All the way


Het zal niemand ontgaan zijn dat mijn passie ligt in mijn voormalige werk. Iets waar menig ander radeloos van word, vind ik juist leuk om aan te pakken en er weer wat moois van te maken. Ik zou bijna zeggen: ‘geef die meid een schuurpapiertje en een kwast, en blij dat zij is!’

Daar wringt dan ineens een hele grote voet in een te kleine schoen. Niet dat mijn werkschoenen niet robuust en niet stoer zijn, nee, verre van dat. Dat is dan het begin van het verkeerde beeld dat men van mij krijgt als ik deze schoenen draag. Als je even verder omhoog kijkt, dan zie je twee broekspijpen, broekspijpen met allerlei zakken, zakken waaruit gereedschappen steken. Iets daarboven een te groot buikje en als je nog hoger komt, zeg maar op borsthoogte, dan zie je twee bobbels, bobbels die je doorgaans bij vrouwen waarneemt. Het enige voordeel van mijn werk-in-uitvoering-pakje is dat mannen niet direct naar mijn borsten staren en zich afvragen of dat echt is of dat ik met purschuim heb zitten spelen. Maar kwalijker vind ik dan wel dat hoofd, dat hoofd wat helemaal bij het geheel past, dat van een bouwvakker en niet van een vrouw die aan het klussen is of mogelijk in de bouw werkzaamheden verricht.

Om die reden probeer ik er alles aan te doen om dat uit de weg te gaan. Zo begeef ik mij, buiten mijn comfortzone, bijna in een weggedoken houding, om maar niet herkent te worden, of kleed ik mij meerdere keren per dag om……………. Herkennen wij hier niet iets van? Zeker, het lijkt dan wel alsof ik twee jaar ben terug geworpen. Precies hetzelfde, maar dan wel andersom. In het begin van de transitie was ik door het werk meer Roberto dan Rianne. Destijds moest ik mij noodgedwongen meerdere malen per dag transformeren van man naar vrouw en weer andersom. Ik kreeg daar zo de balen van. En nu moet ik mij dus af en toe verkleden van vrouw naar man. Het blijkt dus dat je niet alles zomaar kunt afschudden als je sommige dingen uit je mannelijke bestaan meeneemt naar je vrouwelijke leven. Dat afschudden was ik echt niet bij alles van plan, het is alleen moeilijker dan ik dacht. Sommige dingen komen en gaan in een leven. Ik heb daar goed mee om leren gaan en kan daar best zware beslissingen bij nemen. Dat komt nou eenmaal om de hoek kijken als je een van de grootste veranderingen in je leven maakt.

Maar voor mijn passie sta ik toch echt voor een dilemma. Er gaat hoogstwaarschijnlijk wel wat aan gedaan worden door middel van ingrijpende operaties aan mijn gezicht. Zal dat de oplossing zijn? Ik ga daar in ieder geval “all the way” voor. In de tussentijd zal ik toch wat harder mijn best moeten doen om “man at work” te verbuigen naar “woman power”.

Voor een kleine bijdragen aan mijn haarwerk, klik dan HIER, u doet ons dan een groot plezier.

3 gedachtes over “All the way

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s