Niet voor de poes (3)


Inmiddels val ik onder de 55+ regelingen en stap bijna het leven der fossielen binnen. Daarnaast ben ik nu vrouw en vraag mij of er nog spannende dingen gaan gebeuren. Vast wel, denk ik, maar zullen daar ook dingen bijzitten die ik vroeger beleefde? Vast niet. Ik vraag mij ook af, of ik er, als poes, nu weer negen levens bij krijg? In de tijd van het ‘katerschap” had ik alle levens reeds ruimschoots verspeeld. Een paar van die verspilde levens staan mij nog duidelijk bij en ga ik met jullie delen.

Zwitserland

Vandaag las ik een Facebook bericht over de ‘ice breaking drills’, waarbij het korps mariniers het ‘wakskiën’ beoefend. Ik heb dat nooit gedaan, al lijkt het mij best een geweldige ervaring. Het één vlakt het ander namelijk niet uit!

Er gingen maanden van intensieve training aan vooraf, voordat wij deelnamen aan een jaarlijks terugkerend sportevenement. Naast dit sportgebeuren in den vreemden, deden wij ook mee aan veel andere militaire sportwedstrijden. Uit een grote groep fanatiekelingen was een onverwoestbaar team van vier man ontstaan. Een team dat geheel uit vrijwilligers bestond. Vier malloten die tot het uiterste gingen, die alles op alles zette om prijzen binnen te slepen. Dat dit lukte was mogelijk omdat wij vooral veel plezier maakten en elke keer weer spotte met de natuurwetten en vooral onze grenzen. Iedere keer weer gingen wij een stapje verder. Aan die fantastische tijd en hechte vriendschap kwam toen abrupt een einde omdat ik zo nodig van geslacht wilde veranderen. In die tijd, begin jaren 90, lag de verstandhouding tussen defensie en “hij die een zij” wilden worden ietsje meer gevoeliger als heden ten dagen. (Al is dat nog verre van optimaal hoor).

Vlak voor vertrek naar het jaarlijks terugkerend sportevenement, de AESOR, werd ik tijdelijk gepromoveerd naar de rang van onderofficier. Ik was de enigste in het team die niet over een fatsoenlijke rang beschikte, een rang die voor dit evenement noodzakelijk was, want eenvoudige zandhazen werden geweerd van dit soort elitaire happenings. Het zonnetje scheen volop toen wij in Zwitserland aankwamen. Best gekreukeld van de reis, ondanks dat de “sporters” de beschikking kregen over 2 stoelen. Om te kunnen acclimatiseren kregen wij altijd een paar dagen de tijd in het land waar de spelen plaatsvonden.

Gehuld in mooie trainingspakken van het Nederlandse leger gingen wij de tweede dag, met de luxe bus, alle onderdelen van het parcours langs. Hierbij kregen wij ook de gelegenheid om, waar mogelijk, te trainen. De onderdelen van deze militaire vijfkamp bestonden uit: Internationale Hindernisbaan, Handgranaat gooien, Schieten, Veldloop, Zwemmen en Roeien. En wie goed kan tellen komt dus aan zes onderdelen bij een vijfkamp. Het onderdeel wat destijds toegevoegd was, was ‘roeien’. En dan niet het roeien zoals men dat kent in zo’n smal bootje, waarin je alleen past met samengeknepen billen, nee, in een echte “Zodiac MC1” (Zie afbeelding). 1186000712_159699Helaas konden wij dit onderdeel niet oefenen in Zwitserland, want hoe goed wij ook bij Het Korps in de Biesbosch hadden geoefend, op dit onderdeel gingen wij later vreselijk de mist in. Wij moesten met zo’n bootje een snelstromende rivier op, slechts om twee boeien heen roeien en weer terug naar de kant komen. De kant bereikte wij wel, alleen zes dorpen stroomafwaarts. (.).
De stormbaan was gesneden koek, net zoals het handgranaat werpen, maar het schieten was een echte belevenis. Ik zal het beeld van die schietbaan nooit vergeten. Ik zal jullie niet vermoeien met de regels aldaar, maar wij schoten over een idyllisch dal heen, waar de doelen aan de andere kant, tegen een nog mooiere berghelling aanlagen. Alles was elektronisch gestuurd en het was gewoon een hele bijzondere beleving.

Maar goed, op een gegeven ogenblik kwamen wij aan bij het zwembad, een open lucht zwembad. Prachtig onberoerd en glashelder water, strak blauw, onder een net zo strakke lucht. De hindernisbaan lag nog niet in het water en het bad lag er verder verlaten bij. Onze gids bood de zwemmers aan om het zwembad nader aan een onderzoek te onderwerpen. Dit ging overigens in gebrekkig Engels en een soort fondue-Duits, ik begreep er geen braadworst van. Als zwemmer van ons team liet ik mij dit geen twee keer zeggen. Hup, strak trainingspakje uit en in mijn onderbroek nam ik een ferme aanloop………. ik hoorde de gids nog iets roepen, maar hij was al te laat, of ik te vroeg, wie zal het zeggen……… Plons, daar ging ik kopje onder. (.) -Happen naar lucht-, -verkramping, -doodsangst, -WTF, alles ging er wel door mij heen. Binnen enkele seconden, die uren leken, werd ik aan de kant gehesen. Naast het bulderend lachen van andere aanwezigen kreeg ik een stevige reprimande in het Zwitsers. ‘Of ik kaasfondue lustte’, of zoiets. Weer een kater-leven verspeeld en een les wijzer: ‘spring nooit zomaar in een zwembad, waarvan het water afkomstig is van een nabij gelegen gletsjer, dat is in het voorjaar wat aan de koude kant.

Dit jaar wonnen wij bij deze wedstrijden niets. Dat lag niet aan mijn zwem-capaciteiten, want tijdens de wedstrijd lag ik al ruim voor de start in het water, tezamen met andere bofkonten, ik liet mij niet meer verrassen. Nee, het was die eerder genoemde boottocht langs pittoreske dorpjes die ons deed falen. Ook de veldloop van 9 kilometer was alles behalve goed verlopen. Hoewel wij dagelijks oefenden in de duinen van Scheveningen kon dit niet op tegen de bergen die Zwitserland rijk is. 9 Kilometer bergopwaarts, op onverharde paden, daar kan je in ons vlakke pannenkoeken-landje niet op trainen. Ik voel nu nog mijn opgeblazen kuiten.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.