Het leven na de SRS, week 72


welcome1

Beste lezers, mijn SRS, (Sex Reassignment Surgery) heeft eind 2016 plaats gevonden. Ik ben toen begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Vrijdag 23 maart 2018, dag 498

Mijn zus en haar vrouw stonden gisteren in de Telegraaf. Wel jammer dat de journalist niet beter zijn best heeft gedaan. Tenslotte is mijn zus al jaaaáren met Marija getrouwd en is zij verder uit de tekst ‘gepoetst’. Een ondergeschoven kindje noemen zij dat toch?

08:30 uur    Gatverdamme, ik werd vanochtend midden in een droom, door de wekker, uit mijn slaap gerukt. Ik zal vast niet de enige zijn die dan even volledig van het pad is :-). Nog een paar uurtjes en dan gaan de restanten van mijn kiezen rechtsonder verwijderd worden. Dat wordt weer een paar daagjes oei-en en auw-en. (Ik moet morgenochtend toch al vroeg opstaan, dus zal de weinig slaap vannacht wel van pas komen. Morgenochtend heb ik een dingetje met Schiphol en het betreffende vliegticket ligt netjes voor mijn neus klaar!!).

17:00 uur   Als je ooit de kans krijgt om dr. B. Meijer, kaak- en aangezichtschirurg, te ontmoeten, laat die kans dan niet voorbij gaan. Wat een ongelooflijk fijne vrouw is zij! Vandaag zag ik haar wederom in het ‘Jeroen Bosch’ ziekenhuis, nu om de wortelrestanten uit mijn rechter onderkaak te halen. Het ging, in mijn beleving, veel sneller als de vorige keer en moest er maar 1 hechting in. Saskia kreeg uiteraard eerst haar latte macchiato en een muffin, waarna wij file-loos naar huis reden.

‘Stomme moeders’, riep Daniël woest, toen hij zijn zin niet kreeg. Stampvoeten liep hij de trap op en gooide wat rondslingerende was naar beneden. Bijna boven stond hij even stil, keek door een open traptrede naar ons en riep nog eenmaal dat wij toch hele stomme moeders waren. Ik had de grootste moeite om mijn lach in te houden en daarnaast was ik ook zo blij met de uitspraak: ‘stomme moederS’.

Zaterdag 24 maart 2018, dag 499

07:30 uur     Goh, de afgelopen keer dat ik daar in ‘s-Hertogenbosch in de behandelstoel lag, kwam ik er veel minder gezellig vanaf. Nu, een kleine 17 uur later, heb ik bijna geen last. Sterker nog, ik kon gewoon met de apneu-beugel slapen en heeft het mij totaal niet uit mijn slaap gehouden. Ik moet echt op mijn wang drukken om enig vorm van na-pijnen te kunnen registeren. Als dit zo blijft, zal je mij niet horen klagen :-).

Maar is meer, helaas meer! Gisteren sprak ik dr. Meijer ook aan op de te ondernemen acties qua aangezichtschirurgie en daar kwamen minder mooie berichten uit. De wachttijden zijn inmiddels meer dan één jaar!!! Oei, daar schok ik toch heel erg van en wat niet eerder gebeurde, gebeurde toch wel, ik had even een tissue nodig. Niet alleen ik, maar ook Saskia vertelde ronduit over de dingen die wij meemaken. Nu zijn wij echt niet van die ‘piepers’ die op iedere slak zout leggen, maar kom op, één jaar!!! Wij zijn niet van die mensen die direct naar allerlei instanties rennen en overal bezwaar aan gaan tekenen, wij wachten doorgaans rustig af en vooral ik ben daar te bescheiden in. Natuurlijk zou ik wel van de daken willen schreeuwen dat aangezichtschirurgie een wezenlijk onderdeel is voor (sommige) mensen, net als ik. Dat het echt een belemmering is in het proces om verder te gaan. Ik laat het heel even rusten en wacht op het moment dat het voor mij niet te beladen meer is en ik er in alle redelijkheid en billijkheid over kan nadenken en schrijven. Uiteraard met de daarbij behorende stappen.

22:00 uur. Sophie naar een verjaardag, Justin chillen met vrienden en Saskia is naar een chocolade-party. (Waar ze onlangs nog chocolade-bruine adonissen voor zochten, oei oei). Iedereen vermaakt zich dus uitstekend vanavond! Maar dat Betekend dus dat ik aan het oppassen ben, dat klopt. Samen keken we naar ‘mindfuck’ en daarna mochten Daniël en Sebastiaan nog even keten. Rond een uurtje of half negen was het tijd om af te bouwen en dat mochten zij op hun kamer. Ik hoorde af en toe gefluister en gesmoorde lach kreetjes, tot dat ik dingen hoorde die niets met afbouwen te maken hebben. Een paar seconden later riep Sebastiaan in dikke paniek: ‘Daniël heeft de wasmachine aangezet!’ Ik vlieg naar boven, probeer dat ding uit te krijgen, wat uiteindelijk lukt, want dit stond gelukkig in pagina 33 van het instructieboekje. Ondanks het snelle ingrijpen van mij, kon ik niet voorkomen dat zijn lievelingstrui en nog wat wasgoed, doordrenkt waren.

“Waarom heb je dat nou gedaan, Daniël?’ Vroeg ik hem, terwijl ik de natte zooi uit de wasmachine haalde. ‘Nou, mijn trui was nat geworden en ik wilde hem even drogen!’ Ik vertelde hem eerst dat hij niet meer aan de wasmachine mocht zitten en daarna legde ik het verschil uit tussen een wasmachine en een wasdroger. Hierbij keek ik hem heel doordringend aan en met een pruillipje, betraande oogjes, kwam er een heel welgemeend ‘sorry Rianne’. Het is zaterdagavond 22:00 uur, Daniël slaapt en Sebastiaan zit te gamen. Tijd voor “Discovery HD’.

Zondag 25 maart 2018, dag 500

10:30 uur    Saskia was gisteravond nog op een redelijke tijd thuis en zij heeft een geslaagde avond gehad. Stiekem had zij nog wat chocolade voor mij achterover gedrukt, het gevulde hartje at ik snel en met veel liefde op. Samen hebben wij nog een klein uurtje op de bank gehangen en onze bevindingen gedeeld.
Tot nu aan toe gaat het goed met mijn operatiegebied. Gisteravond heb ik het goed uit kunnen spoelen en lukt het nog steeds zonder extra pijnstillers. Voor nu is het afwachten wat dr. Meijer met mijn tandarts gaat bespreken, want zij vindt het niet acceptabel als mijn gebit in deze staat gaat blijven. Dat wil ik zelf uiteraard ook niet, het is gewoon geen gezicht en kauwen word nu wel heel erg moeilijk.

20:30 uur     Ik wil wat schrijven, maar kan helemaal de zin er niet voor vinden. Het zal wel aan de ‘zomertijd’ liggen……….. wanneer stoppen ze daar nou eens mee? Het zal nog wel zijn nut hebben, anders deden ze het vast niet meer, maar ik heb er iedere keer last van en ben zeker de eerste week ontregeld.
IMG_3968

Vandaag weer eens ouderwets Indisch gekookt, daar had ik nu echt zin in! (En de rest gelukkig ook) Gisteren het smoorvlees gemarineerd en heeft vandaag een kleine vijf uur lekker staan pruttelen. Een wok vol gekruide rijst, gestoofde speciebonen en een met zorg bereide pindasaus. We hebben er allemaal van gesmuld!

En voor nu, nu ga ik verder met Netflix, even 10x niks doen. Ook zeker een aanrader is: “Seven seconds”.

Maandag 26 maart 2018, dag 501

09:00 uur    Wat gaat de tijd bizar snel. Gisteren was het de vijfhonderdste dag na de operatie en stond ik er pas aan het einde van de avond bij stil dat er bijna anderhalf jaar is gepasseerd. Wat is er toch enorm veel gebeurd in die tijd! En nu ik langzaamaan een beetje op de aarde ben terug gedaald besef ik dat het einde nog niet in zicht is. Dat is in zekere zin ook niet zo erg en ik besef donders goed dat sommige dingen sneller hadden gekund, alleen was daar even geen ruimte voor. Neem nou het ontharen van mijn gezicht, als ik daar misschien harder voor had gelopen, was ik al mijlen verder geweest, maar ik ben niet zo van de pushen en dwingen naar de betreffende instanties toe. Dat ik er alsnog tegenaan moet is langzaamaan een feit geworden. Zo lijkt een (bijna) haarloos gezicht mij veel beter voor de FFS, dan dit weer verder voor mij uit te schuiven. Gelukkig bood een klein mazzeltje zich aan en kan ik 10 x gratis elektrisch ontharen. Toch weer mooi meegenomen. In de tussentijd ga ik, voor de juiste aanpak, in conclaaf met mijn psychologe.

IMG_397312:00 uur    En nu zitten wij spontaan in Blijdorp! Het is werkelijk prachtig weer en onze vriend Ron dacht: ‘laat ik Saskia, Rianne en Daniël eens verrassen met een dagje dierentuin!’  Wat een geweldig gebaar en zijn er ontzettend blij mee.

17:00 uur    We zijn weer in Zoetermeer geland en hebben een top middag gehad! Daniël speelde af en toe heerlijk in de speeltuin en wij hebben ook heel wat dieren kunnen bewonderen. Daniël leek het wel een goed idee om op een giraffe te gaan rijden! En hij vond de ‘Grolorillo’ (lees: Bokito) ook erg groot :-).

(Ron maakte het extraatje nog mooier door ons te brengen en ook weer op te halen, zelf een patatje met een bakje koffie was bij het uitje inbegrepen. Nogmaals onze dank Ron, voor deze onvergetelijke dag!!).

Woensdag 28 maart 2018, dag 503

07:00 uur     Vanochtend heeft Daniël zijn ‘wen-ochtendje’ op de grote school, hij word immers snel 4 jaar. Daar is hij al een poosje heel erg aan toe, ondanks dat hij naar de crèche gaat. Zijn grote broer zit daar ook, op die grote school, in groep 7 en Daniël kan gewoon niet wachten. Zo ging hij gisteravond, voor zijn doen, al vroeg slapen en lag hij rond 22:00 uur reeds in diepe rust. Hij is er ook eentje van het korte slapen en eentje die als hij wakker wordt, ook direct ‘aan’ is. Zodoende stond hij om 03:30 naast ons bed te toeteren, in luide bewoording en hyper enthousiast hoorden wij de afgelopen uurtjes niets anders dan dat hij zo naar de grote school ging. Saskia na de eerste uurtjes voor haar rekening, niet dat ik echt sliep, maar ik deed mijn uiterste best om te blijven liggen. Een half uurtje geleden nam ik het van haar over en ik moet zeggen: ‘deze dame is aardig gekreukeld!’

Voor mij staat er vandaag niet zo veel op de agenda, een beetje huishoudelijk werk en vanmiddag oppassen op de te twee jongsten. Saskia gaat vanmiddag even chillen met haar zus, zij kregen vrijkaartjes voor het Omniversum.

10:00 uur   Vers van de pers: “Lekker plat Haagsch en een Libanon maatje”.

20:00 uur Uiteindelijk was Saskia pas na zes uur in Zoetermeer aangekomen en troffen wij elkaar bij de Jumbo, voor de laatste boodschapjes van vandaag. Daarna genoten wij gezamenlijk van de verse paella en maakte ik voor Sebastiaan nog even een aardbeien-kwark-slagroomtaart. Hij heeft morgen een high-tea dus mocht ik nog even wat lekkers in elkaar flansen. En Daniël? Die heeft genoten en is helemaal op-per-de-pop! Het was hem dit keer gegund, het uurtje slapen tussen de middag.

Donderdag 29 maart 2018, dag 504

85192fb0-f611-47fa-b288-989735a09821

 

12:00 uur    Is het ‘Nemo’, ‘Naturalis’, of het ‘Gemeente Museum’ misschien? Het lijkt er anders wel op! De meesten van jullie hadden het vast niet geraden, maar Daniël zat vanochtend bij de oogarts. Hij heeft een kleine afwijking aan zijn linker oog en het advies is een brilletje. Dat gaat wat worden, Daniël met een bril! Krijgt hij een nog wijzer boeven koppie :-).

 

 

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.