliep, verre van dat, maar nu word ik regelmatig in de vroegste uurtjes wakken en doe geen oog meer dicht. Met als resultaat dat ik nog meer als een zombie over straat ga. Toch maar weer eens aan de “wietolie”?
Bloed geprikt, de datum voor het consult met de endocrinoloog goed in de gaten gehouden en dan nog de afspraak vergeten! Het is geen excuus, verre van dat, alleen was de afspraak meer dan één jaar geleden gemaakt en had ik zelf verzuimd deze in de agenda te zetten. Hoe doen kan je zijn als je wel steeds het afsprakenformulier voorbij ziet komen. Soms word ik zo moe van mijzelf…… (En jullie van mij! :-)).

Toen ik gisteren Daniël van de creche haalde, vroeg de leidster mij om morgen de “bomen-rugtas” mee te nemen. (Vanochtend meenemen dus). Deze tas krijgt ieder kind een weekje mee om een weekverslagje in te maken. Een super leuk idee natuurlijk. Toen Daniël hem vorige week mee kreeg, dook hij gelijk in de speeltjes die er in zitten en begon Ama het boekje door te bladeren, benieuwd naar hetgeen wat andere kinderen zoal beleven. En daar bleef het bij, wij waren het boekje helemaal vergeten, geen paniek, want ik zou er gisteravond een leuk verhaal in schrijven. Nou, dus niet!!!! Het boekje was verdwenen en hoe wij ook zochten, het kwam niet boven water. En vanochtend, één seconden voordat ik Daniël weg wilde brengen, (ik had mij inmiddels al gewapend voor de aankomende toorn des leidsters), vond Saskia het boekje terug in het kantoortje. Laat mij raden wie het daar verstopt heeft?!.

18:00 uur    Met de juiste apparatuur was een “klein” klusje voor Marion ietsje makkelijk geweest. Ook wat meer spierballen hadden bij kunnen dragen aan wat meer comfort, maar helaas heb ik beide niet meer (inkoppertje!). Maar het is gelukt en daar ben ik heel erg blij mee, hopelijk Marion morgen ook. Het was weer heerlijk om in de tuin dit soort klusjes te doen. Ik hoop en duim echt dat ik mij een beetje meer kan opladen om dit soort grappen uit te halen, tot nu toe gaat het net weer over het randje.

In onze vijver is het de laatste dagen een drukte van belang. Tientallen kikkers en padden kroelen over elkaar heen en inmiddels liggen er prachtige bossen met kikkerdril. Ik maakte snel even een foto met de I-Phone en ben niet zo kapot van de kwaliteit.

Zaterdag 07 april 2018, dag 513

07:00 uur    Vroeg uit de veren voor een cessie elektrisch-ontharen en kijken of ik mijn klusje van gisteren, voor Marion, goed heb ingemeten. Voor het elektrisch ontharen heb ik nog maar 800.000 haartjes te gaan, dus als je het snel zegt: bij een wekelijkse behandeling, nog een jaartje op 2! Hangt natuurlijk ook af van de behandelaar en tegen welke prijs. Ik mag nu, dankzij een stagiaire, 10 keer gratis, maar heb het afgelopen jaar niet één enkele haar laten verwijderen, tel uit je winst!

12:00 uur Het zit er voor mij weer op en Marion gaat aansluitend een uurtje op de behandeltafel. Kan ik dit uurtje even tijd maken om de rest te scheren, want ik wil straks niet thuiskomen met visresten in mijn baard. (Die overigens wel de uitstraling heeft van visgraatjes die uit mijn kin steken). Aan de overkant van Briez zit namelijk een geweldige visboer, dus één harinkje moet kunnen op de zaterdag, jammie!

21:45 uur Ik had het laatst over mijn leen scooter, een elektrisch apparaat wat niet erg vlot was. Vanmiddag stond in mij bij de loempia kraam te vervelen en viel mijn blik op de zijkant van de scooter. ‘Waarom hangt dat stekkertje zo los en in het zicht’, dacht ik bij mijzelf. Ik haalde het stekkertje los en even later haalde ik Max in!!! (Niet aan de politie vertellen hoor!).

Zondag 08 april 2018, dag 514

19:00 uur Goed inmeten is het halve werk. Zodoende hoeft Marion het geheel enkel te lijmen en klampen aanbrengen. Mijn hulp is nu niet meer nodig! De rest van de zaterdag was zo gezellig, dat ik niet meer weet wat ik gedaan heb. En daar komt eigenlijk geen einde aan, want vandaag lijkt gisteren wel. Het wekelijkse onderhoud van mijn haar is aangenaam geweest, net lekker een uurtje wezen tutten. Ook ben ik weer ijverig bezig met de epilady,, nog net op tijd voordat de zomer losbarst.

Maandag 09 april 2018, dag 515

18:00 uur   Al heel veel jaren behelp ik mijzelf al met leesbrilletjes van allerlei sterkten. In het begin alleen voor hetgeen het ontworpen is, voor het lezen. Daarna ook voor allerhande zaken, zoals tv kijken en autorijden. Voordat dat laatste werd het een beetje gevaarlijk, want als het weer slecht was, was mijn zicht net zo slecht. Toen ik mij een paar maanden geleden uit het centrum van Rotterdam wilde wurmen, ging het regen en zag ik bijna niets meer. (Ik weet nog steeds niet hoe ik thuis ben gekomen 🙂 ). img_4076Hoog tijd voor een ‘echte’ bril dus.

En vanmiddag was het zover, ik had geen excuus meer en het mooiste was dat ik Daniël er mee kon helpen. Hij is afgelopen maand bij de oogarts geweest en heeft dringend een bril nodig, maar de bereidheid hiertoe was niet zo geweldig. Vandaar dat wij hem vanmiddag konden meelokken en hij ook een brilletje heeft uitgezocht! Niet één, nee die blaag krijgt er gelijk 3!! 1 Voor zondag, 1 voor het buitenspelen en 1 voor school. Daniël kennende zullen wij er de komende jaren niet genoeg aan hebben.

Vanochtend heeft Daniël ook zijn 2e wen-dag op de lagere school gehad. Hij heeft genoten en kan niet wachten op volgende week maandag. Dan is het eindelijk zover, dan gaat hij elke dag naar de “grote” school. Aanstaande zaterdag word hij alweer 4 jaar en ga ik voor zijn afscheid op de creche een roze taart maken. Dat is zijn grootste wens, een roze taart van Rianne, zegt hij bijna ieder uur van de dag. Nou is het gewoon een aardbeien-kwarktaart met wat extra toegevoegde liefde, meer is het niet. Maar hij is om te smullen!! (Allebei trouwens).

Dinsdag 10 april 2018, dag 516

22:00 uur   Vanochtend was iedereen al vroeg uit de veren. Saskia moest een uurtje ‘Kanjer-training” volgen in de klas van Sebastiaan. Omdat zij al vroeg gevlogen was kon ik Daniël ook aansporen om een keertje vroeg op de creche te arriveren. Zijn leidster sloeg zowat stijl achterover toen zij hem al voor de klok van 09:00 uur zag binnenlopen. Nu kon hij ook eens meedoen met het gezamenlijk ontbijt. Omdat Saskia er vroeg bij was konden we samen wat dingetjes aanpakken en bespreken. ‘s-Middags kregen wij even onverwachts bezoek en dat was gezellig. Rond een uurtje of 4 belde de creche, Daniël voelde zich niet zo lekker en had verhoging. Binnen een kwartiertje zat hij bij mij achterop, richting huis, waar hij tegen Saskia aan kroop en lekker kon knuffelen. Toen ook nog eens zijn zus thuiskwam knapte hij weer wat op.

Woensdag 11 april 2018, dag 517

10:00 uur   Als het werkt, dan werkt het en moet je er vanaf blijven. Dat heb ik met computers, want ik snap er bar weinig van. Een doorn in mijn oog was/is wel dat ik op meerdere apparaten werk en in allen andere gegevens staan. In Apple dit en in Windows dat. Dus durfde ik het, een paar dagen geleden, aan om alles op een berg te gooien en de “Cloud” haar werk te laten doen. Daarnaast installeerde ik nog even snel een nieuwe wachtwoordmanager en whal-lah, een grote puzzel is nu mijn deel. Zo bleken er in de Windows pc, waar al decennia lang Outlook op draait en bij wisselingen van pc’s netjes een kopie werd geïnstalleerd, honderden contacten te zijn opgeslagen. Ingevoerde privécontacten van halverwege de jaren ’90 tot en met alle zakelijke contacten uit mijn ondernemers bestaan. Die werden dus ook doodleuk in de contacten van mijn telefoon gedeponeerd! En na lang zoeken kon ik deze dus definitief verwijderen in de outlook-cloud. Dan ga je klikken om te verwijderen, bij de eerste honderd let je nog enigszins op, maar daar krijg je snel genoeg van. Zodoende ben ik nu vele bestaande contacten kwijt in mijn lijstje. Een oude back-up terugzetten? Nou dacht het niet! :-).

Oh, en voorlopig blijf ik nog op Facebook, dus voor mij geen “bye bye”.

Er is maar een klein voordeel en dat is dat de deur naar het ‘kantoortje’ geluiddicht is en grote oortjes aan kleine lijfjes geen verkeerde woorden leren. En als jullie het, van mijn zijde, wat aan de rustige kant vinden, dan hoef ik verder niets uit te leggen. (Mocht je toevallig nog op zoek zijn naar 2e hands soft- en hardwaredragers met gebruik sporen, kijk dan af en toe even onder het raam van ons ‘kantoortje’).

(Na een zeer onaangename nacht, door het extreme weer en wakker gehouden kinderen is ons humeur ook heel erg slecht. De enige die weer helemaal hieperdepiep is, is Daniël. Vooralsnog staat er vanmiddag een uitje naar ‘T Geertje gepland, maar als ik niet snel wat geestverruimende middelen krijg toegediend, lijkt mij een bezoek uiterst ongezond voor de eerste de best geit die mij verkeerd aankijkt).

21:30 uur Op weg naar ’t Geertje, met Sebastiaan achterop, waaide alle frustraties uit mijn koppie. Het was trouwens veel kouder dan ik dacht, dus het opwarmen tussen de geitjes was een warm welkom. Het was een heel erg gezellige middag, waar wij tevens hadden afgesproken met Marijke, “de Marijke”. En dan zie je hoe close Daniël nog steeds met haar is. Hij vraagt ook nog steeds naar haar en als hij haar dan ziet, ook al is dat niet zo veel, dan zie je de band meteen. Marijke heeft een enorm hechte band met Saskia gehad toen zij zwanger was van Daniël. Marijke was ook de steun en toeverlaat van Saskia bij de bevalling. Zij was destijds eigenlijk de 2e moeder en ik hield mij bewust afzijdig. “Niet alles is wat het lijkt!”

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

2 gedachtes over “Het leven na de SRS, week 74

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.