Vergeelde foto


images (3)

Nog maar 2 nachtjes slapen en dan staan er alweer 55 jaartjes op de teller. Wat vliegen de jaren toch voorbij. Toen ik 16 jaar was, leek 55 net zo ver weg als lopen naar Sjanghai, maar daar heb ik mij stierlijk in vergist. Wat is het leven toch eigenlijk maar kort en moet je er echt uithalen wat er uit te halen valt. Weet je, over een tijdje ben ik ook een vergeelde foto, ergens in een dood hoekje van een weinig gebruikt vertrek. Geen blij vooruitzicht als je niets met je leven hebt gedaan. Niet dat ik daarom een andere gedaante heb aangenomen en in mijn lijf heb laten snijden, dat zeker niet. Het is wel een aanleiding geweest om mijzelf eens goed tegen het licht te houden en na te denken over de toekomst. Want ik voel er eigenlijk niet zo veel voor om nu al een vergeelde foto te zijn. Het is alleen verdomd veel moeilijker als ik in eerste instantie had gedacht. “Even het roer omgooien” is er dus niet bij, dat blijkt wel. Dat neemt niet weg dat ik nog voor de volle 100% achter mijn beslissing sta. Bijna dagelijks sta ik wel even stil bij mijzelf, als ik in de spiegel kijk of als mijn nieuwe lijf bekijk. Kijk ik mijzelf diep in de ogen aan dan lees ik nog veel te nemen obstakels en vraag ik mij ook af of ik niet een klein beetje teveel hooi op mijn vork heb genomen. Mijn nieuwe lijf vraagt ook de nodige aandacht, dat is wat aan het verslappen. Een van mijn eeuwenoude valkuilen, het laten verslappen van dingen. En dat was nou juist één van de voornemens die voorop staan. Dat het gaat lukken, daar twijfel ik niet aan, maar het is meer die naderende vergeelde foto die mij af en toe aanstaart. Ik wil eigenlijk nog zo veel dat het een beetje lijkt alsof ik die achterliggende 55 jaar nog eens dunnetjes over wil doen en dat gaat niet. Althans, als ik de verloren jaren daarvan af zou trekken moet er toch een gaatje overblijven om dingen nogmaals te beleven, maar dan wel geheel op een manier zoals ik het wil en die voor iedereen ook comfortabel en plezierig is. Dat is toch niet teveel gevraagd?

Zo is er bijna een jaar verstreken, een heel jaar verder na de SRS, ‘een heel jaar’ mensen. Het is bijna een jaar geleden dat ik onder narcose ging en wakker werd met een nieuw geslachtsorgaan. Eigenlijk net zoals ik vroeger als kind droomde, morgen word ik wakker en dan ben ik een meisje. Dat het ietsje anders is gelopen, ach, het zij zo. Dat werd mij overigens onlangs gevraagd, of ik het niet spijtig vind dat ik niet veel eerder die stap had genomen. Om heel eerlijk te zijn, nee! Alleen al de gedachten aan het moois wat ik beleefd heb met mijn kids zou ik voor geen goud hebben willen missen. Maar goed, nog een paar dagen en dan vier ik mijn eerste jaar als “Op en top vrouw”. Een bewogen jaar, een langzaam opbouwend jaar met helaas toch vele onverwachte dieptepunten. En die zeker nog niet opgelost zijn, ook niet in het tweede jaar, maar toch hoop ik dat er zachtjesaan een einde aan die tunnel gaat komen, want ik ben het knokken toch een beetje zat aan het worden. Het liefst zou ik het groots vieren, vieren met de mensen die die zware dagen en weken aan mijn bed zaten, die ons onvoorwaardelijk steunde. Ik baal een beetje veel dat niet iedereen daarvan de aandacht heeft gekregen die hij of zij verdient heeft, dat mijn leven anders is gaan lopen dan ik vooraf in petto had. Zo is het leven nu eenmaal, maar ik zal nimmer toegeven aan een eindeloos donkere tunnel, daar ken ik mijzelf goed genoeg voor.

Ik ga de aankomende dagen tot aan het jubileum eens diep in mijzelf duiken en uit te vogelen wat te doen om het tweede jaar wat succesvoller te maken. Er staan ook mooie dingen op de agenda, zoals de aangezichtschirurgie. Daarnaast zal ik toch echt knopen moeten gaan doorhakken om daar te komen waar ik wezen wil. Waar ik wezen wil? Daar ga ik nou eens lekker de komende tijd op broeden. Mijn doelen bijstellen en waar nodig de scherpe kantjes er af halen. Die vergeelde foto nog maar eens opleuken in Photoshop, want vergeeld kan ook heel mooi zijn.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

2 gedachtes over “Vergeelde foto

  1. iets klopt er niet………
    eerste nacht van 29 op 30 oktober ………. tot 24 uur slaap je niet en dan ben je jarig.
    HOEZO TWEE NACHTEN SLAPEN??😀😀😀😀🍰🥂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.