Het leven na de SRS, week 51


abstract-black-and-red-butterfly

Beste lezers, de geslachtsaanpassende operatie (afgekort met SRS, Sex Reassignment Surgery) is op de 11e van de 11e, aanvang 11:00 uur, met succes uitgevoerd. Twee dagen voor deze operatie ben ik begonnen met het bijhouden van een ‘dagboek’, met als doel mijn ervaringen rondom deze operatie en de herstelperiode met jullie te delen. Nu dit voor een groot deel op de achtergrond is geraakt ben ik, op veler verzoek van lezers, doorgegaan met het delen van dagelijkse gebeurtenissen.  Het leven na de SRS is anders geworden.

Zaterdag 28 oktober 2017, dag 352

Vandaag stond mijn leven in het teken van Human Library. Hiervoor stond ik al vroeg naast mijn bedje, 06:30 uur, om precies te zijn. Op zich geen spannende vermelding, maar Sophie kwam thuis toen ik net aan mijn eerste kopje koffie begon. Zonder veel woorden en een “kegel” van heb ik jou daar, dook zij haar bed in. (Eigenlijk wilde ik dat ook wel!!). Helaas viel hierdoor onze laatste oppas mogelijkheid weg, waardoor Saskia uiteindelijk niet mee kon.

img_3474-1Geheel relaxed en ontspannen arriveerde ik een paar uur later in de grote bibliotheek van Rotterdam. Er waren dit maal 14 te lenen “boeken” en de opzet was anders dan de afgelopen keer. Zo hadden ze de Human Library opstelling dit keer op de begane grond gesitueerd, recht voor de ingang. Aandacht verzekerd dus.
En het werd druk, er was voor mij bijna geen tijd om een broodje te eten. In totaal ben ik, in 4 uur tijd, door 10 mensen gelezen. Mijn lezers waren gemêleerd, van twintigers tot senioren en de verhouding mannen / vrouwen was gelijk. Naast de geïnteresseerde Rotterdammers had ik ook drie lezers die in Nederland op bezoek waren. Twee uit Brazilië en een uit Zwitserland. Zij waren vooral nieuwsgierig naar de geroemde tolerantie in Nederland. Het was reuze interessant om dat met die landen te vergelijken. Zij hadden zich er echt in verdiept en Brazilië is in ieder geval niet zo’n prettig voor transseksuelen, ook al wordt de transitie daar (ook) vergoed door de overheid. Er blijkt daar veel geweld te worden gepleegd tegen mensen uit de LHBT gemeenschap. Dan kwam Zwitserland veel beter uit de verf. De Zwitser had ooit een transvrouw als collega gehad en hij had het alleen maar over respect. Het kwam op mij over dat ze in Zwitserland heel respectvol omgaan met transgenders. En dan nog een dingetje. genderneutrale toiletten schijnen daar al veel langer te bestaan, is het is daar vanzelf sprekend en wordt het zeker niet zo beladen gebracht als hier.

img_3473Maar er was meer. Omdat het voor de meeste “boeken” niet de eerste keer was en wij al een keer eerder van elkaar geproefd hadden, was de sfeer onderling ook geweldig. Hierdoor konden wij wat dieper ingaan op onze belevingen. Zo heb ik een poosje zitten kletsen met een “meester” uit de BDSM wereld. Heel interessant, maar het zal niet snel mijn ding zijn. Wat mij hierbij verbaasde was dat het geen spel is maar een echte levenswijze. (Voor deze persoon dan). Dan heb je ook nog Vic, een beroeps militair die menig keer uitgezonden is geweest. Hij heeft zoveel gezien en beleefd dat je eigenlijk nooit uitgeluisterd ben, zo veel heeft hij te vertellen. Echt een geweldige man. En ja, door onze uitzending(en) en militaire ervaringen hebben wij een hele fijne klik.  We trekken iedere keer naar elkaar toe.

img_3476Ik raakte ook in gesprek met een jonge kunstenares, dit nadat zij mij zat te schetsen. Helaas was er te weinig tijd om de schets uit te werken. Een fijne vrouw, die geweldig mooie muurschilderingen met spuitbussen maakt.

Kortom, er zijn vandaag weer vele vooroordelen weggenomen en hebben mensen veel geleerd van diversiteiten, mensen met een handicap en mensen die anders zijn dan anderen. Maar allemaal fijne en mooie mensen.

Maandag 30 oktober 2017, dag 354

07:00 uur. Afgelopen donderdag kregen wij te horen dat er bij een familielid van Saskia’s kant, darmkanker was geconstateerd. Die dag hoorden wij ook dat de artsen er alles aan gingen doen om die rot ziekte te lijf te gaan, er zou een behandelplan worden gemaakt. Gisteren kregen wij het afgrijselijke bericht dat deze artsen niets meer voor haar konden doen, dat het slecht met haar ging. Zo erg slecht dat mijn schoonmoeder morgenochtend halsoverkop naar Duitsland vertrekt. Wat een verschrikkelijke ziekte, weer verlaat een geliefd familielid ons.

10:30 uur Mijn schoonmoeder belde net…. rust zacht Joke. Dit is te bizar voor woorden!!

Dinsdag 31 oktober 2017, dag 355

07:30 uur Weer een jaartje erbij. Best wel even een wrang gevoel gehad na het plotseling overlijden van Saskia’s tante. Ik stap niet zo makkelijk over dit soort dingen heen. Alleen al horen dingen nu eenmaal bij het leven, het blijft een dubbel gevoel. Diep in de nacht kreeg ik al felicitaties, van Saskia en Sophie, en ‘s-ochtends vroeg van diverse lieverds. En van Anita en Niels, dat blijf ik nog wel even bijzonder vinden, in een hele positieve zin.

Woensdag 01 november 2017, dag 356

Zo, de verjaardagsstress is weer voorbij. Het was gisteren heel gezellig en knus, de dag een beetje kabbelend doorgebracht met kids, Saskia, schoon- moeder en zus. ‘S-avonds heb ik twee bezoekers gehad, op eigen verzoek, want ik zag een echte party niet zitten. Maar ik ben wel heel erg verwend, niet alleen cadeau’s, ook met de warmte die gisteren voelbaar aanwezig was.
Vanochtend staat er een gesprek met het AD op de agenda. Ben zo benieuwd, want als dit project doorgaat, staat er weer iets moois te gebeuren!

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

4 gedachtes over “Het leven na de SRS, week 51

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s