Wie van de Wat


De “oudjes” onder ons weten het vast nog wel, “Wie van de drie”. Met het gezin aan de buis gekluisterd en als er iemand de echte had geraden, dan vonden wij dat knap. Wat ik zelf knap vond, was de kennis van diegenen die het niet waren, want iedere vraag konden ook zij beantwoorden. Stel je eens voor dat jij in de stoel moest gaan zitten van iemand anders? Ik zou binnen een mum van tijd door de mand vallen. ‘Ik heet Jenny en ben van beroep prostitué’. Ik zou, als maagd, bij vraag 1 ontmaskert worden 😃.

Maar wat als zij heden ten dagen weer zo’n programma op de buis zouden brengen? Een vernieuwde “wie van de drie”, zie je dat al voor je? Dan speel ik gewoon mijzelf, links van mij zit dan Saskia en rechts van mij een of andere luizenmoeder. ‘Ik heet Rianne en ik ben een transseksueel’, zeggen wij één voor één. Laat ik nou eens heel voorzichtig inschatten dat niemand het raad.

Wie ben ik, wat ben ik? Voor mijzelf ben ik gewoon wie ik ben en wat ik ben doet ook helemaal niet ter zake. Zo zou het moeten zijn. Alleen is dat in de praktijk niet zo. Ik hoef mij nooit voor te stellen, want het gros is alleen maar gefocust op “wat” ik ben. Het “wie” komt er mijlen ver achteraan, dat is eigenlijk ondergeschikt. Dat geld in zekere zin ook voor Saskia, zij is de vrouw van wat en daarna is er soms een sprankje interesse naar het “wie”. Zou zij het lijdend voorwerp in “wie van de drie” zijn, dan zou ik, net als zij, alle vragen met succes kunnen beantwoorden, de luizenmoeder zal bij vraag 1 al onderuit gaan. Daar is maar één verklaring voor: ‘wij hebben dit proces samen gedaan!’

Lig ik er over wakker? Nou, echt niet! Ik ben juist trots op “wat” ik ben en “wie” ik ben. Net als zoveel mensen om ons heen, mensen zoals jij en ik. Nu, ruim 3 jaar na mijn coming-out, weet iedereen wie of wat ik ben, kennen zij mij niet anders meer. De meesten weten niet eens meer “wie” ik was, alleen nog “wat” ik was. Wie ik was, is voorbehouden aan mensen die van mij hielden, voor wie ik iets betekende. Wat ik was, is belangrijker voor de luizenmoeder en de man die zondags het vlees snijd. Weet je, ik vertoon mij willens en weten niet meer in kleding welke bouw-gerelateerd is. Maar van de week was er een uitzondering op de regel en had ik mijn oude kloffie aan. Heel even was ik weer “wat” ik was. Geloof het of niet, maar geen (bekende) hond zei mij gedag! Ik was een totale vreemde voor hun, want zij wisten simpelweg niet “wie” ik was!

En het mooiste van alles na mijn transitie is wel dat echte mensen, echte vrienden, echte familieleden, wel weten “wie” ik ben en “wat” ik ben. Nu weet ik ook “wat” en “wie” ik voor de ander ben. Dat pakt niets en niemand van mij, van ons, af!

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s