Dog (shit)


Het lezen dat een oud maatje niet meer onder ons is, is absoluut niet leuk en houd mij bezig. Ik kwam er door Facebook achter, alwaar er een besloten groep voor mijn compagnie is gemaakt. Daar werd gisteren een lijst met overleden compagnieleden geplaatst. Dat is al niet leuk, maar er dan een close-by “maatje” tussen zien staan…… R.I.P. Herman Spaak.

IMG_3850

Alsof ik overspring van overgevoelig naar ongevoelig, zo lijkt het tenminste, maar dat is niet zo. Verre van dat zelfs, maar Facebook is Facebook en het leven gaat tenslotte verder. Of toch niet? Van overleden maatjes schakelde ze over naar een andere verschrikking destijds. Er was ‘hondsdolheid’ bij een militair geconstateerd. (Die besmette Unifiller was overigens geen NL-er). De soldaat was door ‘Swed-med-coy’ opgenomen en omdat men de bron niet wist, moest iedere ‘Post-Hond’ in het hele Unifil gebied worden afgeschoten.

Dat bevel tot afschieten ging van Hoge Hand, tot de laagste hand, zeg maar tot aan Jan Soldaat. Naar die soldaten die gek waren op hun hond en er geen afstand van wilde doen. Ik was ook zo’n Jan Soldaat. En al schiet je mij dood, ik heb het “hoe en wanneer” zo verdrongen, dat ik echt niet meer wist wat er destijds met onze post-hond was gebeurd. Totdat ik vandaag las, dat ‘zij’ ook tot de gelukkigen behoorde. En ik weet door wie……… (vat dat laatste maar met een knipoog op. Ik zie ‘hem’ toevallig volgende maand. Ik koester geen enkele wrok hoor, ik wist gewoon niet of en door wie “Flair” destijds naar de Eeuwige Jachtvelden werd of was gejaagd. Ik had het ook zelf kunnen zijn).

Maar klaarblijkelijk ging dat niet zonder slag of stoot! Uit de berichtgeving die ik lees, waren wij ‘opstandig’ en weigerden wij dit bevel uit te voeren. Zelfs onze compagnie commandant ging het te ver en heeft er alles aan gedaan om dit te voor komen. 10380715_10152429964554872_4279237896966647058_oMaar ook hij kon, ondanks al zijn inzet, niet voorkomen dat het onvermijdelijke kon worden omgedraaid. Echter bleven wij tot aan de laatste snik vechten voor onze honden. Zover zelfs dat de KMAR (Koninklijke Marechaussee) onze commandant dreigde het zelf tot uitvoering te komen brengen. Onze commandant vertelde hen, ik citeer: ‘Dat ze dan de kans liepen zelf afgeschoten te worden, en dat hij nergens voor instond’. Wij stonden namelijk niet bepaald bekend als lieverdjes! Wij hebben de Kmar dus niet gezien 🙂 ).

Toen er geen uitwegen meer waren en de commandant dit, bij diverse posten, persoonlijk ging vertellen waagden enkelingen, in een laatste poging hun hond te redden, het zelfs om hem te beduvelen. Zo hadden de mannen van een post, de hond van een naburige militair terrein gelokt en deze hond, als hun hond, naar voren geschoven. Deze hond was echter afkomstig van een ander bataljon, van Fiji-batt. Toen onze commandant deze hond afschoot, moest hij klaarblijkelijk rennen voor zijn leven. Die Fiji’s waren dan wel niet zulke helden in het donker, maar zij waren wel heel erg groot en sterk………….. Onze commandant heeft niet alle tientallen honden zelfstandig afgeschoten, veel kameraden namen dat in eigen hand. Wat mij nog heel goed bijstaat is dat ik toen onze Post-Poes heb “geholpen”. Ook weer zoiets, want het bevel bleek achteraf alleen voor honden te gelden….. 

Van “Flair”, mijn andere trouwe maatje aldaar, wist ik het echt niet meer, nog steeds niet. Drie maal raden waarom ik mijn eerste Bouvier-pup “Flair” heb genoemd. Meerdere malen moest ik vertellen waarom ik een reu, “Flair” had genoemd.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

7 gedachtes over “Dog (shit)

  1. Dit verhaal raakt me toch enigszins.
    Ben 25 jaar geleden begonnen als hondengeleid(s)ter begonnen bij het Natco (Nationaal Commando)
    Vanaf 1 januari moesten wij (onze honden) eruit.
    Ook toen speelde het dat onze diensthonden verkocht zouden worden aan een ander dienstonderdeel dan wel een andere overheidsinstantie.
    Velen van ons hebben hier hard tegen gestreden.
    En ik ben er trots op te mogen zeggen dat mijn “dienst”hond nog een geweldig pensioen heeft gehad en vreedzaam is gestorven in ons bijzijn en zijn graf heeft in de achtertuin.

    Groetjes,
    Inge-

    Like

    • Honden en baasjes. Ik weet daar ook alles van. Van werkhonden tot prive. Wat fijn dat jouw hond bij jullie is gebleven. De honden in Libanon waren uit nestjes langs de straat geplukt. Daar leefden ook nog wilde honden in grotten, die moest je niet tegenkomen.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s