Het leven na de SRS, week 54


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Zaterdag 18 november 2017, dag 373

08:30 uur   Weer een ervaring rijker! Het “Nationaal Psychologie Congres” was een leuke ervaring. Mede door de aanwezigheid van meerdere cliënten van Tanja van Hengel, mijn psychologe. In totaal waren er 7 cliënten,  die in verschillende stadia van hun transitie zaten, dan wel een andere vorm van genderdysforie hadden. Denk daarbij aan travestie, non-binair, nog pril in het proces of juist al helemaal klaar (nou weet ik alleen even niet of je ooit klaar bent). En er was ook een piepjonge transman, van slechts 19 jaren oud. Een geweldig leuke knul, student journalistiek, goeie babbel en ook nog eens leuk om te zien. Ik hoop echt dat hij spoedig kan verwezenlijken wat hij graag wil en zijn plekje als man in de maatschappij kan veroveren. Er was één bekende, haar heb ik reeds eerder ontmoet bij de Pride Walk en tijdens de gezellige avonden van Queer aan Zee.  De aanwezige psychologie studenten hebben zo een brede blik op het vak van Tanja kunnen krijgen en hopelijk levert het nieuwe aanwas op. Tijdens de lunch was er genoeg tijd om elkaar een klein beetje beter te leren kennen en met het grootste deel, inclusief Tanja en de psychiater, liepen wij gezamenlijk naar het station. Ja, echt een leuke ervaring rijker!

Zo meteen gaan wij de Goedheiligman en zijn pieten weer begroeten. Zoals de meeste jaren doen wij dit in Scheveningen. Daniël beleefd dit nu veel bewuster, zo verschrikkelijk leuk is dat. De komende weken zal dit wel wat meer gestuiter bij hem opleveren.

IMG_356719:00 uur  Net op tijd!! Het scheelde niet veel of de hele intocht van Sint Nicolaas was aan onze neus voorbij gegaan. (Zo lang wij al ons vaste plekje langs de route hebben, komt de stoet altijd rond 13:45 langs). Op ons gemakje liepen wij richting de Scheveningseweg, toen ik in de verte muziek hoorde, dat werd rennen geblazen. Gelukkig had Daniël niet in de gaten dat er reeds een deel van de stoet gepasseerd was en kon hij nog heel lang van de Zwarte Pieten en Sinterklaas genieten. Ik kan het helaas niet uittekenen, maar dat koppie van hem sprak boekdelen, hij glunderde van oor tot oor en zwaaide alsof zijn leven er vanaf hing!

Ik blijf het maar apart (en mooi) vinden, dat ik al 32 jaar achtereen een intocht van Sinterklaas heb meegemaakt. Eerst met mijn oudste twee kids en daarna met mijn huidige gezin. Nooit verwacht dat ik op mijn 55e nog met een drie jarig zoontje langs de weg zou staan. Inmiddels hadden dat eigenlijk een tros kleinkinderen moeten zijn. Hopelijk ga ik dat ook nog vele jaren meemaken.

Dinsdag 21 november 2017, dag 376

‘Goedemorgen…… je mag een jurk komen uitzoeken, wel snel aub’. Dit pb-tje kreeg ik vanochtend vroeg. Ik had een “trouwjurk” gewonnen!!!! Echt waar, een heuse trouwjurk. Ik had een tijdje terug, tussen neus en lippen door, Raimond Meve Pouw, van stichting MEVE, verteld dat ik toch echt een keer in mijn leven een trouwjurk zou willen dragen. images (9)Dit ook na aanleiding van een hele grote donatie van spiksplinternieuwe trouwjurken aan deze stichting. Afgelopen week plaatste Raimond een berichtje in de Facebook pagina van hun stichting , er werd één jurk verloot. Hieraan heb ik meegedaan en je raad het al, ik was de gelukkige!!! Helaas voor mij paste ik geen enkele trouwjurk uit het assortiment, echt verschrikkelijk balen want er zaten echt verschrikkelijk mooie trouwjurken bij. Van die hele zware jurken, met sleep en sluier. Wat ik ook probeerde, er was er niet een die ook maar een beetje paste of met een beetje knutselen wel toonbaar was geweest. En weet je wat, als troost ging Saskia wel met een prachtige trouwjurk naar huis.
En net voordat wij het pand weer gingen verlaten, kwam één van de medewerksters aan met een gitzwarte jurk, een jurk waarin je ook zou kunnen trouwen. Ik ging dus alsnog naar huis met een prachtige jurk…… Er zit wat verstelwerk in, maar daar vind ik wel iemand voor. (Ps., niet stiekem op de link klikken, want dan zie je mij dus in die jurk 🙂 ).

Wat ik nu wel weet, is hoe je kunt stralen door alleen al zo’n jurk aan te mogen hebben. Voor mij deed het er even niet toe of ik de rits dicht kreeg of niet. Heel even waande ik mij een bruid en die ervaring neemt niemand mij weer af.

Woensdag 22 november 2017, dag 377

09:00 uur  Onze zoon is stout geweest, hij heeft een paar keer uurtjes geskipt van school. En ongeoorloofd afwezig zijn wordt nu eenmaal beloond met een terechte sanctie, in deze twee keer melden om 08:00 uur ‘s-ochtends. Ach, dat zal hem hopelijk wel doen leren, want inclusief een uurtje reistijd betekend dat toch om 06:15 uur uit zijn warme en comfortabele bedje vallen. Gelukkig krijgt hij daarbij hulp, iedere ochtend sta ik vroeg op, om de kids te wekken die nog onder de “leerplicht” vallen. Dus wie was er vanochtend dus zwaar de (.)? Ik heb totaal geen moeite met dit ritueel, want dan heb ik ook nog iets aan mijn dag en hoef ik mij ook nooit echt te haasten. Niet alleen ik heb een ochtendritueel, zo ook de kids. De één is gek op snoezen (hé Justin), dus daar moet je een paar keer voor op zijn deur bonken en de ander wil graag vroeg wakker worden om een half uurtje te chillen op zijn I-pad (Sebastiaan). En vergeet dat nou niet, want hij is dan gelijk ontregelt. De meerderjarige onder ons, daarvan weet niemand in huis eigenlijk het rooster, de ene dag zie ik haar om 08:00 voorbij schuiven en de andere dag zijn de gordijnen om 11:00 uur nog dicht. En de jongste, nou, die houd zijn eigen ritme lekker aan. Soms zit hij al gezellig bij mij beneden en de volgende dag krijg je hem met geen tien paarden wakker. Ach, het houd het gezellig in huis…….

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet mij dan een groot plezier.

 

3 gedachtes over “Het leven na de SRS, week 54

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s