Explosieve cocktail


In het dagboek van week 71 schrijf ik over zustertjes en soldaatje, die in een bizarre tijd met elkaar verbonden raakten. Ik schreef ook dat het misschien wel leuk zou zijn om dit in een blog te verwerken, bij deze….

21032018_141932_in dienst 1981

Iedereen die ‘onder de wapenen’ is geweest, weet twee dingen feilloos te vertellen, zijn of haar registratienummer en de opkomst periode. Ieder jaar werd er 6 maal een nieuwe aanwas van jongemannen opgeroepen om hun land te leren verdedigen. Ik zat in lichting 81-5, de een-na-laatste lichting van 1981, ergens in de week van 01 t/m 06 september mocht ik mij melden in de “Saksen Weimar kazerne’ te Arnhem. En ik vond het daar verschrikkelijk! Ik had een heel ander beeld van de dienstplicht, ik zocht actie, avontuur en een echt militair gebeuren. En dat vond ik in de voorlichtingsfilm over Libanon. Tezamen met een kamergenoot, Pieter, schreven wij ons direct in. De weken erna zeurden wij de oren van het hoofd van onze voormalige commandant en toen was daar ineens het moment dat wij naar Assen werden gebracht. Naar het 44 Painfbat, Charlie compagnie, 3e peleton, alwaar militairen voor Libanon werden klaargestoomd.

 

Door mijn latere aankomst in Assen was ik geen “Bol” meer, geen vers en onzeker soldaatje, die gepest en ontgroend moest worden,  ik had mijn plekje inmiddels al veroverd. Zo verging het mij ook bij het stappen in Assen, ik was geen pest-voer meer voor de meisjes. (He ex-echtgenote 🙂 ). Verreweg de meeste militairen kwamen zondagsavonds met de trein aan in Assen en doken direct de kroegen en andere uitgaansgelegenheden in. Op één enkele kroeg na, was mijn favoriet wel discotheek ‘Parkzicht’. (Tot diep in de nacht bleven wij daar en meestal keken wij ook te diep in het glaasje. Enkele uren later, bij het “ochtendappel”, had je daar enorm spijt van, net zoals alle keren daarna). Na een paar zondagen daar de beest uit te hebben gehangen, kwam ik via een ander maatje, in contact met een vriendinnengroepje. Allen waren in opleiding voor verpleegkundige bij een instelling voor verstandelijk gehandicapten, ‘Hendrik van Boeijenoord’. Door de aanwezigheid van zo’n grote instelling en een kazerne in Assen, was het niet zo verwonderlijk dat het er wemelde van verpleegkundigen en militairen. En heel veel daarvan waren op zoek naar liefde, wat is nou geen betere match?

In dat vriendinnengroepje was er één met veel verdriet, liefdesverdriet en wie zou ik anders zijn om haar niet te troosten. In eerste instantie raakten wij bevriend, bevriend omdat wij heel goed met elkaar konden kletsen. Het kwam er al snel van dat ik mijn hart luchtte over het ‘vrouw willen zijn’ en daar had zij helemaal geen moeite mee. Sterker nog, toen ik “uit de kast kwam”, dook zij direct in de kast. In de kast om een rok te pakken en zo ruilde ik af en toe, in een verpleegstersflat, mijn legergroen in voor een flatteuze rok. En ik leerde in Assen nog wat meer van haar, ik ontmoette één van haar vrienden en die was homoseksueel. Ik heb het wel eens eerder genoemd, maar deze ontmoeting was wel mijn eerste met een ‘echte’ homo! ( Voorheen kende ik het woord alleen nog maar als scheldnaam en had nog nooit een echte ontmoet). Die kennismaking was zo’n openbaring dat ik het woord nooit meer verkeerd gebruikte. Maar er kwam meer, veel meer en een en een is twee. Een verpleegster met liefdesverdriet en een eenzame militair, het zou gek geweest zijn als het alleen maar bij vriendschap bleef. Die bewuste avond dat ik een rok van haar kreeg aangereikt, was ook de eerste avond dat ik bij haar bleef slapen. We werden verlieft en ieder uurtje dat maar mogelijk was, deelden wij samen, tot aan het onvermijdelijke vertrek naar Libanon.

Ik was niet het enige soldaatje die zich gelukkig prees met een zustertje. Ik kan mij goed herinneren dat op die ene gang van de flat alleen al, meerdere soldaatjes bleven slapen en wij ‘s-ochtends de kosten voor de taxi deelden. En wij altijd, met een smile van oor tot oor, op tijd op het ochtendappel aanwezig waren.

Het onvermijdelijke vertrek naar Libanon, wij wisten bet allebei, het was onvermijdelijk en hoe goed wij ook waren voorbereid, het afscheid was intens moeilijk en pijnlijk. In de zes maanden in den vreemden schreven wij elkaar tientallen brieven en bezocht ik haar 2x in Nederland. En ik had mij juist voorgenomen om ‘zonder’ verliefd te zijn, naar Libanon te vertrekken. Ik wist van mijzelf, na een vorige verliefdheid, dat ik niet zo’n held was in verbroken relaties. Verlatingsangst en loslaten waren twee rode draden in die jaren. Ik had zelfs, toen ik naar Assen ging, voordat het serieus met mijn verpleegster ging worden, een meisje in Den Haag aan de kant gezet. Maar liefde kan je niet tegenhouden…….. En toen ik zes maanden later op Schiphol aankwam, voorgoed terug kwam, stond mijn verpleegkundige vol ongeduld te wachten. Zij ging met mij mee naar huis en ging niet meer weg. Ik was terug, in iedere geval een deel daarvan. Ik had wat achtergelaten in Libanon en wat meegenomen. Ik was anders geworden, wat ik van het schaarse mooie aan mij had achtergelaten, was opgevuld met Libanon geheimen. Het is al zo lang geleden, maar voor mij voelt het aan alsof de verpleegkundige nog een zustertje was en haar soldaatje was ingeruild voor een heel erg beladen militair. Een explosieve cocktail. Ik was het kwijt en zocht rigoureus, desastreus naar mijn oude ik, onze ik. De euforie van Assen, leek in Assen te zijn gebleven, wij hebben er alles aan gedaan, dat heb je met knokkers, maar het hield geen stand. Het is goed zo.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.