Het leven na de SRS, week 53


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Zaterdag 11 november 2017, dag 365

09:00 uur  Vandaag vier ik in stilte dat het één jaar geleden begon, het leven na de SRS. Mijn pleidooi heb ik inmiddels in een blog geschreven en de dag start vooralsnog als er al zoveel zijn gepasseerd. Zoals gewoonlijk zit ik als eerste beneden, lees de krant en drink een paar bakken koffie. Die momenten zijn mij altijd heilig geweest, wat er ook gebeurd, ik moet en zal altijd een uurtje moeten opladen voordat ik aan de dag begin. Het uit bed vallen en direct aan de slag gaan is nooit mijn ding geweest, daar pas ik altijd mijn wekker op aan. Hier, in huize “Rust Roest”. is de rust terug gekeerd. De schrik van Daniëls onverwachte zwem-avontuur zit er nog een klein beetje in. Zijn pseudo-kroep aanval is door medicatie helemaal weg en gisteren is hij weer dapper naar de crèche geweest.

De ontsteking op mijn voorhoofd is inmiddels wat aan het afnemen. Na een paar dagen Dutimon poeder op de grote plek te hebben gesmeerd, word het weer wat rustiger. Het is alleen een raadsel hoe het ontstaan is. Mogelijk een vertraagde reactie op de tape voor het haarwerk, alleen gebruik ik nu al meer dan een jaar hetzelfde, dus wel een erg late reactie. De afgelopen dagen dus maar helemaal geen tape gebruikt en buiten het zicht van anderen klap ik de bovenzijde van het haarwerk omhoog. (Dankzij een tip van Sophie gaat er overdag een haarband over de voorkant van het haarwerk heen, zo ziet niemand dat het los zit). Op deze manier krijgt de ontsteking lucht en plakt er ook niets tegenaan. Alleen Daniël is de enige die er natuurlijk weer iets leuks op moet zeggen. Hij vindt het trouwens nog steeds apart, haar wat je omhoog kunt klappen. Nog steeds probeert hij het ook bij zichzelf, of zijn haar ook opgeklapt kan worden en zoekt hij soms bij Saskia naar de plek om dit bij haar te doen.

Onze vriendin verlaat vandaag de crisis-opvang. Met vallen en opstaan is zij “wat” aangesterkt. “Wat” zeg ik met de nodige zorgen, want het is niet niks wat zij op haar bordje kreeg en wat er nog komen gaat. En daar ben ik heel erg bezorgd over. Zij is stand-vast en koppig, twee eigenschappen die in tijden van noodzakelijke rust wel eens kunnen botsen. De komende dagen vereisen extreem veel van haar, dus houd echt mijn hart vast. Zij weet dat zij op ons, haar neef en nog een top vriendin kan rekenen, maar zij moet dit wel zelf aangeven. Als je koppig bent, is dat soms best lastig.

En voordat ik het vergeet, gisteren had ik een telefonisch consult met de pijnpoli van het Bronovo. Zoals verwacht doen zij dus verder niets meer. ‘U kunt altijd nog een beetje experimenteren met de dosering’. Wat een ongelooflijke super tip zeg, dat ik daar nog niet eerder aan heb gedacht! :). Dat ligt toch wel erg voor de hand, toch? Experimenteren met (zware) medicatie, hoe kom je er op! Daarnaast dragen zij de verstrekking van de Pregabaline nu over aan de huisarts, dag mevrouw Volkering, u bent uitbehandeld en afgeschreven! Nou, dacht het toch lekker van niet. Aanstaande dinsdag heb ik mijn eerste afspraak bij “Rugpoli Twente”, dit dankzij de inzet van Marion. Hier gaan zij, zonder voorgeschiedenis, een zelfstandig onderzoek naar de klachten doen.

20:00 uur Onze vriendin is even bij ons op bezoek geweest en trakteerde op Chinees. Jammie! Naar omstandigheden gaat het goed, zolang zij maar iets om handen heeft en geen tijd heeft om bij alle narigheid stil te staan. Het is allemaal nogal wat. Maandag wordt voor haar een hel, zij ziet dan haar naasten uit het verleden in de rechtbank terug. Na twee jaar moet dit een grote schok zijn en daar kan zij niet van wegblijven, al zou dat wel het beste zijn. Het lag in de planning dat haar neef haar zou vergezellen en opvangen, alleen kan hij zich met geen mogelijkheid vrijmaken. Vanmiddag vroeg hij mij het stokje van hem over te nemen. Zodoende rijd ik morgen met onze vriendin naar Almelo, teneinde maandagochtend fris en fruitig in het gerechtsgebouw aan te komen.

Al is het voor mij eeuwen geleden, ik weet heel goed hoe zij zich voelt en straks gaat voelen. Gezien de omstandigheden geen goed vooruitzicht.

Zondag 12 november 2017, dag 366

14:00 uur   Voor een vrouw toch heel erg netjes, één nachtje weg en het voor elkaar gekregen om (nette) kleding, verzorgingsartikelen en wat kleine benodigdheden in een laptop-tas op te bergen. Klaar voor een nachtje hotel, niet voor de lol, maar om onze vriendin morgenochtend vroeg bij te staan bij haar gewraakte rechtszaak. Morgenochtend kijk ik de situatie maar aan, weet toch niet wat er op ons af gaat komen. Is het verstandig om mee te gaan tot aan de wachtkamer, of gewoon een cafeetje induiken? Wellicht bindt ik extra spek op de kat als er twee transvrouwen opduiken. Het is voor de “tegenpartij” immers ook de eerste keer dat zij geconfronteerd worden met onze vriendin.

23:59 uur Daniël zou Daniël niet zijn als hij eens iets niet zou uitspoken. Vanavond is hij op de hoek van de salontafels gevallen. Het resultaat: 3 hechtingen in zijn kinnetje en overal bloed! Sophie was gelukkig thuis en heeft heel goed gehandeld. Nog voordat Daniël naar het ziekenhuis ging wilde hij het mij nog even snel vertellen. Hij was verbazend rustig.

Eind van de middag arriveerden wij in het Theater Hotel te Almelo, waarna wij na het inchecken direct een Italiaans restaurant bezochten. Na een lange zit en lekker te hebben gegeten, doken wij de bar van het hotel in. Tot nu hebben wij daar heel ontspannen gekletst en gelachen. Voor onze vriendin meer dan genoeg afleiding dus. Nog maar 09 uurtjes te gaan tot de rechtszitting.

Maandag 13 november 2017, dag 367

08:00 uur Wauw, kort nachtje met weinig slaap. Ik ben al helemaal gewassen en gestreken en zit aan de koffie. Over een uurtje wordt onze vriendin in het gerechtsgebouw verwacht en om 09:30 begint de zitting. Ze is op van de zenuwen, gelukkig staat zij open voor wat cynische grapjes, dus er kan nog wat gelachen worden.

18:45 uur Ruim 27 uur later ben ik eindelijk thuis. De rechtszitting duurde slechts 4 uur. Watte?? Ja, het duurde ruim 4 uur, naast het half uurtje voor-praten met de advocate. Maar onze vriendin was ongelooflijk sterk!! Zij heeft het allemaal goed doorstaan en ik heb geen traantje of wat dan ook gezien. (Verder zag ik alleen maar de koffieautomaat). Onze vriendin is weer veilig en wel in haar huisje en ik ga zo mijn billen laten masseren. Hierin staat nog steeds het profiel van de stalen rechtbankstoeltjes.

20:00 uur  Gatver, net gehoord dat een oud klasgenoot aan een hart infarct is overleden. Ik zag hem afgelopen jaar nog bij een reünie en bij een afscheidsfeestje. Bijna net zo oud als ik……. rust zacht Remi………

Dinsdag 14 november 2017, dag 368

15:45 uur   Hoera, Saskia is jarig, daarom begon de dag bij een specialist. Alsof het zo gepland is :)! Ik had mijn afspraak bij Rugpoli Twente, helaas kunnen zij ook niets aan de zenuwpijnen doen, maar ben ik wel serieus onderzocht en heb ik goeie tips gekregen om de pijn mogelijk te verzachten. Hiermee ga ik aan de slag.
Daarna reed ik, met een ongelooflijk rot-excuus, richting Sassenheim. Aldaar nodigde ik Saskia uit voor een kopje koffie. Wat zij niet wist, was dat zijn van haar kinderen en mij een uitgebreid lunch arrangement kreeg geserveerd. Zij heeft hiervan genoten!!

21:15 uur Saskia heeft een leuke verjaardag gehad. Zij is lekker verwend en genoot van de gezelligheid. Het cadeautje bij Van Der Valk was voor haar een echt uitje.

En voor mij is het weer bubbelen, twangen en bezig zijn met mijn ademhaling. Mijn dagelijkse portie logopedie. Deze lessen en oefeningen zijn moeilijker dan de sessies die ik daarvoor had. Het gaat ook in een rapper tempo. Het resultaat merk ik wel, het lukt steeds beter om, zonder oefeningen vooraf te doen, korte zinnetjes in de gewenste stem te zeggen.

Donderdag 15 november 2017, dag 370

08:00 uur  Ik ben nog aan het nagenieten van een avondje uit met Tineke, een lieve vriendin die ik begin dit jaar leerde kennen. Zij had al eerder het plan om mij uit eten te nemen en gisteren was het zover. Ik heb echt zo’n geweldig leuke avond achter de rug en niet te vergeten, heerlijk gegeten……

Morgen ben ik te gast bij het “Nationaal Psychologie Congres 2017”. Ik ga daar heen op uitnodiging van mijn psychologe, zij is daar gast-spreekster en wilde graag een paar transgenders aan haar zijde, waarvan er minimaal één moest zijn die reeds haar SRS achter de rug had. Ik weet helemaal niet wat mij te wachten staat, maar ben trots dat ik haar mag vergezellen en heb er zin in. Morgenochtend de wekker maar een uurtje eerder laten loeien en zorgen dat ik er gelikt uit ga zien, wat natuurlijk appeltje eitje is :).

Nationaal Psychologie Congres 2017

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet mij dan een groot plezier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.