1983 – 2015 (4)


Van geüniformeerde beroepen stapte ik in de wereld van pakken en leasebakken. Dat vergde veel aanpassingen en eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik daar niet in paste, het was niet mijn wereld. Daar kwam ook nog eens bij dat mijn voorgeschiedenis niet strookte met dit leven, ze zeggen niet voor niets: ‘wie voor een dubbeltje geboren is, word nooit een kwartje’, of misschien nog beter: ‘schoenmaker houd je bij je leest’. 

2001 – 2006

In de tussenliggende jaren, van 2001 tot 2005 hadden wij een best wel kabbelend gezinsleven. Er gebeurde best wel heftige dingen, maar door de bocht genomen waren het jaren die geen ingrijpende veranderingen teweeg brachten. Ik had een goeie baan, de kindertjes deden het goed, wij hadden niets te klagen, het leven was zoals het was. Maar neem nou die leasebak met tankpas, dat was nog eens een fijne combinatie. Ik kan gerust zeggen dat wij in die periode vaak op vakantie zijn geweest. dscn9421Vele malen reisden wij naar de Ardennen en ook een verre trip naar Tsjechië werd gemaakt. Tijdens deze reis ging trouwens ook mijn oudste zoon, die uit mijn eerste huwelijk, mee. Die hield van “Rammstein”,……… waar wij tijdens de reis ook van konden meegenieten. (Ik snapte achteraf wel waardoor het kwam dat ik mij zo agressief door het Duitse verkeer bewoog). Ook met één tiener en twee kleintjes op de achterbank is het raadzaam om niet zo’n lange reis te maken. Het bleek in Tsjechië ook nog eens dat je tieners met aanstekers in de gaten moest houden. Hij had er niets mee te maken hoor, want het waren aardstralen die een hooibaal spontaan deed ontbranden :-). Naast deze fantastische reis hielden wij er ook hele goeie vrienden aan over. (En vele jaren later leerde ik ook nog eens Rammstein te waarderen, wat willen wij nog meer!).

En ik hield mij uiteindelijk bij mijn ‘leest’. Na 4 jaar in een leasebak te hebben rond gecrost, nam ik de stap naar een eigen bedrijf. Door een reorganisatie werd het tijd om mijn biezen te pakken. images (15)Ik kreeg een leuke oprotpremie en stak dat in een prachtig, onopvallend busje. Lees: een Chevy Van uit het jaar nul, a-la model A-Team. Eigenlijk wilde ik rustig aan beginnen, om weer een beetje feeling met de bouwwereld te krijgen. Dit pakte anders uit, ondanks de onopvallende bus had ik het al snel heel erg druk en kreeg ik binnen één jaar een eerste personeelslid. Puur uit belastingtechnisch oogpunt (ja-ja?) kocht ik er een andere oldtimer bij, een heuse Ford Taunus. Dat wat ooit mijn eerste echte auto en wilde heel graag weer zo’n exemplaar in bezit hebben.

Nu ik eindelijk mijn oude vertrouwde auto had gevonden, leek het mij wel leuk om te trouwen. Dat is trouwens een grapje hoor, over dat trouwen, want ik wilde eerst helemaal niet. Ik wilde expliciet wachten tot alles in kannen en kruiken was. Afbeelding 001Maar het was wel handig om het nu te doen, we hadden tenslotte een mooie trouwauto, nietwaar? Zo kon het sprookje van Saskia eindelijk doorgaan. (Zij was jaren daarvoor, ergens in 2002, met een vriendin in Rotterdam, toen zij haar droom-trouwjurk zag hangen. Zij belde direct naar de creditcard van haar vader en zodoende hing er, voor mij verstopt, jarenlang een trouwjurk in de kast van haar zus).

Op 22 september 2006 was het dan eindelijk zover, de Taunus mocht van Stal. Vanuit huize rust-roest reden wij gezamenlijk (in roest) naar het ouderlijk huis van Saskia, met in onze kielzog, mijn oudste zus Sandra en haar toenmalige vriend. (Die van nu is vele malen leuker!). In de oude slaapkamer van Saskia werd zij door haar zus en Sandra tot een prachtige bruid omgetoverd. En onze bruiloft was betoverend! Haar ouders hadden het tot in de puntjes verzorgd met onder anderen een mooi ontvangst voor de gasten en later een heerlijk buffet van Indonesisch restaurant “De Poentjak”. Maar,….. maar toen wij in het gemeentehuis aankwamen, bleek men daar van niets te weten. Er was ergens iets fout gegaan in de administratie van het ambtelijk apparaat. Na een klein uurtje wachten hadden zij een lege zaal omgetoverd tot een heuse trouwlocatie, inclusief wel heel erg verse bloemen, de teler zat er nog aan vast gekleefd.

Na alle feestelijkheden werden Saskia en ik naar ons hotel aan de kust gebracht. Omdat het zo verschrikkelijk mooi weer was, dropten wij onze bagage in de kamer en gingen de boulevard op, in onze trouwoutfit. En hierdoor werd onze avond, tot diep in de nacht, een geweldige belevenis. Bij elk terras werden wij bijna na binnen gesleurd en wilde men op ons toosten. Ik heb die dag heel veel whisky voorbij zien komen, maar gelukkig heeft Saskia daar geen hinder van ondervonden.

Klik hier om direct naar deel 5 te gaan.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Een gedachte over “1983 – 2015 (4)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s