Het leven na de SRS, week 64


welcome1

Beste lezers, mijn SRS, (Sex Reassignment Surgery) heeft eind 2016 plaats gevonden. Ik ben toen begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Zaterdag 27 januari 2018, dag 443

21:00 uur  Even een dagje 10x niks. Beetje rommelen, beetje opruimen, eigenlijk de hele dag alles op standje “beetje”, maar dat tandje lager voelt heel voldaan. De wijze lessen bij de ergo- en fysiotherapie neem ik serieus en leef daar ook naar. Zo stond Queer aan Zee op mijn lijstje, maar ben ik uiteindelijk niet gegaan, ik had er geen ontspannen gevoel bij. Na rommelig eten van de kids, met mee-eters, hebben Saskia en ik alleen aan de dis gezeten. Gezellig met z’n tweetjes gekookte mosselen eten. Heel gezellig, maar het is geen mosselseizoen en dat proef je. Ook is het voor de verandering verbazend stil in huis, voor ons een unieke kans om vroeg in de avond in een film te duiken. Het werd “Open House”, een nieuwe horror / thriller van Netflix. Op zich goed geacteerd, maar verder een waardeloze film. Totaal geen horror gezien, wat ik zelf nou niet al te erg vind :), maar ook helemaal geen “plot”. En als ik ergens een hekel heb, is het dat wel. Het enige wat je van de “dader” te weten komt, zijn zijn (of haar) schoenen, verder helemaal niets.

Een transvrouw poste twee foto’s van zichzelf op Facebook, eentje van voor de transitie en eentje van jaren er na. Zij was werkelijk een plaatje geworden en vertelde dat zij de foto’s had geplaatst om anderen een hart onder de riem te steken. Met de woorden; ‘dat het, als je maar lang genoeg geduld en inzet hebt, het allemaal goed gaat komen’. Kort hierop plaatste twee andere transvrouwen gelijksoortige foto’s, ook met een verbluffend resultaat. Twee van die vrouwen hadden FFS ondergaan bij dezelfde chirurg als waar ik onder behandeling ben, dat beloofd nog wat. Die andere had helemaal geen operaties ondergaan en had het puur door de hormonen verkregen. De foto’s van het heden waren gemaakt door professionele fotografen en de make-up idem met vakkennis aangebracht. Dat ondersteunt het bereikte resultaat, maar dat zal mij om het even zijn, ik keek naar het geheel en dat was gewoon fantastisch om te zien.

Dinsdag 30 januari 2018, dag 446

07:30 uur   ‘Mama, mag ik jouw telefoon om YouTube te kijken? Natuurlijk lieverd, ga jij maar kijken, dan slapen wij wel verder.’ Uh, oeps, verder slapen met een ukkepuk tussen ons in? Ach, het is tenslotte al 05:00 uur, dus vooruit :). Gelukkig heb ik geen “hangdag” in het vooruitzicht, een bezoekje aan de kapsalon, ergotherapie en een ouderavond voor Justin staan op de agenda. Een ouderavond, waar wij al om 18:30 uur, in het Haagse, moeten zijn. Eten ouders dan niet?

Ik kan, als ik wil, best georganiseerd zijn. Maar sinds de operatie was alle administratie in één grote doos gegooid. Het heeft bijna de hele zondag en een stukje van de maandag gekost, om alles gesorteerd te krijgen. Nu zit het weer netjes in ordners en ben ik weer helemaal bij. Vanaf 01-01-2018 ben ik gestart met een “verbeterd” huishoudboekje. Wat wel in houd dat iedere euro ingevoerd moet worden om de kas sluitend te houden. Waar ben ik aan begonnen?

Donderdag 01 februari 2018, dag 448

Oei oei, ik ben door Sebastiaan verleid om weer te gaan gamen en nu gaat al mijn tijd daar in zitten. Geen tijd meer voor niks, alleen maar oog voor het scherm voor mij. Het is zelfs zo erg dat Saskia al lang ligt te slapen als ik boven kom…….

Nou is het niet de schuld van Sebastiaan hoor, hij speelde een “nieuw” spelletje en liet dat heel enthousiast zien. ‘Kijk Rianne, dit is nog eens leuk!!’ ‘Hé. dat is leuk, dat speelde ik vroeger ook altijd!’ Nou, dus na even mee te hebben gekeken en wat tips te hebben gegeven, zat ik er weer net zo in als lang geleden. Inmiddels ben ik aan mijn tweede pretpark bezig en heb ik één keer vergeten te “saven”. (Hierdoor zit er nu een bescheiden barst in het beeldscherm 🙂 ).

Maar nu weer even serieus. Gisteren mijn 4e keer bij de fysio geweest. Het gaat al stukken beter en het lukte op 25 minuten aan één stuk te lopen. Hierna nog wat gestoeid met wat touwtjes en gewichten, waarna de oefeningen weer afsloten met het zoeken naar balans. En dat gaat mij nog niet goed af, ik val iedere keer bijna om. En dan voel ik mij best oud!! Wat is er van die oude energie geworden? Eigenlijk niks meer, maar ik laat mij niet kennen en zal het zeker gaan opkrikken.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s