Het leven na de SRS, week 56


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Vrijdag 01 december 2017, dag 386

23:30 uur Graftakke muziek galmt uit alle zes de luidsprekers, standje hoofdpijn en de meeste buren hebben zich ten einde raad maar verzameld op de gemeenschappelijke parkeerplaats. Tot overmaat van ramp gaan ze ook nog meezingen.

Sophie had vandaag geen zin om op haar scooter boodschappen te doen voor haar in-drink-avondje met 4 party-girls. Jawel, in totaal dus 6 van die giegeldozen in onze woonkamer. Daar gaat weer een rustig avondje. En het is mij daar toch bere gezellig!! Laat dat maar aan Sophie over!! Zij is een gezellige drinker, die onder enige invloed een enorme gangmaakster is en iedereen op en top vermaakt. Zij wilde dus niet op de scooter, dus wie werd er gecharterd, ikke dus. Het is natuurlijk een stukje gemak en comfort om mij hiervoor uit te nodigen, maar zij vindt het ook bere gezellig om met mij te shoppen. Zij had een uitgebreid boodschappenlijstje, waarvoor wij meerdere winkels moesten bezoeken en tussendoor ook nog even Daniël konden ophalen. Zo geweldig hoe zij de reis rond en in de winkels in haar koppie heeft, zo lekkerplanmatig.

Ik kan ook die droopy ogen van haar niet weerstaan, ik tuin er iedere keer weer in, dus bood ik mij geheel vrijwillig aan om haar door half Zoetermeer heen te crossen. Maar er was meer, naast het chaufferen stond zij er op dat ik haar in iedere winkel ging vergezellen. Ik moest van haar mijn werkkloffie uittrekken en mij in een appetijtelijk jurkje hijsen. Na haar goedkeuring mocht ik achter het stuur plaatsnemen. De voorruit was beslagen, waarvoor ik de blower voluit zette en op zoek ging naar iets om de voorruit wat sneller droog te krijgen. Toen vertelde sophie mij een heel shockerend verhaal. Het was gebeurt toen Sophie net haar rijbewijs had gehaald en zij, samen met Saskia, een ritje in de auto maakten. Tijdens deze reis besloegen de ramen en wist Sophie niet hoe de blower aan ging, dikke paniek dus! Hoe maak je dan de voorruit condens-vrij? Dan gebruikt je moeder toch gewoon haar rokje!! Saskia deed dus onder het rijden haar rokje uit en droogde hiermee de voorruit. Zo hoor je nog eens wat 😃. Zie je het al voor je?

Dinsdag 05 december 2017, dag 390

22:00 uur    Het enigste wat wij nu kunnen zeggen: ‘K.T Kanker‘. De laatste weken lieve mensen om ons heen hierdoor verloren en een paar minuten geleden te horen gekregen dat een onwijs lieve vriendin hier ook door gegrepen is. Ligt het nu aan ons? Dat wij het zoveel om ons heen horen ………… en nu onze vriendin. Ik weet even niets te zeggen, niets te schrijven. Van huis uit heb ik geleerd dat vloeken niet mag, maar ik zou nu wel luidkeels alle verwensingen willen uitschreeuwen.

Woensdag 06 december 2017, dag 391

Even een paar dagen rust voordat de grote kerstshow weer mag beginnen. Voor mijn idee hebben wij de kerstboom net pas bij de straatkant gezet :).  Begin dit jaar was dat ook letterlijk zo, omdat wij doorgaans de kunstboom optuigen. Daar kozen wij de afgelopen keer niet voor omdat ik toen net geopereerd was en de enorme kunstboom van een onhandig hoge vliering gehaald moest worden. Aangezien alleen ik daar op durf te klauteren, was er dus een echte boom. Aankomende kerst zal het weer die van plastic zijn.

Afgelopen zondag was precies de laatste dag die wij nog over hadden om een surprise te maken. Tot op heden had ik die altijd voor de kids verzorgt en daarom kon ik Sebastiaan niet in de kou laten staan. Deze keer had ik, tot op het laatste moment, heel veel moeite om inspiratie te vinden. Er gingen wel wat dingen door mij heen, maar niet iets wat tot een geheel zou leiden. Toen ik zondag eenmaal begon kwam dat gelukkig snel op en stond er ’s avonds een pracht van een surprise klaar. (Na 7 uur non-stop knutselen). Dit jaar werd het een tortilla brander, waar ook, op verzoek van Sebastiaan, zowel tortillachips als tortilla wraps in zaten. Let op: hiervoor moesten wij ongeveer 200 tortillachips knippen, deze krullen en insmeren met kruiden……….. De sausjes werden gemaakt van groentesaus en nagellak, de geraspte kaas zijn honderden geknipte snippers.

En gisteravond vierden wij pakjesavond gezellig thuis, samen met mijn schoonmoeder en schoonzus. Het was ontzettend gezellig en Sint had de jongsten flink verwend!! (Mede mogelijk gemaakt door schoonmoeders en Sophie).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s